We tuigen onze fietsen weer op voor de terugweg naar Wuzhou, een kleine 300 km, oftewel 3 dagen fietsen. Om 10.00 uur verlaten we Yangshuo. De eerste 40 km gaan over dezelfde weg als waarover we gekomen zijn.

Het is opnieuw erg warm, maar in de middag wordt het bewolkt en begint het te regenen. We rijden een gebouwtje binnen waar we samen met een stuk of 10 Chinezen schuilen. Zoals gewoonlijk worden we van top tot teen bekeken. Na een klein uur is het weer droog en kunnen we verder.

Als we ongeveer 70 km hebben afgelegd hangt er grote donkere onweerswolk voor ons. We zijn in de buurt van 'wereldstad' Xinxu: 10 huizen en 3 boerderijen, dat is alles. We kunnen kiezen: doorrijden naar Mengshan en zeiknat worden, of in Xinxu een hotelletje opzoeken. Dat laatste lijkt ons het beste maar we kunnen ons nauwelijks voorstellen dat er hier een hotel zal zijn. Met ons boekje, dat echt van levensbelang is, vragen we naar een hotel. De wonderen zijn de wereld nog niet uit; er is er nog een ook! Het mag de naam 'hotel' eigenlijk niet hebben. Een kamer met twee keiharde bedjes, ramen die niet dicht kunnen, een gat in de grond als WC en een klein kraantje aan de muur waar de eerste minuten alleen maar bruin water uitkomt. Het kost ook bijna niets: ¥ 40,= (Fl. 10,=).

Na een heerlijke 'douche' gaan we op zoek naar een plaats waar we iets kunnen eten. Als we buiten komen hebben we meteen een stuk of 10 Chinezen achter ons aan lopen, ze volgen ons op de voet. Als wij linksaf gaan, dan gaan zij ook linksaf. Als we ergens een paar stoelen en tafels zien staan gaan we naar binnen in de hoop dat we er kunnen eten. We krijgen weer een kopje rijst en een schaaltje met wat vlees, saus en groente.

Met nog steeds een kudde Chinezen op onze hielen lopen we het gehucht door, er valt hier geen bal te beleven. Als we een Cola kopen worden we weer door de halve bevolking aangekeken. Het begint me onderhand behoorlijk te irriteren dat we niets kunnen doen en nergens kunnen komen zonder bekeken te worden alsof we van Mars komen. We gaan maar weer terug naar het hotel.

In een eettentje tegenover het hotel krijgen we een zeer pittig ontbijt, we zweten al voordat we op de fiets zitten. Dit is trouwens de eerste keer dat het eten echt pittig is, andere keren was het vooral erg flauw en was er weinig smaak aan.

We fietsen op een tweebaans weg waar weinig verkeer rijdt. Het is behoorlijk heuvelachtig en bloedheet, het asfalt smelt en plakt aan onze banden. Met veel Cola en water beklimmen we de bergen en komen we na 100 km in Taiping. Een hotel vinden zal hier geen probleem zijn, zonder het te vragen wordt ons al gewezen waar we moeten zijn. Met veel handen en voeten werk dingen we af van ¥ 120,= naar ¥ 100,= (Fl. 25,=). Op de kamer, met airco, douche en TV moeten we wel eerst een paar kakkerlakken kapot slaan.

We gaan de straat op om ergens wat te eten. Langs de weg op een gammele stoel geven we op onze gebruikelijke manier de bestelling door. We krijgen bijna hetzelfde als gisteren. Voor maar ¥ 20,= (Fl. 5,=) hebben we gegeten en gedronken.

We lopen nog wat over de markt en gaan dan weer terug naar het hotel, want een gezellige kroeg zullen we hier wel niet tegen komen.

