TravelSource.nl Logo 
HomeDagaanbiedingenAutohuurHotelsKortingsactiesVakantiehuizenVakantieparkenVliegtickets ReisverhalenLandeninformatieHelp
 Afrika Auteur : Eef en Geert
Azië 
Australië E-mail adres : eef.geert@hetnet.nl
Europa 
Noord Amerika URL Homepage : http://www.instantsites.nl/14/eefgeert
Zuid Amerika   
Wereldreizen Reisverhalen : Kenya & Tanzania   Marokko   Peru   Sri Lanka   Transsiberie Express 






 Reisverslag Kenia & Tanzania van Eef en Geert. TravelSource.nl

Kenia en Tanzania 2000

Nairobi, Mount Kenia

Zondag 16 juli, Nairobi

Kinderen onderweg

We zijn in Afrika! We zijn vanochtend om een uur of elf uit het hotel in Nairobi vertrokken richting het noorden. Voor de lunch stoppen we in Kabati, een klein dorpje, waar in een mum van tijd alle kinderen van het dorp zich om ons heen verzameld hebben. Volgens mij zijn wij een grotere attractie voor hun dan andersom! In een klein restaurantje krijgen we een echte Afrikaanse lunch, met onder meer Ugali, een soort maïsdeeg met absoluut geen smaak.

Op een camping in de buurt van Mount Kenya zetten we onze tenten op. De berg zelf hebben we nog niet gezien, die zit zoals meestal verstopt in de wolken. Wel zien we hier veel apen: een heleboel bavianen lopen gewoon tussen de tenten. Hoog in de bomen zitten Colobus-apen; mooie zwarte beesten met een prachtig witte staart.

Aangezien de Kikuyu-dansshow nogal tegenvalt gaan we maar naar bed. Het valt best tegen, de eerste nacht in zo’n tentje. Bovendien maken die mooie Colobus-apen wel een onvoorstelbaar kabaal!

Shaba Hills N.P.

Maandag 17 juli, Shaba Hills

Na het ontbijt, waar ook enkele bavianen van meeprofiteren, vertrekken we weer richting noorden. Bij de evenaar stoppen we even om de proef met het water te doen, en om wat rond te kijken in de souvenirwinkeltjes. Helaas zit Mount Kenya nog steeds verstop in de bewolking.

In Nanyuki stoppen we een uurtje, omdat de kluis van de truck gelast moet worden. De mensen hier, met name de kinderen, zijn wel erg opdringerig. Je krijgt er een beetje een raar gevoel bij, om als rijke westerling tussen die straatarme kindjes te lopen…

We lunchen ergens langs de weg, in een prachtige omgeving met veel acacia’s. Als we stoppen is er in de wijde omgeving geen mens te bekennen, maar we staan nog geen vijf minuten stil of er staan toch weer een stuk of tien kinderen te kijken. Deze zijn gelukkig niet zo opdringerig; ze blijven van een afstandje staan kijken. Het is een naar idee dat terwijl wij uitgebreid staan te lunchen, de mensen hier honger lijden. We geven het overgebleven brood aan de kinderen, waar ze erg blij mee zijn.

Na een lange, maar erg mooie rit komen we aan bij Shaba Hills National Reserve, het park waar we de komende twee nachten zullen blijven. Bij een prachtige lodge stoppen we om wat te drinken, en rijden dan verder naar de campsite. Opeens zien we een olifant! Ons eerste grote wild. We kunnen de olifant tot vlakbij naderen, dan steekt hij voor ons de weg over en loopt weg. We rijden verder, om nog geen vijftig meter verder weer te stoppen. Dit is onze campsite… Niet te geloven, die olifant liep gewoon over de plaats waar wij vannacht slapen!

Het is een schitterend plekje, onder de palmbomen, aan de rivier. Een keurig rijtje wrattenzwijntjes steekt net als wij aankomen parmantig de rivier over.

Nadat we onze eigen tent zo goed en zo kwaad als het kan hebben opgezet , gaan we nog even naar het water om van een mooie zonsondergang te genieten.

