TravelSource.nl Logo 
HomeDagaanbiedingenAutohuurHotelsKortingsactiesVakantiehuizenVakantieparkenVliegtickets ReisverhalenLandeninformatieHelp
 Afrika Auteur : Sandra Teepe
Azië 
Australië E-mail adres : mormel96@hotmail.com
Europa 
Noord Amerika URL Homepage : http://home.planet.nl/~teepe007/zuidafrika/zuidafrika.html
Zuid Amerika   
Wereldreizen Reisverhalen : Zuid Afrika






 Vakantie Zuid-Afrika 2003 Deel 1. Reisverslag Zuid Afrika van Sandra Teepe

Vakantie Zuid-Afrika 2003

Nadat Edwin in 1999 Zuid-Afrika al eens had verkend en goed bevonden, was het dit jaar tijd om er samen naar toe te gaan. Na het doorspitten van vele brochures, prijzen en reizen vergelijken, wensen op papier zetten, kwamen we uiteindelijk uit bij een reis van Wereldcontact: Parks of South Africa. Een individuele autoreis die ons in 28 dagen van Johannesburg naar Kaapstad zou voeren, inclusief diverse nationale parken en de tuin- en wijnroute, met verblijf in lodges, rondavels, B&B's en hotels. Begin februari boekten we de reis en na maanden ernaar uitgekeken te hebben, vertrokken we op 26 oktober naar Zuid-Afrika. Van deze reis volgt hieronder een verslag, uiteraard met foto's, in dagboekvorm.

Zondag 26 oktober
Om 3 uur in de middag vertrokken we, uitgezwaaid door mama Els en Jeroen & Nicole, naar de bushalte. De bus was veel te vroeg, waardoor we ook lekker snel op het station waren. Helaas was er een omleiding voor Schiphol, dus overstappen in Utrecht en in Duivendrecht. Even voor half 5 stonden we bij de incheckbalie van Lufthansa voor de vlucht naar Frankfurt. Bij de douane hadden we wat oponthoud doordat Edwin z'n zakmes in de handbagage had laten zitten: inleveren of opsturen naar huis. Edwin koos voor het laatste en waarschuwde vervolgens mama dat ze een pakketje kon verwachten. Voordat we instapten nog even snel een kaartje naar Gene en Jenny gepost en Machteld een sms-je gestuurd.
We hadden een rustige, korte vlucht naar Frankfurt, waar we een vlotte aansluiting hadden op de vlucht naar Johannesburg. Met een kleine vertraging zaten we om 9 uur in de lucht, Edwin aan het raam, Sandra aan het gangpad. De service aan boord was prima: er was een uitgebreid menu en iedere passagier had de beschikking over zijn eigen entertainmentprogramma. Je kon kiezen uit diverse films, series, muziek en zelfs computerspelletjes. We hebben allebei de film Pirates of the Caribbean gekeken en wat spelletjes gedaan. Boven Italië en Noord-Afrika hadden we redelijk wat turbulentie, maar verder was het een prima vlucht. Gelukkig konden we ook nog een beetje slapen. En wonder boven wonder: Sandra is in het vliegtuig naar de wc geweest!

Maandag 27 oktober
Om 8.20 uur landden we in Johannesburg en na een paar minuten taxiën, waren we bij de gate. Voor de paspoortcontrole stond een flinke rij: pas om 10 over 9 waren we officieel het land binnen. Gelukkig hadden we de bagage snel te pakken en konden we op zoek naar onze travel agent. Met een bordje stond hij ons, Mr. E. Teepe and Mrs. S. Oostra, op te wachten. Steve hielp ons met het ophalen van de auto en overhandigde ons de vouchers en een map met informatie over de reis. Bij de auto nam hij afscheid en toen was het "just the two of us".
Edwin begon met rijden en dat was wel weer even wennen: links rijden, links schakelen. Maar, het ging goed! De afslag voor Pretoria was snel gevonden, maar daarna klopte de ontvangen routebeschrijving niet helemaal. Na een paar omzwervingen konden we het alsnog vinden en waren we rond 11 uur in Leriba Lodge. We konden meteen inchecken en onze kamer in, kamer 33 op de begane grond. Een heerlijk grote kamer met een zitje, minibar, tv en een luxe badkamer met dubbele wastafel, toilet, ligbad en douche. Nadat we ons geïnstalleerd hadden, was het tijd om te relaxen. Sandra heeft foto's gemaakt van de vogels in de tuin en Edwin heeft de omgeving even verkend.
's Middags hebben we lekker aan het zwembad gelegen, een drankje genomen en geslapen. Edwin heeft nog even in het ijskoude water gezwommen. Na een douche zijn we rond 17 uur Centurion, een voorstad van Pretoria, ingegaan om drinken te halen en een snelle hap te eten. De rest van de avond heerlijk gerelaxt en vroeg gaan slapen.

