Home Page  Reisverhalen  Deals  Hotelreserveringen  Landeninfo  Reisboeken  Tips  Help

Afrika			Auteur :		Josine van der Wal
Azië
Australië			E-mail adres :		josinevdwal@hotmail.com
Europa
Noord Amerika			Homepage adres :		http://home.hetnet.nl/~josinevdw
Zuid Amerika
Wereldreizen			Reisverhalen :		India      Nepal      Peru

Vliegen boven de Mount Everest in het Himalaya gebergte!!

Donderdag 28 okt.

Om 6.00 sta ik naast m'n bed, want nu gaat het gebeuren! Dit wordt letterlijk en figuurlijk een hoogtepunt van deze vakantie; vliegen boven de Himalaya! Het is een klein half uurtje rijden naar de luchthaven van Kathmandu. Bij aankomst staat er al een vliegtuigje klaar, om ons mee te voeren naar het hoogste puntje op deze aardkloot. Ik heb er zin in! Eenmaal in de lucht hebben we een mooi uitzicht over Kathmandu en al snel verschijnt het Himalaya-gebergte. Na ongeveer twintig minuten vliegen stijgt de spanning; Mount Everest in zicht! Iedereen mag een blik werpen op de top vanuit de cockpit. Fantastisch!! We draaien langzaam naar links en vliegen nu pal boven de Mount Everest. We kunnen zelfs het base-camp zien liggen. Wat is dit spectaculair! Niet voor te stellen gewoon. M'n camera maakt overuren, maar dat kan me niet schelen. Iedereen vliegt van links naar rechts en van voor naar achter om maar niks te hoeven missen. We zijn gewoon helemaal in de gloria met z'n allen. Dit kan ik thuis niet navertellen, ik hoop dat m'n foto's er iets van weergeven. Zodra we weer met beide benen op de grond staan, halen we de rest van de groep op in het hotel -zij kozen ervoor om uit te slapen- en bezichtigen we de stupa van Bodnath, een Boeddhistisch heiligdom. De stupa is versierd met honderden kleurrijke gebedsvlaggetjes, heel feestelijk. We hebben tijd om hier rond te lopen en foto's te maken. Ik zie boeddhisten aan de vele gebedsmolens draaien, ondertussen heilige mantra's murmelend. Hierna rijden we verder naar Pashupathinath, waar de allerheiligste Shiva-tempel van Nepal staat. Deze tempel is gebouwd aan de oever van de heilige rivier de Bagmati, vandaar dat we ook hier –net als aan de Ganges- lijkverbranding zien. We zien een sadhu die zichzelf heeft opgesloten en al zeventien jaar niet uit zijn hok –meer is het echt niet- is geweest. Echt bizar, allemaal. Ook hier kun je de lucht bijna in plakjes snijden, vanwege de zware lucht van wierook. Dan gaan we op weg naar Patan, na Kathmandu de grootste stad van Nepal. We bewonderen de vele tempels en pagodes, hier zijn ze haast nog mooier dan in Kathmandu. Als laatste staat Swayambunath op het programma. Ook hier staat een belangrijke stupa van de Kathmanduvallei. Een lange, steile trap voert ons naar de stupa. Onderweg naar boven krijgen we gezelschap van vele apen; de tempel wordt niet voor niks 'apentempel' genoemd. Boven aangekomen staan we oog in oog met Boeddha. Het is een prachtig bouwwerk, rijkelijk versiert met koper dat glanst in de zon. Voor we weer naar beneden gaan, genieten we nog even van het uitzicht over Kathmandu. De zon is al onder als we moe en tevreden terug naar het hotel rijden.

Vrijdag 29 okt.