Dinsdag 18 juli, Shaba Hills

Olifanten
Onze eerste nacht in de bush verloopt tamelijk rustig. We worden vroeg gewekt voor de eerste game-drive. We hebben de campsite nog niet verlaten, of we zien al verschillende soorten antilopen: waterbokken, impala’s en Thompson gazellen. In de verte zien we een nijlpaard met een jong tussen de struiken door lopen! Het hoogtepunt van de ochtend is echter van een ander kaliber: Bovenop een rots ligt een luipaard! Wat een mooi beest. We blijven een tijdje kijken, totdat hij opstaat en verder over de rotsen naar boven klimt.

Een stukje verderop stoppen we om een wandeling te maken. Het wordt een hele klauterpartij over rotsen langs de “bruine rivier”. Geen dieren te zien, daarvoor maken we teveel kabaal, maar wel een prachtige omgeving.

Na de wandeling rijden we naar de lodge voor de lunch. Onderweg komen we nog veel dieren tegen, zoals grevy-zebra’s, olifanten, netgiraffes en buffels.

De lunch in de lodge is geweldig, zeker omdat we gebruik mogen maken van het zwembad!

Dan staat alweer de volgende gamedrive op het programma; dit keer gaan we naar het aangrenzende Buffalo Springs. We zien weer giraffen, verschillend antilopensoorten en vooral veel olifanten. Bij de rivier blijven we een tijdje kijken naar twee volwassen olifanten met een kleintje. Het kleintje snapt nog niet hoe zijn slurfje werkt, een erg grappig gezicht!

Omdat wij al zoveel hebben gezien, zijn we nu op zoek naar leeuwen. Maar die hebben zich blijkbaar erg goed verstopt. Na een hele tijd rondspeuren zien we er een paar! Helaas zijn ze te ver weg om foto’s te kunnen maken; alleen met de verrekijker zijn ze goed te zien.

Vergezeld van een prachtige zonsondergang gaan we weer richting campsite. Daar aangekomen blijkt dat we nieuwe buren hebben: Een hele kudde olifanten staat vlak bij onze tenten!

’s Avonds horen we de geluiden van nog meer beesten. Wel schrikken, zeker als je in je eentje ergens in het donker op het “toilet” zit. Als we met onze zaklamp in de richting van het geluid schijnen, zien we in de struiken twee oogjes oplichten…. Vannacht maar niet meer plassen!

Maralal

Woensdag 19 juli, Maralal

Samburu-vrouw
Vroeg opstaan vandaag voor een lange reisdag. We rijden richting Maralal, het centrum van de Samburu-stam. De weg waarover we rijden heet de “East-African Highway”, maar het is niet meer dan een zandpad met veel gaten en hobbels. We rijden door een steeds droger wordende omgeving, totdat we later in de middag Maralal bereiken.

De camping hier is best aardig, er is in ieder geval een bar. Nadat we de tenten opgezet hebben, maken we een wandeling in de omgeving. Het heeft hier vorige week nog geregend, dus hier en daar springt toch wat groen uit. Maar voor de zebra’s, die hier normaal best veel zitten, is het toch te droog, ze zijn bijna allemaal weggetrokken. We zien veel Samburu-kinderen die de geiten hoeden.

Donderdag 20 juli, Maralal

Traditionele dansen van de Samburu
Met een paar kamelen erbij lopen we naar een manyatta van de Samburu. Hier bekijken we hoe een speermaker de speren voor de Samburu-krijgers maakt. We mogen ook een huisje van binnen bekijken. Het is erg klein; je moet bukken om door de deur te komen. En het is er benauwd; ze stoken een vuur zonder dat er ontluchting is. Nadat we wat souvenirs hebben gekocht lopen we verder richting Maralal voor de lunch. Het doet een beetje denken aan een stadje uit het Wilde Westen. De mensen zijn best vriendelijk, afgezien van een paar opdringerige verkopers. Die kom je helaas overal weer tegen!

Na een uurtje rijden we verder, we gaan naar traditionele Samburu-dansen kijken. Als we aankomen zijn ze al bezig. De mannen springen zo hoog mogelijk, haast zonder door hun knieën te gaan. De vrouwen staan een beetje afzijdig. Achter ons heeft zich inmiddels een hele bende kinderen verzameld. Ze gaan netjes in een lange rij gaan zitten voor een snoepje. Als het begint te regenen gaan we terug naar de campsite. Leuk voor de mensen hier, maar minder voor ons; alles wordt zeiknat en modderig.