Dinsdag 28 oktober
Union Buildings
Na een slaap van bijna 12 uur werden we rond een uur of 8 wakker. Een uur later schoven we aan de ontbijttafel voor een uitgebreid ontbijt. De bediening was allervriendelijkst en het eten smaakte prima. Na nog wat ontspanning vertrokken we om half 12 naar Pretoria.
Met een beetje moeite vonden we een parkeergarage in het centrum van de stad. Van daaruit maakten we een wandeling via Church Square, langs het Paul Krüger Museum en via Skinner en Schubart Street weer terug. Diverse winkelcentra van binnen bekeken, voornamelijk om een boekwinkel te vinden voor een goede safarigids. Na ruim 2 uur wandelen door het centrum reden we via de Union Buildings terug naar het winkelcentrum van Centurion. In een boekwinkel vonden we twee leuke boekjes over de dieren van Zuidelijk-Afrika.
Tegen 5 uur kregen we honger en gingen we op zoek naar een restaurantje. Het werd een eetcafé, genaald La Dulcé. Onze ober heette Elvis (ja, met kuif) en zijn moeder is Nederlandse (afkomstig uit Groningen). Hij hielp ons met het uitkiezen van het gerecht en zijn aanbevelingen waren prima! Edwin had een gerecht dat La Zingeta heet, bestaande uit een aardappel in schil met gebakken uien en ham, overdekt met gesmolten kaas en guacemole. Sandra had een Chicken Cordon Blue: geroosterde kip gevuld met spinazie, kaas en champignons, overdekt met een champignonroomsaus. Echt heerlijk! Na het eten reden we terug naar de lodge. Voor het slapen gaan nam Sandra nog een bad en Edwin ging op bed lezen. Om kwart over 10 gingen we uiteindelijk slapen.

Het toegangshek
Woensdag 29 oktober
Vroeg opgestaan omdat we een lange dag voor de boeg hadden. Om 8 uur zaten we aan een uitgebreid ontbijt en een uur later waren we op weg. De lange rit van 6½ uur voerde ons langs Witbank (veel townships en waarschuwingsborden dat je vooral niet moet stoppen), Middelburg, Belfast, Dullstroom, Lydenburg (getankt), Pilgrim's Rest, de Robbers Pas (heel veel haarspeldbochten) en Bushbuckridge (veel loslopend vee langs de snelweg) naar Phalaborwa. Om kwart over 4 checkten we in bij Sefapane Lodge, waar we verwelkomd werden met een drankje en waar we het programma voor de komende twee dagen kregen. We hadden nog een klein uurtje om te relaxen in onze rondavel, genaamd Cheetah, voor we ons moesten melden voor de avondsafari.
Om 17 uur reden met onze chauffeur/gids Sippo en nog 8 Nederlanders naar het Krugerpark. Direct bij het toegangshek hadden we goed zicht op de semi-huisolifant, die meestal in de buurt van de poort verblijft. Na de nodige formaliteiten (o.a. de ontvangst van een geweer ter bescherming) gingen we het park in. Sippo liet enkele mooie plekken zien (zoals een prachtige plek voor de zonsondergang) en vertelde over de diverse dieren die we tegenkwamen. Toen het donker werd, gingen de zoeklichten aan om wild te kunnen spotten. Op weg naar de bushbraai kreeg Sippo via de radio te horen dat er leeuwen in de buurt waren. Met wat moeite konden we er eentje ontdekken aan de overkant van de rivier.
Tijd voor het diner! Met leeuwengebrul op de achtergrond deden we ons tegoed aan salades, lamsvlees, wors, kip en andere lekkernijen. Na het toetje en de thee vond Sippo het tijd om de gespotte leeuw van dichtbij te bekijken. Via een andere weg kwamen we aan de overkant van het water en daar lag de leeuw te rusten. Amper gehinderd door onze aanwezigheid bleef hij lui liggen. Heel even stond hij op om al strompelend een meter verder weer neer te ploffen. Met de truck konden we hem zelfs op nog geen drie meter naderen. Na een paar minuten lieten we hem met rust en gingen we terug naar de gate en dus naar Sefepane. Om half 10 waren we weer terug en vrijwel meteen daarna zijn we gaan slapen.

