TravelSource.nl LogoReisverhalenAfrika
 Home Page  Reisverhalen  Deals  Hotelreserveringen  Landeninfo  Reisboeken  Tips  Help
 
 Afrika Auteur : Jaap Budding
 AziŽ
 AustraliŽ E-mail adres : bfabud@wxs.nl
 Europa
 Noord Amerika Homepage adres : http://home.wxs.nl/~bfabud
 Zuid Amerika
 Wereldreizen Reisverhalen : Kwazulu-Natal en de Gardenroute Zuid-Afrika

Kwazulu-Natal en de Gardenroute Zuid Afrika

TOUR DOOR KWAZULU-NATAL EN DE GARDENROUTE


Zuid-Afrika noemt zichzelf: de Rainbow Nation. Al bij de voorbereiding van onze reis blijkt waarom. Er zijn binnen dit grote land zoveel reisdoelen denkbaar en interessant als er kleurschakeringen in de regenboog te vinden zijn. Het tijdsbestek van een vakantie is te kort om alle windhoeken van het land te bekijken. Er zijn wel georganiseerde reizen, die een groot gedeelte van het land aandoen, maar dan ontaardt het programma, denken wij, in Japanse toestanden: snel uit de bus, foto maken en weer verder reizen. Hetzelfde geldt voor het reisaanbod met huurauto's en voor-reserveringen van de hotels.In ons geval komt daar nog bij, dat we een oude kennis willen gaan bezoeken, die naar Zuid Afrika is geemigreerd. Er moeten dus beperkende keuzes worden gemaakt. Wij kiezen voor Kwazulu-Natal, omdat daar onze kennis woont en voor de East Cape van Port Elisabeth tot Cape Town.

Wij zijn doe-het-zelvers, ook als het gaat om de organisatie van onze reis. We beginnen dus met een speurtocht op het Internet naar informatie. Gelukkig blijken onze kennissen het eerste gedeelte van de reis "in te vullen". Voor het tweede deel vinden we de site van Rainbow Travel SA. Dit mini-reisbureau blijkt een ideale gesprekspartner te zijn voor de planning en organisatie van een individuele reis. Zij stellen een gids-chauffeur ter beschikking en een volkswagenbus(met air-conditioning!) en verder kan men de reis zelf "invullen". Ook maken zij de reserveringen voor de hotels. Kortom een aanrader voor een planning van een individuele reis.

Wij besluiten te gaan in october. Het is dan voorjaar in Zuid-Afrika. De tabellen met de gemiddelde temperatuur geven een gemiddelde dagtemperatuur rond de 25 graden. Dit lijkt ons een aangename temperatuur om te gaan, te meer omdat we veel zullen moeten reizen. Bovendien suggereert de naam Gardenroute, dat er veel fauna te zien zal zijn en wat is er mooier dan een natuur, die op ontluiken staat? Het bleek achteraf een goede inschatting te zijn.

Na veel zoeken besluiten wij onze airline tickets via een belgisch reisbureau te boeken met vertrek vanaf Zaventem Airport bij Brussel. Hierdoor konden wij veel besparen op de kosten van ons ticket. Het voordeligst konden wij een een ticket boeken via South African Airlines, weliswaar een maatschappij gebonden ticket, maar 'who cares' als het om een vakantiereis gaat. Helaas was het niet mogelijk om binnen dit ticket naar Richards Bay te vliegen, zodat we uiteindelijk landen in Durban, waar we door onze kennissen worden opgehaald.

In Richards Bay gaan we de volgende dag eerst even naar een Crocodile-Ranch. Als we daar rondlopen zijn we voorbereid om veel krodillen te zien, maar ineens horen we geritsel in de bomen door een groep apen. Als je dat niet gewend bent, is dat best even schrikken. Van onze kennissen hadden we gehoord dat hun tuin regelmatig verwoest werd door apen, maar dat was nog een verhaal. Nu zitten ze daar ineens in de vrije natuur tegenover je en kijken je aan. Wat nu? Gelukkig waren deze apen beter gewend met mensen om te gaan dan wij met apen. Er gebeurde dus niets. hluhluwe Nog dezelfde dag vertrekken wij naar Hluhluwe-Umfolozi Game Reserve. Daar zullen we twee dagen op zoek gaan naar "the big five". Omdat iedereen naar Kruger Park gaat, hebben wij onze keus laten vallen op een ander park. Volgens de documentatie is ook in Hluhluwe(spreek uit : sjloesjloewe) het grote vijftal te vinden. Bovendien is dit park bekend om de grote populatie neushoorns. Het eerste wat ons opvalt is het schitterende landschap.

