donderdag 21 juni naar kerkje Ukanc en Savica waterval
Na de koffie zijn we boodschappen gaan doen in het supermarktje in het "centrum"van Ribcev Laz en daarna zijn we verder langs het meer gereden op zoek naar het kerkje van Ukanc uit wereld oorlog 1. Hier waren dames aan het werk en zijn we verder gereden om vanavond nog maar eens te kijken. Dan zijn we weer verder gereden en hebben we de auto in Ukanc geparkeerd en zijn we naar het bruggetje met mijn mooiste plekje gelopen. Hier hebben we alweer veel foto`s gemaakt. Het blijkt volgens Mimi het favoriete visplekje van Tito en Kardelje te zijn geweest. Dan zijn we hier in Ukanc verder het bos ingelopen om wat verder deze omgeving te leren kennen. In dit bos liggen wel heel veel rotsen(morenen). Over een ongemarkeerd pad lopend, zagen we ook weer de cyclamen en wat mooie paddestoelen uit de grond komen. De paadjes leidden tot niets en we dwaalden wat in het rond. De natuur is er natuurlijk weer niet minder om.
Dan zijn we weer terug uit het bos naar de Gostilna in Ukanc gelopen en hebben we een heerlijke omelet gegeten. Dan hebben we de auto weer genomen en zijn we verder gereden naar boven richting de grote hut bij de Savica waterval. Hier had Carla geen zin meer in 20 minuten klimmen en besloot Ronald toch maar alleen te gaan. Carla genoot beneden wel van de natuur en een koele drank! Na een tijdje kwam Ronald weer terug en besloten we terug naar het kerkje te rijden, waar het nu wel rustig was en hebben we hier wat rondgekeken en wat foto`s gemaakt. Dan zijn we nog eventjes naar de kabelbaan gelopen om te kijken hoe ver ze al waren met het plaatsen van nieuwe kabels en gondels. Hier waren ze nog druk aan het werk. In augustus zou het klaar moeten zijn. Deze keer konden we niet naar boven. Jammer hoor! Vorig jaar hebben we hier een prachtige wandeling gemaakt. Hierna zijn we terug gereden en via Stara Fuzina naar het restaurant aan het Bohinjmeer. Hier bij het meer kwamen Parasailers naar beneden en zijn we even blijven kijken. Dan zijn we naar het restaurant gelopen met uizicht op het meer om een Spaghetti carbonara met Strudel na te eten. Na het eten zijn we weer naar huis gereden en hebben we vandaag omgeving Ukanc eens een beetje verkend. Dicht bij huis zijn ook mooie plekjes hoor!
vrijdag 22 juni uitzicht op Bohinjdal
Vandaag gingen we op zoek naar een uitzichtpunt! Dus zijn we na de koffie met de auto richting Koprivnik gereden. Hier hebben we de auto bij het kerkje geparkeerd en van hieruit naar de Vodnikov Razgledik op 1000 meter gelopen. Na ongeveer 30 miuten lopen, kwamen we bij het punt alwaar je een prachtig uitzicht hebt over het Bohinjdal met het meer in de verte!!!! Dit is de plek, die je wel eens op aanzichtkaarten ziet! Een geweldig uizicht! Jammer, dat het vandaag een beetje heiig was maar konden we toch nog genoeg zien. Veel fotòs gemaakt dus! Het is voor iedereen te doen om hier naar toe te lopen. Dat is wel zo prettig. Niet te veel klimmen. Na hier een tijdje genoten en geschoten te hebben, zijn we weer terug naar de auto gelopen en zijn we richting Bohinjska Bistrica gereden. Dan zijn we nog naar Bitjenska Planina gereden, waar je ook alweer een mooi uitzicht op de omgeving hebt. Dan zijn we doorgereden naar Sorica maar het asfalt hield weer eens op en gingen we weer terug en reden we nog eventjes door Nemski Rovt om te kijken of we hier wat konden drinken maar we konden niets vinden en reden we weer verder door het dal naar ons huisje, alwaar Mimi een diner had gemaakt voor haar Nederlandse gasten. Hardstikke lief van haar! Na deze heerlijke maaltijd gingen we buiten zitten en met de nieuwe Amerikaanse gast erbij hebben we nog een gezellige avond in de tuin bij Mimi gehad. Vandaag dus ook weer eens de omgeving verkend en niet te ver van huis.
