zaterdag 16 juni naar Bohinj
Vandaag vertrokken we uit Crngrob en reden we na het ontbijt op weg naar onze favoriete plaats Ribcev laz
aan het Bohinj meer. Met de auto reden we richting Skofja Loka, dan door Zelezniki, Rudno, en daar reden we
de berg op, alwaar we ontzettende mooie uitzichten kregen, en dan verder naar Drazgoze en Jamnik. Hier stopten
we even voor een geweldig uitzicht en waar ook een kerkje op een heuvel staat.
Een heel pittoresk uitzicht!!! De weg hier was geweldig om te rijden! Wel berg op en af maar dat is nu
het leuke ervan. Niets anders, dan groen met uitzichten, waar je eigenlijk bij elke bocht voor zou willen
stoppen. En goed geasfalteerd! Verder rijdend, kwamen we nog door Kropa, waar we in 1998 al een bezoekje
hebben gebracht. Dan stuurde Ronald ons weer door binnendoorweggetjes richting Bled. Vanuit Bled reden we
verder, richting Srednja vas. Hier zijn we gestopt, om op een voor ons bekend terras, waar je alweer
uitzicht hebt op het kerkje, wat boven het dorpje uitsteekt, te eten. Heerlijke ravioli!!!
Na deze verdiende pauze, zijn we verder gereden naar Ribcev Laz en op ons oude vertrouwde adres werden we nu al voor de vierde keer weer uitbundig, met een koele drank en natuurlijk zelfgebakken koek erbij, door Mimi verwelkomd. Na ons weer echt helemaal thuis te voelen en wat uitgepakt te hebben, zijn we natuurlijk naar het meer gelopen, waar de rust helemaal vanaf straalt, als je het ziet.
Blij hier weer te zijn!!! En na de hartelijke verwelkoming van Mimi en het meer, werden we later voor een tweede keer verwelkomd met een Schnaps van de cheffin van het Pizzarestaurant, waar we natuurlijk een warme maaltijd hebben gebruikt. Daarna gingen we terug naar Mimi en op onze vertouwde kamer, vielen we moe op bed.
zondag 17 juni naar Vojedal
De dag begon met regen, hagel en onweer. Fijn begin van deze week! Maar na kofie met heerlijke eigengebakken appelstrudel net uit de oven en nog warm van Mimi, klaarde het wat op en na een handwasje konden we rond 12 uur toch op pad.
We reden richting Stara Fuzina en we parkeerden de auto op de parkeerplaats boven Stara Fuzina. Hier vandaan liepen we richting de duivelsbrug in het Vojedal. Dit was al de derde keer, dat we deze wandeling maakten.
Het is hier zo mooi en zeer de moeite waard om het vaker te doen! Het is een gevarieerd dal met heel veel bloemenpracht! Ook hier zie je veel orchideeën en nu ook zagen we de eerste cyclaampjes in bloei.
Bij de witte rotsenpartij met het woeste water , hebben we een hele tijd gezeten en natuurlijk veel foto`s en dia`s gemaakt. Aan het einde van het dal zijn we naar boven gelopen en bij de hut koca boh. prvoborcev na voje aangekomen, hebben we pannekoeken gegeten. Na twee uurtjes wandelen ben je wel aan een versnapering toe! Na hier even gezeten te hebben en het nog steeds droog bleef, besloten we om nog verder te lopen naar
de waterval achter in het Vojedal.
Dat was nog wel een uurtje verder lopen maar omdat het hier zo mooi is gingen we door. Je komt dan door een prachtige bloemenweide met hier nog oude hutjes.
Hier hebben we ook de Lelie gezien. Dit dal wordt nu niet meer gebruikt door de boeren maar meer als vakantiehuisjes. Aan het einde van het dal dus de waterval en ook hier, door de vele regenval heel veel waterkracht!! Nu werd het toch weer wat donkerder en we besloten bij een hut, die 150 meter vanaf de waterval is iets te drinken. Na deze verfrissing liepen we weer terug het dal in en toen begon het te regenen. En nadat we onze regenjassen hadden aangetrokken en onderweg terug nog bij de andere hut wat gedronken hadden, zijn we toch maar snel het dal door, terug naar de auto gelopen en hier uitgepuft. Jammer van de regen maar dat hoort er ook bij! Kletsnat en koud, reden we terug naar Ribcev laz en liepen we snel naar het pizzarestaurant om te eten. De lieve cheffin bracht ons meteen een Schnaps en verzocht ons die in één keer op te drinken. Daar wordt je weer warm van zei ze. Dat deden we meteen en na een heerlijk maaltijd waren we weer helemaal bijgekomen en terug in onze kamer een na warme douche op bed geploft! We hadden een heerlijke lange wandeling gemaakt vandaag, ondanks de regen. Welterusten!
maandag 18 juni naar Uskovnici
Na koffie met koek, reden we eerst naar de supermarkt voor broodjes, drinken e.d voor onderweg. Dan verder naar Srednja Vas en van daaruit verder richting Lom. Aangekomen op een verschrikkelijke keienweg naar boven, hebben we na een kwartier hobbelen de auto aan de kant gezet en zijn we verder gaan lopen. We wilden naar de berghut Uskovnici dom. Een hut op 11.38m.