Om 8.00 vertrekken we naar het Chitwan National Park! Het is de bedoeling dat we halverwege een stop maken en gaan raften op de Trisulirivier. In de bus toont Douwe zijn optimistische karakter door alle gevaren op te sommen die hiermee gepaard kunnen gaan. Je zou uit de boot kunnen vallen, in een stroomversnelling terecht komen en vervolgens kilometers meegesleurd worden door de woeste rivier. Een tip: ga vooral níet met je hoofd stroomafwaarts, de gevolgen zijn dan niet te overzien. Dit gaat zo nog een half uur door, zodat er een paar groepsgenoten zo bang worden, dat ze weigeren om mee te gaan. Na vier uur rijden over super slechte wegen, maar met schitterend uitzicht, stoppen we om te lunchen. Dit smaakt prima, en het is maar goed dat ons maag-darmstelsel inmiddels al behoorlijk wat gewend is. Ik eet alles wat de reisgidsen in Nederland verbieden; verse salades, lauwe limonade en allerlei soorten vlees en vis. Hierna zijn we er helemaal klaar voor! We organiseren verschillende boten, onderverdeeld in zogenaamde 'miepboten' en 'de machoboot'. In de laatstgenoemde zal o.a. onze reisleider vertoeven, waardoor velen van de groep hier vanaf zien en zich verdringen rond de miepboten. Ik daarentegen wil juist zoveel mogelijk action en stap dapper, in vol rafterstenue, in de machoboot. Iedereen wordt op z'n minst één keer in het water gegooid, zodat Douwe zijn reddingstechniek kan laten zien. Af en toe komen we een flinke stroomversnelling tegen, waarbij we een paar meter omhoog en omlaag duiken. Niks anders zien dan water (of helemaal niks) en dóorgaan! We raften twee- en een half uur lang, behoorlijk vermoeiend maar echt gaaf. Het had van mij nog wel heftiger gemogen, maar m'n kennismaking met het raften is geslaagd. We hebben in de bus nog twee uurtjes om bij te komen voor we aankomen in het Chitwan Park. De bus kan alleen niet de jungle in, dus het gaat te voet verder. Onze koffers worden op riksja's getild. Op een gegeven moment moeten we een super-gammele loopbrug over –in het aardedonker- en met ons ook de volgeladen riksja's. Degene die voorop loopt fungeert tevens als gids, door te waarschuwen als er planken in de rivier zijn gevallen. Ideaal! Aan de overkant staan jeeps klaar, om ons naar ons camp te brengen. Dit is echt gaaf. Ik kijk achter me en het enige wat ik zie, zijn de koplampen van de andere jeeps die door het duister en enorme bruine stofwolken boren. Ik prent dit in m'n geheugen, want foto's maken is nogal lastig in het donker en in een jeep waarin je helemaal wordt geshaked. Na een kwartier komen we aan bij het Paradise Hotel, midden in het Chitwan Park. Bij het schaarse licht van kaarsen –de elektriciteit functioneert niet optimaal, vernemen we later-, worden we verwelkomd door de eigenaar. Ons camp bestaat uit aparte huisjes die in een u-vorm staan opgesteld. Elk huisje bestaat uit één kamer met twee bedden, een douche en een toilet. Eenmaal op onze kamer schrik ik me helemaal lens als ik er achter kom dat ik mijn heuptasje (met werkelijk álles erin!) kwijt ben...Paniek! Ik ren naar Param Jeet en leg de situatie uit. Hij gaat helemaal terug naar de bus en vindt het daar gelukkig. Ik kan 'm wel omhelzen van geluk. (Stil maar, dat heb ik niet gedaan.) Het diner dat hierna volgt is erg lekker en net niet te heet. Voordat ik na de dagsluiting m'n 'huisje' binnenstap, laat ik de sfeer die hier hangt eens goed op me inwerken. Ik kijk naar boven en zie een sterrenhemel zoals ik die nog nooit heb gezien. Overal geluiden van vogels en insecten. Wat is dit fantastisch! Nu verlang ik nog naar een heerlijke, weldadige warme douche. Uit de kraan komt slechts één miezerig straaltje koud water... Blijkbaar is het water van vandaag op. Ach, na India sta ik nergens meer van te kijken. Het is altijd weer spannend of –en op welke manier- de w.c. doortrekt, of het licht langer dan een kwartier blijft branden en ga zo nog maar even door. Aan het plafond hangt een –inmiddels bekende- propellor, officieel geheten fan. Deze hebben we hard nodig, het is namelijk niet normaal zo benauwd. Voor ik onder zeil ben, ontdek ik onze huisdieren; een kikker en twee gekko's. Dit zijn een soort salamanders die alle muggen voor ons opeten. Ideaal, toch?

Zaterdag 30 okt.