Na het passeren van de hekken zegt onze gastvrouw, dat het gebruikelijk is om een rondje te krijgen als je het eerst wild ziet. Het duurt niet lang. Ik ben de gelukkige en zie het eerst een groep Impala's. Het is een indrukwekkend gezicht, zo vlak naast je auto. Nu ik dit verslag schrijf, bedenk ik ineens het rondje nooit gezien te hebben. Maar onze gastvrouw en gastheer hebben dit ruimschoots gecompenseerd. Het is ze dus vergeven. Al rijdend door het park komen we ze allemaal tegen: Zebra's, Nyala's, waarvan de mannetjes vaak schitterende geweien laten zien, gnoe's en noem maar op.

Ineens staan er een paar auto's stil voor ons. De reden van deze stilstand is gauw gezien. Een Giraffe blokkeert de weg. Hij knabbelt lekker aan een boom langs de kant van de weg en maakt nog geen aanstalten om de weg vrij te maken. We kijken om ons heen en zien, dat zijn familie ook bezig is met de lunch. Een indrukwekkend gezicht.

Even verder hebben wij onze eerste ontmoeting met de neushoorns. Een moeder loopt met een baby op nog geen 20 meter van onze auto. Een leuk gezicht. Maar toch wel dreigend. We hebben voor onze reis verhalen gehoord van neushoorns, die hun kwaadheid botvierden op auto's. Met de inzittenden van die auto's liep het niet zo goed af. Voorzichtig zijn dus.

Dan komen we de vader tegen. Hij is een stuk groter en ziet er veel sterker uit. Al grazend loopt hij naar de kant van de weg, steekt de weg over en verdwijnt achter de struiken. Net als wij denken dat hij weg is, duikt hij weer op aan de kant van de weg, loopt de weg op en blijft rustig staan. Voor ons zit er niets anders op dan te wachten tot hij dit 'road block' besluit op te heffen. Best spannend voor amateur-safari gangers, zoals wij.

Er was voor ons een hut gereserveerd in Mpila-Camp in Umfolozi Game Reserve. In deze Camps zijn meestal wel restaurants aanwezig, maar de hutten zijn voorzien van een keuken of er zijn gemeenschappelijke keukens, waar je je eten kunt afgeven. Je krijgt het dan bereid terug. Ook hebben alle hutten een Braai-plaats. De Braai(barbeque) is erg populair in Zuid Afrika. Braaiplaatsen vind je overal op de 'rusplaase'. Dus houtskool mee, een beetje vlees kopen en braaien maar.

Helaas bleek het niet mogelijk om in Mpila Camp vooraf een Night-Game Drive te reserveren. Toen wij kwamen was deze drive al volgeboekt. Daarom hebben wij de reservering omgeboekt naar Hilltop Camp in Hluhluwe Game Reserve. Beide Game Reserves zijn enige jaren geleden samen gevoegd tot 'Hluhluwe-Umfolozi Park'. We hadden daarbij wel geluk, dat er nog een hut vrij was in Hilltop Camp. Reserveren vooraf is dan ook sterk aanbevolen. Gelukkig was er in Hilltop Camp nog voldoende capaciteit vrij op de Night Game Drive.

Je moet je echter niet op de afstanden verkijken. Van Mpila Camp naar Hilltop Camp was maar liefst een rit van anderhalf uur. Het was wel de moeite waard. Kort na zonsondergang begon de Night Game Drive in een met banken uitgeruste vrachtwagen. Onze gids 'Welcome' heet ons 'welcome' en wij wensen 'Welcome" welcome. Twee van de deelnemers worden links en rechts van de wagen geposteerd met schijnwerpers en dan zoeken maar. De ogen van de dieren verraden ze. Al gauw stuiten we op een hyena. Na even in de schijnwerpers gekeken te hebben, druipt hij af. Naarmate de rit voortduurt komen we het hele scala weer tegen: zebra's, impala's, nyala's, giraffen, gnoes, neushoorns. Sommigen van ons denken en groep leeuwen in de verte te ontdekken, maar 'Welcome' drukt het enthousiasme al snel de kop in: volgens hem zijn het gewoon Impala's. Op de bergen is het stormachtig en later op de avond steenkoud. We zijn blij ons er op gekleed te hebben.