zaterdag 23 juni naar Ribnica waterval
Rond tien uur zijn we met de auto richting Sredna Vas gereden. Hier hebben we de auto geparkeerde en zijn we gaan lopen richting het Ribnica dal op zoek naar de Ribnica waterval!. Dit is een zeer nauw er ruig dal. Erg mooi en we genoten weer van deze natuur!! Hier waren de rotsen ook weer volledig bedekt met groen en waar het water door heen sijpelde. Mooie stukjes. Na ongeveer een half uurtje lopen, kwamen we bij omgevallen bomen en hier bleek, dat we er echt niet doorheen konden en we moesten de waterval maar opgeven. Er was echt geen doorkomen meer aan. Het pad was versperd door de natuur. Hier kon je wel zien, dat er de wind en de vele regenval van het afgelopen seizoen goed huisgehouden had. Er was heel veel schade overal in de bossen. Dat was duidelijk zichtbaar! Geen waterval dus en we keerden terugwaarts naar Srednja vas. In het dorpje terug zijn we naar het plekje met de grote lindeboom gelopen en hebben we hier een broodje gegeten. We wisten nog niet wat we wilden doen en na enig overleg besloten we om nog een keertje naar de Pec te gaan. We wilden eigenlijk niet zo veel meer klimmen want de derde week wordt meestal zwaar en raken we vermoeid van al twee weken elke dag maar weer klimmen. Je gaat het echt merken! Maar vooruit, toch nog maar een stukje klimmen want de Pec op is de moeite waard! We reden via Studor met zijn vele hooirekken, dan even verder door Stara Fuzina tot aan het bruggetje en achter het bruggetje staat het bordje richting Pec. Bij het bordje hebben we de auto geparkeerd en zijn we de klim van ongeveer 45 minuten begonnen. Het is het wel waard want hierboven heb je het uizicht over het hele Bohinjmeer!!! Na een half uurtje genieten met broodje en camera`s liepen we weer terug naar beneden en reden we met de auto terug naar Ribcev Laz en dronken we een Pivo op het nieuwe terras aan de weg en liepen we daarna naar ons welbekende Pizza restaurant. Na het eten, kwam de ober bij ons met een kadootje, wat we uit naam van de cheffin overhandigd kregen. Vebaasd over dit presentje, gingen we naar binnen en bedankten haar! Na vier jaar hier te komen, vonden we dit een enorm leuk gebaar. Lief hoor!! Na het eten zijn we met ons bewaarde brood terug naar het bruggetje met het overbekende kerkje gelopen om de forellen te voederen. Het zag zwart van de forellen!! Toen zij we terug naar ons huisje gegaan om na toch weer een dag met veel indrukken op ons bed neer te ploffen!
