TravelSource.nl Logo 
HomeDagaanbiedingenAutohuurHotelsKortingsactiesVakantiehuizenVakantieparkenVliegtickets ReisverhalenLandeninformatieHelp
Afrika Auteur : Huub Wolters
Azië 
Australië E-mail adres : hwolters@plex.nl
 Europa 
Noord Amerika URL Homepage : http://home.plex.nl/~hwolters/reizen.html
Zuid Amerika   AustraliŽ        Egypte        Griekenland        guatemala        IsraŽl
Wereldreizen Reisverhalen : malta        Spanje        USA        Vietnam        Zuid afrika






 Griekenland reisverslag, Huub Wolters. TravelSource.nl

Griekenland

De griekse vlag

Eindelijk was het dan zover. Mijn eerste " verre" vakantie kwam eraan. Als reisdoel hadden we Griekenland gekozen, enerzijds om het goede weer en anderzijds om de cultuur, die ons al aansprak sinds de geschiedenislessen op school.


Even na 15.00 u begaven we, mijn vriend Peter en ik, ons op weg naar Wörth a/d Donau. Via via konden we hier aan een goedkope slaapplaats komen.De rit verliep voorspoedig, we stonden 1 keer bijna zonder benzine, dat was ook alles. Het was inmiddels behoorlijk donker geworden toen we aankwamen in Wörth. In een restaurant deden we ons te goed aan het sauerkraut met bratwurst en namen een flinke pul bier om dat alles weg te spoelen. Tegen middernacht kropen we het bed in. Het was nog een lange weg naar Griekenland. Daar we binnen 2½ dag in Brindisi wilden zijn moesten we vroeg op.

Na een lekker ontbijtje reden we weer verder. Het was vrij rustig onderweg en al snel reden we Oostenrijk binnen. Het was behoorlijk warm en op de Brenner kregen we te maken met een overhitte motor. De pauze kwam ons ook goed uit om even een beetje te relaxen. Een ½ uurtje later waren we alweer onderweg. Zonder problemen reden we Italië binnen. Onderweg gebeurde er niet veel. Tegen de avond moesten we een slaapplaats zoeken. Dit was makkelijker gezegd dan gedaan. Uiteindelijk vonden we een camping in Cesenatico. In het donker werd de tent opgezet, aten nog een beetje en kropen de slaapzak in.

Om 7.00 u was het weer opstaan geblazen. De camping was nog in volle rust, maar wij moesten verder. Zonder problemen kwamen we in het zuidelijk deel van Italië. Hier begonnen de problemen. Door de warmte steeg de temperatuur van de koelvloeistof en konden we ons nog maar zeer langzaam voortbewegen. In Foggia moesten we benzinebonnen wisselen, na een hele zoektocht vonden we uiteindelijk de plaatselijke automobielclub. Het was inmiddels 16.00 u geworden. Om 19.00 u moesten we in Brindisi zijn. Daar we nog 250 km moesten rijden, was dit een hele klus. Het lukte ons. Het was 18.45 u toen we Brindisi binnenreden. Met pijn en moeite baanden we ons een weg naar de haven. Zo'n chaotisch verkeer hadden we nog niet meegemaakt. Verkeerslichten stonden er maar als straatversiering en tegen het verkeer inrijden was schijnbaar de gewoonste zaak van de wereld. Als je niet meedeed was je verloren. We haalden de haven en scheepten in. Tegen 21.00 u verliet de veerboot de haven op weg naar Griekenland. De nacht verbrachten we aan boord buiten op het dek. Van slapen kwam niet veel.

Tegen 6.00 u gingen de meesten mensen van boord in de haven van Corfu. Wij moesten nog 2 uur verder. Even voor 9.00 u hadden we weer land onder de voeten. In de haven van Igoumenitsa werden de douaneformaliteiten afgehandeld. Dit duurde vrij lang, maar uiteindelijk konden we aan onze vakantie beginnen. Als eerste deden we ons te goed aan een heerlijk ontbijtje in een van de vele restaurantjes. De terrasjes zaten al vol. We verkenden de stad, maar veel viel er niet te zien. We vulden onze voorraad drank aan, want dat heb je hier wel nodig, bij deze hitte, en begaven ons op weg. De eerste dag in Griekenland was al direct een zeer warme. Alles wat vloeibaar was ging met liters naar binnen. Ook de auto moest een beetje aan het warme weer wennen. Van tijd tot tijd moesten we even een pauze inlassen, om de auto een beetje verkoeling te gunnen. De rit naar Ioannina, door een schitterend heuvellandschap, was zeer de moeite waard. Eenmaal in de stad aangekomen zochten we een camping en maakten ons de rest van de dag niet erg druk meer. Lekker relaxen aan het zwembad. Na het avondeten, het was al een klein beetje afgekoeld, maakten we een wandeling door de stad, om wat griekse indrukken op te doen. Eénmaal terug op de camping deden we ook niet veel meer dan een pintje pakken en mensen kijken. Een leuke bezigheid!