Lake Baringo

Vrijdag 21 juli, Lake Baringo

Als we ’s ochtends opstaan is alles nog nat. Toch de tenten maar inpakken, ze drogen hopelijk vanavond wel weer. We vertrekken om een uur of acht. Het is nog vrij koud, en achterin de truck waait het verschrikkelijk. Na een paar uur rijden horen we een hard gesis: Lekke band! Gelukkig hebben we reservebanden bij ons, en even later rijden we alweer verder; door een heuvelachtig landschap dalen we af in de Rift Valley.

We kamperen op een aardige camping aan Lake Baringo. Er zitten hier nijlpaarden en krokodillen, en ontzettend veel vogels. Als we onze tenten opzetten roept er ineens iemand: “Kijk, een nijlpaard!” We draaien ons om, en inderdaad, er komt een enorm bakbeest aangeslenterd. Eerst dreigt hij dwars tussen onze tenten door te lopen, maar op het laatste moment bedenkt hij zich en loopt richting een ander groepje tenten.

Na de lunch gaan we een boottocht maken op het meer. We varen tot vlakbij een vijftal nijlpaarden die in het water liggen te briesen. We zien krokodillen, en veel vogels. Bij twee vissers die in het water staan kopen wat vissen om de visarend te lokken. De gids stopt een stuk hout in de vis zodat hij blijft drijven, en gaat op zoek naar de arend. We zien hem al gauw zitten in een boom op een eilandje in het meer. De gids fluit een paar keer hard en gooit de vis in het water. En ja hoor, de arend vliegt op en komt langzaam aanzweven. Feilloos pikt hij de vis op uit het water.

Als we ’s avonds willen gaan eten begint het eerst te waaien. De hemel trekt helemaal dicht, het begint te onweren en even later ook te regenen. Het zit ons niet echt mee! Met z’n allen kruipen we onder het zeil aan de truck om te eten. Daarna gaan we nog even naar de bar.

Zaterdag 22 juli, Lake Baringo

Na een ochtend lekker rondhangen vertrekken we voor een excursie naar Lake Bogoria. Door de steeds dalende waterstand van het meer schijnen de flamingo’s die normaal in grote getalen in het meer zitten, de laatste jaren weggetrokken te zijn. Maar door de droogte hebben ze zich nu gelukkig weer met z’n miljoenen in het meer verzameld. Een mooi gezicht, die roze gloed over het water. Zeker als ze allemaal tegelijk opvliegen ziet het er prachtig uit. Bij het meer zijn ook wat heetwaterbronnen.

Terug op de camping gaan we nog even zwemmen in het zwembad van de naastgelegen lodge. Een overstekende hippo dreigt ons weg te jagen (of heeft hij het op onze junkfood voorzien?), maar de bewakers schieten ons te hulp en jagen het arme beest zelf weg. Als het weer dreigt te gaan regenen gaan we toch maar terug naar de camping om onze was van de lijn te halen. Een keer natregenen is wel genoeg!

Het dreigt helaas niet alleen te gaan regenen, het gaat ook regenen. En niet zo’n klein beetje! Na een tijdje met z’n allen onder het zeil te hebben gebivakkeerd, begint de grond onder onze voeten weg te spoelen en vluchten we de truck in. Ook hier is het helaas niet meer helemaal droog; in de hoop niet weg te drijven gaan we daarom toch maar in ons tentje liggen.

Zondag 23 juli, Sirikwa

Honderden flamigo's kleuren Lake Bogoria roze
Het viel uiteindelijk mee; alles in de tent bleef droog. Buiten was een ander verhaal: Onze mooie nieuwe tenten zitten helemaal onder de modder.

Toch alles maar weer inpakken, en vertrekken richting noorden. We rijden door een prachtig groen bergachtig landschap met veel maïsvelden. Hier regent het duidelijk vaker! Na een tussenstop bij de Uchumi, een grote supermarkt waar iedereen chips en chocola kan inslaan, arriveren we op een mooie camping van een Engelse lady, haar dochter, Jack Russels en katten. Het grote pluspunt hier zijn de heerlijk warm gestookte douches. Nadeel: Ook hier regent het, al is het maar een beetje.

