vrijdag 8 juni
Wakker om half tien en weer zonnig weer . Na de
koffie gingen we met de auto op weg richting Bovec om boodschappen te doen voor het
weekend. Ook hebben we een nieuw klein fototoestelletje gekocht voor Carla, omdat Ronalds
toestel een gebrek had gekregen en dus een ander toestelletje nodig was voor de dia`s.
Daarna zijn we verder via Kobarid naar Tolmin gereden, wat ook weer een prachtige rit
in deze groene omgeving opleverd! In Tolmin, waar we eigenlijk niet zo van onder de
indruk zijn, hebben we eerst een lunch van Spaghetti bij alweer een Letni vrt gegeten.
Tolmin is een wat chaotisch klein stadje, wat niet erg pittoresk overkomt. Dan wilden we
weer verder naar het kerkje Javorca. Dat moet een heel mooi kerkje zijn en dat wilden we
wel zien. De borden volgen dus en zo kwamen we terecht in een dichtbeboste en op een
smalle onverharde bobbelende keienweg terecht, alwaar we het na een drie 3 kwartier
hobbelen en bobbelen we het wel voor gezien hadden en stopten we, om eens te kijken hoe
ver we dit nog door moesten laten gaan. We zijn nog een klein stukje verder gelopen, om
mischien nog ergens een glimp van een kerkje te zien en toen zijn we, na ons ongenoegen te
hebben uitgesproken over de kwaliteit van deze toeristische toer naar dit kerkje met de
auto teruggehobbeld, en dan naar Tolminska Koritnica gereden, wat wel goed te doen was. We
hebben dus geen kerkje gezien!! Jammer, het moet mooi zijn. Andere mensen wens ik veel
plezier met de tocht er naar toe!! Tolminska Koritnica was wel goed bereikbaar en hebben
we daar op het parkeerterreintje eerst een koele drank genomen want het was snikheet.
Tolminska Koritnica is erg indrukwekkend en heeft iets weg van de Vintgarkloof. Ook hier
een diep ravijn met een wild water er doorheen bulderend. Hier zijn ook de Danthe
grotten maar die waren gesloten. Na hier toch een uurtje te hebben gewandeld en na afloop
nog een koele drank bij het kioskje, zijn we weer via Tolmin en Kobarid richting Bovec
gereden, alwaar we onderweg een leuk terrasje in een bocht hadden gezien met uitzicht over
het dal. Hier bij die bocht bij het gehucht Zaga, zijn we uiteraard gestopt en hebben een
heerlijke maaltijd ( mixed grill en turkey) gebruikt met uitzicht!! Na een volle
maag zijn we dan naar Bovec en verder terug naar Trenta gereden. Al met al geen kerkje
gezien maar toch nog veel mooie natuurfenomenen gezien.!! Welterusten!
zaterdag 9 juni
Half tien zijn we weer
opgestaan en bleek Ronalds scheerapparaat kapot. Welja, dat kon er ook nog wel bij. Het
winkeltje in Trenta was toevallig open en daar hebben we schuim en mesjes kunnen
kopen en dus was dit weer opgelost met wat primitievere middelen. Na dit kleine ongemakje,
gingen we lopend langs het riviertje Krajcarica, achter ons huisje het pad volgend naar
het Zadnjica dal. Hier waren we nog nooit geweest dus
gingen we dit maar eens ontdekken. Geen auto vandaag maar een wandeling. Het pad volgend
langs het riviertje Krajcarica (even mooi en wild als
de Soca), kwamen we door een bos en onderweg kwamen we een
prachtig plekje tegen met groen begroeide rotsjes, waar piepkleine witte
bloemetjes op groeiden en waar het water doorheen sijpelde. Een sprookjesachtig geheel om
te zien. Weer verder lopend over de grindweg, kwamen we uiteindelijk bij een
parkeerplaats, ook weer met allerlei watertjes, die uit het bos kwamen en er al even mooi
uitzag. Het was ook een prachtig bos om te zien. Een sprookjesbos leek het wel. Op deze
