Kanchanaburi

'every stone, building the death railway in this area, was cut by POW's hand tool during WW2 AD. 1939-1945'

Kanchanaburi en de 'River Kwai Bridge' zijn plaatsen die bijna elke tourist in Thailand wel wil bezoeken. Vanuit Bangkok worden er vele dagtrippen aangeboden die kant op, maar zo'n excursie is niet helemaal mijn ding. In plaats daarvan heb ik de SRT-tourist train genomen. Dit is een initiatief van de Thaise spoorwegen met als doel de Thai iets van eigen land te laten zien. Deze trein vertrekt elk weekend om 6.30 's ochtends vanaf Bangkok Hualamphong treinstation naar Nam Tok, het huidige eind van de Birma-spoorlijn ('death railway').

Nahkhon Pathom is de eerste plaats waar de trein stopt. Op een paar minuten lopen vanaf het station ligt de Pra Pathom Chedi, het hoogste Buddhistische monument ter wereld. Het is inderdaad een grote goudkleurige Chedi, waar bijna iedereen uit mijn trein (bijna iedereen was Thai en Buddhist) even een offer bracht. Het is ook grappig om even om de Chedi heen te lopen, in de muren zijn vele nissen met Buddhabeelden. Rondom de tempel staan trouwens vele jackfruit bomen. Een grappig gezicht om deze lompe vruchten aan een boom te zien hangen!

de beroemde brug over de River Kwai

Tweede stop was de beroemde River Kwai Bridge in Kanchanaburi. Slechts enkele treinen gaan per dag over deze brug, maar er lopen dagelijks honderden touristen over. Het is natuurlijk het historisch besef wat deze brug bijzonder maakt, de brug an sich is geen architectonisch hoogstandje ofzo. Rondom de brug an de oevers van de rivier liggen vele barretjes en hotelletjes en zelfs een golfbaan. Ziet er gezellig uit, schijnt ook gezellig te zijn, maar persoonlijk voelde ik er niet voor om te blijven overnachten en te feesten in de plaats waar zoveel POW (prisoner of war, krijgsgevangenen) ter aarde zijn gesteld en worden herdacht. Voor elke meter spoorlijn is een POW gesneuveld! (De overledenen zijn naar schatting onder te verdelen in 16.000 gealliëerden en 75.000 Aziaten. Eén op de vijf krijgsgevangen die aan de spoorlijn bouwden, heeft het niet overleeft.)

de death railway loopt hangt soms tegen de rotsen aangeplakt

Na deze stop sukkelde de trein door over de death-railway in de richting van Birma. De route is werkelijk prachtig, veel bergen, mais- en rijstvelden, bossen en vele rospartijen. Op vele plaatsen zijn de rotsen weggehakt om plaats te maken voor de trein. Dat moet een helskarwei zijn geweest! 'Hoogtepunt' is daar waar de rails gedurende enige honderde meters tegen de rotsen aangeplakt lijkt. Aan de ene kant rijzen de rotsen en bergen stijl omhoog, aan de andere kant bevindt zich een diepe afgrond met water.

de Soi Yok Yai waterval

Nam Tok is de eindbestemming van de trein. Hier maakt deze een stop van drie uur voor de terugreis begint.

Vanuit het eindpunt van de trein is het niet ver naar de Soi Yok Yai watervallen in het Soi Yok National Park. Aardige watervallen, maar in juli (aan het begin van het regenseizoen) niet heel indrukwekkend. Er zijn vele eetstalletjes bij watervallen, een ideale plek voor de lunch dus. Vele Thai beginnen hun pick-nick.

Via een goed gemarkeerde weg kun je echter ook het natuurreservaat in. Behalve de bronnen van de waterval en en aantal tempelhuisjes kun je ook naar de Badan Cave lopen. (Bereik je in ongeveer een uur wanneer je stevig doorloopt.) Neem wel een zaklamp mee, anders kun je de grot niet in!

Het natuurreservaat is erg mooi, niet echt veel dieren, maar des te meer verschillende planten die tegen de bergen aan glooien.

Allied War Cemetery, Kanchanaburi

Op weg terug naar Bangkok nog een stop gemaakt bij de Allied War Cemetery in Kanchanaburi. Hier bevinden zich de graven van zo'n 7000 POW, met name uit Maleisië, Nederland (Indonesië) en Engeland. De begraafplaats is goed onderhouden, tussen de duizenden kleine zwarte steentjes staan vele plantjes en bloemetjes en het gras is kort gemaaid.