Als we om 09.30 het hotel verlaten regent het. We nemen een smakeloos ontbijt en wachten een half uur tot het droog is. Meteen als we Taiping achter ons hebben gelaten maakt de bewolking plaats voor de zon, dat wordt weer zweten geblazen. Vanmorgen hebben we de weersverwachting nog gezien op TV: 33° C, luchtvochtigheid 92%! Eigenlijk geen temperatuur om in te fietsen.

Het gaat constant flink bergop-bergaf. We krijgen een beklimming van bijna 10 km lang. Dit is onze laatste fietsdag, maar wel de zwaarste. Met deze temperaturen moet er uiteraard weer veel gedronken worden. We zijn er nu wel een beetje aan gewend dat we overal bekeken worden als we ergens iets te drinken kopen. Maar wat er vandaag gebeurt slaat echt alles. In een klein dorpje stoppen we voor een koude Cola en water. Binnen de kortste keren ziet het zwart van de mensen om ons heen. Het hele plaatsje loopt uit om ons van dichtbij te bekijken. Laat ik ze eens tellen: 60 Chinezen van jong tot oud, ze staan in een grote kring om ons heen. Dit is uiteraard een foto waard, maar daar krijgen we de kans niet voor. Zodra Ivo de camera te voorschijn haalt lopen ze bijna allemaal hard weg, er blijven misschien 10 waaghalzen over die niet bang zijn.

We rijden verder richting Wuzhou en krijgen nog een pittige klim van 8 km en 10% te verwerken. Gelukkig volgt er na elke beklimming weer een afdaling, maar op een slechte weg met hele stukken gesmolten asfalt is het niet zo lekker dalen, onze maximum snelheid is 'slechts' 60 km/u.

We fietsen Wuzhou nu van een andere kant binnen dan de vorige keer. Na een keer fout rijden en een paar keer de weg vragen komen we weer in het centrum van de stad.

De boot naar Hong Kong vertrekt overmorgen, we zullen dus een dag extra in Wuzhou blijven. We gaan maar naar een ander, goedkoper, hotel dan twee weken geleden (¥ 185,=).

Net als de vorige keer toen we hier waren valt het niet mee om een restaurant te vinden. In een smerig eettentje gaan we zitten, de grond ligt bezaaid met etensresten van onze voorgangers. We hebben vandaag 108 km gefietst en niet meer gegeten dan een matig ontbijtje, 3 appels, 1 banaan en veel Cola en water. Ik rammel dus van de honger. Het eten stelt niets voor en met bijna hetzelfde hongerige gevoel staan we weer buiten. In een supermarkt kopen we nog maar wat te eten en te drinken en gaan dan terug naar het hotel.

Om 11.00 uur gaan we in een echt (!) restaurant ontbijten. We bestellen een flink bord eten dat normaal gesproken een volledig avondmaal zou kunnen zijn. Rijst, kip, pinda's, groente, toast etc., Heerlijk. Als we de laatste hap nog niet op hebben wordt de rekening al gebracht en worden we vriendelijk verzocht om te vertrekken ???!!.

We gaan verder naar een bureau om tickets te kopen voor de boottocht naar Hong Kong. Dat is erg snel geregeld. We hoeven het maar één keer uit te leggen, en voor ¥ 380,= p/p (bijna Fl. 100,=) hebben we de kaartjes.

We lopen meteen maar door naar het vertrekpunt van de boot, ongeveer 1 km verderop. Zodoende hoeven we morgenvroeg niet meer te zoeken en zijn we zeker op tijd. De rest van de middag doen we niet veel, een beetje TV kijken, eten en kaarten.

Om 18.00 uur gaan we de stad weer in om opnieuw te eten. Na lang zoeken vinden we een restaurantje. Het smaakt 100x beter dan gisteren, zo goed dat we zelfs 2x bestellen.