parkeerplaats hebben we genietend van deze omgeving, ons eerste broodje verorberd. Ook
hier vandaan begint er een weg naar de Triglav, vandaar de parkeerplaats! Weer verder
wandelend over de grindweg kwamen we, na wat over rotsen klauterend bij de waterval
Belopolski slap. Ook een behoorlijke waterval. We treffen het wel dit jaar! Zeer de moeite
waard. Verrassingen genoeg weer in dit dal! We zijn aan de andere kant van het riviertje
verder gelopen naar boven, langs een pittoresk huisje,
alwaar een douche buiten stond met een tonnetje er onder en dus begrijp je hoe primitief
het hier nog kan zijn! Langs het huisje, lopend, kwamen we weer terug op het hoofdpad en
kwamen we bij de almhut, waar Anton Hosner, onze gastheer met zijn zoon bezig waren met
hun schapen! Dit was dus het echte boerenleventje, van de boeren met hun vee en
kaasmakerijen. Bij deze twee, zijn we eventjes blijven praten en daarna zijn we weer
verder naar boven gewandeld, door de weiden vol met rotsen . Morenenweiden worden ze
genoemd, omdat vanaf de ijstijd hier nog vele weiden vol met rotsen liggen. Een geweldig
gezicht. Naar het einde van het dal lopend, werden we een beetje moe en rustten we uit op
een van de rotsen en aten een broodje. Na deze pauze, zijn we weer terug gelopen want wij
hoefden geen Triglav op! Terug, door dit mooie dal, zijn we weer naar de parkeerplaats
gelopen en ook hier hebben we weer een tijdje genoten en natuurlijk geschoten met de
camera`s. Dan moesten we nog een half uurtje terug lopen naar ons huisje, waar we een
koele dronk hebben genomen, `s Middags klaarde het weer op en werd het zelfs warm. Daarna
zijn we met de auto naar restaurant Metoja gereden om uitgebreid te eten ( kip en
Schnitsel). We hebben weer een mooie wandeling gehad. Alweer genoten vandaag!!!!
zondag 10 juni
Altijd ongeveer tien uur is het koffietijd! Na de koffie was het weer tijd om weer eens op
pad te gaan en pakten we deze keer de auto weer en reden we een stuk langs de Soca terug
en stopten we bij de brug bij de camping Korita. Ook hier bij dit bruggetje weer een prachtig stukje wilde
Soca. Velika korita genaamd.
Daarna zijn we verder naar boven gereden en hebben we onderweg bij een ander bruggetje,
met daaronder natuurlijk ook weer een wilde rotspartij met water, onze auto geparkeerd.
Hier vandaan zijn we een weggetje ingeslagen en liepen we naar boven . We wilden via een
"kerkje", wat op de kaart vermeld stond, naar Na
Skali.
Na een tijdje, kwamen we weer bij een afslag met een prachtig bloemen weitje met klokjes en gentianen en
hier wisten we eigenlijk niet welke kant we op moesten. We sloegen een weggetje in
naar boven. Het was hier een prachtig bos en hoorden we geluiden, en daarna de roep
van de reeën in het bos. Het naar boven lopen duurde wel erg lang en toen we op een
behoorlijke hoogte op de berg waren, dachten we toch niet goed te zitten en besloten
we terug te gaan. Geen kerkje dus. Uren voor niets naar boven gelopen!
Toen we weer terug bij de auto kwamen, zijn we toch nog met de
auto naar boven gereden, alhoewel dit weer een weggetje is zonder asfalt!! Fijn voor die
ouwe Corsa! Toch naar Na Skali gegaan dus.
Hier was een leuke alm met schapen en hebben we hier toch nog eventjes rondgelopen.
Ach ja, het kan niet altijd goed gaan hè. Jammer van de klim maar de natuur maakt veel
goed. Terug naar beneden rijdend moest Carla even stoppen want die heeft vanuit haar
ooghoeken iets gezien! We stopten en ze had een bloem gezien, die ze nog niet eerder
gezien had. De knotsorchidee! Drie hele
mooie!!
