TravelSource.nl Logo 
HomeDagaanbiedingenAutohuurHotelsKortingsactiesVakantiehuizenVakantieparkenVliegtickets ReisverhalenLandeninformatieHelp
Afrika Auteur : Hennie Harink
 Azië 
Australië E-mail adres : Hennie@Harink.com
Europa 
Noord Amerika URL Homepage : http://hh2.harink.com/~hennie/indonesie.htm
Zuid Amerika   
Wereldreizen Reisverhalen : India   Indonesië : Java, Bali & Sulawesi






 Deel 1 reisverslag Indonesië : Java, Bali & Sulawesi. Travelsource.nl
Vliegtuig

Dinsdag 17 September :

Het vliegtuig van Garuda Indonesia
De voorbereiding heeft een ruime tijd in beslag genomen maar nu is het dan eindelijk zover. Tien over half twaalf gaat de bus vanaf de bushalte tegenover ons huis naar Apeldoorn, maar om half twaalf staan we er al en de bus is 1 minuut te laat.Als die er dan eindelijk is is onze reis, die zo'n 5 weken in beslag gaat nemen naar Indonesië begonnen. Mijn rugzak weegt met inhoud 6 kilo die van mariet 5Ĺ kilo de mijne wordt straks zo'n 2 kilo zwaarder in indonesië want dan zijn mijn jas en spijkerbroek die ik nu aan heb te warm aan en zal ik ze ruilen voor een dunne broek en tevens gaat dan ons reisboek die nu in de handbagage zit ook nog in mijn rugzak. Dat reisboek . "Indinesia handbook", van Bill Dalton is trouwens het zwaarste in mijn rugtas maar zonder dat zal de reis erg moeilijk worden. Er staat zoveel informatie in dat ze onmogelijk te onthouden is en ik wil dan toch wel graag weten welke bus we moeten nemen om van A naar B te komen, waar je kan overnachten waar wat te zien is enz. enz. In Apeldoorn stappen we over op de sneltrein naar Schiphol waar we om half twee moeten zijn (2 uur voor vertrek). Daar leveren we onze twee rugzakken in en ruilen onze reserveringen om voor een instapkaart. Mariet zijn paspoort blijkt net lang genoeg geldig te zijn (half jaar na vertrek) we hadden geen week later moeten gaan, gelukkig kun je dan op schiphol je paspoort verlengen. Na zo ongeveer anderhalf uur wachten op het vliegveld mogen we om 15.35 uur dan eindelijk instappen.We vliegen met GA 893. De codering laat het reeds zien Garuda Indonesia de eerste stop is in Frankfurt en met een vol vliegtuig gaan we van Frankfurt op naar Singapore het wordt al snel nacht (we gaan 5 uur inhalen door de tijdsverschuiving) en we proberen wat te slapen wat redelijk lukt. Totaal heb ik toch wel zo'n 4 a5 uur geslapen als we in Singapore landen. daar mogen we een half uurtje uit het vliegtuig. De luchthaven valt tegen ooit is het hier prachtig geweest maar de versleten vloerbedekking doet wat oud aan.Ziezo nu de laatste ruk naar Jakarta. Gek trouwens dat singapore een uur verder zit in tijd dan jakarta. Singapore is Nl + 6 Jakarta is Nl +5uur .

