K a a p s t a d - A m s t e r d a m

23 - donderdag 9 en vrijdag 10 november...

De laatste dag in Cape Town en tevens de laatste dag in het mooie fascinerende Zuid-Afrika. Iedereen was vrij om te doen of te laten wat hij wilde. Als we maar om 14:00 uur weer bij het hotel waren. Casper en ik zijn 's ochtends met Imelda, Annemieke, Elly en met Ron naar het marktje gewandeld. Ron heeft toch nog gezelschap gekregen in deze vakantie. Alleen niet van een dame! Maar van een flinke kater. Hij zag er steeds beroerder uit. Op het marktje kwamen we nog wat bekende tegen die toch nog wat souvenirs hadden gevonden van de laatste randen. We hebben toen met z'n allen nog wat gedronken op een terrasje. Een muzikant kwam zijn mooie gezicht en zijn goede stem tonen. Dat was wel even grappig. Ron was blij dat we Marijke en Hans tegenkwamen en dat zij met de taxi teruggingen naar het hotel. Dat was voor hem een gelegenheid om de kater te dumpen. Hij is dus goed ziek naar het hotel teruggegaan. Zonde van zijn laatste dag! Wij zijn weer richting hotel gelopen door een mooi park midden in de stad. We liepen langs Drost en dat was dus een mooie gelegenheid om nog even te lunchen.

Daarna zijn we toch echt naar het hotel gegaan om ons nog even op te frissen voordat we weer de lucht in moesten. Om 14:30 uur is Louis voor ons de laatste keer achter het stuur gekropen om ons naar het vliegveld te brengen. Waar sommige met tranen in hun ogen afscheid van hem hebben genomen. Ook Louis had er moeite mee. Na afscheid genomen te hebben zijn we gaan inchecken en toch maar naar Johannesburg gegaan om ook Zuid-Afrika vaarwel te zeggen. Vanuit Johannesburg zijn we naar Frankfurt gevlogen. En hebben we al afscheid moeten nemen van Beate. Vanuit Frankfurt zijn we dan naar Amsterdam gevlogen. In Amsterdam aangekomen zijn we opzoek gegaan naar onze tassen. En warempel ze zijn er gelukkig. Nadat iedereen zijn of haar tas heeft gevonden zit de vakantie er toch echt op en moeten we afscheid van een ieder gaan nemen. De mensen die met de trein gaan, gaan gezamenlijk naar de trein. Het is toch moeilijk om de groep te verlaten! Ron, Marijke, Hans, Margriet, Richard, Casper en ik hebben het geluk om tot in Eindhoven toch nog even bij elkaar te kunnen zijn. Maar in Eindhoven zwaaien we (Ron, Casper en ik) de Limburgers toch maar uit. Voor ons zit het er nu toch echt op. Groetjes en tot ziens.

Louis zijn verhaal...

Wel wel dis die busbestuurder hier. Ons is in die Kaap en julle wil seker huistoe gaan. Dis te verstaane julle verlang seker baie terug huis toe. Ek hoop ek rij met die regte pad lughave toe en verdwaal nie, anders mis julle, julle vlug en dan blij julle nog langer hier. Ha, ha!, haa! Wel ek sal daarvan hou. Ek gaan julle regtig mis want julle is wonderlike mense, ek het elke oomblik saam met julle geniet. Dis waar wat oom Klaas sê elke keer wat jij iemand afsien wat jij ontmoed en van gehou het, en dalk nooit weer sal sien, asof jij 'n bietjie doodgaan. Ek is blij ek kon die toer as busbestuurder, saam met julle mee maak. Julle het mij baie geleer, van mij eie land en laat sien, dankie daarvoor. Ek hoop van harte dat julle 'n veilige reis verder sal hê en dat julle nie weer sal verdwaal nie. Dalk land julle in Amerika. Wel mense nogmaals baie dankie vir alles, en vir die groot vooi wat julle vir mij gegee het. Ek waardeer dit baie. Nou kan ek heel tijd in die bar wees. (grappie) Mij adres is agter in die boek. Schrijf gerus vir mij ek sal julle briewe wel beantwoord. O ja, dink julle ons toergids gaan trou? Kom ons kijk maar. Yvonne is 'n mooi meisie. Ag schrijf asseblief net vir Vrijstaat Toere 'n kort briefie om hulle te bedank, dalk krij ek 'n plumpie. Baie dankie. Selfde adress. Ek is baie lief vir julle almal. Groette. Hou die blink kant bo.

 Louis