Ook de volgende ochtend brengen we door in Hluhluwe-Umfolozi Wild Reserve, waarna we vertrekken naar Lake St. Lucia. Daar kun je aan een door de Natal Park Boards georganiseerde boottocht deelnemen. Reserveren vooraf is wel noodzakelijk. Er zijn maar een paar tochten per dag en ze zijn heel gauw volgeboekt. Het reserveringskantoor is niet bij de afvaartsteiger, maar in het dorp en moeilijk te vinden. De weg vragen dus. In Lake St. Lucia zijn grote groepen nijlpaarden te zien, vandaar dat we deze boottocht maakten. Het was een schitterend gezicht, die hippo's spelend in het water.

Op de weg tussen Melmoth en Eshowe (R66) ligt Shakaland. Dit authentieke Zuludorp werd gebouwd voor de opnames van de film Shaka Zulu. Nu kan men er kennis maken met de gebruiken en gewoonten van de Zulu's. Het blijkt best een commercieel tintje te hebben, toch is het wel interessant. Men ziet en hoort hoe een Zuludorp destijds was opgebouwd, hoe de headman met zijn ongeveer 11 vrouwen omging. Er zijn demonstraties hoe men met een kruik op het hoofd kan lopen(mogen de bezoekers ook zelf proberen), je gaat op bezoek bij de 'Witch-Docter' en de Kruidendokter. Leuk te horen dat je bij een bezoek aan deze beoefenaren van de medische kunst niet hoeft te vertellen waar je last van hebt. Zij maken wel uit wat er aan scheelt! We mogen ook Zulubier drinken, niet lekker, maar we zijn wel trots op ons zelf dat we een slokje durven te drinken. Na het bekijken van Zulu-dansen krijgen we een (aangepaste) Zulu-maaltijd.

De volgende dag zullen we naar Port Elisabeth vliegen. Daarom gaan we nog even naar Durban, waar we onze gastheer en -vrouw een afscheidsdiner aanbieden. Zij kiezen het Famous Fish Company-restaurant in de Kings Battery in het Waterfront Complex. Een moeilijk te vinden restaurant, maar zeker voor de visliefhebbers werkelijk subliem. Van alle tafels kun je de zeeschepen en jachten de haven in en uit zien varen. Als er schepen passeren wordt in het restaurant de bel geluid. Kortom een goed restaurant in een gezellige entourage: een aanrader.

Als we aankomen in Port Elisabeth worden we opgewacht door onze gids-chauffeur Terry Olivier en zijn vrouw Margie. Zij brengen ons met de Volkswagen, voorzien van air-conditioning naar het eerste overnachtingsadres in Jeffreys Bay: het Seashells Beach Hotel. Dit hotel is verbonden aan een appartementen-complex, waarvan er een is gereserveerd voor ons. Werkelijk een accomodatie om van te dromen. Uitzicht op zee, vanuit je woonkamer op nog geen 30 meter afstand, een zee van ruimte en voorzien van alle comfort. Al gauw worden we door Terry opgehaald voor een rit door de omgeving van Jeffreys Bay. Een gebied waar toeristische accomodaties uit de grond worden gestampt. Er blijken ook aardig wat landgenoten hier te investeren in een zomerverblijf. Dit was aardig om te zien in welke omgeving je zat. Verder was er daar weinig belangwekkends aan de horizon.

De volgende dag brengen we een bezoek aan 'The Addo Elelphant National Park. Dit park stelt zich onder andere ten doel een representatieve populatie Addo olifanten in redelijke balans met hun omgeving te houden. Bij het binnen komen van het park worden wij er op geattendeerd dat tot de 'Big Five' van dit park ook de 'Dung Beetle' hoort, een insekt, dat belangrijk is voor de biologische verwerking van de uitwerpselen van de olifanten. Ook bij de ingang zien wij een gigantische, opgezette olifantenkop, die in leven toebehoord heeft aan Hapoor, de legendarische leider van de Addo olifanten van 1944 tot 1968.