We staan om 06.00 uur op, en om 06.30 zitten we op de fiets naar de boot. Als we langs een park komen zien we tientallen mensen ochtendgymnastiek beoefenen. Ze staan in grote groepen rare bewegingen te maken op muziek. Ze slaan op de armen, trekken aan oorlellen, draaien met de armen etc. Pal langs de weg staan ook mensen oefeningen te doen; sommigen lopen voetje voor voetje achteruit, daardoor schijn je 100 te kunnen worden!

Bij de bootterminal moeten we HK$ 50,= voor onze fiets betalen. Om klokslag 08.00 uur vertrekken we.

Van ons laatste Chinese geld kopen we een goed ontbijt. We zitten aan een tafel met twee Zweden, zij zijn voor hun werk in Wuzhou geweest en gaan nu, via Hong Kong, terug naar Zweden. We vertellen wat over onze reis en onze bevindingen in China.

De boottocht stelt niet veel voor, we kunnen niet eens het dek op naar buiten. We varen op een brede rivier waar we twee weken geleden langs gefietst hebben, de omgeving biedt dus niets nieuws. De 8-uur lange tocht bestaat vooral uit slapen, kaarten, eten en drinken.

Om 16.00 uur zijn weer terug in Hong Kong. We gaan opnieuw door de douane en moeten erg lang wachten op onze fietsen, maar ze komen onbeschadigd te voorschijn. We stappen op de fiets en maken de foto's die er bij ons vertrek bij in zijn geschoten. We fietsen uiteraard ook naar de kade met het uitzicht op Hong Kong Island. Tussen de honderden toeristen vallen we nog steeds op met onze fietsen.

Over de enorm drukke Nathan Road gaan we naar Chungking Mansions om weer naar dezelfde kamer te gaan als de vorige keer, daar staan als het goed is ook onze dozen nog. Als we Chungking Mansions binnen lopen worden we door verschillende mensen aangesproken of we een kamer zoeken. Als we een prijs horen van HK$ 220,= besluiten we om dat maar te doen en over 2 dagen naar de andere kamer te gaan. Dat is de grootste fout die we deze vakantie maken. We krijgen een super klein kamertje van 1,5 - 3m. We moeten met tweeën op een klein matrasje slapen, en de 'badkamer' is niet groter dan 1m, met een douche die maar 10 minuten warm water geeft. Onze fietsen moeten ook nog op de kamer want die Indiër is absoluut niet te vertrouwen. Dat blijkt ook wel uit de waarschuwingen die onze voorgangers op de deur hebben geschreven:

"Tourists: watch out, this man is a thief. Don't pay him". Voor dat laatste is het trouwens al te laat. We hebben voor 2 nachten betaald en daar hebben we nu al spijt van.

We gaan vlug weer de stad in en eten een heerlijke pizza, dat is lang geleden. Dan gaan we op zoek naar een goede kroeg, maar in een stad waar we niet bekend zijn valt dat niet mee. Na lang zoeken komen we langs een Ierse Pub waar we 2 flinke glazen bier bestellen voor HK$ 32,= (Fl. 8,=) p/st. Dat zijn geen prijzen om een hele avond in het café te zitten, dus lopen we maar weer naar de kade met het wonderschone uitzicht op Hong Kong by night. We drinken nog een paar blikjes bier op en gaan dan terug naar onze 'hotelkamer'.

Het is bloedheet in ons hokje, de airco is kapot en de enige verkoeling die we hebben is een lawaaierige propeller aan het plafond. Dat wordt weinig slapen vannacht.

Na een nacht waarin ik zeker 10 keer wakker ben geworden staan we om 08.00 uur al op. Ik neem met veel moeite en heel weinig water een douche. Als Ivo aan de beurt is, is het water op. Ik moet op de gang wachten tot hij klaar is want met tweeën tegelijk in dat hok dat valt niet mee.

We gaan naar de eigenaar van onze vorige kamer en spreken af dat we morgen voor 2 nachten in de kamer willen waar onze dozen nog staan. Dat is geen probleem.