M'n ingebouwde wekker maakt me een paar minuten voor zes wakker. Tijd om te ontwaken, midden in deze jungle! De jeeps brengen ons naar een plek waar we olifanten bestijgen. Het zit deze keer niet echt comfortabel, maar dat hoort erbij. We zien al snel mooie vogels, helaas te ver weg voor een foto. Het is hartstikke heet en enorm hoog olifantengras slaat regelmatig in m'n gezicht. Ik doorsta dit alles met een glimlach. Opeens stuurt de drijver onze olifant een bepaalde richting op, al wijzend en pratend in een rap tempo. In het hoge gras zien we een neushoorn met kind! Het is nog een groot en log beest, had ik niet verwacht. Op een gegeven moment zijn moeder en kind omsingeld door zo'n vijf olifanten. De moeder wordt onrustig, de kop gaat naar beneden en ze begint te rennen en te snuiven. Dit vind ik eerlijk gezegd iets minder en ik zit niet meer zo lekker moet ik zeggen. Op onze tocht zien we nog een stuk of vijf neushoorns van heel dichtbij. Ik had gehoopt dat we een tijger zouden zien, maar we moeten het doen met een vers tijgerspoor.Ik voel werkelijk al m'n spieren als ik van de olifant stap. Hierna bekijken we een Tharu-dorpje. De Tharu's zijn één van de oudste volken in de Terai en leven al sinds de 12e eeuw in Chitwan. We mogen er door heen lopen en kennis maken met hun manier van leven. Dan per jeep terug naar ons camp. We hebben vrij tot 15.00, wat ik benut om m'n kleren te wassen. (Is hard nodig!) Hierna maken we een kanotocht in uitgeholde boomstammen over de rivier de Rapti. Iedereen gilt continu "stil zitten!", want bij de minste of geringste beweging heeft de kano de neiging tot kapseizen. En we zitten ongeveer met z'n vijftienen in een kano... Een krokodil volgt ons met argusogen. Allerlei soorten vogels komen we tegen, waaronder een ijsvogel. We stappen –voetje voor voetje- uit en lopen naar een elephant breeding centre. Daar zien we joekels van olifanten en schattige kleintjes. De jeeps vervoeren ons weer terug naar ons camp, wat ik echt gaaf blijf vinden. Daar aangekomen voel ik me heerlijk vies van het stof en zweet. Ik neem een koude douche (ik heb geen keus) waar ik helemaal van opkikker. We hebben nog wat tijd voor onszelf tot de dagsluiting. Dat is deze keer erg sfeervol: bij kaarslicht. Na het diner wonen we een Tharu-volksdans bij. Dit gaat supersnel in een kring, met stokken en allerlei muziekinstrumenten. Erg knap! Op 't laatst worden er mensen uit het publiek gehaald om mee te dansen, waaronder ook ik. Na een paar passen hou ik 't echter voor gezien, mij te ingewikkeld...

Zondag 31 okt.

Om 6.00 sta ik op en ga –met nog twee andere groepsgenoten- op zoek naar vogels. We maken een mooie wandeling langs de rivier en een stukje door de jungle. Op dit moment wou ik dat ik een telelens had; we zien veel aparte vogels (van rood tot groen), maar te ver weg voor een foto. Na twee uur wandelen ontbijten we met de hele groep, waarna Douwe een dienst verzorgt. De middag hebben we voor ons zelf. Ik maak met nog een groepsgenoot –op het heetst van de dag- een wandeling langs verschillende dorpjes. Er bekruipt me een weemoedig gevoel als ik bedenk dat deze fantastische vakantie er bijna op zit. Het liefst zou ik hier nog weken blijven en zelf op ontdekkingstocht gaan... Ik vrees dat dit dagdromen blijven. Ik zorg dat ik om een uur of vijf bij de rivier sta, om de zonsondergang te zien. Het enige wat ik hoor zijn vogelgeluiden en verder stilte. Ik wil niet naar huis!

Maandag 1 nov.

En het wordt steeds vroeger... We staan op om 3.45! Na het ontbijt rijden we naar Sonauli bij de grens van India, en dan verder naar Gorakhpur in India. Dit alles verloopt gesmeerd, behalve dan die bloedzuiger aan m'n been die ik over houd aan het 'wild plassen'... Ach, dan kan ik daar vanaf nu ook over mee praten. We eten heerlijk in hotel Yeti, waar we de eerste nacht in Nepal hebben overnacht. Na de lunch hebben we vrije tijd en ik maak een wandeling door het stadje Bairahawa. Het lijkt allemaal al wat meer op India hier, met als belangrijk verschil dat je in India beter niet als westerse vrouw in je eentje over straat kan gaan. Hier kan dat nog net. Zodra we de grens over zijn, zitten we duidelijk direct in India; andere mensen, enorme chaos. Om 17.00 komen we aan op het station van Gorakhpur en ik kijk m'n ogen weer uit. Deze keer is het niet zo'n gestress om op tijd in de trein te komen als in Agra, iedereen is nu ook wat meer gewend aan het Indiase leven. Eenmaal in de trein wordt ik, samen met zes anderen van de groep, tot drie keer toe van m'n plek gestuurd. Tenslotte belanden we in een andere coupé, ver van de groep verwijderd. Van Param Jeet horen we dat naast ons de 'hoge heren' van India slapen, ministers enzo. Hij waarschuwt ons dat we lange kleren moeten dragen voor we daar –als dames- langs lopen. De hoge heren schijnen namelijk een ietwat verwrongen beeld te hebben van een westerse vrouw in een korte broek. Ze denken dat we 'te koop' zijn, met als gevolg dat ze wel eens handtastelijk kunnen worden. Helemaal gek natuurlijk. We kletsen gezellig een tijdje met z'n zessen, met schuin tegenover ons starende Indiërs. Dit is zelfs zo erg, dat ze om de vijf minuten van plek wisselen om ons maar zo goed mogelijk te observeren. Gelukkig hebben we een mans-persoon bij ons voor het geval dat. Als we aanstalten maken om te gaan slapen, wordt er opeens gerommeld aan het klitteband van het gordijn en verschijnt er een grijnzende Indiër die ons op zijn dooie gemak van top tot teen staat te bekijken! Hij dacht natuurlijk blank vlees te kunnen aanschouwen, maar helaas, zo dom zijn we niet. We gaan in lange mouwen en –broeken slapen. De Indiërs houden me nog lang uit m'n slaap. Ze praten alsof hun leven er vanaf hangt, het licht gaat aan en uit en af en toe rolt er een flinke rochel door de coupé...

