TravelSource.nl LogoReisverhalenAziŽ
 Home Page  Reisverhalen  Deals  Hotelreserveringen  Landeninfo  Reisboeken  Tips  Help
 
 Afrika Auteur : Christiaan Rasch
 AziŽ
 AustraliŽ E-mail adres : c-rasch@dds.nl
 Europa
 Noord Amerika Homepage adres : http://huizen.dds.nl/~c-rasch/reizen.htm
 Zuid Amerika
 Wereldreizen Reisverhalen : AustraliŽ   China   Mexico/Guatemala/Belize

Ni Hao

15 dagen enge beestjes en rare Chinezen

Zaterdag 7 augustus, Schiphol > Beijing

De aankomst op Beijing Airport is een passende: onduidelijkheid en lange rijen. Onduidelijkheid over waar je waarom moet wezen, je volgt wat vage bordjes, onduidelijke pictogrammen en gaat maar ‘netjes’ in de rij staan. ‘Netjes’, want hier staan relatief veel niet-Chinezen in de rij en om een of andere reden zijn die minder getraind in het gebruik van ellebogen, knieŽn en koffers in hectische rijen. Nadat je verklaard hebt dat je geen enge ziektes, HIV of psychische aandoeningen hebt ben je na een uurtje een mooie stempel rijker (er zullen er nog veel volgen, Chinezen zijn dol op stempelen) en sta je buiten, in het land waar mensen alles op vier benen eten, bijna niemand Engels spreekt (raar taaltje dat Chinees), de gewoonste dingen avonturen blijken en waar gelukkig nog heel veel te ontdekken is. Beijing was voor ons een ideaal uitgangspunt voor een mooie reis door China

Beijing is, maar dat gevoel krijg je vooral als je terugkomt van een rondreis door het platteland, een erg westerse stad, met veel luxe, grote verschillen tussen arm en rijk, veel pracht en praal en veel historie.
Een van die aparte plekken van Beijing is het Tiananmenplein, dus natuurlijk beginnen we onze eerste dag met een bezoek aan dit 1 km lange plein. Het is hier altijd druk, altijd vol met elkaar fotograverende chinezen, vliegerende kinderen en
marcherende politieagenten. En natuurlijk een van de langste rijen die je bedenken kunt. En dan bedoel ik natuurlijk de rij om het lijk te zien. Het lijk van Mao, of het wassen beeld dan, want dat is niet helemaal duidelijk. Er circuleren er twee, een echte en een wassen, maar soms zijn ze ook allebei in onderhoud. Zo niet vandaag, maar toch was de rij ons iets te lang.
We hebben wat geslenterd rondom een in smog verhulde Verboden stad. Niet verwacht dat die werkelijk zo groot zou zijn, dat je het inderdaad een stad kunt noemen. Na het eten de Dong'anmen Night Market opgezocht en daar kwam het eten er al weer bijna uit. Voor twee kwartjes kon je hier overheerlijke spiesjes bestellen met de lekkerste vis- en vleessoorten: Hond, kuiken, libelle, rund (zeggen ze), maden, levende torren, of een sateprikkertje met 4 kikkerpootjes, 6 kippenhartjes of ander vreemd orgaanvlees. Toch maar niet.