Lake Turkana

Maandag 24 juli, Lake Turkana

Turkana-man
We hebben weer een lange reisdag voor de boeg. Eerst rijden we door een groen, vruchtbaar gebergte, dwars door de wolken. Na een tijdje begint het landschap te veranderen; het wordt steeds droger. Rond de middag arriveren we bij een militaire post. Van hieruit moeten we in konvooi rijden; ook hier zijn stammen onderling aan het vechten. Dat konvooi stelt echter niet veel voor, iedereen rijdt in z’n eigen tempo, dus na een paar kilometer is er niks van het konvooi over.

Aan het einde van de dag rijden we door een dorre woestijn. Als we het echt helemaal beu zijn, zien we in de verte de mooie blauwgroene kleur van het Turkana-meer. Eindelijk! Onze campsite ligt in een prachtige oase aan het meer, met een zoetwaterbron die het zwembad vult en een douche in de open lucht. Prachtig, maar wel ontzettend heet! Helaas koelt het ook ’s nachts nauwelijks af.

Dinsdag 25 juli, Lake Turkana

De medicijnman van de Turkana
Als we opstaan is het bewolkt. Zou het zelfs hier gaan regenen? Op zich is het wel lekker dat de zon niet zo fel schijnt, want we gaan een wandeling maken. Eerst gaan we naar de lagere school. Het schoolhoofd legt ons van alles uit, en daarna gaan we een paar klassen bekijken We delen de schriftjes, pennen en snoepjes die we hebben meegenomen uit aan de kinderen. Ze hebben toch echt liever snoep dan schoolspullen… De laatste klas die we bezoeken gaat voor ons zingen, eerst een paar liedjes in het Swahili en dan een paar in het Turkana.

Na het schooltje bezoeken we nog een kliniekje en een manyatta. De hutten hier zijn niet gemaakt van mest, zoals bij de Samburu, maar van palmtakken. Waar bij de Samburu de vrouw ondergeschikt is, vervult ze bij de Turkana een belangrijke rol: De vrouwen doen al het werk, terwijl de mannen uitrusten voor het geval ze hun dorp moeten beschermen. Jaja, goed bedacht!

De rest van de middag zijn we vrij. De zon is doorgebroken, dus we gaan lekker zwemmen en daarna relaxen in de hangmatten. ’s Avonds komen de Turkana dansen voor ons opvoeren. Toch weer anders dan bij de Samburu. Hier doen de vrouwen wat actiever mee; ze proberen de mannen onderuit te schoppen! De mannen moeten zich op hun beurt staande zien te houden, om zo te bewijzen hoe sterk ze zijn. Na de dansen nog een bezoekje van de witch-doctor, die de toekomst zou kunnen voorspellen. Op Valeries vraag wat ze moet gaan studeren, antwoordt hij dat ze maar netjes moet trouwen en kinderen krijgen! Haar moeder is hier minder blij mee…

Woensdag 26 juli, Sirikwa

Helaas moeten we onze oase ook weer verlaten. Dat betekent dus die hele lange weg weer terugrijden. Het is erg warm op de truck, zelfs de wind brengt niet echt verkoeling. We lunchen ergens langs de weg. Als je zo stilstaat merk je pas echt hoe heet het hier is. Er zitten hier ook bijna geen dieren. Het is een raadsel hoe de mensen hun vee in leven kunnen houden; nergens is ook maar een sprietje gras te vinden.

Om een uur of zes komen we weer aan bij de camping van de Engelse dame. Gelukkig voor ons is het vandaag droog. En lekker fris; een welkome afwisseling na de hitte in het noorden.

Kakamega Rainforest

Donderdag 27 juli, Kakamega

Kakamega rainforest
Na het ontbijt vertrekken we naar het laatste regenwoud van Oost-Afrika. Als we aankomen is het allesbehalve regenachtig; de zon schijnt behoorlijk fel. Maar als we na de lunch vertrekken voor een wandeling stapelen de wolken zich toch onheilspellend op. We zijn inderdaad nog niet goed en wel vertrokken, of het begint te gieten. Nou ja, daar is het tenslotte een regenwoud voor. We lopen snel door naar het uitzichtpunt. Het laatste stuk is een behoorlijk steile klim, en omdat hier geen bomen staan worden we zeiknat. Het blijkt echter de moeite waard te zijn: Het uitzicht is prachtig! Flarden mist drijven over het woud; zover als je kijken kunt zie je boomtoppen.

De terugweg is gelukkig droog; de gids legt het een en ander uit over de dieren en planten in het woud. We zien wat aapjes hoog in de boomtoppen, en wat insecten.