Onze gids vraagt waar die ochtend olifanten zijn waargenomen en na enig zoekwerk komen wij ogen te kort. Een grote kudde, wij schatten wel 100 stuks, aan het baden, spelen,eten. Een indrukwekkend gezicht, zoveel olifanten bij elkaar en vlak bij je auto. Het is maar beter om in die auto te blijven zitten. Dat blijkt even later. Het water, waarin de olifanten baden, is een kunstmatig aangelegd meertje en de parkwachters moeten wat aan de techniek sleutelen. Ze moeten dus de olifanten wegjagen. De meeste laten dat ook doen. Het gevolg: een grote stofwolk. Na het optrekken daarvan staan twee stieren nog in de buurt van de parkwachters. Van de laatsten houden twee de olifanten in de gaten, terwijl de derde de reparatiewerkzaamheden doet. Op hun gemak voelen ze zich echter niet. Zodra de olifanten aanstalten maken in de buurt te komen, worden ze gelijk weer weggejaagd. Maar telkens komen de twee stieren weer terug. Zij willen de kudde beschermen en dat lukt ze nog ook. Werkelijk zeer de moeite waard, dat Addo Elephant National Park.

Kort nadat we voor onze tocht van Jeffreys Bay naar Oudtshoorn via de Gardenroute vertrekken, hebben we twee leine stops bij Paul Sauer Bridge over een vreselijk diepe kloof en, vlak voor Tsitsikamma National Park, bij the Big Tree een 800 jaar oude boom. Dan verder door het Park en Natures Valley. In Natures Valley groeit er aan enkele bomen een harige substantie, die alleen aan bomen kunnen groeien als de natuur en de lucht zeer zuiver zijn, tenminste dat zegt onze gids. Het lijkt wel alsof de bomen baarden hebben. Daarom heet het in het Afrikaans ook : Oudemansebaard. Rond de mondig van de Storms River is er in Tsitsikamma ook een zee-reservaat. De kustlijn wordt hier beschermd. Het is er werkelijk prachtig. De machtige golven slaan torenhoog tegen de rotspartijen. De afrikanen noemen hem dan ook de Skietklip.

De hele kustlijn is wondermooi. Telkens nieuwe baaien met even zovele vergezichten, zoals bij Plettenburg Bay,bij Knysna en bij Wilderness. Vlak na Wilderness is de spoorbrug voor de beroemde Outeniqua Choo-Tsjoe een bezienswaardigheid. Dwars door de Outeniqua Mountains komen we in de Kleine Karoo, een semi woestijngebied met als hoofdstad Oudtshoorn, de Ostrich Capital. Een bezoek aan de Struisvogelfarm is zeer de moeite waard. Tijdens een rondleiding wordt veel verteld over de struisvogel. Ook blijkt een struisvogel-ei zo sterk te zijn, dat ik rustig met mijn 114 kilo er op kan gaan staan zonder dat het ei breekt. Sterk toch ! Als we nader kennismaken met de struisvogels blijken ze gek te zijn op de knoopjes van overhemden. Het kost mij er twee. Het hoogtepunt van het bezoek is natuurlijk om zelf op zo'n grote vogel te gaan zitten. Wij hebben het gedaan en het was echt leuk, helemaal niets om bang van te zijn. Een ritje op een losgelaten struisvogel laten wij echter om veiligheidsredenen achterwege. Een andere bezoeker van de farm doet het wel en ook dat loopt goed af. Tenslotte zien we nog een race tussen twee (bereden) Ostriches genaamd Useless en Hopeless. Als wij het ons goed herinneren heeft Useless gewonnen. Er zijn in Oudtshoorn meerdere Ostrich-Farms. Wij gingen naar de 'Safari-Ranch' en dat is ons goed bevallen.

In de buurt van Oudtshoorn liggen ook nog de, als we de brochures mogen geloven, wereldberoemde en unieke Cango-Caves. Het valt ons een beetje tegen. Wie al eens op Mallorca in de grotten van Drach of in andere Europese grotten is geweest ziet niet veel nieuws. Ook deze grotten laten een grote hoeveelheid verlichte stalagmieten en stalagtieten zien. Voor de echte holenmensen onder ons is een bezoek aan deze grotten desondanks een must. Men kan kiezen uit rondleidingen van verschillende lengten. De langste is ook nog avontuurlijk. Men moet zich door zeer nauwe doorgangen wringen. Wij hebben gezien het risico klem te komen daarvan maar afgezien.

Over de Robinson Pass gaan we weer terug door de Outeniqua Mountains naar Mossel Bay. In 'the middle of nowhere" stoppen wij voor een groepje bouwsels, dat achteraf een boerderij blijkt te zijn. De 'Baas van die Plaas' poseert trots voor de foto die wij van zijn 'Plaas' nemen. Zij leven daar zonder waterleiding, zonder elektriciteit en waarschijnlijk hebben de bewoners niet veel meer van de wereld gezien dan het gedeelte waar zij wonen. Ook hierop laat Terry zijn inmiddels aan ons bekende uitroep los: 'This is South Africa'.