Woensdag 18 September

13.45 uur komen we dan eindelijk aan in Jakarta, na 16 uur vliegen. We zijn nog redelijk fit en besluiten direct door te reizen naar Bogor en kopen op het station een kaartje buisenis class. In de trein zit al iemand op onze plek met een ander instapkaartje dan ons maar met het zelfde plaatsnummer (overboeking ?) Na wat vragen krijgen we dan toch die plaats waarom wij wel en hij niet is ons niet duidelijk maar oke we reizen "bisnis class" wat inhoud dat er ventilatoren draaien en er grote stoelen staan met een witte hoes over het hoofdgedeelte. Om half 6 zijn we in Bogor. Het wordt nu snel donker iemand wijst ons de weg naar Abu's Pension (staat goed aangeschreven in de reisgids) waar we een kamer met een werkelijk schitterend uitzicht op de rivier krijgen. We lopen nog heel even de stad in maar nadat mariet met een been in een put valt en zich behoorlijk bezeert gaan we snel terug naar het pension dan bekijken we de schade,die valt niet echt mee wat flinke krabben en een diepe gleuf die eigenlijk wel 2a3 hechtingen lijden kan we besluiten het provesorisch op te lossen na wat betadine en een paar stevige gaasjes en pleisters er op gedaan te hebben wachten we af hoe dit verder zal gaan. Bij het pension hoort een een overkapt terras met uitzicht op een tropisch begroeide diepe kolkende beek waar tientallen vleermuizen in het donker jagen op prooi. We eten er wat en genieten van onze eerste avond op java. Om half negen naar bed.

Donderdag 19 September

Half zeven wordt ik wakker Mariet slaapt nog en heeft dus nog geen zin om er uit te gaan, ik besluit toch op te staan en er wat rond te kijken. De galerie voor de kamer hangt boven een beek waar het water snel door heen stroomt en dat hoor je in de kamers nog goed zodat je lekker kunt slapen. de zijde waar de beek aan stroomt is afgesloten met horregaas, dat is ook wel nodig want er vliegen grote insecten aan de andere kant onder het dak ze maken gaten in het houtwerk waar ze in wegkruipen, wat een joekels ! Minstens twee en een halve centimeter lang met vleugels zoals bromvliegen. Als het gaas er niet had gezeten had ik hier niet zo lekker gezeten. aan het tafeltje met twee stoelen wat in de galerie staat.

Ik lees het reisboek wat door maar na een half uurtje krijg ik een behoorlijke knorrende maag en besluit mariet wakker te maken om te gaan ontbijten. Haar been doet nog goed zeer maar ze kan er gelukkig redelijk op lopen vanavond zullen we kijken hoe het zich houd. Straks gaan we op zoek naar een apotheek om extra verband en pleisters te halen en een schaar (die we zijn vergeten) .

Het ontbijt smaakt ons goed (twee blokjes kaas,en een beetje jam wit brood en een ei.) Daarna gaan we Bogor in al snel vinden we een apotheek en het postkantoor is er tegenover. Twee vliegen in een klap! We wisselen een girocheqe in (die handige giro toch maar weer) en lopen verder naar de ingang van de botanishe tuin.

Bogor is gebouwd rondom een van 's werelds mooiste botanische tuinen. Het is hier tropisch en een van op drie dagen regent het wel even, ideaal dus. De hele dag vermaken we ons verder in de tuin. We moeten nog wel erg wennen aan de warmte het is hier welliswaar niet heel erg warm en er waait af en toe nog wel een verfrissend briesje maar door de vochtigheid ligt de warmte als een deken om je heen je zweet dan ook bij de geringste inspanning. We rusten dan ook maar veel uit op de bankjes in de schaduw.

Op het terrein is een restaurant waar we heerlijke nasi eten. Daar blijkt sinds twee weken een mogelijkheid te zijn om vanaf dat restaurant een email te versturen (cyber cafe) en dat kan ik toch zeker niet laten. Voor 2 gulden 75 kan ik in vijftien minuuten een mailtje sturen naar jos, marijke en wat collega's de jongen die het zaakje beheerd weet er nog niet zo heel veel van anders had het wel in 5 minuuten gekund. Ach het is gewoon leuk om op deze manier het thuisfront op de hoogte te houden.We wandelen nog wat verder door het park en gaan tegen drie uur weer het centrum van Bogor in.We kijken wat rond op straat.

