TravelSource.nl Logo 
HomeDagaanbiedingenAutohuurHotelsKortingsactiesVakantiehuizenVakantieparkenVliegtickets ReisverhalenLandeninformatieHelp
 Afrika Auteur : Arie Graus
Azië 
Australië E-mail adres : a.graus02@freeler.nl
Europa 
Noord Amerika URL Homepage : http://www.gironet.nl/home/arie02/nl.html
Zuid Amerika   
Wereldreizen Reisverhalen : Harare->Kaapstad         Kenya         Rondreis : Zimbabwe --> Zanzibar






 Rondreis Zimbabwe, Zambia, Malawi, Tanzania & Zanzibar. Reisverhaal Arie Graus.

Dit verslag beschrijft de belevenissen tijdens een reis van Harare Zimbabwe, via Zambia, Malawi en Tanzania naar het eiland Zanzibar. Het betreft een 30 daagse groepsreis met de Nederlandse reisorganisatie Djoser gemaakt in december 1998. Tijdens de reis wordt er gebruik gemaakt van kleine koepeltenten. De diverse maaltijden worden, onder leiding van de meereizende kok, door de reizigers zelf bereidt. Het vervoermiddel is een safari truck. De reis wordt begeleid door een Nederlandse reisleidster.

Vertrek.....

We vertrekken op 19 december met Swissair vanaf Schiphol, via Zurich en Johannesburg, naar de hoofdstad van Zimbabwe. Een reis van al met al een kleine veertien uur. De eerste kennismaking met de overige groepsleden is altijd wel spannend en in het vliegtuig is voldoende tijd om al vast een beetje kennis met iedereen te maken.


We vliegen naar Harare, de grootste stad in Zimbabwe met bijna 2 miljoen inwoners. In Zimbabwe wonen totaal 12 miljoen mensen en de oppervlakte is ca. 11 maal zo groot als Nederland. We verblijven in het Oasis hotel in het centrum van Harare. Het centrum van de stad ziet er modern uit met wolkenkrabbers en veel verkeer. Zoals in de meeste steden in Afrika zijn er altijd veel mensen op straat die proberen hun kostje te verdienen met handel op straat. We verblijven slechts één dag in de stad en hebben dus niet al te veel tijd om in de stad en zijn bezienswaardigheden rond te kijken. Tijdens een wandeling door het centrum weten we meteen wat regentijd in Afrika betekent als er een enorme regenbui op ons neerdaalt en in no-time zijn we doorweekt. Als dit maar niet de trend wordt voor de rest van de reis................

Bulawayo

De reis gaat verder naar de tweede stad van Zimbabwe, Bulawayo. Deze stad kenmerkt zich vooral door de enorme brede straten. Deze straten zijn zo breed omdat in het verleden de ossewagens, met soms wel 6 ossen ervoor, moesten kunnen draaien. Ook in deze stad veel moderne gebouwen en veel verschillende soorten restaurants. We verblijven twee nachten op een camping nabij het centrum van de stad. Tijdens een wandeling door het centrum komen we midden in een demonstratie terecht van een groep arbeiders die in opstand komen voor een betere beloning. Ze maken erg veel herrie en ondanks dat ze ons ongemoeid laten is het toch wel een beetje angstig.
De tweede dag in Bulawayo maken we onder begeleiding van twee lokale gidsen een excursie naar het Rhodes Matopos National Park op een uurtje rijden van Bulawayo. Onderweg naar het park worden we wederom getrakteerd op een enorme regenbui en aangezien we in een open jeep worden vervoerd zijn we allemaal lichtelijk verzopen als we aankomen. Het nationale park bevat o.a. rotstekeningen die gemaakt zijn door de San oftewel de bosjesmannen die hier vroeger voorkwamen. Van deze tekeningen is niet veel meer over gebleven ook omdat vandalen het nodig vinden om hun naam in de wanden te krassen. We nemen ook een kijkje op de rots die "Worlds View"wordt genoemd en waar Cecil Rhodes begraven ligt.Een hele klim maar zeker de moeite waard en als je toch een plaats kunt uitkiezen om te worden begraven dan lijkt me dit geen verkeerde plek. We rijden verder naar het Matopos wildpark om een Game drive door het park te maken. Tijdens de rit door het park zien we behalve veel antilopen ook nog een neushoorn die onze jeep tot op 20 meter nadert maar doet alsof wij er niet zijn. Er komen hier geen olifanten en leeuwen voor en het is toegestaan onder begeleiding van een gids de truck te verlaten. 's Avonds bij het kampvuur hebben we in ieder geval genoeg stof om over door te praten en te bedenken wat er allemaal niet had kunnen gebeuren.