Aangekomen in Mossel Bay bezoeken we eerst 'The Point'. Weer zo'n prachtig uitzicht op zee. Het sterft er van de 'Rock rabbits' zoals Terry ze noemt. Daarna door naar de Post Office Tree, waar in 1500 Pedro de Ataide, een scheepskapitein een belangrijke brief achterliet onder de boom in een schoen of in een ijzeren pot. Daarover zijn de geleerden het nog niet eens. In 1501 werd deze brief gevonden door een andere kapitein Joao da Nova. Zo ontstond het eerste Zuid Afrikaanse postkantoor. Tegenwoordig is deze boom, een grote Milkwood-tree een Nationaal Monument en kan men een kaart posten in een replica-stenen schoen, die afgestempeld zal worden met een speciale Post Office Tree stempel. In Mossel Bay hebben we verder niet veel ondernomen, omdat we daar een bezoek hebben gebracht aan een kennis van ons.

We vertrekken voor onze langste etappe van Mossel Bay naar Bloubergstrand bij Kaapstad via Swellendam en Hermanus. Over Swellendam valt niet veel te vertellen, des te meer over Hermanus. Langs de hele zuidkust van Zuid-Afrika zijn in oktober-november walvissen te vinden, die daarheen zijn gekomen om te kalven. Maar in Hermanus is het bijna altijd raak. Zo ook in ons geval. Het is een imposant gezicht. Ze zijn alleen behoorlijk ver uit de kust, terwijl meestal in Hermanus 'Whale Watching' kan worden gedaan, terwijl ze vlak onder de kust zwemmen. Mocht u ooit overwegen om in deze maanden deze streek te bezoeken, vergeet dan niet een verrekijker mee te nemen.

In Bloubergstrand worden we geherbergd in Dolphin Inn Guesthouse, gerund door Bokkie en Andriette Ross. Een zeer plezierige omgeving en een uitstekende service. Zoals in de meeste Zuid-Afrikaanse guesthouses is bijna alles zelfbediening, inclusief de bar en de telefoon. Even uw ge- of verbruik noteren en : 'help yourself'. Een klein zwembad is voor de gasten aanwezig. Winkels en restaurants zijn op loopafstand van het guesthouse gelegen. Om van en naar Kaapstad te komen is wel wat lastig. De busverbindingen zijn slecht en taxi's erg duur. De oplossing is enige vorm van eigen vervoer, bijvoorbeeld een huurauto.

Rainbow travel maakt met ons vanuit Bloubergstrand nog twee excursies. De eerste gaat naar de 'Wynroete' en speciaal naar Stellenbosch. Wijn is tegenwoordig voor Zuid-Afrika een belangrijk export produkt. Op zondag blijken niet alle 'Wine Estates' geopend te zijn, maar het zijn er genoeg om een indruk te krijgen van de wijnproduktie en vooral de uitstekende smaak van de Zuid-Afrikaanse wijnen. Voeg daarbij de prachtige Kaaps-Hollandse architectuur met vele Hollandse en Engelse invloeden en het recept voor een erg leuke dag is rond.

Wij besluiten een bezoek te brengen aan Neethlingshof-Estate. Dit wijnhuis heeft al vele prijzen gewonnen met hun prachtige wijnen. Nadat we enkele wijnen hebben geproefd, die overigens heerlijk waren, krijgen we een rondleiding door het bedrijf. Bijzonder detail: de wijnen rijpen in eikehouten vaten, die geimporteerd worden vanuit Europa. Er zijn in Afrika wel eiken, maar door de klimatologische omstandigheden groeien de bomen te snel en is het hout te poreus om als wijnvat gebruikt te worden.

De tweede excursie gaat naar Kaapstad en het schiereiland ten zuiden van de stad: the Cape Peninsula Tour. Als we 's-morgens Signal Hill oprijden voor een uitzicht over de stad is het mistig en we besluiten 's-middags nog een keer terug te gaan. In Hout Bay, een vissersdorpje, liggen de boten klaar voor vertrek naar Seals Island. Vlak voor de kust treffen we een grote kolonie zeehonden aan, luierend in de zon op de rotsen of spelend in het water. Hoewel we uren naar dit schouwspel zouden kunnen kijken, gaat de boot na ongeveer 20 minuten 'watching' weer terug. In de baai zijn die ochtend ook nog walvissen gezien, maar wij krijgen ze niet te zien: ze zijn inmiddels weer weg. Na terugkomst kun je in de vissershaven genieten van een heerlijke 'Fish 'n Chips'. Onze Britse mede-reizigers wanen zich weer even thuis in 'The U.K.'.

