Sarawak en Sabah

© Dirk Deckx (1995)

3. M I R I

...is een rustig maar ontaard stadje terend op olierijkdom. Alles is op wandelafstand bereikbaar. We checken iets te voorbarig in in "The New South East Asia Lodging House" ons baserend op de trouwe Lonely Planet Survival Kit. We worden in een ondraaglijk muffe, veel te kleine en vensterloze kamer gedropt waar we dan ook nog eens 35 RM per nacht mogen neertellen. We vermoeden al dat er iets niet klopt want dit is zeker niet de stijl van Lonely Planet. Bij nazicht blijkt er ook een "South East Asia Lodging House" te bestaan (let op het verschil in de naam). Dit is duidelijke misleiding van argeloze vreemdelingen die het minieme verschil in de naam niet direkt opmerken en de wereldwijde populariteit van de Lonely Planet-reisgids wordt dus misbruikt.

Alle hotelletjes hebben willens nillens een air-con systeem, daar kom je niet onderuit. Om het acclimatisatieproces niet te vertragen besluiten we deze ondanks de broeierige hitte uit te zetten. De volgende dag zoeken we zonder verwijl een betere accommodatie op en die vinden we al snel in het "Fairland Inn", waar we voor 38 Ringgit een aanzienlijk groterere kamer aangeboden krijgen met daglicht en een propere badkamer met zelfs warm water. Goedkopere kamers zijn in Miri vrijwel onvindbaar.

• Regelen van permits :

De enige reden om een stop te maken in Miri is dat je hier verplicht bent permits en accommodatie voor o.a. de Nationale Parken Gunung Mulu en Niah te regelen. Hiervoor moet je je aanbieden in het National Park's Office. Het personeel is vriendelijk en behulpzaam en alle boekingen worden onmiddellijk geregeld en schriftelijk bevestigd. We regelen een verblijf van twee nachten in het Visitor's Hostel, een splinternieuw bungalow-complex in de buurt van de Niah Caves. Alle betalingen dienen slechts te gebeuren bij aankomst ter plaatse.
Ook voor trektochten rond Bario in de Kelabit Highlands moet voor een permit gezorgd worden. Deze kunnen dan weer gratis bekomen worden in het Resident's Office, maar het vergt wel wat administratieve rompslomp.
We doen een aanvraag voor een driedaagse trektocht van Bario naar Ba Kelalan, een gebied dicht tegen Kalimantan (Indonesië). Vanuit Ba Kelalan zouden we vervolgens een vliegtuig naar Lawas nemen. Eerst moet een aanvraagformulier worden ingevuld. Het ingevulde dokument moet dan samen met 2 fotokopies van paspoort en immigratiedokument + extra pasfoto worden voorgelegd aan de politie voor goedkeuring. Pas als dit achter de rug is kan in het Resident's Office de officiële permit worden bekomen.
We worden overal vriendelijk onthaald en op alle vragen wordt uitbundig geantwoord. Een kleine tegenvaller is echter dat we officieel geen toestemming krijgen om ons boven Bario te begeven. Er wordt ons medegedeeld dat een permit voor Ba Kelalan enkel kan bekomen worden in Lawas, hetgeen uiteraard een onmogelijke opgave is voor ons. Er is niets aan te doen maar toch spreekt de dame achter het bureel zich zodanig uit dat tussen de regels door kan opgemaakt worden dat het traject evengoed kan afgelegd worden zonder permit en dit zijn we dan ook zinnens te doen. Al deze administratie kan in één voormiddag worden afgehandeld.

Zoals reeds gezegd is er in Miri niet veel te beleven. Het is een paradijs voor migranten (legale en illegale) en de olieindustrie heeft het heft in handen. De stad ligt slechts 20 km verwijderd van de grens met Brunei. Armoede is vrijwel onbestaande en dat is merkbaar aan de talrijke draagbare telefoons die Jan en Alleman met zich meesleuren.
Tijdens weekendavonden omstreeks 22.00 uur komt de boel tot leven. Pubs, bars en karaoke's openen hun deuren en op vele donkere straathoeken komen prostituees en vooral travestieten tevoorschijn. Pseudo Chinees-Maleisische rockgroepjes treden op in diverse kroegen en brengen covers van o.a. Deep Purple, Bon Jovi, enz... Een pint bier kost er al snel 9 RM.

• Bezienswaardigheden :

De overdekte markt is een bezoek wel waard. Je kan er allerlei Chinese gerechten uitproberen in de voedselstalletjes.

Canadian Hill biedt een mooi en rustiek panorama op de stad gelegen aan de Chinese Zee. Aan de andere zijde van de heuvel kijk je op de groene pracht van het woud. Neem een taxi om je naar de top te laten brengen. Op deze top pronkt de eerste houten olieboortoren van Miri.

Het Bilal Restaurant is een culinair Indisch hoogtepunt en moet beslist uitgeprobeerd worden. Chicken-Tandoori met garlick-nan is er bovennatuurlijk lekker en goedkoop.

• Bussen naar Batu Niah :

De terminal bevindt zich achter het "Park Hotel" en bussen vertrekken elk uur, de eerste om 06.30 uur. Tickets kunnen op de bus worden gekocht en kosten 8,5 RM. Meestal is er ruim voldoende plaats en comfort aan boord en wordt de internationale klasse benaderd. De rit duurt ca. 90 minuten over een goed onderhouden wegennet.