Leeuw bewaakt zijn killDonderdag 30 oktober
Vroeg opstaan vandaag, want het was tijd voor de dagsafari. En met vroeg bedoelen we vroeg: om 5 uur stonden we naast ons bed. Drie kwartier later waren we klaar voor vertrek. Met nagenoeg dezelfde groep als de avond ervoor vertrokken we met chauffeur Donovan naar het Kruger Park. Vrijwel meteen zagen we wilde dieren lopen: impala's en giraffen. Onze gids bracht ons verder het park in richting Sabie en Letaba. Onderweg diverse dieren gezien en veel te horen gekregen over de dieren die we zagen. Via de radio en andere parkbezoekers kregen we ook informatie over de verblijfplaats van de diverse dieren.
Zo zagen we een leeuw en drie leeuwinnen aan de kant van de weg bij het lijk van een buffel. Het enorme beest was drie dagen tevoren gedood en kennelijk hadden de leeuwen al flink gegeten. De mannetjesleeuw joeg ondanks dat de vele gieren die mee wilden eten om de haverklap weg. Dit "spelletje" ging de hele tijd door.
Om een uur of 8/half 9 reden we naar Letaba voor het ontbijt. Na het ontbijt vertrokken we richting Satara en daarna richting Olifants, waar we de lunch gebruikten. Bij Olifants konden we ook genieten van een prachtig uitzicht over de vallei en de Olifantsrivier. Hoewel de rivier bijna droog stond, waren er wel diverse poeltjes met veel vogels en enkele nijlpaarden. Het gebrul was bovenop de heuvel goed te horen. Na de lunch gingen we weer op pad en met een korte pauze waren we om half 5 weer terug in Sefapane. Om te ontspannen hebben we heerlijk in het zwembad gehangen en na een diner van kaakjes en chocoladekruidnootjes en na Assen gebeld te hebben, gingen we om een uur of 9 slapen.


Vrijdag 31 oktober
Bourke's Lucky Potholes.
Voor ons doen laat opgestaan (kwart over 8) en relaxed ontbeten in de warme zon (de boter dreef letterlijk weg). Om 10 uur zijn we gaan rijden naar onze volgende stop: Three Rondavels. Via Bosbokrand en Graskop langs de westkant omhoog gegaan langs de Blyde River Canyon. Aan de R532 vind je prachtige stukken natuur. De route begint bij The Pinnacle, waar een mooie, grillige, met bomen en planten begroeide rots in de kloof staat. Van daaruit ging het verder naar God's Window en het Rain Forest (mooi stukje "jungle"). Aan de andere kant van de weg twee watervallen: Berlin Falls en Lisbon Falls. Bij de eerste hadden we "aanspraak" van een rode kat, die zelfs uitgebreid op schoot ging liggen.
De tocht ging verder naar Bourke's Lucky Potholes. Hier komen de rivieren Treur en Blyde bij elkaar. Hier kochten we ook onze eerste souvenirs: een zeepstenen hippo voor een collega van Edwin en een kettinkje voor Sandra. Als laatste op de route waren de Three Rondavels. De drie rotsen in de canyon lijken op rondavels, vandaar de naam.
Na deze lange tocht waren we om een uur of 4 bij onze accommodatie. Ons huisje had een prachtig uitzicht over de canyon. We waren amper binnen toen er een vrouw langskwam om de inventaris op te nemen. Ze nam Sandra mee om alles na te lopen en aan te kruisen op de inventarislijst. Ze deed een beetje vreemd lacherig, ze leek wel stoned! Na het bezoekje zijn we eerst nog naar het uitzichtspunt gereden om daarna een duik te nemen in het zwembad. Na de opfrissing hebben we genoten van een uitgebreid buffet in het restaurant op het park. Op een voor deze vakantie ongewoon late tijd zijn we rond een uur of 11 gaan slapen.