Vrijdag 28 juli, Kakamega - Kisii

Vroeg opstaan vandaag, voor een tweede wandeling door het regenwoud. Volgens de gids regent het hier ’s ochtends nooit, dus vol goede moed vertrekken we. We lopen in kleinere groepjes, en we moeten stil zijn omdat we anders alle dieren meteen wegjagen. Het is een prachtige wandeling. Hoog in de bomen zien we apen van tak naar tak zweven: red-tailed monkeys, blue monkeys en ook weer de mooie Colobus-apen. We horen een vogeltje dat feilloos het melodietje van de gids imiteert. Het bos is dichtbegroeid, met immens hoge bomen. Er staan onder meer diverse soorten hardhoutbomen zoals teak, iroko en ebbenhout, en veel planten die de lokale bevolking voor medicijnen gebruikt. Vooral als de zon door het gebladerte weet te dringen is het een prachtig gezicht. Helaas zien we, afgezien van de apen en wat vlinders, niet veel dieren. En dat terwijl er hier meer dan 50 slangensoorten zitten, en meer dan de helft van alle vlindersoorten ter wereld.

Na de wandeling rijden we naar Kisumu, de op twee na grootste stad van Kenia. We rijden weer door de vruchtbare White Highlands, maar omdat dit gebied zo dichtbevolkt is, heerst ook hier veel armoede. We lunchen in een groot hotel in Kisumu. We rijden verder naar Kisii, waar we overnachten in een hotel. Heerlijk, een goede douche, en een echt toilet! Wat een luxe na al die stinkende hokjes met een gat in de grond als toilet.

Lake Victoria

Zaterdag 29 juli, Lake Victoria

De laatste dag in Kenia; we vertrekken richting Tanzania. Bij de grens is het een drukte van jewelste. Alles is weer echt op z’n Afrikaans geregeld: Eerst moet je bij de Keniaanse douane melden dat je Kenia verlaat, daarna bij de Tanzaniaanse dat je Tanzania ingaat. Alsof er een andere mogelijkheid is!

Als we Tanzania inrijden zie je toch meteen veranderingen. De wegen zijn hier veel beter dan in Kenia. Tanzania heeft de laatste jaren ontwikkelingshulp ontvangen om de infrastructuur te verbeteren. Kenia daarentegen niet, door toedoen van president Moi, die niet wil dat het Westen zich met zijn zaken bemoeit. Verder lijken de Westerse invloeden hier juist minder sterk te zijn doorgedrongen; je ziet hier lang niet zoveel huisjes beschilderd met bonte reclame.

Na de lunch rijden we verder door een prachtig landschap met kopjes: heel aparte rotsformaties. We passeren de rivier de Mara, en rijden dan vlak langs de Serengeti. Dat blijkt ook al snel: We zien apen, gazellen, een paar zebra’s en zelfs enkele kleine kuddes gnoes! Heel mooi, zeker omdat we dat vandaag niet verwacht hadden.

Onze campsite ligt pal aan Lake Victoria. Een erg mooi plekje, gerund door een Nederlands stel.

Aan de bar kunnen we genieten van een prachtige zonsondergang. Jammer van die gigantische zwermen muggen…

Zondag 30 juli, Lake Victoria

Zonsondergang bij het Victoriameer
In de ochtend varen we met vissersbootjes over het meer naar een dorpje. Per boot zijn er drie roeiers, die tijdens het varen onverstaanbare liedjes zingen. Langs de oever van het meer zitten veel vogels. Onder andere maraboes, gigantisch groot en erg lelijk.


Bij het vissersdorpje aangekomen staan de mensen ons al op te wachten. In no time heeft iedereen van ons minimaal twee kinderen aan de hand, die ons de hele weg niet meer los laten. Er is eigenlijk niet veel te zien in het dorpje, dus na een dik uur rondslenteren varen we weer terug. De rest van de middag kunnen we lekker relaxen langs het water.

Serengeti N.P.

Maandag 31 juli, Serengeti

Leeuwen en giraffes
Vandaag gaat het dan eindelijk gebeuren: We gaan naar de Serengeti! De ingang is vlakbij onze campsite, en omdat we pas rond half twaalf naar binnen mogen, kunnen we op ons gemak onze spullen inpakken. Toch zijn we al om half elf bij de ingang, waar we dus echt een uur moeten wachten. Hakuna Matata.