's Morgens stonden we vroeg op voor een ontbijtje en gingen op weg naar Kalambaka, dat bekend is om de Meteora-kloosters. MeteorakloosterOnderweg was het weer erg warm. We waren behoorlijk dorstig en maakten een stop in een klein dorpje, Metsovon. Hier kwamen we voor het eerst in aanraking met de griekse gastvriendelijkheid. De sfeer die er in het kleine cafeetje, waar we onze dorst lesten, hing, was te gek. Je moet het zelf beleefd hebben, wil je begrijpen hoe dat voelt. Het is met geen pen te beschrijven, tenminste niet door mij. Na een uurtje moesten we dan toch verder en namen we afscheid. Onderweg kwamen we door een prachtig stukje natuur. Tegen 14.00 u waren we in Kalambaka. We hadden de keus uit 4 campings en kozen voor degene die het dichtst bij de kloosters lag, camping Kalambaka. Qua douche en wc hadden we niet de beste keus gemaakt, maar het kon ermee door. We zetten de tent op en zo jong en onverstandig als we waren, wilden we direct een bezoek brengen aan de kloosters. Het was inmiddels 15.00u en de zon scheen fel op ons neer. We begaven ons op weg naar de 3 km verder op gelegen kloosters. De weg liep voortdurend bergop, met nergens een schaduw plekje om even uit te blazen. Moe en dorstig kwamen we boven aan. Onderweg waren we niemand tegengekomen en boven was het ook erg stil. Bij het eerste klooster aangekomen stond ons de volgende tegenslag te wachten. We mochten niet binnen in korte broek, we hadden het kunnen weten, dus restte er ons niets anders dan teug te lopen naar de camping, waar we ons dodelijk vermoeid op het terras neerstortten. De rest van de dag deden we dan ook niets anders meer dan luieren en luisteren naar muziek onder het genot van veel koele drankjes.Het werd later en later, maar echt afkoelen deed het niet, vandaar dat slapen in de buitenlucht de beste optie was.

Om 7.00 u waren we alweer op. Het beloofde weer een fijne dag te worden. Na het ontbijt nog even naar de Meteora-kloosters. Dit keer bepakt met een lange broek en water. We bezochten het grootste van de kloosters, Metamorphosis. Van een monnik kregen we een korte rondleiding met een verhaaltje over de geschiedenis van de kloosters. Terug op de camping pakten we onze spullen en trokken verder richting Delphi. Een andere bekende stad uit de griekse geschiedenis. Op de weg er naar toe gebeurde eigenlijk niets. Het was rustig en we schoten snel op. Even na 14.00 u hadden we camping Ghrissa bereikt. We hadden geleerd van gisteren, dus eerst lekker luieren aan de rand van het zwembad. Tegen 16.00 u reden we dan naar Delphi, alwaar we het museum bezochten. Vervolgens wilden we een blik werpen op de resten van de tempels, buiten. DelphiDe bewijzering was zeer slecht. Na een ½ uurtje zoeken gaven we het op. De zon scheen nog steeds fel en veel zin hadden we niet meer. We vroegen dan ook maar niet meer hoe we bij die overblijfselen  moesten komen. Dus terug naar de camping en je raad het al. Vanuit de auto zagen we ze liggen. We konden er alleen niet meer bijkomen. De drang naar een maaltijd was sterker dus reden we terug naar de camping. Hier was een bbq, waar we ons te goed aandeden.