In principe liggen de registerboeken onder de toegangspoort, in een klein kastje aan de linker kant. Na vijven worden de boeken echter opgeborgen. Iedere nationaliteit heeft zijn eigen boek(en), namen staan vervolgens op alfabet, gevolgd door een 3-letter/cijfer code (bv 7D2): de plaats waar het graf zich bevindt. (Voor vragen: de beheerder van de begraafplaats heeft een huisje links achter. Deze is echter niet 24 uur per dag aanwezig.)

Rond een uur of acht 's avonds bereikten we Bangkok, eindbestemming van de trein.

mail 6 juli
(o.a. Kanchanaburi, Chieng Rai)

Vanuit Kanchanaburi ben ik via Bangkok naar Chieng Rai gevlogen.

Chieng Rai en de Gouden Driehoek

de Mekok-rivier in Chieng Rai

Chieng Rai is leuk!

Weinig mensen bezoeken deze stad, hoewel het maar drie bus-uren van Chieng Mai af ligt (en iets meer dan één vlieg-uur van Bangkok). Ten onrechte naar mijn mening. Eerlijkheidshalve: de oorspronkelijke reden van mijn bezoek aan Chieng Rai was het feit dat hier het verzamelpunt van mijn vrijwilligersproject bij de Akha lag. Maar ik ben verliefd geworden op Chieng Rai!!! Chieng Rai is kleinschalig, gezellig, niet overladen met bussen touristen en stinkt niet.

Toegegeven: de nachtmarkt van Chieng Rai is stukken kleiner dan die van Chieng Mai. Dat heeft echter zijn charmes. Verkopers zijn een stuk minder opdringerig en je hebt de tijd rustig rond te slenteren zonder overhoop gelopen te worden door de massa. Veel handwerkproducten van de Hill Tribes zijn bovendien van betere kwaliteit in Chieng Rai dan elders én goedkoper. Bovendien kun je heerlijk eten op de nachtmarkt. Op een centraal pleintje staan vele tafels en stoelen opgesteld, bij standjes rondom kun je voor een prikje verschillende dingen bestellen, van gefrituurde insecten (best lekker!) tot pathai en van fruitshakes tot loempia's. Je maaltijd wordt opgeluisterd door traditionele Thaise muziek en dans, afgewisseld met moderne (Thaise) muziek op gitaar met zang. Wanneer je niet van Thaise muziek houdt, is er ook nog een kleiner plein waar overwegend Westerse muziek wodt gedraaid. Tja, van mij hoeft het niet, danseressen die in Thaise kledij op top 40 muziek dansen om touristen te vermaken...

Ook kent Chieng Rai een aantal leuke tempels. Niet heel groot, maar wel een bezoek waard. Hoogtepunt is mijns inziens de Wat Phra Keow (Emerald Buddha Tempel). Zoals de naam al doet vermoeden is er ook in deze tempel een Emerald Buddha te zien (een kopie van het orgineel in Bangkok, de echte was van 1391-1436 in Chieng Rai). Maar om de zaak op te leuken is de tempel van binnen verlicht met groen neon licht! Ontzettend kitsch. Twee andere mooie tempels zijn de Wat Yet Yot en de Wat Pra Singh. De Wat Yet Yot is geheel van hout met mooie beschilderingen, o.a. op de plafonds. Het mooist aan de Wat Pra Singh zijn eigenlijk de draken die de ingang bewaken.

het groene interieur van de Wat Pra Keow	Wat Pra Singh

Het Hill Tribe museum (boven het Cabage en Condoms restaurant) is erg leuk om te bezoeken wanneer je van plan bent een bezoek aan een van de Hill Tribes te brengen of juist wanneer je dit niet van plan bent, maar toch een beeld wilt krijgen van deze interessante minderheden in Thailand. Veel uitleg over de culturen van de verschillende Hill Tribes, maar ook over hoe ze hun huizen en dorpen bouwen en hoe ze voorzien in hun levensonderhoud. Duidelijke foto's, plaatjes en makettes. Voor meer mooie foto's moet je vooral de bijbehorende dia-tentoonstelling bezoeken. Mooie plaatjes, alleen jammer genoeg zo nu en dan enigszins verkleurd. Erg pakkend. Een deel van de tentoonstelling is gewijd aan de geschiedenis van opium. In de aangrenzende winkel zijn heel veel producten van Hill Tribes te koop, niet alleen handwerkproducten maar ook tapes met Hill Tribe muziek. Tip: Wanneer je nog oude kleding hebt, kun je het hier doneren. Het wordt dan onder de bergbewoners verdeeld.