Om half twaalf rijden we dan eindelijk naar binnen. Al meteen zien we grote kuddes gnoes en zebra’s. We zien verschrikkelijk veel beesten. De hele middag rijden we door het prachtige, uitgestrekte landschap, zoals je het ook in veel natuurfilms ziet. We zien verschillende antilopen, bavianen, giraffen, olifanten, een paar hyena’s, verschillende grote vogels en nog veel meer.

Het is ontzettend mooi, maar ook erg vermoeiend. Rond half zes komen we bij de campsite midden in de Serengeti aan. Het is hier helaas niet zo rustig en verlaten als in Shaba Hills; er staan al minimaal drie trucks als we aankomen, en er komen er later nog zeker drie bij. Ook de douches vallen tegen, er komt geen druppel water uit. ’s Avonds koelt het flink af.

Omdat er toch niks te doen is en we de volgende dag vroeg op moeten, gaan we vroeg naar bed

Dinsdag 1 augustus, Serengeti

Cheetahs
We staan al om half zes naast onze tenten. Het is nog niet eens licht! Na een supersnel ontbijtje vertrekken we voor een vroege gamedrive. Het wordt een geweldige rit. Nog niet goed en wel vertrokken zien we drie leeuwen! Een grote leeuwin ligt vlak naast onze truck; als we zouden willen zouden we haar kunnen aaien. Ongelofelijk! Even later zien we een groep van zo’n 18 leeuwen, ook weer heel dichtbij. Wat een imposante beesten; die zijn echt helemaal nergens bang voor. We rijden verder door een landschap dat nog mooier en uitgestrekter is dan gisteren. We zien weer ontzettend veel wild. Bij een riviertje zien we een grote groep leeuwen drinken. Ze trekken zich absoluut niks van ons aan; op hun dooie gemak lopen ze vlak langs de truck naar het water.

Onze gamedrive is nu al geslaagd. Het mooiste moet echter nog komen: Een cheeta met haar jong liggen op een rotsblok langs de weg. Fantastisch! We staan wel een half uur te kijken hoe het kleintje over z’n moeder heen kruipt, hoe de moeder rechtop gaat zitten en om zich heen kijkt, en hoe ze een tijdje later opstaat en op zoek gaat naar een potentiële prooi. Het kleintje rent er achteraan! Helaas is er niet echt een prooi in de buurt, en gaan ze onder een boom weer liggen. We rijden verder, naar een lodge voor een koud drankje en dan naar de campsite voor een heerlijke lunch.

Om half drie beginnen we aan de tweede gamedrive. Ook nu zien we weer veel wild, maar in vergelijking met vanochtend valt het natuurlijk een beetje tegen. We zien geen roofdieren, behalve een paar gigantische krokodillen in een poeltje.

Als we terugkomen op de campsite is er gelukkig water, zodat we kunnen douchen. Daarna eten (kip!) en maar weer vroeg naar bed.

Ngorongoro krater

Woensdag 2 augustus, Serengeti - Ngorongoro Krater

zebra
Net als gisteren hebben ook vannacht de hyena’s rond onze tenten lopen snuffelen. Maar goed dat we niet naar het toilet hoefden… We vertrekken vroeg, zodat we tijd hebben voor een laatste gamedrive door de Serengeti.

In de Hippo-pool, waar we al drie keer langs kwamen, ontdekken we nu ineens veel nijlpaarden. We zien weer hyena’s, giraffen, een jakhals, een caracal (een soort wilde kat) en natuurlijk weer veel antilopen en zebra’s.

Patrick, onze chauffeur, wordt via de radio getipt dat er ergens een cheeta zit. Als we er naartoe rijden zien we inderdaad de kop van de cheeta boven het struikgewas uitkomen. Helaas heeft hij geen zin om in actie te komen, dus even later rijden we maar door. Dan komt de grote verrassing: Even verderop lopen maar liefst drie cheeta’s over de grasvlakte op ons af! Vlakbij onze truck gaan ze onder een boom liggen. Zo te zien hebben ze net ontbeten; hun koppen zijn nog rood van het bloed. Wel jammer dat we de daadwerkelijke ‘kill’ gemist hebben… Je kunt niet alles hebben.

We rijden verder over de onmetelijke vlakte, richting de uitgang van de Serengeti.