Na de nacht in de openlucht te hebben doorgebracht en het ontbijt te hebben verorberd was het weer tijd om op te breken. Vandaag wilden we naar Athene. Het was vrij rustig onderweg. Er gebeurde niet veel. Het was alweer zo'n bloedhete dag. Na een aantal afkoelpauzes voor de auto kwamen we in de buurt van Athene. Het werd ook steeds drukker op de weg. We besloten een camping, Rafina, te nemen een aantal km's buiten de stad. Na een hele tijd zoeken vonden we de camping en nestelden we ons tussen de bomen. Schaduw konden we wel gebruiken en daar had deze camping geen gebrek aan. Daar het zo warm was kwam van ondernemen niet veel meer en brachten we liggend in het gras de middag door. Na het avondeten was het weer iets draaglijker geworden en reden we naar het naburige Marathon. We volgden de bordjes naar het slagveld. Wat we vonden was veel veld, maar geen slag. Het liep inmiddels tegen 20.30 u en we begonnen weer een beetje honger te krijgen. Terug naar de camping. Een 150 m verderop lag een klein restaurantje, waar het goed vertoeven was. Het eten, een heerlijke suvlaki-schotel en de drank waren voortreffelijk. Het liep tegen middernacht toen we onze slaapzakken opzochten. Zo ging ook deze dag van de vakantie snel voorbij. Veel te snel eigenlijk.

De dagen gingen snel voorbij, maar de nachten ook. Om 7.00 stonden we al klaar om te ontbijten. Een uurtje later waren we bij de bushalte, klaar om naar Athene gebracht te worden. De temperatuur was nu nog redelijk, dus een goede tijd om iets te ondernemen. Na een half uurtje in een drukke bus zaten we midden in Athene. Als eerste besloten we de acropolis te bezoeken. ParthenonOp weg ernaar toe nuttigden we nog een paar drankjes. De zon begon alweer te branden en de klim naar de top was hevig. Boven aangekomen was het tijd voor verfrissing, waarna we een bezoek brachten aan de tempels. Het was een indrukwekkend geheel, alleen jammer dat ze voor een groot gedeelte in de steigers stonden. Na een uur dan maar weer naar beneden, halverwege waren we toe aan een koel glas bier en onder aangekomen herhaalden we het nog een keer. Onze dorst was onlesbaar, zo scheen het. Terug naar de camping, even lekker luieren, de was doen en naar ons restaurantje. Hier verbrachten we de rest van de avond. De muziek was goed, net zoals het eten. De mensen daar waren erg vriendelijk en het klikte prima. Voor middernacht kwamen we dan ook niet meer weg.

We stonden weer vroeg op, ook al was dat niet al te makkelijk!!!! Vandaag wilden we naar Pireus, om daar een paar dagen Kreta te gaan boeken. De bus bracht ons naar het station in Athene en van daaruit wilden we naar Pireus lopen. Vol goede moed begonnen we aan de tocht. Na een uurtje lopen bekeken we de kaart eens wat beter en wat bleek, het was ongeveer 9 km lopen!! en dat met deze hitte. Vermoeid kwamen we dan ook in de haven aan. We probeerden weer op krachten te komen met een goede maaltijd. Dat lukte gedeeltelijk. Inmiddels hadden we besloten om toch maar niet de overtocht naar Kreta te maken. Om de voettocht niet voor niets te hebben gemaakt, verkenden we de haven en omgeving. Erg veel viel er niet te beleven. Daar we niet meer te voet terug wilden, probeerden we een taxi te vinden, daar bleef het dan ook bij. Dan maar de bus. De opschriften waren voor ons niet te lezen, dus maar op goed geluk een bus in en wonder boven wonder kwamen we weer een beetje in de buurt van de camping uit. Vermoeid vielen we in slaap. Tegen 21.00 schrok ik wakker. Ik maakte Peter wakker om nog even naar het cafeetje te gaan, maar hij had geen zin meer. Dus ik alleen. Daar aangekomen bleek ik al aardig bekend te zijn, want ik kreeg onmiddellijk een heerlijk glas bier onder mijn neus gezet. Van het huis wel te verstaan. De eigenaar kwam een praatje maken en ik proefde van de heerlijke souvlaki's, die ze daar hadden. Tegen 23.00 u voelde ik dat het bier zijn werk begon te doen en dat ik aan een goede nachtrust toe was. De vakantie is nog lang genoeg.