Zaterdag 1 november
Niet al te laat opgestaan deze ochtend om lekker uitgebreid te kunnen ontbijten. Wederom een buffet, dus we konden ons tegoed doen aan diverse lekkernijen. Na het ontbijt hebben we op ons gemak onze spullen in de auto geladen en om 10 uur vertrokken we voor de rit naar Skukuza. Via dezelfde weg reden we terug naar Graskop, maar dit keer zonder tussenstops. Vanuit Graskop via de MacMac Falls naar Sabie om van daaruit via de nieuwe Phabenigate (slechts 10 maanden in gebruik) het Krugerpark te betreden. Vanuit Phabeni de S3 (Sabie Rivierpad) naar de kruising bij Paul Krugergate gereden (met 30 km/u over een gravelweg). Ook hier weer veel impala's langs de weg, maar ook giraffen en koedoes gezien.
Vlakbij het Paul Krugermonument een afslag naar de rivier genomen, waar wat hippo's met kleintjes in het water lagen. Helaas kwamen ze amper boven water. Daarna naar Lake Panic gereden, waar je vanuit een schuilhut vogels kan spotten. Daar een tijdje gezeten om de vele vogels te bewonderen en te fotograferen. Na een kwartiertje verder gereden naar Skukuza, waar op een kilometer afstand van het kamp wel erg veel auto's stilstonden. De reden: er lag een leeuw langs de kant van de weg uit te rusten. Z'n vrouwtjes lagen even verderop in de bosjes. Meneer de leeuw trok zich niets aan van alle toeristen en ging lekker verder met luieren. Een paar minuten hebben we stilgestaan, maar toen zijn we verder gaan rijden naar het kamp.
Om 16 uur checkten we in bij de receptie. Het bleek dat Tourlink ons had geboekt voor de avondsafari die om 16 uur vertrok. Helaas waren wij daarvan niet op de hoogte gesteld en dus waren we te laat (de truck was net weg). Gelukkig deden ze niet moeilijk met omboeken, maar helaas was de middagsafari voor de volgende dag al vol. Als alternatief kozen we dan maar voor de ochtendsafari. Eén nadeel: om kwart voor 4 in de nacht moet je je melden, want de tour vertrekt om 4 uur!!! Vroeg naar bed dus. De rest van de middag en avond hebben we rustig aan gedaan. Even langs de rivier gelopen (redelijk wat wild aan de overkant), boodschappen gedaan, kaartjes gekocht en een afhaalmaaltijd gehaald. Vroeg naar bed gegaan!

Zondag 2 november
Om 3 uur (!) ging de wekker voor onze ochtendsafari. Met een beetje moeite lukte het ons om op te staan en ons om kwart voor 4 te melden. Het was nog aardedonker toen we om 4 uur het park inreden. Kennelijk vonden de dieren het ook nog vroeg, want op een haas en enkele bokken na, troffen we niemand aan in het donker. Pas toen het licht werd, werd het interessant. Op een plek langs de Sabierivier stond een safaritruck stil en toen we dichtbij kwamen, bleek er een luipaard in een boom redelijk dicht bij de weg te zitten. Kennelijk had het dier iets lekkers gespot, want hij zat constant naar dezelfde plek te staren. Zo'n tien minuten hebben we ademloos staan kijken totdat de luipaard uit de boom sprong. Na de luipaard zagen we nog een leeuw en toen was het tijd om terug te gaan. Om 7 uur waren we weer in het kamp. Na een ontbijt en even relaxen, trokken we er om 10 uur met de eigen auto op uit. Tot onze verbazing zagen we weer 2 luipaarden (1 zelf gespot en 1 waar al mensen bij stonden). Onze chauffeur van de ochtendrit, Joseph, had al gezegd dat er bij de Sabierivier veel luipaarden voorkomen. Dat bleek inderdaad. Even verderop stond er weer een rij auto's stil: er was een leeuwin gezien met drie welpjes. Om een beter zicht te krijgen, reden we naar de parallelweg, waar het ook volstond met auto's. We hadden net gekeerd om een goed uitzicht te krijgen, toen er een wrattenzwijn vrolijk de weg overstak. Niet alleen de toeschouwers hadden hem gezien, maar ook de leeuwin had hem in de gaten gekregen. Plotseling dook ze op nog geen vijf meter van onze auto op, klaar om aan te vallen. Ademloos keek iedereen toe, wachtend op de "kill". Het wrattenzwijn had kennelijk door dat er iets aan de hand was, want hij dook weg in een afwateringsbuis. De welpjes waren ondertussen op zoek gegaan naar mama, die wel erg lang wegbleef. Luid schreeuwend (het was nog lang geen brul) vonden ze haar, verscholen in de bosjes. Aangezien er niks meer leek te gebeuren, zijn we verder gereden. In Lower Sabie hebben we even een rustpauze genomen en een leuk souvenir gekocht (placemats en servetten met dierenafbeeldingen). Edwin heeft nog wat te eten genomen, maar Sandra voelde zich niet lekker, dus die nam niets. Op de terugweg naar Skukuza ging het ook mis: overgeven. Na een korte stop reden we verder naar het kamp. Met wat tussenstops waren we daar om 17 uur. Nog even wat boodschappen gedaan voor het avondeten, waarna Sandra is gaan slapen en Edwin is gaan lezen. Om 20 uur heeft Edwin Sandra wakker gemaakt voor een kop soep en een broodje. Dit ging er met moeite in en was er sneller weer uit. Gauw terug naar bed. Edwin ging om 21 uur slapen.