zondag 24 juni laatste dag in Slovenië
Ja, vandaag onze allerlaatste dag in Slovenië. Zo`n 30 graden buiten en we gingen naar het meer! We liepen naar het meer en van daaruit namen we om 12 uur het bootje, wat sinds vorig jaar op het meer vaart. Lekker rustig!! We waren hier in eerste instantie niet erg blij mee want het is weer zo`n toeristisch gedoe, wat eigenlijk niet thuishoort in dit natuurpark. Laat het meer voor wat het is!!!!Maar ja, het is niet anders en voor één keertje, vooruit dan maar. Met het bootje vaarden we richting Ukanc en daar stapten we bij de camping uit en liepen we verder over de weg door naar Ukanc. Verder door, langs mijn mooiste plekje loop je naar het einde van het meer. Vandaag zouden we de wandeling aan de noordkant van het meer maken. Hier, aan het einde van het meer hadden we een prachtig uitzicht over het gehele meer. We kregen dorst en we dronken wat bij alweer een nieuw kotje. (Het wordt toch wat toeristischer hier!). Maar goed, we rustten wat en het was erg heet! Na de koele dronk liepen we weer verder langs het water. Veel mooie bloemenpracht langs de rotsen, zoals de pracht anjer en rapunzel. Ook hier zag je veel omgevallen bomen vanwege het ruige weer het afgelopen seizoen. Na een paar uur lopen en zwetend, kwamen we bij een ander kotje aan het meer, waar we neergeploft zijn. Het was erg druk aan het meer. Veel zwemmers en zonne aanbidders. Het was immers zondag en bloedheet. Veel Slovenen zochten ook hier verkoeling aan het water. Na wat rust liepen we verder tot het restaurant, alwaar we snel een Pivo namen! Carla nam nog een flinke bananasplit. Na hier een hele tijd te hebben gezeten, liepen we het laatste stuk terug naar Ribcev Laz. Natuurlijk hebben we bij het Pizzarestaurant onze laatste maaltijd in Bohinj gegeten. Ook hebben we na het eten ons brood nog even aan de forellen gevoederd en dan naar huis om te pakken! Jammer maar helaas!!! Na het pakken, zijn we nog naar beneden gegaan om met Mimi een afscheidsborrel te drinken. Dan naar ons bed om morgen weer te vertrekken naar Villach. Wat hebben we weer drie weken genoten in dit prachtige land!!!!
maandag 25 juni naar Villach
Opstaan rond tien uur en na de koffie liepen we naar het centrum om geld te pinnen voor Mimi. Hierna zijn we nog eventjes doorgelopen naar het bruggetje, om voor dit jaar weer afscheid te nemen van het meer! Het ziet er hier zo rustig en vredig uit! Hier willen we eigenlijk helemaal niet weg! Wij hebben absoluut geen heimwee naar huis als we dit tafereel zien! Toch moesten we jammergenoeg weer gaan. Teruglopend naar het huisje viel er dan ook geen woord. Ieder in zijn eigen gedachten verzonken. Bij het huisje van Mimi weer aangekomen, hebben we de laatste spulletjes weer in de auto geladen en namen we afscheid van Mimi en de Amerikaanse gast Jake. Rond half twaalf vertrokken we uit Ribcev Laz en reden we richting Bled. Dan door Jesenice en langs Dovje Mostrana. Na Dovje zagen we nog enorme bergen en dit bleek later Godz Martujek te zijn. Deze omgeving hadden we nooit gezien en zag er zeer interressant uit! Mischien alweer een tip voor volgend jaar???? Wie weet! Dan reden we verder naar Tarvisio en hadden we de weg naar Villach snel gevonden.
Over de grens in Oostenrijk heb ik me heel goed aan de snelheid gehouden na de bon van drie weken geleden. Oppassen dus! Om half twee waren we in Villach aan het station en hadden we dus ruim de tijd. Villach hoefden we niet zo nodig in want dat viel een beetje tegen vorig jaar. We bleven dus op het station wachten tot we om vier uur de auto op de trein konden zetten. Nadat de auto op de trein stond konden we nog een warme maaltijd nuttigen met de laatste halve litertjes. De trein vertrok precies om kwart voor zes en zetten we koers richting `s Hertogenbosch.
dinsdag 26 juni weer thuis
Om elf uur precies waren we in`s Hertogenbosch. Hier moesten we nog wachten tot we de auto van de trein af konden halen. Dit duurde toch wel een uurtje. Rond twaalf uur reden we weg en om één uur waren we weer terug in Rotterdam, waar een schreeuwende Pipi ons verwelkomde. Blij was de kat maar wij hadden heimwee! Heimwee naar Slovenië!!! Volgend jaar weer!! Geen twijfel mogelijk!! Tot dan Slovenië!!!!!
|
|
|
|
 |
