TravelSource.nl Logo 
HomeDagaanbiedingenAutohuurHotelsKortingsactiesVakantiehuizenVakantieparkenVliegtickets ReisverhalenLandeninformatieHelp
Afrika Auteur : Paul en Monique Schilders
Azië 
Australië E-mail adres : monique.schilders@planet.nl
 Europa 
Noord Amerika URL Homepage : http://home.planet.nl/~monique.schilders/
Zuid Amerika   Duitsland   Egypte   Florida   Frankrijk  Italië  (Sicilië)  Jordanië   Israël
Wereldreizen Reisverhalen : N.Zeeland  Noorwegen  Ruta Maya   USA+Canada   USA   Zuidelijk Afrika






 Italië reisverslag Paul en Monique Schilders. TravelSource.nl

Italië '99

1e DAG 27-08-1999 Tilburg - Pisa

Het is 4.00 uur als we vertrekken en op weg gaan naar Italië. In Duitsland stoppen we om 8.45 uur langs de 'autobahn' om te tanken. Na een kop koffie en 'heiße choco' vervolgen we onze route naar de Zwitserse grens. Drie uur later rijden we vlak voor de Gottard Tunnel in een file. Een kilometer voor het begin van deze, 15 kilometer lange tunnel, staan we stil. Om 13.00 uur vernemen we via de radio dat er in de tunnel een ongeluk is gebeurd en dat er inmiddels zo'n 7 kilometer file voor de tunnel staat. Waarschijnlijk zal de tunnel tot 14.00 uur gesloten blijven. Om de tijd te doden loop ik (Paul) naar de ingang van de tunnel. Deze blijkt inmiddels helemaal leeg te zijn. Klokslag 14.00 uur wordt de tunnel weer vrijgegeven en rijden we met ruim 2 uur vertraging verder naar Italië. Het is 15.15 uur als we de grens bereiken. Bij Como bereiken we de tolweg naar Milaan. Op de rondweg van deze stad nemen we een verkeerde afslag en belanden in de stad. Op zoek naar de 'autostrada' passeren we het indrukwekkende San Siro Stadion. Terug op de snelweg pikken we de tolweg naar het zuiden weer op. Het is 16.20 uur als we stoppen bij een Mc Donalds voor een hamburger, een frietje en een cola. Een kwartiertje later rijden we verder naar Piazenza. 165 kilometer verder stopen we opnieuw (18.40 uur), ditmaal om te tanken. Om 19.30 uur verlaten we de tolweg en rijden Pisa binnen.

Na wat zoeken vinden we vlakbij het station een eenvoudig hotelletje (120.000 Lire per kamer). We frissen ons wat op en gaan om 20.30 uur op zoek naar het Campo dei Miracoli. We wandelen naar het station, dat ik (Paul) herken van een interrail-vakantie (1990). Hier stappen we om 21.15 uur op de bus naar het 'campo'. Een kwartiertje later arriveren we bij het Veld der Wonderen. Via een poort bereiken we het 'campo'. We passeren het Baptisterium en de Duomo (dom) die helaas nauwelijks in het licht zijn gezet. Aan het eind van het 'campo' staat de wereldberoemde Scheve Toren van Pisa gelukkig wat beter in het licht. La Torre Pendente staat scheef en niet zo'n beetje ook. De top staat ruim 5.2 meter uit het lood en dat is veel meer dan we verwacht hadden. Nadat we wat foto's hebben gemaakt gaan we, benieuwd hoe deze monumenten er morgen in daglicht uit zien, vlakbij de 'torre' op zoek naar een restaurantje. Na onze eerste pizza deze vakantie bestellen we bij een hotel een taxi. Deze brengt ons voor 15.600 Lire terug naar het hotel (23.30 uur). Op de kamer werken aan we het reisverslag, lezen nog wat en gaan vervolgens slapen.