Maandag 3 november
Na een redelijke nachtrust zijn we om 7 uur opgestaan. Heel rustig aan gedaan, vooral omdat Sandra zich nog niet lekker voelde. Ontbeten met thee en kaakjes omdat de maag nog niet rustig was. Het voedsel bleef nu redelijk binnen. Omdat het waarschijnlijk uitdroging was, heeft Sandra een kopje ORS genomen om het zout- en mineraalgehalte weer op peil te brengen. Na het douchen vertrokken we om 9 uur uit het kamp. Onderweg namen we slechts 1x een gravelpad en dat was een goede beslissing: bij de waterplaats stond een neushoorn op z'n gemak te drinken. Hij poseerde zelfs nog even netjes voor de foto. Bij Berg-en-Dal hebben we nog een tussenstop gemaakt, zodat Edwin wat kon eten. Helaas kreeg Sandra hier weer last van haar maag, dus meteen wat crackers gekocht om toch wat vast voedsel binnen te krijgen. Om 12 uur verlieten we via de Malelanigate het Krugerpark voor de rit naar Swaziland. Na een uurtje waren we bij de dubbele grens. Na de nodige formaliteiten konden we even later probleemloos Swaziland binnenrijden. De tocht van ongeveer drie uur naar het hotel voerde door de groene bergen van Swaziland. Helaas was het vrij bewolkt en dus ook een stuk kouder (gemiddeld 16 graden). Onderweg heel veel schoolkinderen gezien, waarvan de kleinsten vaak zwaaiden naar "die blanken". Om ongeveer 16 uur waren we in Foresters Arms Hotel, een mooi complex bovenop een heuvel en afgeschermd door een toegangspoort. Het personeel was erg vriendelijk en de kamer lekker groot. Het extra brede bed had zelfs een dekbed! Terwijl Sandra weer even ging slapen, ging Edwin in bad en vervolgens lezen. Om even over 7 gingen we naar het restaurant voor het diner, waar al een tafeltje voor ons klaarstond (in de omgeving is weinig eetgelegenheid, dus je komt al gauw in het hotelrestaurant terecht). In totaal stonden er 9 gerechten op het menu (2 voor-, 4 hoofd- en 3 nagerechten) en je mocht zoveel kiezen als je wilde. We hielden het echter bescheiden met 1 voor-, 1 hoofd- en 1 nagerecht. Na de maaltijd hebben we nog even gerelaxt en zijn om kwart voor 10 gaan slapen (terwijl de regen op het dak tikte en het onweer in de verte klonk).

Dinsdag 4 november
Na een prima nachtrust in het grote bed werden we om half 8 wakker. Na een bad respectievelijk douche zijn we lekker in het zonnetje voor onze kamer gaan zitten. Om half 9 kregen we thee geserveerd op ons privé-terras. Na de thee liepen we naar het restaurant voor het ontbijtbuffet. Sandra's maag was weer tot rust gekeerd, dus dat ging goed. Een uur later checkten we uit voor de rit naar ons volgende wildpark: Ithala. Dankzij de eigenaresse van Foresters Arms een andere route gereden om meer van Swaziland te kunnen zien: niet via Nerston/Sandlane maar via de controlepost bij Mahamba Zuid-Afrika weer in. De route voer door The Grand Valley: groene heuvels met her en der een nederzetting van rondavels. Wat wel opviel aan de weg was dat er overal nieuwe bushokjes stonden. Modern ook nog! De controle bij de grens was snel gebeurd en zo reden we via Pongola en Louwsburg aan het begin van de middag Ithala binnen. Poortwachter Ernest was erg vriendelijk en liet ons vrolijk groetend binnen. Net na de poort zagen we alweer de eerste dieren en een waarschuwingsbord voor overstekende mestkevers. Meteen doorgereden naar ons kamp Nhtsondwe om in te checken en te relaxen. Bij ons huisje hadden we twee bewakers staan: pumbaas. Terwijl we de spullen naar binnen droegen, bleven ze gewoon grazen. Om een uur of 4 zijn we nog even gaan rijden om beesten te zoeken. De loop was echter vrij moeilijk begaanbaar, zodat we om moesten draaien om op tijd terug te kunnen zijn. Gelukkig wel wat beesten kunnen spotten. 's Avonds het diner gebruikt in het restaurant en daarna gaan slapen. Inmiddels regende, onweerde en waaide het flink.

