ROLWALING en KHUMBU via Trashi Labsta (5.755 m)

© Dirk Deckx (1994)

9. TREKTOCHT... Dag 9 en 10

Dag 9 (26/10/94) : Gyalche - Beding

*Minimum temperatuur vannacht : +0.4°C.
John wordt een beetje ongeduldig en wil blijkbaar in één ruk naar Beding trekken zonder de voorziene lunch om 11.00 uur te nemen. We laten hem maar gaan terwijl ik en Wim op de keukenploeg wachten die voor een keertje eens achter zijn gebleven.
Kort na de middag bereiken we de 3.000m grens zonder noemenswaardige problemen. We naderen Beding doorheen een ruw en spookachtig dal met aan weerszijden zware, donkere rotswanden. Het landschap wijzigt zich, de temperatuur daalt en enorme condensatiewolken beginnen zich rond de pieken te vormen.
Rond de klok van drie belanden we in Beding waar we onmiddellijk kennismaken met de 'Yak', een ongelooflijk sterk en doodbraaf harig koebeest. De Yak zal je niet gemakkelijk onder de 3.000m aantreffen, het is een hoogtedier dat probleemloos de 6.000m aankan.
We ontmoeten enkele groepen die op de terugweg zijn van Trashi Labsta en we hopen wat meer informatie vast te krijgen. Men vertelt ons dat er hier en daar gevaarlijke met ijs bedekte stukken liggen maar het zou doenbaar zijn mits het in acht nemen van de elementaire veiligheidsregels.

Beding, gelegen tegen een dramatisch ruwe rotswand, biedt een uitzonderlijke sfeer en krijgt slechts een minimum aan direkt zonlicht. Het dorpje is de belangrijkste vestiging van de Sherpa bevolking in de Rolwaling vallei. Het is onze bedoeling hier twee dagen te blijven om ons lichaam aan de hoogte te laten aanpassen. Deze extra rustdag is zeer belangrijk en mag niet worden onderschat, de hoogteziekte kan overal en altijd onaangekondigd toeslaan en is levensgevaarlijk. Haast en spoed is dodelijk, daarom is het nog maar eens zeer belangrijk om een degelijk en betrouwbaar agentschap onder de arm te nemen om een veilig wandelschema te verzekeren.

We ontmoeten een Britse vrouw wiens vriend plotseling te kampen kreeg met deze ernstige ziekte tijdens de beklimming van de 'Randang La', een pas op 5.000m. We gaan de man even een bezoekje brengen. Hij is ondergebracht in een Sherpa woning en ligt er maar doelloos bij. Spreken gaat erg moeilijk en rochelend omdat zijn longen zich met vocht hebben gevuld en af en toe kucht hij bloed op. De man zal de volgende dag door een drager in een mand naar beneden worden gebracht. Slechts één ding kan in zo'n geval levensreddend zijn...zo snel mogelijk naar beneden.
We beseffen ons terdege dat de ziekte geen onderscheid maakt tussen athleten of ongetrainden. Op hoogte is iedereen gelijk voor de wet, conditie speelt niet meer mee, enkel voorzichtheid, wilskracht en geluk.
In de late namiddag vult het gehele dal zich met dikke pakken wolken en dit scenario zou zich nog vaak herhalen.
We worden uitgenodigd in de woning van een Sherpa familie waar we ons wat kunnen verwarmen (het is buiten slechts 3°) en een glaasje 'Chang' aangeboden krijgen. Het is een zuurachtig licht alcoholisch brouwsel uit gekookte rijst die 2 à 3 weken heeft gegist en waaruit vervolgens het sap wordt geperst. Het is even wennen maar toch genietbaar.
We hebben al enkele dagen geen gelegenheid meer gehad om ons te wassen en dat zal vanaf nu ook niet meer kunnen, daarvoor is het veel te koud. Gelukkig blijft de geur achterwege omdat de bacteriën op deze hoogte en bij deze temperatuur niet erg actief meer zijn. We mogen ook niet vergeten ons gelaat te beschermen tegen de snijdende koude die de volgende dagen alleen maar erger kan worden. De temperatuur op Trashi Labsta zou in deze periode kunnen zakken tot -18°C.
Ik voel een lichte stekende hoofdpijn opkomen vanwege het abrupte hoogteverschil en het zou onverstandig zijn om direkt hoger te gaan klimmen, daarom komt de rustdag morgen als geroepen.
's Avonds eten we met de ganse groep binnen bij het open vuur gekookte aardappelen in de schil. Deze zoetige aardappelen, in wat zout gedept, smaken veel beter dan bij ons. Het leven van deze bergmensen is hard en eentonig, de kinderen zien er vuil en verwaarloosd uit maar schijnen toch gelukkig te zijn met het weinige dat ze hebben. Converseren is erg moeilijk, zelfs met behulp van onze taalgids, omdat de uitspraak van bepaalde woorden een hele klus is.