De tocht gaat door over de spectaculaire Chapman's Peak Drive, met schitterende vergezichten en rotspartijen naar Simon's Town, de thuishaven van de Zuid-Afrikaanse marine, die volgens Terry bestaat uit wel twee boten. We zien ze varen en kunnen dus trots vermelden dat we de hele Zuid-Afrikaanse Marine in actie hebben gezien.Vlak bij Simon's Town liggen 'The Boulders' een rotspartij bestaande uit zeer grote brokken steen. Als we vanaf de parkeerplaats een eindje hebben gelopen, komen we op een strandje met daarop een grote kolonie pinguins. Op het strand is een dik touw gelegd en aan de ene kant staan de toeristen te kijken naar de pinguins en aan de andere kant de pinguins naar de toeristen. De toeristen worden door borden gemaand aan hun kant van het touw te blijven, de pinguins doen dit vanzelf. Pas als de toeristen vertrekken, is de doortocht vrij en wagen enkele pinguins de overtocht naar de struiken aan de rand van het strand. We komen er niet aan toe om door te rijden naar Kaap de Goeie Hoop(Cape Point), omdat we terug willen naar Signal Hill. Daar blijkt dat de bewolking inmiddels is opgetrokken en het resultaat is een prachtig uitzicht over Cape Town. Ook kun je daar zien hoe groot de stad eigenlijk wel is en we zijn blij dat we dit al gezien hebben, want de volgende dag blijkt de Tafelberg in de wolken gehuld te zijn. Er ligt een tafelkleed op de berg zeggen de Afrikanen dan. Daarom heeft het geen zin heeft daar omhoog te gaan met de Cable Car.

Na afloop van deze tour gaat onze gids Terry ons verlaten. Wij hebben genoten van de deskundige, maar vooral ontzettend plezierige service van Rainbow Travel S.A. Ook de manier van reizen met een klein gezelschap was voor ons een ontdekking. De vrijheid in de samenstelling van het eigen programma, de aanpassingen van het programma tijdens de reis aan de eigen voorkeuren, het hoge service niveau en een houding van de mensen van Rainbow Travel SA die uitstraalde dat hen maar één doel voor ogen stond: ons een prettige vakantie te bezorgen, waren voor ons een verademing als we het vergelijken met de houding van de europese touroperators tegenover hun klanten.

De laatste dagen van onze vakantie brengen we nog op eigen gelegenheid een bezoek aan Kaapstad. We beginnen in Adderley Street, een grote winkelstraat. Aan het einde ligt de St. George's Cathedral, de 'thuishaven' van Desmond Tutu. Via St. George's Mall lopen we naar Greenmarket Square, die bezet is met marktkraampjes waar allerlei curio's te koop zijn, vooral voor de toeristen. Vanuit de stad kan men per bus naar het havengebied waar een bezoek aan het Victoria & Alfred Waterfront de moeite loont. Een enorme hoeveelheid restaurants met vrijwel allemaal een uitzicht op de haven, het Two Oceans Aquarium en een Imax theater maken deel uit van 'The Waterfront'. Ook een groot winkelcentrum hoort tot het complex. Wij gebruiken dit bezoek aan de stad voor de laatste aankopen van presentjes voor de thuisblijvers.

Bokkie heeft een paar fietsen gekocht en de laatste dag maken we een fietstocht langs de kust bij Bloubergstrand. Al gauw stranden we: een lekke band. Jammer, want het begin van de tocht was veelbelovend. We besluiten om Bokkie maar te bellen, die gelijk bereid is ons op te halen met de auto.

Zuid-Afrika is een gigantisch groot land. Als we naar huis gaan realiseren we ons maar een klein deel van het land gezien te hebben. Komen we er nog een keer terug? Als het aan ons ligt zeker wel, want de Rainbow heeft vele kleurschakeringen en de Rainbow Nation heeft even zovele interessante en mooie aspecten. Wij hopen er nog eens terug te keren om nog meer van die aspecten in ons op te nemen.

Read my Dreambook!
Sign my Dreambook!
Dreambook


Page maintained by Jaap Budding, bfabud@wxs.nl. Copyright(c) . Created: 1-11-97 Updated: 17-03-98

 Home Page  Reisverhalen  Deals  Hotelreserveringen  Landeninfo  Reisboeken  Tips  Help