Nadat we voor Fl. 0,35 p/p hebben ontbeten stappen we op de fiets voor de rit naar Yangshuo: het centrum van het Karst-gebergte. Van dat gebergte is nu trouwens niet veel meer te zien. We rijden door een licht heuvelachtig gebied waar maar weinig mooie natuur is te zien. Dat verandert als we in Licheng de afslag naar Yangshuo en Guilin nemen. Na eerst een paar kilometer over een nieuw geasfalteerde weg te hebben gefietst, belanden we op een opgebroken weg van ongeveer 5 km lang. Met een gangetje van 10 km/u rijden we over grof grind en moeten we vele gaten en kuilen ontwijken. Dat bussen en auto's daar weinig last van hebben blijkt wel uit het tempo waarmee ze ons inhalen. Elke keer als ze ons passeren zitten we midden in een grote stofwolk.

Na een half uurtje stof happen komen we midden in het Karst-gebergte uit. Wat is het hier toch prachtig mooi! Op ons dooie gemak en genietend van de omgeving rijden we naar Yangshuo.

Het eerste hotel waar we binnen lopen kost maar liefst Fl. 220,=. Na even afdingen blijft daar nog Fl. 80,= van over, maar ook dat vinden we nog te duur. Als we weer buiten staan komt er een vrouw naar ons toe die wel een goedkoop hotel weet. Ze fietst met ons mee naar 'Fawlty Towers Hotel'. Voor maar ¥ 120,= (Fl. 30,=) per nacht hebben we een gloednieuwe kamer.

Yangshuo is een stadje dat niet veel meer met China heeft te maken. Het is een echt toeristisch plaatsje waar we voor het eerst in bijna 10 dagen weer westerlingen zien. We kunnen hier ook weer helemaal anoniem over straat lopen; niemand kijkt ons na. In Café de Paris bestellen we een Westers-Chinese maaltijd, dat smaakt weer eens goed.

Dan komt Ying bij ons aan tafel zitten. Zij is een lokale gids en vertelt van alles over de omgeving. We kunnen met haar verschillende tochten maken over onverharde wegen op het platteland, lopend of met de fiets. We spreken af dat we dat over 3 dagen doen als we terug zijn uit Guilin.

De rest van de avond brengen we door op een terras waar we een flink pak ansichtkaarten vol schrijven. Tegenover het terras is een plein waar een paar kraampjes staan met allerlei soorten etenswaar. De nieren, vissenkoppen en kippetenen laten we maar voor wat ze zijn. We wijzen een goed stuk vlees aan met verschillende soorten groenten. Het wordt ter plekke in een grote wok op een gasbrander bereid, en binnen 5 minuten hebben we een heerlijk bord eten voor ons staan.

Na een goed westers ontbijt vertrekken we om 11.00 uur naar Guilin. Het is heet en we fietsen op een drukke weg waar veel stinkende bussen rijden met toeristen. We hadden gisteren van Ying al gehoord dat er in Guilin eigenlijk niet veel te zien is. Het is alleen bekend omdat alle toeristen er naar toe gaan omdat daar de boottocht begint over de Lijiang River. Dat is dus ook de reden dat wij er naar toe gaan.

Onderweg is er weinig te zien van het mooie gebergte waar we de voorgaande dagen doorheen fietsten.

Na 3,5 uur zweten komen we in Guilin. Deze stad is sinds de 'ontdekking' van het Karst-gebergte, zo'n 20 jaar geleden, uitgegroeid tot een grote drukke stad waar veel toeristen komen. Aan hotels is hier dus geen gebrek, maar die zullen wel aardig duur zijn. Het eerste hotel waar we binnen lopen kost maar ¥ 100,= (Fl. 25,=) per nacht, dat valt dus nogal mee. We krijgen weer een smerige kamer met een slechte airconditioning. De fietsen mogen niet mee de kamer op. We laten ze beneden achter in een kamertje en zetten ze goed op slot.

Morgen willen we met de boot over de Lijiang River terug naar Yangshuo. Dat is een 5-uur durende boottocht dwars door het prachtige Karst-gebergte. Dit is een must voor elke bezoeker van dit gebied. We zullen vanmiddag uit moeten zoeken waar en hoe laat de boot vertrekt en of de fietsen mee kunnen. Beneden in ons hotel vragen we of iemand ons informatie kan geven over de boottocht. De boot boeken is geen probleem, maar dan gaan we met een groep toeristen met de bus naar de boot en komen we 's avonds weer met de bus terug in Guilin en dat is niet de bedoeling, wij willen een enkele reis. Als we vragen of onze fietsen ook op de boot kunnen schudt ze haar hoofd en zegt ze in gebrekkig Engels dat dat onmogelijk is. Ik denk dat ze ons maar half begrijpt, daarom gaan we het elders nog maar eens vragen. We lopen een groot hotel binnen in de hoop dat ze hier wel Engels spreken. Tot onze verbazing is dat niet het geval. We kopen een plattegrond van Guilin en met veel moeite komen we er achter waar de boot vertrekt. Dat is niet midden in de stad zoals wij dachten, maar 20 km ten zuiden van de stad! We proberen nog een hotel, maar ook daar verstaan ze ons nauwelijks en begrijpen ze niet wat we bedoelen. We besluiten om morgenvroeg met de fiets naar het vertrekpunt van de boot te rijden en daar maar verder te zien, het lijkt ons zeer onwaarschijnlijk dat ze onze fietsen zullen weigeren. Aangezien we niet precies weten hoe laat de boot vertrekt en hoe ver het is zullen we morgen erg vroeg vertrekken.