Samenvatting dag 9 (Gyalche - Beding)

Dag 10 (27/10/94) : Rustdag Beding

*Minimum temperatuur vannacht : - 4°C.
We mogen eindelijk eens een keertje uitslapen tot 8.00 uur. Aanvankelijk vriest het nog 2° maar het geliefde zonnetje is vanachter de bergen al begonnen aan haar klimpartij. Het wordt snel warmer.
Volgens onze Schneider kaart zou je vanaf het pad naar Gyalche rechtsaf de heuvels kunnen intrekken om zo een perfekt uitzicht te krijgen op de 'Gauri Shankar' dus Wim en ik gaan erop uit. Na lang ronddwalen en veel zweten wordt het pad gevonden, het is echter duidelijk al jaren niet meer gebruikt en volledig begroeid. Er is geen beginnen aan. Tja, onze kaart is dan ook van 1981.
Vanuit Beding zelf lopen er verscheidene paden omhoog de bergen in, de meeste gemaakt door de Yaks. We proberen het dan maar langs daar en het schijnt nog redelijk goed te lukken zodat we de kaap van 4.000m bereiken. Het panorama is fantastisch, Beding lijkt wel een poppenkast van hieruit, maar Gauri Shankar blijft spijtig genoeg aan ons oog onttrokken.
Zo'n klim als deze bevordert het acclimatiseringsproces en kan geen kwaad, zolang je maar tijdig terug naar beneden gaat. M'n hoofdpijn is verdwenen en dat stelt me gerust voor morgen.
Reeds rond 11.00 uur begint het dal beneden ons zich weer met koude nevelslierten te vullen. We haasten ons naar beneden want in de mist raken de paden gauw zoek. Een uurtje later is de mist zo dik als erwtensoep en de temperatuur zakt onverwacht tot tegen het vriespunt. Ik begin stilaan te verlangen naar een gewoon bedje en een warme douche. Langer dan drie weken zou ik het onder deze omstandigheden niet uithouden denk ik.

De keukenploeg doet die avond zoals gewoonlijk weer uitstekend haar best. Je moet het maar kunnen... koken in openlucht bij vriestemperaturen voor een stelletje verwende westerlingen!
Hier volgt een greep uit de diverse menu's die ons worden aangeboden :
-Thee (gewone Lipton, lemon of orange), nescafe, melk, chocomelk en water
-Toast, Tibetaans brood (lijkt op pitabrood), pannekoeken, havermout, cornflakes, muesli
-Honing, drie soorten confituur, pindakaas, yakkaas, ketchup
-Fritten!!, aardappelen (gebakken, gekookt of puree), rijst
-Verse groenten, fruit (gewoonlijk uit blik), vis (tonijn en sardines uit blik), popcorn, kroepoek, kip, vlees uit blik, knackworstjes, ajuinen, héél veel look in alle gerechten (verdunt het bloed), spaghetti, noodles en soepen...

| Nepal pictures | Borneo | Nepal | Links |