Vandaag willen we naar Lantau. Dat is een eiland waar een tempel te bezichtigen is en een groot beeld van Buddha. We bellen Amuy op en spreken op Hong Kong Island af. De boot vertrekt om 10.30 en na een uur varen komen we op Lantau. We nemen de bus naar de Giant Buddha. Lantau is een bergachtig eiland waar je ideaal zou kunnen fietsen, maar die hebben we nu niet bij.

De Buddha is een enorm groot beeld, het is de grootste zittende Buddha ter wereld. Nadat we in een restaurantje gegeten hebben gaan we met de trap naar boven. We zijn vandaag net op tijd om foto's te maken, want als we boven bij het beeld zijn zitten we midden in de mist, en valt er geen bal meer te zien.

We bekijken de tempel en stappen dan weer in de bus om via het nieuwe vliegveld en de lange hangbrug terug te rijden naar Kowloon.

In de wijk Mong Kok stappen we uit en lopen we over een markt. We hebben geen zuivere kleren meer bij dus kopen we maar een paar T-shirts en een korte broek zodat we de laatste dagen iets minder stinken.

We eten in een Chinees fastfood restaurant en gaan dan met de metro naar Hong Kong Island voor een goed café. Amuy weet de weg en brengt ons naar de uitgaansbuurt van Hong Kong. In een Duitse kroeg bestellen we 2 bier en een jus d'orange: HK$ 118,= (Fl. 30,=). Heel langzaam drinken we ons overheerlijke bier op en gaan daarna naar een andere kroeg, niet in de hoop dat het daar goedkoper is maar wel dat er minder Duitsers zijn.

Amuy gaat naar huis en wij gaan een café binnen met live muziek. Hier kost het bier 'maar' HK$ 48,= (Fl. 12,=) p/st.

Om 23.30 willen we terug naar Kowloon, als we buiten komen regent het pijpestelen. We nemen een taxi naar het metrostation, en in Kowloon sprinten we naar Chungking Mansions; als het hier regent dan regent het ook goed!

Na opnieuw een hele krappe warme nacht pakken we onze spullen in en gaan naar de 11de verdieping. Als we met al onze bagage boven zijn blijkt dat onze fietsen niet op de kamer mogen, terwijl we dat gisteren wel hadden afgesproken. Dan hoeft het voor ons dus niet. We krijgen onze aanbetaling van HK$ 100,= terug en vanavond kunnen we onze dozen op komen halen. Op aanraden van Sjoerd (die we ontmoet hebben in Yangshuo) gaan we naar de 7e verdieping van blok A. Volgens Sjoerd kunnen we daar goed en niet te duur overnachten. Dat blijkt ook wel, we krijgen een goede kamer met airco voor HK$ 250,=.

We ontmoeten Amuy weer op Hong Kong Island. Het is vandaag goed weer met weinig bewolking, een perfecte dag om naar Victoria Peak te gaan. Dat viel 3 weken geleden in duigen door de laaghangende bewolking. We gaan dus voor de tweede keer met het treintje naar boven. Deze keer niet voor niets, we hebben een fantastisch uitzicht over Hong Kong Island en Kowloon, we kunnen zelfs het vliegveld zien liggen. Door de smog en de hitte is het wel erg nevelig, maar dat is hier altijd. Ik kan hier de hele dag wel naar beneden gaan staan kijken, want van dit uitzicht krijg ik nooit genoeg.

Na anderhalf uur gaan we weer naar beneden. Op Times Square bekijken we wat winkels en kopen we een paar souvenirs. Daarna gaan we terug naar Kowloon.