Hwange National Park

Voordat we vandaag vertrekken is er nog tijd om een bezoek te brengen aan het Nationaal Natuur Museum in Bulawayo. Dit is moeite waard voor een bezoekje.
De rit naar Hwange voert over goede wegen. Halverwege Bulawayo en Vic Falls ligt een restaurant wat Halfway restaurant genoemd is (hoe komen ze erop?). We stoppen hier om wat te drinken en het blijkt een mooi restaurant met de oude Engelse sfeer nog overal voelbaar aanwezig. Ook is er buiten een kale dode boom opgetuigd met kadootjes voor de kerst, een koddig gezicht en het herrinnert ons weer aan het feit dat het bijna kerst is, je zou dat met deze temperaturen bijna vergeten.
Na onderweg nog een klein buitje komen we om ongeveer vijf uur aan in het Hwange Park. Een mooie camp site en redelijke sanitaire voorzieningen aan de rand van het park. Ook is er een leuke bar waar gekoelde dranken worden geschonken. Na het eten nemen we daar met de hele groep gezellig een afzakkertje en genieten van de heerlijke zwoele Afrikaanse avondsfeer.

De volgende ochtend vroeg op en we blijven nog een nachtje dus we hoeven de tenten niet af te breken. Na het ontbijt vertrekken we voor de ochtend game drive. De groep wordt opgesplitst in twee open jeeps met een mooie hoge zit. Hwange is een prachtig park en de vegetatie bestaat uit veel hoog gras en vrij veel dichte struiken en kleine stukken bos. Het wild heeft dan ook veel plekken waar het zich kan verschuilen. We zien toch best veel antilopen en bij een drinkplaats is het een drukte van jewelste met allerlei verschillende soorten vogels en langs de kant liggen de krokodillen als bevroren op de loer.
Als we voor de lunch terugkomen op de camp site blijkt de andere groep een, overigens mislukte, aanval van een tweetal leeuwinnen op een gnoe te hebben gezien. Helaas hebben wij dat gemist. Na de lunch en een klein middagdutje vertrekken we om een uur of drie voor de middag drive. We zien nu ook een aantal olifanten en als we met onze jeep stoppen op de weg blijkt dat er zich ook aan de andere zijde van de weg olifanten bevinden. De groep wil oversteken maar wij vormen hiervoor een blokkade en een van de olifanten maakt dat ons wel behoorlijk duidelijk door luid getrompetter en een schijnaanval op onze jeep die ook nog eens slecht blijkt te starten. Flinke zweetdruppels dus al doet onze chauffeur alsof het allemaal een spelletje is en lacht zich een kriek om ons.
Later zien we ook nog een gazelle die wordt aangevallen door een aantal jakhalzen. Het beest wordt afgemat door het groepje van vier en telkens in zijn poten gebeten. Het begint al donker te worden en een aantal reisgenoten kan het schouwspel niet meer aanzien en we vertrekken weer richting camp site. Net voor we het park verlaten zien we nog twee grote leeuwinnen die op pad zijn om wat te eten te zoeken. Waarschijnlijk zijn het dezelfde twee die door de andere groep vanmiddag zijn gezien bij de mislukte jacht op een gnoe.
Bij terugkomst is het eten al gereed en de dag wordt nog eens dunnetjes doorgepraat over al het moois wat we gezien hebben.

