11/10/94
Het vertrek met Sabena van Brussel naar Parijs verloopt vlot. De problemen zouden echter
niet lang meer op zich laten wachten.
De Jumbo van Air India staat reeds te wachten en het kan voor ons niet meer stuk. Nepal
ligt voor onze voeten... tintelend buikje, bonzend hartje, het gekende gevoel wanneer je
na een lang en irriterend jaar in Belgie weer eens de wijde wereld in kan.
De eerste moeilijkheden melden zich door de luidsprekers van het luchthavengebouw als onze
namen worden afgeroepen voor identificatie van onze bagage die echter al lang is
ingecheckt. Er wordt ons gevraagd mee te komen naar de kelder waar een bagagekarretje
staat met daarop enkele rugzakken. Ik herken mijn rugzak maar die van Wim, mijn reisgezel,
ontbreekt. Waar de rugzak is gebleven kan men ons niet vertellen. In Kathmandu zou men ons
verderhelpen! We gaan aan boord zonder zekerheid omtrent de bagage en het daarin gepakte
trekkingmateriaal en vertrekken met 30 minuten vertraging naar DELHI.
Het vliegtuig, een 747.300, blijkt oud en ongezellig. De toiletten zijn smerig en spoelen
slecht door zodat de vloer al snel een natte bedoening wordt.
Alle alcoholische dranken moeten worden betaald...2 $. 12/10/94
-3.00 uur 's nachts : Onvoorziene landing in Dubai (Arabische Emiraten). Omwille van de
pestepidemie hebben de Golfstaten alle vluchten op India gestaakt met als gevolg dat veel
Indiers gestrand raakten. Omdat onze vlucht niet volgeboekt was, worden deze mensen
opgepikt om ze naar hun heimat te brengen.
-4.00 uur : We stijgen op met bestemming Delhi. Enkele minuten later, terwijl we volop aan
het klimmen zijn, weerklinkt buiten een angstaanjagende knal en zijn enkele vuurspetters
zichtbaar boven de rechtervleugel. Onmiddellijk daarop wordt rechtsomkeer gemaakt voor een
noodlanding op Dubai. Enkele brandweerwagens komen met blauwe lichten aangereden doch er
breekt geen brand of paniek uit. We vernemen dat we het toestel niet mogen verlaten omdat
de Arabische autoriteiten vrezen voor een mogelijke pestbesmetting. Ondertussen tracht een
team technici de motor te repareren. Het wachten duurt dodelijk lang zonder enig bericht
van de bemanning, uitgezonderd : "No problem Sir!"
-10.30 uur (!) : Een radiostem beveelt ons het toestel te verlaten. De motor kan niet
gerepareerd worden. Er wordt ons een gratis hotel + maaltijd aangeboden in de stad.
13/10/94
-01.30 uur : Transport naar de luchthaven, waar ondertussen een nieuwe Jumbo uit Bombay is
gearriveerd. Eenmaal in de transithal wacht ons verbijsterend nieuws. In plaats van zoals
gepland naar Delhi te vliegen, wordt ons plots een andere bestemming opgelegd...BOMBAY.
Dit bericht wordt voor sommigen teveel en er ontstaat een hoogoplopende ruzie met het
stafpersoneel ... tevergeefs!
Niemand geeft ons duidelijke info omtrent de juiste toedracht van deze wijzingen. Geraken
we tijdig in Delhi voor onze aansluitende vlucht naar Kathmandu ? Niemand weet het ! Eén
antwoord echter : "No problem Sir!"
We stellen voor alle zekerheid Asian Trekking per fax op de hoogte van de situatie.
-08.30 uur : Landing in Bombay, waar we de volgende teleurstelling te verwerken krijgen...
aansluiting naar Delhi kan pas vanaf 17.00 uur. Alweer krijgen we op kosten van Air India
een vijfsterren hotel toegewezen, het 'Centaur' airporthotel.
De voorziene vlucht naar Delhi vertrekt gelukkig op tijd. Ons humeur en ook dat van de
andere passagiers begint duidelijk te lijden onder de voortdurende stroom van tegenslagen.
Eenmaal in Delhi is er geen aansluiting meer naar Kathmandu. We komen wéér vast te
zitten en we krijgen wéér een 'mooi', gratis hotel.
14/10/94
Na het ontbijt worden we om 11.00 uur naar de luchthaven gebracht. De formaliteiten in
Delhi zijn streng...de luchthaventaks wordt na koortsachtig overleg door de maatschappij
betaald.
Reizigers die India verlaten moeten een kleine medische check-up ondergaan vanwege
mogelijk pestgevaar. Het beperkt zich tot een polsslagmeting en de vraag of we ons goed
voelen.
-13.50 uur : We vertrekken zonder verdere incidenten naar het bevrijdende Kathmandu,
weliswaar met drie dagen vertraging.
De immigratiedienst werkt snel en effectief en voor we het
weten staan we op Nepalese bodem. Wat later stellen we vast dat de rugzak van m'n partner
nog steeds ontbreekt. Er resten ons nog drie dagen voor de eigenlijke trekking, afwachten
dus!
We verblijven in hotel 'Gauri Shankar' in Thamel, een proper en degelijk
hotel eigendom van Asian Trekking.
   
|  Nepal pictures | Borneo | Nepal | Links |
|
N E P A L
[ English pages ]