Vanmorgen toen we wakker werden waaide het ontzettend hard. Zo hard zelfs dat de was van de waslijn waaide en de scheerschuim van mijn gezicht. Dus vandaag maar niet scheren. Even na 9.00 u gingen we voor de derde dag op rij naar Athene. Onderweg in de bus lekker kletsen met een familie uit Weert. In Athene aangekomen brachten we een bezoek aan het nationaal museum en de Plaka. Dit is de uitgaanswijk van Athene, met veel winkeltjes en terrasjes. Even na de middag, we hadden niet veel bijzonders gezien vandaag, werd het toch tijd om iets te gaan eten. Keuze genoeg hier! Na lekker gegeten te hebben dwaalden we de rest van de dag wat door de stad op zoek naar kunst en cultuur. Van dat alles was hier genoeg, we verveelden ons dan ook geen moment. Terug op de camping even lekker onderuit om dan weer de avond door te brengen bij onze griekse vrienden van het restaurantje. Vanavond kregen we zelfs souvlaki aangeboden van een paar grieken, die er ook vaker zaten. We kwamen zo een beetje in gesprek. Alhoewel gesprek, met een beetje duits, engels en handen en voetenwerk konden we ons goed helpen. Het was gezellig, zo gezellig zelfs dat we niet in de gaten hadden dat het al ver na middernacht was toen ze toch wilden gaan sluiten.

Onze laatste dag in Athene was er een van rusten, muziek luisteren en slapen. Eerst ver na het middaguur, het was inmiddels 15.00 u geworden, ondernamen we wat aktie. We pakten wat spullen en begaven ons op weg naar Kaap Sounion, waar we de zonsondergang wilden meemaken. Dit moest iets bijzonders zijn. Het was maar een uurtje rijden, maar aangezien we ons al vaker verreden hadden, vertrokken we toch maar een beetje eerder. Een uurtje later waren we er. Het was er vrij druk, zodat we dachten dat we precies op tijd waren. We kwamen echter bedrogen uit. Om 17.00 u stond de zon nog zo hoog aan de hemel, dat het nog wel eventjes zou duren voordat de zon zou ondergaan. Er zat niets anders op dan ook nog maar even te wachten. In de buurt was niet veel te doen. Terrasjes en winkels waren er ook niet. Het enige wat het wachten leuk maakte, was het kijken naar mensen. Het wachten was echter niet voor niets. De zonsondergang was prachtig, alleen zou je nu romantisch met een meisje daar moeten zitten.... Terug naar de camping en voor de laatste keer naar onze vrienden. We kregen nog een heerlijk maal voorgezet en namen afscheid. Morgen vertrekken we naar Korinthe, ons volgende doel.

Deze ochtend begon zoals vele ochtenden hadden moeten beginnen, met een kleine trimloop. Na een lekkere douche pakten we onze spullen en reden we richting Korinthe. Daar we de goede afslag schijnbaar over het hoofd hadden gezien, belandden we midden in Athene. Dit kon natuurlijk niet de bedoeling zijn. Zonder kleerscheuren kwamen we er weer uit, het viel zelfs erg mee, om hier te rijden. Tegen de middag kwamen we bij het kanaal van Korinthe, wat er zeer indrukwekkend uitzag. We reden verder naar de ruines van het oude Korinthe. Helaas stond hier niet echt veel meer overeind en waren we snel uitgekeken. Het was nog vroeg in de middag en daar we nog behoorlijk fris waren besloten we verder te rijden naar Mycene, om daar nog een blik te werpen op de ruines. Leeuwenpoort Deze ruines waren beter bewaard gebleven. De ommuurde vesting met de leeuwenpoort zijn de moeite van een bezoekje zeker waard. Na rustig te hebben rondgekeken werd het tijd om een camping te gaan zoeken. We vonden de camping Xeni 2 in Palea Assini, waar veel nederlanders hun tenten hadden opgeslagen. Samen met een stel jongeren hadden we een schitterende avond op de camping. Ver na middernacht zochten we vermoeid onze slaapzakken op.