Nadat we onze dozen op gehaald hebben gaan we op zoek naar een restaurant. We hebben, zo lang we in China zijn, nog niet één keer goed Chinees gegeten. Dat kwam vooral omdat we ons nergens verstaanbaar konden maken. Hier in Hong Kong spreken de meesten Engels en anders kan Amuy nog optreden als tolk. We zoeken dus een goed restaurant op waar we echt Chinees kunnen eten. We krijgen zwaan, duif en bamboe met wat groente en andere soorten vlees. Dat ik nu kan zeggen dat ik voortreffelijk gegeten heb: Nee. Er is weinig smaak aan en het vlees bestaat voor het grootste gedeelte uit bot. Dat weten we dus ook weer. We moeten alleen nog betalen: HK$ 1.122,= (Fl. 300,=), ik had liever een pizza.

Nadat Amuy weer een busje heeft gebeld om ons zondag naar het vliegveld te brengen nemen we afscheid van haar, morgen gaat ze niet mee.

Na een nacht in een goed bed en een goede douche is onze laatste vakantiedag aangebroken. Vandaag gaan we naar het noorden van Kowloon.

We lopen over een markt waar grote manden staan vol met levende kippen. Zoals men in Nederland door grote bakken met kleding graait, zo graait men hier door de kippen. Als ze een goed exemplaar hebben uitgekozen kan die levend worden meegenomen of hij wordt ter plekke voor je geslacht.

Om te ontbijten zullen we eerst geld moeten halen want na dat diner van gisteren zijn we bijna blut, we blijven hier geld halen!

Als we bij McDonald's aan het ontbijt zitten zien we buiten een vliegtuig rakelings over de stad vliegen. Daar kunnen we mooie foto's van maken! Als we weer op straat zijn zien we de vliegtuigen vlak boven de flatgebouwen vliegen: wat zeuren ze toch in Nederland over geluidsoverlast van Schiphol! Na een paar mooie foto's lopen we naar Birdstreet en Aquarium. Dat zijn twee straten waar allerlei soorten tropische vogels en vissen worden verkocht. Het is inmiddels 18.00 uur en we lopen heel Nathan Road af terug naar Chungking Mansions. Onderweg eten we een geweldig goede pizza bij Pizza Hut, 10 keer lekkerder dan gisteren.

We pakken onze spullen in voor de terugreis, en omdat we het niet kunnen laten gaan we nog 1 keer naar Hong Kong Island kijken, ik kom hier tenslotte ook niet snel meer terug.

Om 06.00 uur loopt de wekker al af. We nemen een douche pakken onze spullen in en gaan dan naar de afgesproken plek waar het busje moet komen. We moeten drie keer lopen voordat alles beneden is. Om klokslag 08.00 uur komt ons vrachtwagentje voorrijden, dat is goed afgesproken door Amuy. Op het vliegveld moeten we weer goed betalen om onze fietsen mee te krijgen, en moeten we ook nog eens HK$ 200,= luchthavenbelasting betalen, daar moeten nog speciaal geld voor gaan halen. Van ons allerlaatste geld nemen we een ontbijtje, we moeten zelfs met tweeën van 1 jus d'orange doen want al ons geld op. Om 11.30 uur, met 1 uur vertraging, vertrekt ons vliegtuig. Ik zie meer op tegen 15 uur in het vliegtuig zitten dan tegen 1.200 km door China fietsen.

Het was een fantastische reis door een fantastisch land. In totaal hebben we 1.161 km afgelegd zonder ook maar één keer stukken aan de fiets te krijgen of andere tegenslag te hebben. We hebben zelfs niet eens een lekke band gehad.

Een vergelijking met onze reis door Amerika ligt voor de hand maar die is eigenlijk niet te maken. In Amerika fietsten we door de westerse wereld voorzien van alle gemakken als motels, campings, goede wegen, restaurants, tourists information etc. We konden ons daar ook goed verstaanbaar maken. Dat alles was tijdens deze reis niet het geval. Nu zijn we in een kompleet andere cultuur geweest en dat is een hele ervaring op zich. Nogmaals is gebleken dat de fiets het ideale vervoermiddel is om een land te verkennen, op naar de volgende uitdaging!!!