Nadat we gegeten hebben gaan we maar terug naar het hotel, morgen is het vroeg dag.

Om 06.00 uur loopt de wekker af, en drie kwartier later zitten we al op de fiets. Telkens als we de fietsen ergens in een hotel hebben achtergelaten en we de volgende dag willen vertrekken, staan onze versnellingen helemaal verkeerd of zit de pomp ondersteboven. Die nieuwsgierige Chinezen zitten overal aan, maar ze maken gelukkig niets kapot en nemen niets mee.

Aan de hand van onze slechte plattegrond moeten we in deze drukke stad de juiste afslag naar Zhujiang zien te vinden, de plaats waar de boot vertrekt. Dat zal niet meevallen. Als we ongeveer in de buurt van die splitsing zijn zien we een aantal 'brommer-riksja's' staan. Aan een van hen leggen we met handen en voeten uit dat we naar Zhujiang willen en dat hij voor ons uit moet rijden zodat wij hem kunnen volgen. Hij begrijpt er geen barst van. Na nog een keer alles uitgelegd te hebben heeft hij het eindelijk door. Hij vraagt ¥ 40,= voor de rit, wij willen maar ¥ 20,= betalen, hij maakt er verder maar geen probleem van. We stayeren met 35 km/u richting de rivier. We hebben vanmorgen nog niet ontbeten, dus dat valt niet mee op een lege maag. Onze chauffeur moet onderweg nog stoppen om benzine te halen en hij moet tot tweemaal toe zijn wagentje opnieuw in elkaar zetten want die trilt helemaal los.

Om 08.00 uur zijn we al bij de rivier. Er liggen een stuk of 6 grote rondvaartboten waar de fiets makkelijk op kan, dat moet geen probleem zijn.

De boot vertrekt om 10.00 uur en om 09.00 uur kunnen we tickets kopen, we hebben dus nog ruim de tijd om ergens te gaan eten. Op het terrein van de bootterminal komen we langs een gebouwtje wat een beetje op een restaurant lijkt. Als we goed en wel zitten merken we dat dit eigenlijk voor het personeel is. We krijgen voor maar ¥ 3,= een bord goede noodle-soep.

We kleden ons om in een WC en wachten totdat we kaartjes kunnen kopen. Er komen 3 Chinezen nieuwsgierig naar onze fietsen kijken. Ze zitten zeker een half uur voor de fietsen en raken alles aan wat er op zit.

Voor de boottocht moeten we een echte toeristenprijs betalen: ¥ 366,= (ca. Fl. 90,=), voor de fiets hoeven we niets bij te betalen.

Om 10.00 uur vertrekken we voor een prachtige tocht over de Lijiang River. Het is vandaag erg bewolkt en dus niet zo extreem heet. Voor de foto's kunnen we beter wat mooier weer hebben, nu is het erg nevelig. Op de boot zijn veel Japanners, Koreanen en Duitsers, wonder boven wonder zijn er géén Nederlanders aan boord. We staan op het bovendek en kijken onze ogen uit naar dit adembenemende landschap. Hier kunnen we honderden foto's maken.

Om 12.00 uur legt de boot aan en gaan we eten. Samen met 4 Japanners krijgen we een flinke Chinese lunch, de tafel is er bijna te klein voor. Tot onze verbazing gaan we weer varen terwijl we nog aan het eten zijn. We gaan weer snel naar boven om het mooiste stuk, tussen Yangdi en Xingping, niet te missen.

Dit moet haast wel de mooiste rivier ter wereld zijn in dit unieke landschap. Wat hier te zien is is onmogelijk te beschrijven, dat moet je gezien hebben.

Om 15.00 uur zijn we weer terug in Yangshuo. Bij Café de Paris nemen we een koude Cola. We spreken met Ying af dat we morgen met haar mee gaan voor een fietstocht over het platteland naar haar geboortedorp.

We gaan opnieuw naar 'Fawlty Towers Hotel'. Na een uur slapen en een douche gaan we om 19.00 uur eten. Na een goede maaltijd brengen we de rest van de avond door op het terras.

Om 10.30 uur zitten we bij Café de Paris aan het ontbijt. Ying is er uiteraard al. Er gaan vandaag nog 2 Nederlanders met ons mee: Sjoerd en Anneke. Sjoerd is een gids die met een groep Nederlanders door China reist. Zij zijn al verschillende keren hier geweest, en volgens hen is dit het mooiste gebied van China, dat zou inderdaad wel eens kunnen.