Na een paar uurtjes geslapen te hebben was het om 7.00 u weer tijd om op te staan. Aangezien het vandaag zondag was en de banken niet open waren werden we op rantsoen gezet. Als ontbijt hadden we cake en limonade. Na betaald te hebben, de voorraad geld slonk aanzienlijk, reden we verder naar Epidaurus. Hier zou het best bewaarde openluchttheater van Griekenland te liggen. Er werden zelfs nog stukken opgevoerd. Het theater zag er inderdaad nog schitterend uit. Ons volgende reisdoel was Nafplion, waar we een mooi venitiaanse burcht bezochten. We waren net te laat voor het middageten. De winkels sluiten 's middags. Aangezien we toch op rantsoen stonden was dat niet echt erg. Een fles water bracht uitkomst. Na de burcht bekeken te hebben reden we verder naar Sparta, waar we op camping Mistras onze tent opsloegen. Het was zoals de hele vakantie al, ontzettend warm. We pakten een lekkere verfrissende douche en deden een middagdutje in de schaduw. Tegen 18.00 u werden we wakker door een behoorlijk geknor. Het bleken onze magen te zijn. We vonden een goedkoop restaurantje, maar na een dik uur wachten hadden we nog niets gehad en leipen weg. Op de camping kochten we maar wat brood en tomaten, wat ook heerlijk smaakten. Na nog een paar pilsjes genuttigd te hebben lagen we vandaag vroeg plat.

De eerste zonnestralen maakten me tegen 7.00 u weer wakker. Van het trimmen kwam vanmorgen ook weer niets. Na een heerlijk ontbijtje, reden we zo snel mogelijk naar Sparta om er wat geld te gaan ophalen. Dit lukte prima. We reden naar Mistras. Mistras Een prachtige verlaten stad, met mooie paleizen en kerkjes. Tegenwoordig leven er alleen nog een aantal oude nonnetjes. Na er zo'n 2 uur te hebben rondgelopen reden we verder naar Kalamata. De rit voerde ons door een prachtig berglandschap. Het was maar 60 km rijden, maar we waren toch bijna 2 uur kwijt, voordat we via steile bergwegen in Kalamata aankwamen. Het was inmiddels 15.00 u geworden toen we de camping Maria Sea & Sun opreden. Een schitterende camping. We besloten hier een paar dagen te blijven, om een beetje tot rust te komen. De rest van de dag lagen we dan ook aan het strand om een beetje bruin te worden. Dit lukte niet als te best, maar een eerste poging was ondernomen. Lekker uitgeslapen stonden we de volgende dag weer op. Lekker rustig een ontbijtje nemen en op weg naar Kalamata. Hier zou een mooi kasteel staan, wat we wel wilden bekijken. Na veel zoeken en ondertussen even gevoetbald te hebben met de plaatselijke jeugd, vonden we het kasteel. Hier was dan ook alles mee gezegd. Het stelde dus niets voor. Gelukkig was het vandaag markt in Kalamata. Deze kleurrijke markt maakte de morgen weer goed. Lekker slenteren langs de kraampjes en proeven van de griekse delicatessen! Terug op de camping lieten we ons weer verleiden door de zon. Lekker bakken op het strand. Tegen de avond begonnen de bruintinten zich al een beetje te vertonen. Na een trimloopje van een 5 km en een koude douche, lagen we weer voor onze tent. Het was nog steeds behoorlijk broeierig en van slapen kwam niet echt veel.

Na een nachtje lekker gezweet te hebben, was een douche meer dan welkom. We pakten onze spullen en begaven ons op weg naar Olympia. Onderweg kwamen we verschillende politiepatrouilles tegen, maar deze lieten ons met rust. Tegen 11.00 u stonden we alweer op de camping in Olympia. Erg vroeg, de meeste kampeerders ontwaakten net. We kregen een plaatsje toegewezen, waarna we begonnen aan de was, deze moet natuurlijk ook gedaan worden. 's Middags maakten we nog een wandeling naar het dorp, waar we een aantal terrasjes uitprobeerden. De drank maakte ons moe en terug op de camping vervielen we weer in een oude gewoonte, luieren en naar muziek luisteren.