Het stikt hier van de mini busjes oversteken is hier een grote toer, langs de straat staan vele kraampjes met spullen om te eten ook veel warungs (vaste eetkraampjes) we vinden op een soort pretpark terein een leuk restaurant en eten nasi goreng sate en rijst met sinas en cola voor samen nog geen 8 gulden! Dan gaan we terug naar Abus pension en drinken daar noch een groot glas warme thee, je kan de hele dag gratis thee of water drinken,en zetten onze verhalen van de afgelopen dagen op papier voor we naar onze kamer gaan.

Vrijdag 20 September

Om half zeven zijn we er weer uit ,we gaan hier redelijk op tijd naar bed aangezien het om 6 uur al donker is dus half tien is een mooie tijd.

Toch is het voor de middag het lekkerst, na half twee s'middags wordt de warmte te drukkend en doe je echt niet veel meer. We wandelen naar de busterminal zelfs om acht uur s'morgens is het al zo warm dat we besluiten morgen een mini bus te nemen. Bij de busterminal betalen we 100 rp om op het terrein te komen en 5000rp om naar de puncal pas te reizen de conducteur begrijpt ons eerst verkeerd en zo'n 5 kilometer eerder bij een restaurant worden we afgezet. We nemen een volgende bus en weer 2000rp brengt ons naar rindu alam restaurant waar een heel mooi uitzicht moet zijn volgens ons boek een van de mooiste vergezichten van dit gedeelte van Java. Overal op de hellingen om ons heen wordt thee verbouwd . 5 kilometer terug is een thee fabriek die laat toeristen tegen betaling een kijkje nemen in de productiehallen, dus we besluiten een kijkje te nemen. Met een mini bus gaan we er naar toe. Voor 6000rp krijgen we een rondleiding helaas liggen alleen theebladen te drogen en is er verder geen thee op de lopende band toch kan de gids ons de zaak goed uitleggen, ze verbouwen behalve thee tevens kaneel en kinine, de rondleiding is snel voorbij en even later zitten we op een terras heerlijke thee te drinken, en ik probeer een typisch indonesische snack ze hebben een beetje rijst met banaan gewikkeld in een bananenblad, en cocos met een soort heet gekruide gehakt. Het smaakt allemaal heerlijk de waadin lacht als ik vraag of je het bananenblad er bij dient op te eten, niet dus. Ondertussen proberen een paar verkopers ons wajang poppen te slijten ik gebaar dat die niet in mijn tas past, helaas werkt dit smoesje niet want ze verkopen als tweede artikel tassen ,ik schiet in de lach om deze spitsvondigheid en dat blijkt voldoende om de verkopers te doen inzien dat ik toch niet van plan ben iets te kopen. We willen weer terug naar Bogor en alleen mini busjes reizen hier langs dus we houden er een aan die daar naar toe gaat bij het eerste beste stadje stappen we echter weer uit we moeten noch wel erg wennen aan de rijsteil van deze jonge jongens. In zo'n mini busje type mitsubitsi ben je toch wel erg kwetsbaar. Even later houden we een grote bus aan die naar Bogor gaat en dat voor maar 2000rp helemaal naar Bogor. Zijn we nu vanmorgen een pootje gelicht of is deze nu gewoon goedkoper?

De volgende keer toch maar eerst naar de prijs vragen. In Bogor kijken we nog even wat in het winkelcentrum rond. Het is hier warm, warm maar we raken al een beetje in het ritme rustig aan !!! Want dan kom je het verst.

Ondertussen zijn we al wel behoorlijk verbrand en met een hoofd als een kreeft lopen we terug naar ons pension. s 'Avonds eten we heerlijk chap chay sate babi in een eetgelegenheid op een soort kermis achtig terein. en drinken er een goed glas bier bij. Morgen gaan we naar Bandung.