Om 12.00 uur rijden we met vijven het platteland op. We fietsen over zandweggetjes midden tussen de rijstplantages en de prachtige bergen. In een klein dorpje stoppen we om wat te drinken te kopen. We worden door een paar kinderen van top tot teen bekeken en ze onderzoeken onze fietsen van alle kanten.

Helaas begint het te regenen. We gaan naar het ouderlijk huis van Ying om te schuilen. Het ziet er naar uit dat het voorlopig nog niet droog wordt. Daarom gaan we maar met een gids de Buddha Cave in. Gewapend met een zaklamp en soms tot onze knieën in het water, lopen en kruipen we een uur door de grot. Als we weer buiten komen regent het nog steeds pijpestelen. Terug in het huis van Ying krijgen we een echte Chinese maaltijd voorgeschoteld die ze zelf bereid heeft. Dat het slechte weer ook z'n voordelen heeft blijkt wel als we boven op dak staan. Een geweldig uitzicht op het gebergte met zeer laag hangende bewolking, dat is zeker een foto waard! Als het een half uur later droog is nemen we de kortste weg terug naar Yangshuo. Erg ver komen we niet want het begint opnieuw te gieten. Na nog een half uur schuilen onder een afdakje zijn we weer terug bij ons hotel.

Als we 's avonds bij een restaurant gaan eten krijgen we de soep en het hoofdgerecht tegelijk geserveerd. De soep is gloeiend heet, dus tegen de tijd dat ik die op heb is m'n hoofdgerecht al koud, ze moeten nog veel leren die Chinezen. De rest van de avond zitten we bij dat restaurant op het terras en vertellen we ons verhaal aan Ping, de eigenares van het restaurant.

Als we bij de bank zijn om geld te wisselen worden we aangesproken door twee Nederlanders uit IJmuiden. Ze vragen hoe we hier op de fiets terecht zijn gekomen. We hangen een sterk verhaal op over een wereldreis: We zijn al ruim een jaar onderweg en zijn van Nederland naar China gefietst, in totaal al meer dan 20.000 km!! 'Waar het hart van vol is, loopt de mond van over' zeggen ze wel eens. We komen nog geloofwaardig over ook. Ze stellen gelukkig niet te veel vragen want anders verspreken we ons nog.

We gaan vandaag op de fiets naar Xingping, dat is een plaatsje in het mooiste gedeelte van de Lijiang river. We blijven ons maar verbazen over dit geweldige landschap waar we ook vandaag weer doorheen fietsen.

Na 30 km komen we in Xingping, een klein plaatsje waar veel toeristen met de boot naar toe gaan. Op een terras drinken we een Cola en na een uur rijden we weer op ons gemak terug. Onderweg komen we weer een groep Nederlanders tegen. We dragen een wielershirt met in grote letters 'Door(en)trappers Tilburg' erop, dus het is niet zo verwonderlijk dat we meteen opvallen. We hangen ons kwatsverhaal nog een keer op en verzinnen ter plekke een paar bijzondere gebeurtenissen.

De avond brengen we vooral door met eten. Eerst in een restaurantje, later op de avond doen we dat nog eens dunnetjes over op het plein waar we nog twee flinke borden eten bestellen.

Vandaag staat de beklimming van Moonhill op het programma. Niet met de fiets maar te voet. Moonhill is een berg zoals er hier zoveel zijn, maar dan met een grote opening erin, in de vorm van een maan. Na 7,5 km fietsen komen we bij Moonhill. We worden van alle kanten door Chinezen benadert die ons water en Cola willen verkopen. Dat zou wel eens van pas kunnen komen tijdens de beklimming want het is vandaag weer een warme dag.

Na ruim een half uur traplopen komen we bij een prachtig uitzichtpunt waar we uitkijken over de toppen van het Karst-gebergte. Na nog een kwartiertje zweten zijn we op de top van Moonhill. We genieten even van het schitterende landschap en beginnen dan weer aan de afdaling.

Op de terugweg naar Yangshuo komen we een echte wereldfietser tegen; Richard Gregg uit Sheffield. Hij is in 1990 vertrokken en heeft de halve wereld rondgefietst. Hij heeft slechts 25.000 km afgelegd in Europa, Afrika en Azië. Hij heeft 3 jaar in Japan gewerkt en is nu via China, Vietnam, Thailand en Indonesië onderweg naar Australië en Nieuw Zeeland. Hij wil nog 5 jaar reizen voor hij terug gaat naar Engeland om een dik boek te schrijven. We wisselen wat ervaringen uit en spreken af dat we elkaar vanavond op een terras weer tegenkomen.

Bij het hotel maken we onze fietsen in orde voor de terugweg. Voor de tweede keer moet de bagagedrager van Ivo vastgetaped worden, die is nu op twee plaatsen gebroken.

's Avonds komen we Richard weer tegen, we gaan met drieën eten in een restaurant. Hij kan mooie verhalen vertellen over zijn fietsavonturen in Kenia, Egypte, India etc. Hij heeft vanalles meegemaakt in die 7 jaar, zelfs een ernstig ongeluk in Afrika waardoor hij maanden in het ziekenhuis heeft gelegen.