3 dagen Vic Falls

Als we opstaan worden we verrast met een uitgebreid Engels ontbijt omdat het vandaag Kerst is. Een goede start van de dag. Om een uur of acht vertrekken we richting Vic Falls. Het is slecht een paar uur rijden en na de tenten opgezet te hebben wordt iedereen behoorlijk opgewonden omdat we naar het boekingskantoor van Shearwater gaan in het centrum van het plaatsje. De één gaat raften, de ander bungee jumpen en nog veel meer spannende zaken. Zelf boeken we een tocht te paard door een deel van het nationale park. De spannende dingen hebben we op onze vorige reis al uitgevoerd en wij kunnen dus lekker relaxed andere dingen doen. Als we het kantoor verlaten krijgen we weer een tropische regenbui op onze pet maar hier zijn genoeg plaatsen waar je kunt schuilen onder het genot van een lekker drankje.
De camp site waar we logeren is opgezet als een ontwikkelings project van de Unesco onder Nederlands initiatief. Alles ziet er spic en span uit en de voorzieningen zijn prima. De mensen die er werken komen allemaal uit de buurt en hebben door dit project ook een baan in de toeristenindustrie kunnen krijgen. Veel winkels en alle activiteiten in de buurt zijn in handen van rijke Afrikanen of buitenlanders. Ook de prijzen zijn Amerikaans.
Aangezien het niet echt droog lijkt te blijven laten we de zogenaamde "Booze cruise" (een vaartochtje over de Zambezi met gratis drinken) aan ons voorbij gaan en luieren wat op de camp site totdat de rest van de groep hiervan terug komt. 's avonds is er een Kerstdiner in een restaurant niet ver van onze camp site waar we met de hele groep naar toe gaan. Het eten is er prima, ook de gefrituurde rupsen ontbreken niet, en er is zelfs een kerstman die Ho,Ho,Ho, roept maar verder is er van (de Hollandse?) kerstfeer niet veel te merken, al doen ze allemaal hartstikke hun best. Om elf uur houden we het voor gezien en een aantal van onze groepsleden hebben zich al vast een beetje moed ingedronken om morgen te gaan Bungee jumpen of raften.

De volgende ochtend lekker uitgeslapen tot een uur of half negen en daarna in het zeer luxe Vic Falls Hotel gaan koffie drinken. Prachtig uitzicht op de watervallen en de brug over de Zambezi vanaf het terras. Het hotel is zeer luxe en nog volledig in Engels stijl ingericht en ook de bediening in keurige witte gesteven pakken. De prijs voor een nachtje in het hotel is zo'n slordige 200$ p.p. per nacht. Wij staan prima op de camp site hoor!
Vervolgens brengen we een bezoek aan het park wat bij de watervallen hoort. De entreeprijs is ten opzichte van vorig jaar bijna drie maal zo duur geworden. Het schijnt dat president Mugabe dit persoonlijk heeft geregeld omdat zijn vrouw een nieuwe inrichting voor het huis in Londen had gekocht wat duurder was uitgevallen en ja, dat geld moet toch ergens vandaan komen.
De naam Victoria watervallen is door Livingstone aan deze plaats toegekend. In het park staat een groot beeld van Livingstone wat uitkijkt over de schitterende watervallen.

In deze tijd van het jaar zijn de watervallen niet op zijn breedst, dit is pas aan het eind van de regentijd in April het geval. Het uitzicht is echter adembenemend en zelfs nu is er zoveel waterdamp dat het al lastig wordt om je fotocamera (en jezelf) droog te houden. Na ergens uitgebreid te hebben geluncht wandelen we terug naar de camp site waar we wat luieren. 's Avonds zijn we gaan stappen in het centrum, gezellige kroegjes en voor de liefhebbers ook luidruchtige discotheken.

Na het ontbijt gaan we met de truck naar het centrum om boodschappen te doen. Morgen vertrekken we naar Zambia en de eerste camp site daar heeft geen bar en ook geen shops in de buurt, drinken meenemen dus. Na de boodschappen gaan we snel naar de brug over de Zambezi omdat een aantal groepsleden vandaag gaan Bungee jumpen. De brug ligt in een stukje niemandsland tussen Zimbabwe en Zambia en we moeten dus eerst de douane passeren. Na deze formaliteiten moeten we zelfs nog een beetje rennen om op tijd te zijn en we halen het dan ook maar net. Vijf groepsleden, en ook onze chauffeurs, maken de sprong boven de rivier. Als we staan te kijken begint het bij ons ook weer een beetje te kriebelen maar we doen het toch maar niet. Nadat iedereen heeft gesprongen bekijken we de video's van allemaal en daarna gaan we terug naar de camp site. 's Middags gaan we paardrijden door het Nationale park en we zien veel antilopen en verschillende vogels. Ria zit niet echt op haar gemak en is blij dat we geen olifanten of nijlpaarden tegenkomen.Ook komen we langs de grootste en oudste Baobab boom van Zimbabwe, een enorme boom die continu wordt bewaakt.
's Avonds gaan we met een aantal groepsleden dineren bij het Vic Falls Hotel en aangezien we niet in gala kleding zijn mogen we niet in de eetzaal maar mogen we op het terras dineren. Morgen vertrekken we naar Zambia en zullen we de watervallen ook van de andere kant kunnen bekijken.