Na deze bewondering, reden we weer verder naar beneden en over het bruggetje van de Soca,
reden we een stukje naar links en reden we het Lepena dal in. Aan het einde van het
Lepenadal ligt de hut Dom Klementa juga. Hier hebben we wat gedronken en gerust onder aan
de voet van bergen. Daarna zijn we weer terug gereden tot aan de camping Klin in het
Lepenadal en hebben we gegeten in het restaurant. Na deze maaltijd zijn we terug naar ons
huisje gereden en moe op bed geploft want we hadden toch een behoorlijke klim gemaakt
vandaag.
Goede nacht!
maandag 11 juni
Vandaag onze laatste dag in Trenta en de regen kwam met bakken uit de hemel! We
moesten naar Bovec om geld te pinnen voor de kamer en zouden we daarna verder opwaarts
rijden richting Kluzefort en omgeving. Toch werd het na de koffie wat minder nat en gingen
we toch op weg. In Bovec aangekomen, hebben we eerst benzine getankt en de banden wat
bijgepompt. Dan naar de bankautomaat en in de supermarkt hebben we nog wat voorraad
gekocht. Het regende nog steeds en het zag er niet erg best uit. Toen zijn we gaan lunchen
bij Lenti vrt en toen we daar ook al weer binnen moesten eten in verband met de regen,
besloten we om onze tocht naar Kluze, Moznica ravijn en Log pod Mangartom maar op te
geven, wat we heel erg jammer vonden, omdat vorig jaar Log pod Mangartom getroffen was
door een modderverschuiving in verband met de vele regen en we daar vorig jaar een paar
keer waren geweest. We waren dus wel nieuwsgierig hoe het er nu was. Nu, dat ging dus niet
door. De regen kwam nog steeds met bakken uit de hemel en er kwamen ook nog behoorlijke
hagelstenen naar beneden. We besloten toen maar weer terug te rijden naar Trenta en nog een keertje het Trenta
Lodge museum te gaan bezoeken. Dan waren we in ieder geval binnen.
Terug rijdend, moesten we regelmatig stoppen want je zag de weg niet meer van de regen en
hagel. Naarmate we dichter bij Trenta kwamen, zagen we plotseling steeds meer watervallen
uit de bergwanden ontspringen. Soms vier, vijf of meer naast elkaar. Dat was toch wel een
fantastisch gezicht. Deze watervallen ontstonden spontaan door deze enorme regenval. De
anders smaragdgroene Soca was ook plotseling
zijn kleur verloren en was het water nu bruin gekleurd! Heel opmerkelijk. Dit hadden we
nooit eerder gezien. Nu stopten we eigenlijk niet meer zo zeer voor de regen maar om de
talloze watervallen te bewonderen en natuurlijk foto`s maken! Want het bleek later op de
dag toen de regen wat minder werd, dat ook die watervallen alweer aan het vervagen waren.
Het was een geweldige ervaring. Nadat we toch een aardig tijdje onderweg waren geweest,
kwamen we aan bij Trenta Lodge(Triglav museum), waar je altijd wel een uurtje rond kunt
kijken en veel kunt leren over het Nationaal Triglav park, met mooie diashows en veel
informatie. Een prachtig museum met een hele mooie inrichting. Daarna wisten we eigenlijk
niet zo goed meer wat te doen en zijn we nog een stuk verderop
gereden naar Koca pri izviru Soce (886m), om
daar warme chocolademelk te drinken want het was ook fris geworden. Koca pri izviru Soce
is de hut waar vandaan je naar de bron van de Soca
kunt gaan kijken. De Soca waterval dus. In
deze hut hadden we ook mooi uitzicht op de alweer de verse sneeuwlaag op de bergen. En ook
het water, wat naast de hut stroomt was ook al behoorlijk wild. Slecht weer heeft dus ook
heel veel charmes!!
Het bleef maar regenen en van een stukje lopen kwam helaas verder niets vandaag, dat
hadden we maar opgegeven. Na de chocomel zijn we weer een stuk terug gereden naar
restaurant Metoja om daar een warme maaltijd te gaan eten en dan terug naar het huisje om
in te pakken. Onze laatse dag hier was in het water gevallen maar we hebben toch weer
kunnnen genieten van veel natuurgeweld, die je met mooi weer weer niet zult zien. We
gingen nu ons voorbereiden op een nieuwe uitdagen en morgen op weg naar Skofja Loka, onze
volgende bestemming.
|