Woensdag 5 november
Na een stormachtige nacht bleek de stroom uitgevallen te zijn. Gelukkig was er wel warm water beschikbaar, zodat we in ieder geval konden douchen. Na het ontbijt, op het terras van het restaurant met uitzicht over de heuvels, checkten we uit. Via een loop reden we aan het eind van de ochtend Ithala uit, op weg naar Hluhluwe. De rit naar Hluhluwe duurde ongeveer drie uur. Toen we bijna bij het park waren, begon het helaas te regenen en te onweren. Met een aardige stortbui passeerden we rond 15 uur de gate. Tot aan het kamp konden we al aardig wat wild spotten. Bij de receptie van Hilltop Camp bleek er een onduidelijkheid te zijn bij de reservering. Volgens de voucher zou het "restcamp only" zijn, maar in de computer stond een "package". Nadat we eerst op het internet het programma van onze reis nog eens bekeken hadden (waar bleek dat we in Ithala ook recht hadden gehad op een game drive en ontbijt), ging Edwin met Wereldcontact bellen terwijl Sandra e-mail ging checken en even op het forum ging kijken. Twee uur later was het eindelijk geregeld en hadden we ontbijt en twee game drives. Eindelijk tijd dus om te relaxen in ons chalet (met twee badkamers!). 's Avonds hebben we in het restaurant het braaibuffet genomen. Rond een uur of 9 zijn we gaan slapen.

Donderdag 6 november
Om 5 uur ging de wekker voor de ochtendsafari. Lange broek en trui aangedaan, want het zag er koud uit. Om 6 uur vertrokken we met de truck uit het kamp om de noordkant te verkennen. Direct bij de ingang van het kamp stond al het eerste grote wild: een olifant stond vredig van de bomen langs de kant van de weg te eten. Nadat hij door was gelopen, gingen we verder. Via de vele gravelpaden gingen we richting de Memorial Gate en weer terug. Af en toe gestopt voor een dier, zodat Welcome (onze chauffeur en gids) ook wat kon vertellen. Veel neushoorns gezien, waaronder een kleintje van ongeveer een jaar oud. Op de terugweg begon het een beetje te regenen. Na ongeveer 2½ uur waren we weer terug in het kamp. Na het ontbijt hebben we heerlijk gerelaxt met een boek. Om half 12 zijn we zelf gaan rijden naar Umfolozi, aan de zuidkant van Hluhluwe, tot aan kamp Mpila. De weinige loops en uitzichtpunten die er waren, gedaan en toen weer terug naar Hilltop. Om 16 uur waren we weer in het kamp en scheen de zon gelukkig. Lekker op ons eigen "dakterras" ontspannen zitten lezen. Voordat we ons moesten melden voor de avondsafari zelf eten klaargemaakt: minestronesoep en biefstuk met brood. Om 19 uur ging de avondsafari van start met wederom Welcome als chauffeur. In Europees gezelschap (Fransen voor en Duitsers achter en naast ons) gingen we naar de zuidkant van het park. Edwin scheen met de lamp naar rechts en onze Duitse buurman nam de linkerkant voor zijn rekening. Het commentaar van onze achterbuurman was niet van de lucht. Hij liet duidelijk merken dat Edwin naar voren moest schijnen, maar de uitleg dat dat niet kon omdat Welcome anders verblind zou worden, scheen hij niet te begrijpen. Tijdens de hele avondsafari bleef hij commentaar geven op alles. Heel irritant! Helaas zagen we ook nog eens weinig dieren, wat zijn commentaar alleen nog maar vervelender maakte. We waren dan ook blij toen de avondsafari afgelopen was. Na nog even naar Hoogland gebeld te hebben, gingen we slapen.

Vervolg reisverslag




HomeDagaanbiedingenAutohuurHotelsKortingsactiesVakantiehuizenVakantieparkenVliegtickets ReisverhalenLandeninformatieHelp