Gouden Driehoek: daar waar Thailand, Birma en Laos elkaar ontmoeten

Net ten noorden van Chieng Rai begint de Gouden Driehoek, een prachtig gebied, welke zijn naam te danken heeft aan de opium industrie. Echter, het drie-landen punt van Thailand, Laos en Birma wordt ook de Gouden Driehoek genoemd. Dit punt is vanuit Chieng Rai makkelijk te bereiken, door eerst een bus naar Chieng Saen te nemen (1.5 uur) en daar vandaan met een sawngthaew naar Sop Ruak, het eigenlijke drie-landen punt.

In Sop Ruak kun je een boot charteren voor een tochtje over de Mekok-rivier (100 bath p.p.). Je vaart dan langs de oevers van de Thaise buurlanden en je mag zelfs even aan land op het Loatische eiland Bane Donsao. Niet veel te zien daar overigens, behalve een aantal eetgelegenheden en souvenierswinkels.
In Chieng Saen bevinden zich trouwens een aantal oude tempels, zoals de Wat Chedi Luang (Lanna-stijl) en de Wat Mahattat, die zeer dicht bij het busstation liggen. Meer foto's? Zie pics project 'us'

Vanuit het project heb ik ook nog verschillende uitstapjes in de omgeving van Chieng Rai gemaakt. Zo hebben we een olifantkamp bezocht aan de Mekok-rivier en vervolgens gezwommen in de Huay Mai Sai waterval, beide gelegen in de National Parks rondom Chieng Rai.
Foto's? Zie pics project 'us'

In Chieng zijn op vele plaatsen trekkings te boeken door deze betoverende omgeving, zowel voor korte als langere tijd. Omdat ik echter vanuit het project verschillende trekkings heb gedaan, heb ik besloten geen extra trekking in de Chieng Rai regio te doen, maar eentje rondom Chieng Mai.

mail 6 juli
(over Chieng Rai)

mail 13 juli
(over Chieng Rai, Gouden Driehoek)

overnacht in Baan Bua Guesthouse, Thanon Jet Yot, tel 053-717090
leuk guesthouse met mooie tuin, fan, balkon, deuren die je tegen elkaar open kon zetten voor meer tocht en frisse lucht, heerlijk rustig maar toch vlak bij de nachtmarkt. prijs: 180 bath voor een twee-persoons kamer.

Vanuit Chieng Rai ben ik per bus naar Chieng Mai gegaan.

Chieng Mai

Chieng Mai is een leuke stad. Minder groot en stinkend dan Bangkok, maar wel van alle gemakken voorzien. Er zijn vele guesthouses, laundry services en heel veel travel agencies, waar je zowel uitstapjes rondom de stad, trekkings (zie onder), kookcursussen (zie onder), als visa voor omliggende landen kan regelen.

De meeste bezienswaardigheden in Chieng Mai liggen op loopafstand. Binnen de oude stadsmuren, waar hier en dar nog een paar resten van te vinden zijn, liggen verschillende mooie tempels.

De Wat Phra Singh (1345) is een mooi voorbeeld van de Lanna-stijl. Het tempelcomplex schijnt het grootste van Chieng Mai te zijn.

De meest bijzondere vond ik de Wat Chedi Luang, tevens één van de oudste van de stad (1441). De Chedi is deels gerestaureerd, maar deels in zijn oorspronkelijke staat gelaten, wat een goed beeld geeft van hoe het is en hoe het was. In de tempel is recentelijk een aantal gouden Buddha-beelden geplaatst, in het verleden stonden hier echter ook al beelden. Een aantal van de olifantenkoppen die de tempel opzieren is geheel gerestaureerd, een aantal andere van deze 7 koppen niet. Naast de hoofdtempel ligt nog een aantal kleinere tempels, waaronder eentje met een reclining Buddha. Op dit tempelterein kun je bovendien terecht voor een 'monk-chat' (discussie met monniken). Helaas heb ik dit niet gedaan. Niet ver hiervandaan ligt de Wat Phan Tao. Het bijzondere aan deze tempel is dat deze geheel van teakhout is.

Buiten de stad ligt de Wat Doi Suthep. De legende zegt dat de plaats waar deze tempel gebouwd is, is uitgekozen door een olifant. Hoe dan ook, de tempel ligt op de Doi Suthep (berg) en is via een lange slingerweg te bereiken. Kosten busje: 30 bath. Wanneer je da bij de ingang van de tempel staat, ben je er echter nog niet. Eerst moet je nog een naga-trap op, welke 300 treden telt. (Of je neemt de kabelbaan, maar dat heeft minder charmes...) Veel gouden chedi's, een tempel met veel pracht en praal. Verder zijn er op het terein nog een aantal musea gevestigd met al dan niet nuttige tentoonstellingen. Eén tentoonstelling bevat bevoorbeeld allemaal geld (papiergeld en muntjes) wat door verschillende bezoekers is gedoneerd om tentoongesteld te worden. Wel orgineel. Vanaf de tempel heb je een mooi uitzicht over de stad Chieng Mai en het vliegtuig, tenminste, als het weer het toelaat.