Na de lunch rijden we de Ngorongoro Conservation Area in. Het eerste stuk is een gigantische, lege vlakte, zonder ook maar een enkele boom. Hier een daar loopt een verdwaalde gazelle, verder is er helemaal niets te zien. Over een stoffige weg rijden we de heuvels in. Hier en daar loopt een Masai met zijn kudde, en we zien nog een paar giraffen. Na een stevige klim door een vulkanisch, spookachtig landschap komen we aan op de rand van de krater. Je ziet het meer op de bodem van de krater, verder lijkt het er helemaal leeg. Maar we staan dan ook op 800 meter hoogte, dus de beesten die er waarschijnlijk wel zitten zijn gewoon niet te zien. Hopen we dan maar…

Donderdag 3 augustus, Ngorongoro - Arusha

Na een snel ontbijt stappen we in jeeps om af te dalen in de Ngorongoro-krater. Ook vanaf de bodem bekeken blijkt de krater erg kaal te zijn; het lijkt wel een soort maanlandschap. Wel heel apart, zeker met die paar zonnestralen die door de bewolking heen prikken. We rijden eerst naar de rand van het sodameer, waar veel flamingo’s in zitten. Daarna rijden we verder over de kraterbodem. Er zitten met name veel gnoes en buffels, en verder natuurlijk zebra’s, antilopen en nijlpaarden. We zien twee leeuwen, en een paar olifanten in de verte. Wel aardig, maar om onze Big Five te completeren willen we een neushoorn zien! Er schijnen hier nog zo’n 20 exemplaren te zitten, maar die doen blijkbaar hun uiterste best om uit de buurt van al die nieuwsgierige toeristen te blijven. Helaas, waar we ook zoeken, een neushoorn krijgen we niet te zien.

Rond half 1 komen we bij de gate aan, waar de truck al op ons staat te wachten. Na de lunch gaan we op weg naar Arusha, waar we tegen de avond aankomen. Als we op het bord in het restaurant zien staan dat ze hier pizza’s en taco’s hebben, zijn we het er met z’n allen roerend over eens dat we vanavond geen zin hebben in prut met wortelen… Natuurlijk bestellen we veel te veel, maar het is tenminste eens iets anders.

Arusha

Vrijdag 4 augustus, Arusha

De thousandmilers van de Masai
Vandaag hebben we een vrije dag. We gaan winkelen in Arusha. Op een marktje met allemaal Afrikaanse spulletjes koopt iedereen zich arm aan de souvenirs. We lunchen bij een bakkertje annex internet-café, waar we even naar huis kunnen e-mailen. Daarna hebben we het wel gezien; we gaan terug naar de campsite.

Om vier uur komen er Masai langs om dansen op te voeren. Eigenlijk zouden we naar hun dorpje gaan, maar omdat we van campsite zijn veranderd is dat te ver weg. Wel jammer, want zo stelt het dus niks voor. De dansen lijken allemaal op elkaar, en de uitleg van de gids is al helemaal een aanfluiting.

Nairobi

Zaterdag 5 augustus, Nairobi

De laatste dag… Omdat we nog een heel eind moeten rijden, vertrekken we al vroeg uit Arusha. Onderweg zou je als het helder is de Kilimanjaro moeten kunnen zien. Helaas is het vandaag behoorlijk bewolkt, dus dat feest zal wel niet doorgaan. Maar vlak voor de grens zien we toch de besneeuwde top uit de wolken verschijnen!

Na het te verwachten oponthoud bij de grens rijden we Kenia weer in, en rond een uur of twee komen we aan in Nairobi. Bij het hotel waar we de eerste nacht geslapen hebben, zetten we al onze spullen neer, en gaan met taxi’s nog even de stad in voor de laatste souvenirs. Als we terugkomen gaan we met z’n allen eten in een prima Italiaans restaurantje. Rond acht uur arriveren we op het vliegveld. Het inchecken kost natuurlijk weer erg veel moeite, maar om half elf verlaten we Afrika toch echt…

Dat was het dan. Na drie weken – het lijkt veel korter – zit het er op. Het was een erg vermoeiende, maar ontzettend mooie en indrukwekkende reis.






HomeDagaanbiedingenAutohuurHotelsKortingsactiesVakantiehuizenVakantieparkenVliegtickets ReisverhalenLandeninformatieHelp