Na een flinke stijgende wandeling, waar weer geen einde aan kwam, arriveerden we na wat hutjes en ongeveer 2 uur steigend lopen, bij een parkeerterrein. Hier waren wat huizen en de koeien kwamen ons ook alweer tegemoet. Het was erg mooi op deze planina. Na nog een kwartier lopen, kwamen we bij de berghut, waar we uitgeput neervielen en een koele dronk namen. Hier hadden we een mooi uitzicht over met de nog sneeuwbedekte Alpen en natuurlijk.... de Triglav. Na een kwartiertje zitten, gingen we weer wat verder lopen en maakten we wat mooie plaatjes en konden in verband met de verlopen tijd naar boven hier niet zo erg lang blijven want we moesten ook nog datzelfde eind terug lopen. Lopend over de Planina, kwamen we nog een zeldzame orchidee tegen. De aangebrande orchis.
De eerste keer, dat we hem gezien hebben.
En nadat we bij de hut nog een mooie kaart hadden gekocht, gingen we weer bergafwaarts op zoek naar de plek, waar we de auto hadden achtergelaten. Door een binnendoor paadje, waar bijna niet te lopen viel, zijn we in wat kortere tijd naar beneden gegaan en na anderhalf uur waren we terug bij de auto. We waren moe en versleten van het lopen. Snel zijn we teruggereden naar huis en heeft Carla pizza`s gehaald bij het restaurant, die we op de kamer hebben opgegeten. Daarna een douche en op bed geploft! Moe als we waren, zijn we heel snel in slaap gevallen. Het was een hele leuke planina maar de weg er naar toe!! Geen tweede keer meer, of je moet een jeep hebben! Het is toch erg jammer, van de weggetjes die je moeilijk kunt berijden want het is zo leuk, om naar de planina`s te gaan. Maar goed, je wilt eens wat en je moet er wat voor over hebben hè.
dinsdag 19 juni naar Vratadal
 Na het gebruikelijke ritueel van koffie met zelfgebakken koek, namen we de auto en reden richting Bled. Altijd goed voor een mooie rit door dit landschap! Dan verder richting Jesenice, wat een lelijke stad is in verband met industrie. Verder door naar Mojstrana en van daar uit rijdt je het Vratadal in. Dat is een prachtig dal met uitzicht op de noordwand van de Triglav! Aan het eind van het dal, parkeerden we de auto op de parkeerplaats en liepen we verder door naar de hut Aljazev dom. Hier zijn we nog wat verder gelopen naar het monument met de enorme berghaak, die er staat als monument voor de omgekomen bergbeklimmers van de Triglav. Een indrukwekkend geheel, met op de achtergrond de enorme bergwand van de Triglav met nog steeds sneeuw op de top!. Dan konden we nog een stuk verder lopen tot aan de informatieborden en hier hebben we wel een tijdje doorgebracht met fotograferen enz. Je afvragend, wie ben ik dan??? Je voelt je oprecht een mier tegenover al dit geweld om je heen!
Ook hebben we de sneeuwgentiaan hier mogen bewonderen.
Wat een beauty!!
En nadat we hier een aardig tijdje hadden rongewandeld, liepen we terug naar de Aljazev dom en hebben we ons te goed gedaan aan een flink bord soep. Na de soep reden we met de auto terug tot de half in het dal gelegen Pericnik waterval (52m), waar Ronald naar boven liep om hem wat van dichterbij te bewonderen. Carla waagde zich niet aan deze klim naar boven! Ronald kwam opgewekt naar beneden en vond deze waterval nog indrukwekkender dan de Savica waterval.
Na deze stop, reden we verder terug richting Mojstrana en nog verder door naar Dovje Mojstrana, waar Carla een afspraak had met iemand van Virtual tourist. VT is een website, waar iedereen vanuit de hele wereld reis informatie op kan zetten en natuurlijk ook halen. Interressante en leuke site!Carla was dus uitgenodigd om langs te komen en dat gingen we proberen.
Zoekend, met alleen een telefoon nummer en naam vonden we in eerste instantie niets.
Na een kwartiertje door hele smalle straatjes op en neer te zijn gereden zonder resultaat, wilden we terug naar de hoofdweg om terug te keren, toen er plotseling een auto naast ons kwam staan en vroeg ons of we Marko zochten. Ja dus en zijn antwoord hierop was "Dat ben ik". Zodoende reden we achter Marko aan terug en kwamen we bij zijn appartementen, die hij verhuurd.We belandden op zijn terras met een prachtig uitzicht op jawel, de Triglav!