Dinsdag 2 nov. Laatste dag...

Om een uur of zeven worden we gewekt door Param Jeet. Deze keer heb ik een stuk minder geslapen dan de vorige treinrit. Gewapend met tandenborstel, toiletpapier en een fles water, ga ik richting toilet om me wat op te frissen. Dat opfrissen blijkt helaas niet mogelijk vanwege de gorigheid en de immense stank die er hangt. Het station van Delhi is erg groot en uiteraard zeer chaotisch. Ik had ook niet anders verwacht. Mensen zijn zich aan het wassen bij een kraantje, midden op het perron. Anderen poetsen verwoed hun tanden met één of ander houtje. En wederom hebben we veel bekijks. Als de koffers zijn geteld, worden ze op de hoofden van de dragers getild en gaat het richting de bus. Het vergt soms creatieve manouvres om bij de bus te komen, maar door onze India-ervaring lukt dit ons allemaal. Eenmaal in de bus, duurt het een half uur voor onze bus zich uit zijn klempositie heeft verlost en we naar het hotel kunnen vertrekken. Overal om ons heen auto- en fietsriksja's, heftig toeterend en gebarend en mensen die op hun dooie gemak dit alles staan te observeren. Dit is echt India! Ik krijg meteen weer de kriebels. Wat is dit super-fascinerend. Na ons ontbijt storten we ons in het leven van Old Delhi! Dit is niet te geloven, net een film. We bekijken eerst de Jama Mashid, de grootste moskee van India en één van de grootste van de wereld. Dan gaat het per riksja richting het Red Fort! Ik vind dit gewoon super gaaf, er zijn geen woorden om dit na te vertellen. Ik zou uren zo rond kunnen rijden, genietend van deze mega-chaos en de fantastische sfeer. Aangekomen bij het fort worden we direct aangevallen door straat verkopers en bedelaars. Inmiddels weet iedereen hier koelbloedig onder te blijven. De paleizen in het fort zijn erg mooi, er staat o.a. een indrukwekkende troon van een maharadja uit vroeger tijden. Hierna maken we een wandeling in New Delhi, een groot verschil met Old Delhi. We zien India Gate, een monument voor gevallen soldaten tijdens de eerste wereldoorlog. Er is helaas geen tijd meer voor de Lotustempel die ook nog op het programma stond, maar we hebben vandaag al zo ontzettend veel gezien, dat we ons er bij neerleggen. Terug in het hotel hebben we drie kwartier om ons reisvaardig te maken voor vanavond. Het wordt tijd om de werkelijkheid onder ogen te zien... Na een Indiase dansvoorstelling dineren we in een gezellig restaurant. Tijdens het eten wordt er gespeeched, en Param Jeet is helemaal gelukkig met zijn kado's; een fotoboek van Nederland en een landkaart waarop iedereen zijn of haar woonplaats heeft aangekruist, voorzien van naam. Ik geloof dat ik op het punt van instorten sta, m'n ogen voeren een heftige strijd om open te blijven. Op weg naar de luchthaven van Delhi mogen we nog een laatste blik werpen op deze indrukwekkende stad. Ik voel me weemoedig nu ik dit definitief achter me moet laten en probeer nog zoveel mogelijk in me op te nemen. Het afscheid van India valt me zwaar, maar ik weet nu al dat ik, zodra ik kan, terug zal gaan om alles in m'n eigen tempo in me op te nemen, te genieten van de fantastische sfeer en me te blijven verbazen over alles wat ik zie, ruik, hoor... <---Terug naar start reisverhaal in Nepal <---------Terug naar start reisverhaal in India

Home Page

Reisverhalen

Deals

Hotelreserveringen

Landeninfo

Reisboeken

Tips

Help