Zaterdag 21 September

We checken uit bij Abus nadat we ontbeten hebben en nemen dan een mini busje naar de busterminal dan pakken we de bus naar Bandung we hoeven niet te zoeken zo gauw we op de terminal zijn vragen jongens al waar we naar toe willen en als we Bandung antwoorden worden we snel naar een van de vele bussen geleid. Blijkbaar vertrekt de bus pas als die bijna vol zit en dat is die bijna dus na zo'n tien minuuten vertrekken we, kosten slechts 7000rp voor twee personen. Een indische jongen naast mij spreekt mij aan en we hebben een prettig gesprek onderweg. Mariet zit een plaats voor mij en geniet van het voorbijtrekkende landschap. Na vier uur zijn we in Bandung het is half een 's middags en na wat rond gekeken te hebben onderhandelen we een taxi naar Jossi's place een goedkoop onderkomen in Bandung van waaruit je tevens een tour kunt boeken .Jossie's place is een eenvoudig homestay maar er hangt een hele fine sfeer, Het personeel is vriendelijk, jonge jongens die veel plezier maken en een praatje altijd leuk vinden. We zitten daar drinken thee en kletsen gezellig met ze. Later gaan we Bandung in en lopen er zo'n drie uurtjes rond. 'S avonds gnieten we in een restaurant weer van de heerlijke indische keuken, hier wel heet gegrkuid! Na het eten gaan we terug naar jossie's drinken daar een biertje en kletsen wat met de balie jongens.

Zondag 22 September

Het ontbijt is eenvoudig maar goed en het zit bij de prijs van 13000rp in samen met de thee of koffie die je er de hele dag kan drinken. De tour leider is er al en stelt zich voor tegen half negen stappen we met acht personen in een klein oud minibusje(mitsubitshi colt) de standdaard mini bus hier. De chaufeur kent de weg en rijd in het begin redelijk rustig.

Aan het eind heeft hij echter er behoorlijk de vaart in. De indonesishe manier van rijden is niet wat wij gewend zijn In een blinde bocht gaan ze gewoon inhalen terwijl er flink op de toeter wordt gedrukt, trouwens de claxon wordt bij elke inhaalmanouvere gebruikt en bij elke zijstraat. Ik heb een heel krap plaatsje op de voorbank van het busje gekregen naast wat indische jongens we kletsen onderweg wat en maken grapjes de sfeer is gemoedelijk. De eerste stop is bij een tempel een hindoetempel uit de 8e eeuw met daarin een beeld van shiva. We maken een oversteek met een vlot en lopen daarna wat rond in een oude dorpje, daarna rijden we weer verder naar een zijde fabriek maar aangezien het zondag is is deze gesloten en er wordt uitgeweken naar een kroepoek fabriek ik vraagmezelf nog af of die dan niet op zondag gesloten is maar even later kom ik er wel achter dat dit een familie bedrijfje is, wat altijd doordraaid. In een hut van 3 bij 3 lopen op een soort verhoging een jongetje, als maar in het rond met een soort wiel daarnaast zit een meisje die dan de soort koekjes allemaal op een plaat legt pure kinderarbeid! Ik vind dit dan ook niet echt leuk en snap niet dat ze dit als uitje aan toeristen laten zien. De tocht gaat verder naar de krater daar aangekomen krijgen we eerst nasi goreng de meesten in ons tijdelijke groepje vinden dit erg scherp maar wij vinden het wel meevallen, waarschijnlijk omdat wij de indonesische keuken al wat gewend zijn. De tocht naar de krater bestaat uit een klimpartij via rotsen in een beekbedding naar boven, het is vrij zwaar maar we zijn er al snel en de beloning is groot!

Uit vele openingen van de krater komt vloeibare zwavel omhoog en de hele lucht ruikt naar rotte eieren. We kunnen helemaal in het hart van de vulkaan komen en in de vuurhaard kijken helaas zit deze vol met water. Een beekje met heerlijk warm water komt naar beneden en we kunnen er in baden als we willen maar aangezien het regent en sommigen in de groep al een beetje te veel gevaar zien doet niemand het jammer ik was er graag in gaan zitten maar om nou in je eentje dat te doen terwijl iedereen in de regen op je staat te wachten..... We lopen weer terug naar het vertrek punt en gaan met het busje weer naar Bandung terug. De terugweg rijdt de chaufeur nog harder en af en toe lijkt het op het nippertje goed te gaan, maar we komen veilig tegen zeven uur s'avonds in Bandung aan. We eten snel even wat in een chinees restaurant, waar we als bord een kom en een schotel krijgen en alleen stokjes.....we hebben eigenlijk beiden geen zin in deze behendigheids proef en pakken de opscheplepels om daar mee te eten terwijl de bediening toekijkt en telkens ons glas weer bijschenkt.