Genietend van het uitzicht en een gezellige kennismakings-babbel met natuurlijk de Pivo en Schnaps, zijn we hier natuurlijk een tijdje gebleven.
Na deze ontmoeting met Marko, reden we weer met de auto terug naar beneden richting Begunje.
Begunje ligt 5 kilometer van Bled en we zochten het restaurant van de zeer beroemde Sloveense Balkanformatie Avsenik. Het restaurant was dicht en we vonden even verderop een leuk restaurantje waar we konden eten. Na een voldaan diner, liepen we terug naar het Avsenik restaurant en naast het restaurant was nog een heel grote tuin, met een grote zaal erachter, waar we eens nieuwsgierig naar binnen gluurden en er een orkest aan het spelen was en gedanst werd. We liepen naar binnen en het was er erg gezellig. We wilden hier nog wel blijven maar het werd al donker en in donker rijden in deze onbekende omgeving wilde Carla niet en dus zijn we hier vandaan rustig in het donker via Bled naar huis terug gereden. Een hele leuke indrukwekkende en afwisselende dag geweest!!!!
woensdag 20 juni naar Pokljuka en Javornik
Vandaag gingen we op weg naar nog een favoriete plek van vorig jaar. Pokljuka!
Een prachtige omgeving! We reden via Jereka, Koprivnik en Gorjuse.
Onderweg naar Gorjuse stopten we bij een Barje. Een stukje bergveengebied midden in het bos op 1300 meter. Het was er nu te nat om een stukje te lopen. Na deze stop zijn we doorgereden tot sporthotel Pokljuka en Goreljek. Goreljek was vroeger een alm maar nu meer een vakantiedorp. Hier hebben we wat rondgekeken en zijn we weer teruggereden naar de hoofdweg en hebben we de auto geparkeerd. Hier zijn we zo`n anderhalf uur door het prachtige bos gelopen richting Planina Javornik!
Uit het bos komend beland je opeens op de alm met koeien en is totaal geel van de boterbloemen. We liepen naar de almhutjes en daar zat een vrouwtje te lezen, Ze nodigde ons uit bij haar te komen zitten en we brabbelden wat. Er kwam een klein beetje Duits uit en ze liet ons de melkmachine zien, die in de hut gemaakt was. Ook hier heeft de techniek zijn vooruitgang geboekt. Geen melken met de hand meer! Na deze vriendelijke babbel liepen we nog wat verder langs de oude hutjes en genoten we van het uitzicht hier en op.....jawel, de Triglav! Daar ontkom je niet aan hoor!! Bij één van de hutjes hebben we ons broodje gegeten en we voelden ons al aardig thuis op de planina`s. Zo vredig en rustig hier. Alsof de tijd stilstaat!
Na een hele tijd gingen we weer op weg terug naar de auto. Dan zijn we nog een stuk verder gereden naar Rudno Polje, waar het skicentrum van de biathlon staat. Hier waren ze aan het oefenen. Daarna zijn we terug gereden via een smal weggetje door Kroprvinik, alwaar we onderweg fraaie uitzichten hadden op het Bohinjdal en dus regelmatig gestopt zijn om van de omgeving te genieten. Verder rijdend naar beneden, kom je door Podelje en hier zagen we het echte leven van de oudere Slovenen.
Hier waren ze met de gehele families druk in de weer met het hooien. Oude vrouwtjes met hoofdoekjes om en de hark op de schouders.
De oude tradities voortzettend. De kinderen uit het dorp op de fiets achter ons aan lopend met een dobro dan alsof we vreemde wezens waren.
Hier nog geen toeristen! Geweldig om te zien hoe het nog kan zijn. Verder naar beneden rijdend achter een kleine traktor, die je niet zag vanwege de grote hooibaal die er op ligt, stopten we nog eventjes voor een uitzicht van het Bohinjmeer uit de verte. Bij Jereka gingen we weer de weg op naar Srednja Vas en dan door Stara Fuzina naar Ribcev Laz. Bij het pizzarestaurant aangekomen bestelden we een schotel voor twee! Nou, dat was een schotel! Een enorme hoeveelheid vlees met alles erop en eraan!!
Het brood, wat je altijd bij de maaltijd krijgt, zijn we aan de forellen in het meer gaan voeren.
Dan hebben we nog een ijsje gekocht en eventjes heerlijk aan het meer zitten genieten.
Thuis, bij Mimi hebben we nog een poos buiten gezellig zitten kletsen met nog twee andere gasten uit Nederland. En na de eigengemaakte bessenschnaps en een prachtige dag naar boven en snurken maar!!!
|
|
|
|
 |