Het enige nadeel van dat vele luieren is dat je 's morgens zo vroeg wakker bent. Daar de camping winkel pas laat openging, liepen we naar het dorp voor het ontbijt en om wat inkopen te doen. Na een bezoekje aan het oude Olympia, veel was er niet van over, maar toch de moeite van een bezoekje waard, reden we verder naar Patras. PatrasPatras is de 4e havenstad van Griekenland. Het was niet druk onderweg, de wegen waren goed, zodoende waren we al snel op camping Rion. Deze camping ligt vlakbij de haven, van waar uit we morgen de Peloponessos verlaten. Zover is het echter nog niet. Eerst nog een bezoekje aan Patras, aangezien hier niet veel te beleven viel waren we al snel terug op de camping. Hier liepen we een stel nederlanders tegen het lijf, waarna een kleine "feestavond" volgde.Hetgeen wat er zich afgelopen nacht heeft afgespeeld, belette me niet om weer vroeg op te staan. Na het ontbijt verlieten we de camping richting de veerboot, die ons naar Antirrion zou brengen. Op de boot hadden we een kleine aanrijding. Een man in een dikke mercedes lette niet op bij het achteruit rijden en deukte onze nummerplaat. Het viel allemaal nogal mee en konden we onze reis voortzetten. In Arta aangekomen wilden we de beroemde turkse brug gaan bekijken. Daar we de brug niet direkt konden vinden hielden we een voorbijganger aan, deze vertelde ons dat de brug nog een paar kilometer verderop lag. We liepen verder en vroegen nogmaals. We zouden er bijna zijn. Een 100 m verderop stopte een auto. Hierin zat de man aan wie we net gevraagd hadden. Hij bracht ons naar de brug. Gastvriendelijk, niet! Na een blik geworpen te hebben op de brug, liepen we terug naar de auto en bezochten het orakel van de dood. Veel viel hier niet te zien en al snel vervolgden we onze weg naar Parga, alwaar we de gelijknamige camping als overnachtingsplaats kozen. Na een korte rustpauze verkenden we het plaatsje. Het is een klein vissersstadje met witte huizen, gebouwd tegen een met bomen begroeide berghelling. Leuk en knus. Genietend van het uitzicht lieten we, op een terrasje de avond aan ons voorbij gaan.

Vandaag stond een bezoekje aan Dodoni op het programma. Een plaatsje vlak onder Ioannina. Hier scheen een bijzonder oud theater te liggen. Na en lekker ontbijtje, het brood en de tomaten zijn hier uit de kunst, begaven we ons op weg. Onderweg kenden we geen problemen en schoten we goed op. Voor de middag konden we nog een bezoekje brengen aan dit theater. Veel bijzonders was dit niet, het kwam misschien ook omdat we al zoveel ruines en theaters gezien hadden. na een ½ uurtje hadden we het al gezien en reden verder naar Ioannina, waar we weer de tent wilden opslaan. Na een leuk plaatsje te hebben gevonden liepen we de stad in. Daar het zondag was, was er niet veel te doen. Alleen de terrassen van de restaurantjes zaten propvol. Er zat dus niets anders op dan dit goede voorbeeld te volgen. Niet dat we daar moeite meehadden! Tegen de avond gingen we maar terug naar de camping. Het liep vol en raar maar waar, het waren allemaal, nou ja bijna allemaal, nederlandse auto's die de camping opreden. De voertaal was deze avond het nederlands.

Daar Peter nog een bezoekje wou brengen aan Kalambaka moest hij al vroeg op. Ik had besloten om niet mee te gaan, zodoende kon ik wat langer blijven liggen. Tegen 8.00 u werd ik wakker en na een stevig ontbijtje en een douche werd het tijd om de omgeving te gaan verkennen. Ik stopte wat proviand in de rugzak en begaf me op weg. Mijn eerste doel was Perama, alwaar de grotten van Ioannina liggen. Na en kort bezoekje vervolgde ik mijn weg naar Kria. Dit dorpje leek wel uitgestorven te zijn. Buiten een oude man, die doof en blind was kwam ik niemand tegen. Dit viel tegen, want ik begon al behoorlijk dorstig te worden. Het was warm onderweg. Er zat dus niets anders op dan maar verder te lopen. Een uurtje later bereikte ik Eloassou. Hier zocht ik een terrasje op. De eigenaar sprak een beetje duits en vertelde over zijn werk in Duitsland en hoe hij hier een restaurantje was begonnen. Een tijdje later werd het drukker op het terrasje en nam ik afscheid. Ik begon weer aan de terugweg naar Ioannina. Onderweg kocht ik wat vers fruit en tegen 15.00 u was ik weer terug in de stad. Erg vroeg nog, dus nog even de andere kant uit richting Igoumenitsa. Onderweg kwam ik langs een bos, waar ik een kort uiltje knapte. Na een uurtje zocht ik een terrasje op en kwam in gesprek met een aantal grieken, die vroeger in Nederland gewerkt hadden. Het werd een gezellige namiddag. Het begon al te schemeren ten ik terug kwam op de camping. Peter was inmiddels ook terug en onder het genot van verschillende pilsjes vertelden we, wat we hadden meegemaakt die dag.