De waterval en het paleis op de Doi Suthep heb ik niet bezocht wegens plotselinge tropische buien.

het groene interieur van de Wat Pra Keow	Wat Pra Singh

jeugdige muziekantjes op de nachtmarkt: opbrengst is voor hun scholing

Verder kun je natuurlijk ideaal shoppen in Chieng Mai. Alles is wel te koop op de nachtmarkt, welke de grootste van Thailand is. Het merendeel van deze markt is trouwens overdekt, regen geen bezwaar dus. Verder is er op zondagen nog de zondagsmarkt (geen idee hoe dit ding officiëel heet), vanaf de stadspoort over de gehele Thanon Tha Phae. En er zijn natuurlijk nog vele gewone winkels in Chieng Mai, waaronder heel erg veel boekwinkels. Funest voor je bagagelimiet, maar wel heel leuk! Veel boeken, zowel nieuwe als tweedehands, liggen hier te wachten op een nieuwe eigenaar. Tip: wanneer je een goedkope Lonely Planet wilt, kijk eens in Chieng Mai. Met name van Zuidoost-Azië, maar ook van andere bestemmingen. Prijs: rond de 500 bath (10 euro).

Op ontelbare plaatsen in Chieng Mai worden trekkings door de omgeving aangeboden. Zowel het aanbod als de prijs variëert heel erg. (Hoeveel je moet lopen, wel/ geen olifanten of bamboo-raften enz.) Ik heb een trekking bij Rose Garden aan de Thanon Ratchamankha geregeld. Deze koste 1300 bath voor twee dagen, inclusief alles.

hiking midden in de bergen...

De trekking zag er als volgt uit: In de vroege ochtend werd ik opgepikt door een busje. We waren met zijn achten. Eerst hebben we een lokale markt bezocht, een stop die met name noodzakelijk was om proviant voor onderweg in te slaan (door de gids). Vervolgens hebben we een waterval bezocht, wat eigenlijk al een behoorlijke klim was. Na de lunch zijn we doorgereden naar een National Park (omgeving Pai) waar we hete bronnen bezocht hebben. En toen begon het echte werk: gedurende een uurtje of 4 zijn we naar een Karen-dorp gehiked, waar we overnacht hebben. Mooi afwisselend landschap, bergen, dalen, met loofbomen, naaldbomen en natuurlijk veel bamboo. Prachtige vergezichten. De volgende dag ging de trek gedurende ongeveer anderhalf uur naar een olifantkamp. Op deze logge viervoeters gingen we vervolgens verder. Tijdens de lunch werden door de gids onze bamboo-rafts gebouwd. Raften in deze omgeving is echt gaaf, er zitten behoorlijk wat stroomversnellingen en rotsen in de rivier! Na een kleine twee uur zijn we aangemeerd in een Akha-dorp, waar de bus naar Chieng Mai ons oppikte. Meer info? zie mijn mail

hete bronnen bij Pai bamboo-rafting tijdens de trekking

Karen dorp op een olifant door de rivier

In Chieng Mai heb ik ook een kookcursus gedaan. Ook hier geldt weer: er worden vele cursussen aangeboden, van een avondje tot 3 volle dagen. De cursus die ik gedaan heb, duurde één dag (650 bath). De cursus begon met een excursie naar een markt. Daar kregen we uitleg over verschillende soorten rijst, noodles, Thaise groenten en natuurlijk de Thaise specerijen. Vervolgens gingen we in groepjes van twee aan de slag. In totaal hebben we ongeveer 8 schotels bereid en vervolgens opgegeten, het was allemaal erg lekker! Voordeel voor sommigen: je kan zelf beslissen hoe spicy je de gerechten wilt. Enneh, de slogan van het bedrijf wil ik niemand onthouden: 'Our food is garanteed to make you look pregnant!' (?) Meer info? Thai Chocolate Cookery Centre

mail 20 juli
(over Chieng Mai, Doi Suthep)

mail 23 juli
(over de trekking en de kookcursus)

overnacht in Pandahouse, Thanon Ratchamankha
goedkoop guesthouse (150 bath/ 3 personen), maar niet al te schoon. wel privé badkamer met toilet en warm water

meer Chieng Mai? chiangmai.start.be

Vanuit Chieng Mai ben ik naar Bangkok International Airport gevlogen, waar ik de trein naar Ayuthaya heb genomen.