Zambia

We rijden vandaag vroeg weg omdat we best een behoorlijke afstand moeten afleggen en de wegen in Zambia niet zo goed zijn als in Zimbabwe. Ria heeft nog wat spierpijn van het paardrijden en zegt voortaan liever te Bungee jumpen dan paard te rijden.
Na twee maal de douaneformaliteiten te hebben afgehadeld rijden we Zambia binnen. Meteen na de grens stoppen we en maken, we na entree te hebben betaald, een wandeling langs de watervallen. Vanaf de Zambiaanse kant ziet de waterval er toch anders uit en je kunt er dichter bij komen, ook het nivo waar je op loopt is lager dan aan de andere zijde. Aan deze zijde van de waterval is net voor de afgrond een poel waar je in kunt zwemmen, de snelheid van het water is echter toch te hoog om er te komen en een val van 111 meter zonder elastiek vindt iedereen een beetje te gevaarlijk.
Vandaag is verder een echte rijdag en na een paar tussenstops en flink wat regen komen we aan het eind van de middag aan op de camp site. Omdat het zo regent proberen we nog een huisje te huren maar de prijzen zijn belachelijk hoog en we zetten dan ook de tent maar op en hopen dat het droog blijft. De camp site is de enige plek waar we die avond naar toe kunnen gaan, omdat we ons in redelijk afgelegen gebied bevinden, maar in de bar is het best gezellig. We wisselen hier ook contante dollars om voor kwacha's aangezien ze geen Travellers cheque's accepteren, de koers die we betalen is niet interessant om te vertellen aangezien deze de volgende dag al weer lager kan zijn. De camp site is drassig en we hebben geprobeerd een hoog plekje te zoeken voor onze tent om als het toch gaat regenen we het hopelijk droog kunnen houden in de tent.

Richting Luangwa National Park



Onze dag begint vandaagbal om 03.00 uur aangezien er op dat tijdstip een enorm noodweer losbarst en door al die spetterende regen we ook allebei een sanitaire stop moeten maken. Als we net weer in een beetje in slaap zijn gedommeld worden we om 05.00 al weer gewekt en in de stromende regen breken we de tent af en besluiten maar zonder ontbijt te vertrekken om dan maar ergens langs de weg te ontbijten als het droog is geworden. Geen echt goed begin van de dag dus.
Inmiddels hebben we een zieke in de groep die voor in de bus een (lig)plaatsje in de bus krijgt aangemeten. We moeten zo beetje om het uur voor hem stoppen waarna de bus weer wat lichter is geworden als hij weer instapt. De rest van de dag regent het best wel veel en aangezien de wegen hier ook niet beter van worden halen we het niet om rechtstreeks naar South Luangwa te rijden. We overnachten, in een huisje, op een camp site zo'n zestig kilometer voor Luangwa National Park. Iedereen kan hier zijn tent te drogen hangen en in een lekker bed van een goede nachtrust genieten. Wij horen tussen ons plafond wel onze "onderhuurders" zoals krekels, gekko's en andere ongedierte scharrelen maar slapen toch prima.

South Luangwa National Park

De goede nachtrust heeft een ieders humeur verbeterd en vandaag ziet het weer er beter uit. We rijden naar het Nationale Park en onderweg zijn er prachtige golvende landschappen te bewonderen. We maken nog een stop in Chipata waar één van onze groepsleden ook nog de lokale kapper bezoekt. Het uithangbord doet geloven dat
hij gespecialiseerd is in alle kapsels maar voor een klant zonder kroeshaar krabt hij zich toch maar eens achter de oren. Het loopt allemaal goed af al is de tijd die hij nodig heeft eigenlijk te lang voor onze tussenstop.
De weg wordt steeds hobbeliger en tegen een uur of twee bereiken we de ingang van het park. Het weer is opgeknapt en het is weer behoorlijk warm geworden. De camp site is schitterend en gelegen aan een rivier die dwars door het park loopt. We kunnen vanuit onze tent de nijlpaarden zien badderen en horen ze continu knorren. Ook ligt er een flinke krokodil op de kant te zonnen. Ik fotografeer hem vanuit de ingang van onze tent.