Maandag 23 September

We hebben de 7.30 uur pajajaran trein naar Yogjakarta gereserveerd deze doet er een kleine 8 uur over naar yogjakarta en zal daar dan om 15.15 uur aankomen. De wekker gaat dan ook om 6 'smorgens. We ontbijten en lopen naar het dichtbij gelegen station. Al snel vinden we onze plaats in de trein geholpen door allerlei aardige indonesiërs en treinpersoneel. De trein gaat in het begin door een prachtig berglandschap vol met groene sawa's indonesiëers met speciale hoeden bewerken daar de velden met de hand. De rijstvelden worden afgewisseld met bananenbomen palmen en papaja hier en daar vloeit er een beek door het landschap vaak met alleen water in de onderste bedding. Treinpersoneel komt langs en we kunnen kiezen uit 2 menu's voor de middag. Naast ons zitten drie indonesise vrouwtjes die zelf van allerlei lekkers hebben meegenomen, heerlijk fruit en een rijstgerecht verpakt in vetvrij papier,die ze lekker over de hele rit uitgesmeerd oppeuzelen. Wanneer we ongeveer op de helft zijn verandert het groene landschap met rijstvelden in een steeds droger landschap met stoppelvelden waar je de plekken kunt zien waar het stro van de rijstplanten is verbrand. De rivierbedding die je hier door de velden ziet lopen staan bijna of geheel droog. Veel palmbomen staan hier. Bossen vol met als randbeplanting bananenbomen. De ventilatoren in de trein kunnen de warmte niet weghalen ook met open staande ramen lukt het niet wat verkoeling te vinden.We beginnen dan ook een beetje doezelig te worden allebei doen we even een tropish middagdutje. Even later verteld een van de treinmedewerkers ons dat we met een half uur in Yogjakarta zullen aankomen. Take care wordt er gewaarschuwd en na een half uurtje staan we op het station. We wandelen direct voorbij de opdringerige taxi chaufeurs in het stationshuis en even buiten het station zoeken we ons geplande onderkomen, deze hoort tegenover het station te zijn in een smalle gang er zijn twee van die gangen , gang 1 en gang 2, (er is ook nog een derde maar hier zitten geen losmen)we proberen de in ons boek aanbevolen ghandi. Een man laat ons daar een donkere kamer met slechte matrassen zien die ons niet aanstaat. Dit blijkt het enige te zijn wat hij hij heeft maar hij kan ons wel iets anders aan bevelen dus lopen we achter hem aan naar een dichtbij gelegen losmen Lotus geheten. Hier blijkt het er allemaal keurig uit te zien en we nemen de enigste vrije kamer op de beneden verdieping voor 7000rp ,mischien is er morgen een verdieping hoger een betere kamer boven vrij als er mensen vertrekken. De jongen die ons naar lotus doorverwees begint nu een verhaal op te hangen van een kunstexpositie die vandaag voor het laatst is en wat morgen naar jakarta verhuist dus we mogen ons gelukkig prijzen dat we de kans krijgen om met hem mee te gaan om dit nog even te bekijken er hangt ook wat van hem zelf bij zegt hij, ik vertel hem dat ik niet zo geloof in dat verkoop praatje maar als dit zijn enigste verkoopmanier is ik best wel even mee wil gaan om te kijken. We lopen met hem mee naar een kleine galerie en bekijken wat batik schilderijen. De prijzen zijn exorbitant hoog en in US dollars hij zegt ons omdat hij er werkt wij korting krijgen maar ook dan raken we niet zo onder de indruk, als blijkt dat we niets kopen is de jongen ook ineens niet meer zo geintereseerd in ons en alleen dienen we de weg weer terug te vinden naar de losmen. Daar aangekomen drinken we wat thee en lopen daarna nog even de stad in. Ook hier bemerken we de agressieve verkoop methode die de handelaren gebruiken in de straten velen spreken ons aan in het nederlands en engels om zo de aandacht te trekken voor hun waren en als je maar een blik werpt op wat spullen staan ze meteen bij je te praten zodat je van schrik snel verder loopt een beetje verpest lijkt yogjakarta wel. We eten wat in de buurt van ons onderkomen waar we een paar flessen bier meenemen die we op het dakterras van ons onderkomen opdrinken in gezelschap van een paar andere toeristen.

