Natuurlijk wel ook veel andere mooie bloemen, zoals de Viooltje, Trollius (veel), eenbloemig wintergroen, enz. enz.
Aan het einde van het dal wordt het alleen nog maar ruiger en ongerepter!
Op het allerlaatste stuk kun je, als er weinig water is tot aan de waterval komen maar dit keer lukte dat niet! Er stond te veel water nu maar daarom niet minder mooie zeer ruige omgeving!


Al die ruige bergen om je heen is ook niet mis!! Er lag deze keer ook nog veel sneeuw op de bergen want het voorjaar is laat begonnen tegenover vorig jaar, toen alles  zelfs heel vroeg was en er  helemaal geen sneeuw en weinig water was. Het is een heerlijke wandeling en je kunt er genieten hoor!! Kijk om je heen en je komt ogen te kort!!!
Toen we het hele dal helemaal doorlopen hadden en we op de terugweg weer door een stukje puin liepen, zagen we plotseling twee reeën staan , die toen ze ons zagen zich snel uit de voeten maakten maar we zagen ze heel duidelijk weg rennen.
Verder terug lopend werd het steeds bewolkter en  zijn we weer naar de auto gelopen en een stukje terug bij Koca pri izviru Soce ( hut bij ingang Soca waterval) minestronesoep gaan eten. Hier hebben we ook wat kaarten gekocht om te versturen naar huis. Het was gaan regenen en reden we terug naar ons huisje. Rond zeven uur zijn we nog naar restaurant Metoja gereden om iets kleins te eten want die soep was goed gevuld en hadden we niet zo erg veel honger meer. Vandaag een hele mooie wandeling gehad en met veel bloemen in ons hoofd lekker slapen.

Om half tien wakker geworden,  de lucht is weer helder blauw en de zon schijnt!! Na onze koffie hebben we weer ons brood gemaakt, die onze gastvrouw voor ons heeft gekocht in het piepkleine winkeltje, dat één keer in de twee dagen tot twaalf uur is geopend. Dan zijn we met de auto richting de Vrsicpas( je weet wel, die met de 25 haarspeldbochten) gereden en boven op 1611m. de auto geparkeerd. Hier 600 Tolar (6 gulden) parkeergeld betaald voor het  onderhoud  van de Vrsic. Ook hebben we hier bij een kioskje een videoband over de Julische alpen gekocht. Daarna zijn we een stukje verderop, bij het bord Sleme circa 200 meter naar boven gelopen (1800 m.). Dit was een aardige klim maar we hadden de tijd en Carla gaat niet zo snel!!! Na een uurtje, moe en puffend boven gekomen, liepen we verder en wilden we hier een wandeling gaan maken. Maar toen keken we om een hoek en zagen we een enorme vlakte sneeuw!!!
Hier was dus niet te wandelen want je ziet niet waar je loopt en je kunt geen risico`s nemen!!! Maar wat we toen nog meer zagen!
Een enorm helder uitzicht over de bergen tot aan Oostenrijk en een enorm  uitzicht over de bergen: Mestrovjka en Jalovec met sneeuw om ons heen, achter ons de julische alpen van de Vrsic.
De toppen waren overal duidelijk zichtbaar!!
Een indrukwekkend gezicht!!! Geweldig hier!!!


In de sneeuw lopen met 25 graden. Het heeft een enorme indruk op ons gemaakt!!! Hier, op deze plek hebben we natuurlijk een hele tijd gezeten om te eten, rusten, veel foto`s en dia`s maken en natuurlijk genieten!!! Wandelen kon dus niet maar we hebben natuurlijk wel in de sneeuw gestaan. En nadat we hier toch wel een uurtje vertoefd  hadden, gingen we toch maar weer naar beneden. Geen spijt van onze klim gehad!!
Het was weer de moeite waard geweest!!!
Dezelfde weg liepen we weer naar beneden en gingen  we naar de berghut Ticarjev dom(1620m) en hebben we daar koffie gedronken en natuurlijk nagepraat, met om ons heen nog steeds de bergen van de Vrsic! Het is en blijft een waanzinnige plek hier!
Dan, na al dit moois, reden we weer een aantal haarspelbochten terug naar beneden en stopten we bij bocht 42, om hier nog naar een waterval te kijken, die we op internet hadden gelezen.  Dit viel een beetje tegen en reden we weer verder naar beneden en stopten we bij de Mlinarica. Het bruggetje hier was verleden jaar kapot en we proberen het opnieuw en jawel de brug was weer hersteld en liepen we ook hier weer een brok geweld tegemoet, met watervallen in een ruige kloof! Alweer een brok natuurgeweld. Wat is er toch nog wel veel moois op deze aarde. Als je het maar WILT ZIEN!!!!!Geniet ervan!! Je leeft maar één keer en er is al zoveel naars in deze wereld! Verstand op nul voor drie weken in een jaar is dat teveel gevraagd? Maar goed, we gaan weer verder met genieten. Nu, na de Mlinarica op naar wat eten en dat vonden we na een koele drank op de Camping langs de Soca en we verorberden hier een behoorlijke en heerlijke lamsbout met een frisse  salade en dit ging er gretig in na zo`n dagje wandelen. Rond zeven uur waren we voldaan, en moe reden we terug naar ons huisje. Na een prachtige dag, met veel indrukwekkende gezichten, gingen we weer voldaan naar bed!