Om vier uur vertrekken we voor een game drive door het park. Ons vervoermiddel is weer een open landrover waar je lekker hoog in zit. De entree van het park is ook hier weer aardig verhoogd en is nu bepaald op 30 US $ voor 24 uur. Je mag dan wel binnen deze tijd het park meerdere malen in en uit. We zien weer veel antilopen soorten, olifanten, giraffen, nijlpaarden en kroko's. We bekijken de prachtige zonsondergang met een glaasje fris aan de kant van de rivier.
Na de zonsondergang wordt er een zoeklicht op de landrover geplaatst waarna we aan een zoektocht naar glimmende oogjes beginnen. Erg spannend om in het donker te rijden terwijl ieder moment om de hoek een olifant zou kunnen staan. Na een poosje krijgen we plotseling een jagende leeuwin in het vizier en onze chauffeur begint haar enthousiast dwars door de bosjes te volgen. Als we haar op 10 meter zijn genaderd gaat ze liggen wachten op wat er komen gaat. onze chauffeur stopt de landrover op ongeveer 3 meter van haar vandaan en zet de motor af. Het dier toont geen interesse in ons en ook niet in mij aangezien mijn been ongeveer 2,5 meter van haar verwijderd is ben ik daar wel blij om.


Na veel foto's en vele bonzende hartslagen vindt onze chauffeur het genoeg en start de motor. De leeuwin staat op, loopt de bosjes in en verdwijnt in de nacht. Rijdend naar de camp site spotten we nog een nijlpaard wat aan het grazen is en ook nog een aantal kleine katachtigen. Zambia is één van de weinige landen in Afrika waar het toegestaan is om na zonsondergang nog door de parken te rijden. Het is toch een verstoring van de dieren die juist dan vaak in actie komen. Het is dan ook te hopen dat dit fenomeen in de toekomst verboden wordt, al is het een enorme ervaring om mee te mogen maken. Na het eten kruipen we weer redelijk vroeg in ons bed en genieten van de vele geluiden. We hopen maar dat de nijlpaarden vannacht een ander plekje zoeken om het water uit te komen en zo onze tent zullen mis houden.


Om vijf uur opgestaan en alle tenten staan nog op hun plaats. Het is vandaag weer schitterend weer en ook al vertrekken we vroeg is een korte broek en een T-shirt voldoende. We vertrekken weer voor een game drive door een ander deel van het park en zien nu vooral veel grote vogels zoals ooievaars, maraboes, hornbill, en ook ijsvogels. Verder natuurlijk veel antiliopen soorten.
Het is vandaag 31 december en voor ons betekent dat ..... oliebollen bakken. Bij terugkomst op de camp site lunchen we en na nog wat geluierd te hebben maken we het beslag gereed en wordt het kampvuur opgestookt. Het zal niet meevallen om de pot met olie goed op temperatuur te krijgen en te houden op een kampvuur. Het resultaat is echter zeker niet slecht. Een deel van de groep heeft er voor gekozen om vanavond op game drive te gaan i.p.v. gisteravond en zij vertrekken om een uur of vijf. Het onweert behoorlijk maar bij ons regent het verder gelukkig niet. Het is wel een mooi gezicht om de bliksem boven het park te zien.
Als de andere groep van hun game drive terugkomen zijn ze welliswaar behoorlijk natgeregend maar ze zijn allemaal behoorlijk opgewonden. Tijdens hun avondrit zijn ze namelijk een tweetal leeuwinnen met wel tien welpen tegengekomen. De welpen waren zelfs onder de jeep doorgelopen toen ze stonden te kijken naar de grote groep leeuwen. Voor hen kan de avond zeker niet meer kapot. Om een uur of tien gaan we met de gehele groep naar de kleine bar op de camp site. Ook alle werknemers van het park hebben zich hier verzameld aangezien dit de enige plek in de buurt is waar je iets te drinken kunt kopen. Samen vieren we nieuwjaar en de oliebollen en sterretjes die we hebben meegebracht geven de avond toch nog een beetje Nederlands tintje. We zijn nog niet eerder zo laat naar bed gegaan.
Vervolg reisverslag naar Malawi, Tanzania en Zanzibar



HomeDagaanbiedingenAutohuurHotelsKortingsactiesVakantiehuizenVakantieparkenVliegtickets ReisverhalenLandeninformatieHelp