Vandaag was onze laatste reisdag in Griekenland. Na het ontbijt liepen we nog even de stad in om wat Italiaans geld in te slaan. Dit bleek behoorlijk lastig. Eerst bij de 4e bank kregen we wat we zochten, een paar lires. We pakten onze spullen en reden terug naar Igoumenitsa, ons begin en eindpunt in Griekenland. De wegen waren uitgestorven, zodat we al snel in de haven stonden. Hier parkeerden we de auto en liepen de stad in. We haalden ons ticket bij de rederij en de rest van de middag deden we niet veel meer, dan wat rondhangen en mensen kijken. De vakantie was bijna voorbij. Veel fut hadden we dan ook niet meer over om nog van alles te gaan zoeken. Na het avondeten was er weer een parade van grieken langs de terrassen. Mensen kijken is best leuk. Tegen middernacht keerden we terug naar de auto, waarin we een beetje probeerden te slapen. Dit lukte aardig, maar 's morgens waren we toch behoorlijk stijf en een korte wandeling was wee nodig om de ledematen weer een beetje op temperatuur te laten komen. Om 9.00 u meldden we ons bij het toegangshek tot de boot. Om 10.00 u zouden we kunnen inschepen. Het liep allemaal een beetje anders. De boot had een uur vertraging op gelopen en zo konden we pas even voor 12.00 u d boot op. We hadden geboekt voor een plaats aan dek, goedkoop, maar vreselijk warm. Schaduw was er vrijwel niet te vinden en meer dan het hoogst noodzakelijke werd dan ook niet meer gedaan. De enige afleiding die deze boottocht had waren de dolfijnen die met de veerboot meezwommen en een kort onderbreking in de haven van Corfu. Het was inmiddels al bijna donker toen we aanlegden in de haven van Otranto. Aan boord werden de passen nogmaals gecontroleerd en voordat we de boot mochten verlaten, moest een hasjhond nog even onze auto besnuffelen. Een uurtje later stonden we op de camping en kochten nog wat eten en drinken voor de volgende dag, want we wilden vroeg vertrekken. Na een kleine maaltijd in de stad doken we snel in onze slaapzakken, morgen is het vroeg dag.

Om 5.00 u liep de wekker af en een klein uurtje later waren we al op weg naar huis. Het eerste gedeelte verliep soepeltjes, daar er weinig of geen verkeer op de weg was. Tot Bologna was er geen vuiltje aan de lucht. Plotseling stonden we in de file. Er waren namelijk een paar ongelukken gebeurd, die ons verplichtten een klein uurtje stil te staan op de snelweg. Het was inmiddels even na 18.00 u toen we weer verder konden. In de buurt van Verona gekomen werd het tijd om een slaapplaats te gaan zoeken. Uiteindelijk vonden we een camping aan het Gardameer, la Rocca in San Pietro. Na een heerlijke maaltijd en een paar pilsjes gingen we vroeg onder zeil, want morgen volgde nog een lange dag. Als je eenmaal op weg naar huis bent wil je ook zo snel mogelijk terug!

Er werd weer vroeg op gestaan en tegen 9.30 u stonden we al aan de grens met Oostenrijk. Anderhalf uur later waren we al in Duitsland, waar de problemen begonnen. Het werd alsmaar drukker op de weg en files konden dan ook niet uitblijven. Tot aan Würzburg was het dan ook alleen maar langzaam rijden en stilstaan. Dit was behoorlijk vermoeiend en daarom namen we ook wat vaker dan gebruikelijk een korte rustpauze. Van Würzburg tot Köln konden we weer goed doorrijden. Hoe dichter we bij huis kwamen hoe donkerder het werd en ja hoor, toen we tegen 21.00 u Nederland binnenreden begon het te regenen. Hoe kon het ook anders. Een half uurtje later waren we terug in Herten en deden we ons verhaal onder het genot van een heerlijk koel pilsje. We hebben een geweldige vakantie gehad en zullen zeker nog eens naar het mooie Griekenland teruggaan.



Voor vragen en/of opmerkingen mail mij, of laat een berichtje achter in het gastenboek. (Huub Wolters)



HomeDagaanbiedingenAutohuurHotelsKortingsactiesVakantiehuizenVakantieparkenVliegtickets ReisverhalenLandeninformatieHelp