Dinsdag 24 September

Helaas blijkt er geen gamelan dans te zijn op dinsdagmorgen bij het paleis van de sultan. Morgen pas weer,maar dan hebben we al een tour geboekt om de Borobudur en Prambanan tempels te bezichtigen. We besluiten toch maar dat paleis te bezichtigen met het bijbehoorende waterkasteel een soort water pretpark van de sultan met zijn 90 vrouwen in verpoosde met daaraan verbonden een soort groot pretpark.

De ruimte wordt nu ingevuld met een batik fabriekjes,een wajang gullert poppen fabriekjes. Allemaal handwerk in kleine atelliers. De gratis "guide" die zich bij de ingang aan ons klampte ontpopt zich dan ook snel als een gewiekste verkoper die probeert zogenaamde kunst te verkopen. We weten dan ook niet zeker of we even later een batik werkje wel echt handgemaakt is en uit de fabrieken van de zoon van de sultan komt of dat we nep spul kopen, gezien de prijs die we uiteindelijk voor een handgemaakt werkje betalen(15000rp 15 gulden) , ze vroegen eerst het tienvoudige!, lijkt ons dit pure bedrog maar alla als het thuis gekomen niets meer lijkt dan is dat nog geen al te grote prijs.

De tweede gids laten we dan ook maar in de waan en nadat hij ons helemaal heeft rondgeleid laten we pas merken dat we niets kopen, zodoende zien we prachtig het maken van batik en krijgen er een volledige uitleg bij . We lopen nu over de vogelmarkt met kleine kraampjes met oversteek waar ik gebukt onderdoor moet lopen en overal kooien met de meest exotische vogels erin. Mannen zitten met hanen te wachten tot ze een hanengevecht kunnen beginnen. Verderop zitten oude vrouwtjes met groente zaden en fruit. ook wordt er diervoeder verkocht zoals rijst met mieren er bij door mischien wel een lekkernij. Ook bakken vol met krekels zijn te koop' ook hoorden we later van iemand dat er reuze vleermuizen te koop werden aangeboden.

S'middags in de stad kopen we nog een hele mooie batik sarong volgens de cap methode. Deze is heel erg mooi hier krijgen we beslist geen spijt van. We lopen nu de Malioboro plaza winkel binnen een supermoderne winkel met supermoderne artikelen hier verkopen ze dan ook van allerlei bekende merken zoals ,levis en reebok en dan ook tegen westerse prijzen we kopen hier ons eerste bakje westerse koffie cappucino met gebak, heerlijk zo'n echt bakje koffie.

Die avond besluiten we weer op het dakterras te gaan zitten met twee duitse meisjes die hier een half jaar studeren(indonesisch leren). Mariet haar been is ondertussen toch gaan zweren en we konden in de stad geen goed spul vinden om er op te doen en zullen hier een arts moeten zoeken . Het is erg gezellig op het terras en gaan om elf uur naar bed.


vervolg reisverslag Indonesië



HomeDagaanbiedingenAutohuurHotelsKortingsactiesVakantiehuizenVakantieparkenVliegtickets ReisverhalenLandeninformatieHelp