Zondag 8 augustus, Beijing <> Badaling

Bijna de gehele toeristische branche zegt dat je het niet moet willen, zelf reizen door China, zelf je reis regelen, zelf treinkaartjes kopen. Dat geldt ook voor het maken van excursies. Elk hotel in Beijing en elke (Nederlandse) touroperator biedt excursies naar de Great Wall aan, in nette airconditioned bussen met een min of meer Engelstalige (staats-)gids die bepaalt wat je wel en niet te zien krijgt. Maar het heeft meer charme om dat soort dingen zelf te regelen en je te laten kidnappen op een van de busstations. Want op dat soort plekken word je regelmatig besprongen door mensen die je onduidelijke reizen of diensten willen verkopen, zo ook op het Tiananmen plein. En al binnen ťťn minuut was het raak: Een Chinese vrouw vindt dat we toch echt met haar busje mee moeten, maar waarom en waar naar toe is nog onduidelijk. Na wat geblader en aanwijzen in de Lonely Planet kregen we een min of meer bevestigende reactie op ‘Badaling’, een toeristisch oord met veel gerestaureerde stukken muur. We betalen het locals-tarief van 50 knoeten (sorry Yuan, da’s ongeveer een kwartje per stuk) en stappen in - natuurlijk de enige blanken, hilariteit alom, vooral als de chauffeur aan het speechen slaat. We blijken een gezellige 10 uur durende Chinese dagtocht geboekt te hebben, die overal en nergens stopt en je daar een uur of wat de tijd geeft om rond te kijken. Gelukkig skipt deze bus al die voor Chinezen blijkbaar zeer boeiende bezienswaardigheden als het grootste wassenbeeldenmuseum ter wereld en de (ook hier al) verkoopdemonstraties, maar stoppen we op verschillende plekken langs de Great Wall en bij iets dat bij navraag en het betere handen en voeten werk enkele Ming-graven blijken te zijn.
De eerste stop is de Juyong Pass, een touristencircus waar nog steeds tempels, poorten en stukken muur worden bijgebouwd, heel authentiek en echt oud dus! Blijkbaar zijn Chinezen er erg goed in om dingen te ‘restaureren’ die er een jaar geleden nog niet stonden. Maar goed, we hebben ‘m gevonden en beklommen, onze eerste paar kilometer van de naar schatting 6000 km lange muur, een indrukwekkende ervaring, zo’n symbool van trots en macht, maar feitelijk ook van tirannie. Het beklimmen is -zelfs op de toeristische stukken- best wel zwaar. De muur kronkelt en slingert van bergtop naar bergtop, met stijgingen van meer dan 60 graden. Zeker gezien de hoge temperaturen en luchtvochtigheid (het was tenslotte wet season) is het een zware ervaring om wat verder te lopen dan de meeste touristen gaan. Toch is het wel erg de moeite waard om voorbij de laatste ‘I Climbed the Great Wall’- T-shirt verkoper te lopen en de muur ‘voor je zelf’ te hebben. Bij de tweede stop in Badaling is dat al weer iets moeilijker. Busladingen vol met Chinese toeristen worden hier als kuddedieren losgelaten, al dan niet met kabelbanen naar boven geslingerd om toch maar vooral overal foto’s van elkaar te kunnen maken. Het clichťbeeld is weer eens bewaarheid: overal waar een Chinees een foto van een andere Chinees heeft gemaakt, moet een volgende Chinees ook een foto van een Chinees gemaakt hebben, het zal dan immers wel een echte fotospot zijn. Je wordt dan ook vreemd aangekeken als je een foto van het landschap, een gebouw of een stuk muur neemt. Moet er dan echt niemand op?
De overige stops liggen bij de beroemde Ming-graven. Hier rusten dertien van de zestien keizers uit de Ming-dynastie (1368 - 1644), natuurlijk begraven met juwelen, vrouw en (levende) scharrels. Dit leverde mooie tempelcomplexen, tuinen en poorten op. Deze poorten spelen in al die tempelcomplexen een grote rol, vormen vaak de zoveelste doorgang naar weer een heiliger plein, poort of tempel. Alleen al daarom heeft elk zichzelf respecterend hotel in China ook zo’n rijk beschilderde poort voor de deur staan, vaak erg sterk lijkend op al die ‘gerestaureerde’ poorten op tempelcomplexen. Maar goed, we waren toen nog niet tempelmoe, dus het was allemaal erg indrukwekkend.
Maandag 9 augustus, Beijing

Regen. Dus de Great hall of the people maar eens opgezocht en in dit land der uitersten is dit ook een bizar grotesk gebouw met een vergaderzaal voor 10.000 mensen.
De mao-rij, ook nu zijn we er te lui voor: toch maar niet.
In een nabijgelegen winkelcentrum boden ze nu eens geen massages of kuren aan, maar kunnen ze je algehele gezondheid 'meten' door een weerstandsmetertje tegen je oor te houden en daar wat fraaie chineze kreten bij te roepen. Marijes oor laten checken. De voorspelling: griep & diaree, maar feitelijk deugde er niks aan haar! Hmmmmm, dat beloofd niet veel goeds, dus maar snel wat schietgebedjes gedaan bij de Tian Tan Tempel van de hemel. Voor als je tempelmoe bent geworden, een goeie afwisseling, want deze is: r o n d ! Okay, tempelmoeheid slaat nu toe... 's Avonds nog even een avondwandelingetje gemaakt in de sloppenwijken van Beijing op zoek naar een restaurantje in de ambassadewijk.
Vervolg reisverhaal


 Home Page  Reisverhalen  Deals  Hotelreserveringen  Landeninfo  Reisboeken  Tips  Help