Hallo, hier gaan we dan weer!!!
Eindelijk, na een jaar wachten, konden we voor de vierde keer weer terug naar het altijd groene land SLOVENIE !!!!!
Dit jaar hebben we weer gekozen voor de autoslaaptrein `s Hertogenbosch-Villach. Vorig jaar is dat ons heel goed bevallen en dus is de keuze dan snel gemaakt.

Na ongeveer een kwartiertje rijden net buiten Villach, stond er plotseling een agent voor de auto te zwaaien en kregen we een boete voor twintig kilometer te hard rijden en mochten eventjes 50 DM betalen.
Een leuk beginnetje voor de vakantie! Dank u, welkom in Oostenrijk!!
Daarna zijn we netjes de snelheidsborden volgend richting Tarvisio gereden en dan snel de grens over richting Slovenië! De grenzen hier gaven verder geen problemen. Eventjes verderop, net over de grens in Slovenië stopten we bij een parkeerplaats met een soort koffiehuisje en hier zijn we naar het Zeleneci meer gelopen. Dit was alweer een prachtig stuk natuur om in dit land mee te beginnen en voelden we ons weer helemaal terug in wonderland! Om ons heen zagen we alweer knotsen van bergen, met veel sneeuw er op. En het meer had alweer de smaragd groene kleur, die we hier gewend zijn!!! Na hier een tijdje gerust en kofiie gedronken te hebben, reden we door naar Kranskja Gora om hier eventjes te proberen, om in een bankautomaat wat Sloveense Tolars te bemachtigen en jawel, dat lukte. Vorig jaar was het nog niet overal mogelijk voor ons om te pinnen maar nu lukte dit wel! Een grote vooruitgang!!


Kranskja Gora vinden we verder niet leuk en daarom reden we verder richting de Vrsicpas en stopten we bij het Jasna meer (890m), waar de gems met de gouden horens en de Julische Alpen met sneeuw plus glashelder weer ons weer begroetten. Hier hebben we onze lunch (ommeletje) gebruikt en natuurlijk een tijdje zitten genieten van het uitzicht rond om ons.

Dan na een uurtje rust, zijn we weer verder omhoog gereden.
Op naar de 25 haarspeldbochten omhoog naar de Vrsic. Onderweg stopten we weer bij een uitzichpunt voor de Prisornikberg met zijn natural window en constateerden we, dat er nog wel heel veel sneeuw op de bergen lag. Het was prachtig helder weer, de toppen waren duidelijk zichtbaar en het was een erg spectaculair gezicht!! Hier zijn we dan ook wel een half uurtje gebleven.

Na al deze indrukken, zijn we weer verder naar  boven gereden en op de Vrsicpas (16.11 m) gestopt en genoten!!!! De sneeuw lag nog in de bermen en er stonden zelfs nog heel veel voorjaarsgentiaantjes, die opvallen door hun opvallende  blauwe kleur.
Heerlijk om hier weer  te zijn en we voelden ons weer helemaal thuis! 


Na een kwartiertje op de Vrsic, zijn we verder de volgende 25 haarspeldbochten naar beneden gereden en natuurlijk bij onze grote held Julius Kugy, waarnaar deze alpen genoemd zijn, gaan kijken. Ook hier een mooie plek voor uitzichten op o.a. de jalovec. Na deze alweer voor ons derde begroeting met Julius, reden we tenslotte naar ons adres: eerste huisje links na bocht 50, op Trenta nr. 50, om de familie Hosner voor een tweede maal te begroeten!
Een beetje uitgeput van de reis en stops onderweg, hebben we snel onze kamer opgezocht en zijn we neergploft! Eindelijk om 4 uur op de bestemming! Rond de klok van 6 uur kregen we toch wel trek en besloten we, om bij  het restaurant Metoja, een kilometer verderop te gaan eten. Voldaan, zeer moe en met het geluid van het wilde water van rivier Krajcarica achter het huisje, zijn we om half tien als een blok in slaap gevallen om hier weer een volle week te gaan genieten! 

Rond 10 zijn we wakker geworden en na een goede nachtrust en een kop koffie, reden we met onze oude Corsa op weg richting Bovec. Onderweg natuurlijk weer genietend van de smaragd groene kleur van de Soca rivier en waar we natuurlijk ook weer voor stopten bij de "Korita" bij het hangbruggetje. Daarna  hebben we in Bovec wat voorraad boodschappen voor de komende dagen , zoals  drinken, brood en beleg voor onderweg  gekocht . Dan hebben we in Bovec nog  geluncht bij Letni vrt ( vrt betekent tuin!) , en daarna zijn we verder gereden richting Kobarid.

Onderweg zijn we natuurlijk eventjes gestopt bij de Boka waterval, die je al vanaf de weg kunt bewonderen! Naar boven gelopen waren we al in 1999, dus die trip hoefden we niet meer te maken!!
Na de stop gingen we weer verder op weg naar Kobarid, waar we wat rond gewandeld hebben en ook hier kun je overal pinnen!
Ik zeg dit maar even ter informatie!! Het was weer goed heet vandaag en in Kobarid hebben we weer een gezellig middagje gehad.

Na een koele drank en het bezoekje aan Kobarid, zijn we een stukje terug gereden tot de Napoleon bridge, waar  de Soca ook weer met razende snelheid door en langs de spierwitte rotsen bulderd. Een spectaculair gezicht! En een mooi punt! Hierna zijn we terug gereden naar Bovec. Hier zijn we gestopt bij de Kanin Kabelbaan om eens te informeren, of we ooit nog eens met die kabelbaan omhoog konden, want dat is ons nog steeds niet gelukt. Nee dus! Er stond wel vermeld, dat hij wel ging, maar pas in juli en dan nog alleen in het weekend, dus die hoop was alweer vervlogen, en na deze wederom teleurstelling, reden we weer verder terug richting Trenta tot Pension Julius, alwaar je altijd begroet wordt met een Schnaps en je heerlijk kunt eten, wat we natuurlijk gedaan hebben! En na deze heerlijke maaltijd, reden we terug naar ons huisje en na een mooie dag in een mooie omgeving is het weer een genoegen uit te kijken naar de volgende dag!