1283 Kilometers

 

2e DAG 28-08-1999 Pisa - Lucca - Toricella

We pakken de auto in en vertrekken om 8.15 uur. We parkeren vlakbij het Campo dei Miracoli. Via de paden in het groene grasveld op het 'campo' wandelen we naar het Baptisterium. Aangezien vroeger ongedoopte mensen niet in kerken werden toegelaten heeft men voor de dom het ronde Baptisterium gebouwd. Hoewel net als de 'duomo' ook dit gebouw in de steigers staat is duidelijk te zien dat de gevels, van de uit wit marmer opgetrokken gebouwen, kunstig bewerkt zijn. We passeren de dom en wandelen naar de toren. De loden contragewichten, waarmee men in de afgelopen jaren het verzakken heeft weten af te remmen, zijn duidelijk zichtbaar aan de voet van de toren. Evenals de kabels waarmee men de toren heeft gestabiliseerd tijdens recente werkzaamheden om de toren weer wat meer in het lood te krijgen. Om dit te bewerkstelligen heeft men, aan de zijde van de 'torre' die het minst is verzakt, grond onder de fundering weggeboord. Door het gewicht van de toren is de vrijgekomen ruimte dichtgedrukt en staat deze inmiddels weer enkele millimeters (!) rechter. Desondanks maakt de Scheve Toren van Pisa maakt net als gisteren veel indruk. We verlaten het Campo dei Miracoli en wandelen naar het Piazza dei Cavalieri.

Op weg naar dit plein pauzeren we in een park om een broodje te eten. Het Piazza dei Cavalieri blijkt een typisch Italiaans plein te zijn, dat omgeven is door paleizen. Het zwart witte Pallazo dei Cavalieri is de blikvanger van het 'piazza'. We wandelen terug naar het Campo dei Miracoli, pikken de auto op en rijden naar het zuiden van de stad. We parkeren aan de oever van de Arno en wandelen vervolgens langs deze rivier door de stad. Vanaf de bruggen over de rivier hebben we een mooi uitzicht over de rivier en de prachtige gebouwen langs de oever. Bij de Santa Maria della Spina Kerk draaien we om. We wandelen langs de andere oever terug naar de auto en vertrekken om 11.40 uur naar Lucca.

Het is 12.15 uur als we een plaatsje op een parkeerplaats weten te bemachtigen binnen de oude stadsmuren van Lucca. Via de smalle sfeervolle straatjes, die naar Romeins model een rechthoekig patroon hebben, wandelen we naar het Piazza San Martino. Na een kort bezoek aan de gelijknamige kathedraal wandelen we verder door het stadje dat in 180 voor Christus een kolonie werd van het oude Rome. Op een terrasje concluderen we dat Pisa mooier en indrukwekkender was dan Lucca. Hoewel we ons realiseren dat we nog niet alles in dit stadje hebben gezien besluiten we, mede gezien het feit dat we nog zo'n 3 uur moeten rijden, te vertrekken. We pikken de auto op en rijden om 14.00 uur richting het Lago di Trasimeno.

Onderweg missen we de afslag naar Toricella. Hierdoor arriveren we even voor 17.00 uur, een halfuur later dan gepland, in het hotel aan de oever van het meer. We checken in, pakken de koffers uit en gaan daarna douchen. Na een kop soep blazen we even uit van onze eerste echte dag in Italië. Nieuwsgierig schuiven we om 19.30 uur aan voor het diner: spaghetti, vlees met friet en ijs toe. Na een kop koffie in de bar van het hotel gaan we om 21.30 uur plat.

269 Kilometers

 

3e DAG 29-08-1999 Perugia - Assisi

Na het ontbijt wandelen we even naar de oever van het Lago di Trasimeno. Het is 9.00 uur als we vertrekken naar Perugia. Een uur later parkeren we de auto in een parkeergarage vlak onder de top van de oude citadel in deze stad.

Roltrappen (scala mobile) brengen ons naar de middeleeuwse stadskern, die vrijwel autovrij is. We arriveren in een gewelf dat ons sterk aan de vesting Akko doet denken, die we in het voorjaar in Israël hebben bezocht. Via typische Italiaanse straatjes wandelen we naar het Piazza IV Novembre. Hier bekijken we de Duomo, het Palazzo dei Priori en de Fontana Maggiona. Het betrekt snel en het begint te regenen als we wat verder 'pannini' (brood) voor de lunch kopen. We schuilen even op het terrasje van de bakker. Vanaf de citadel hebben we een goed uitzicht over Perugia en het mooie landschap. Als we de Etruskisch-Romeinse triomfboog Arco di Agosto bereiken, houdt het op met zachtjes regenen, het giet en onweert bovendien. We schuilen onder de boog maar worden toch langzaam nat en verruilen onze 'schuilplaats' voor een bushalte tot het weer droog is. Een lange trap voert ons langs een oud aquaduct. Via een prachtige middeleeuwse wijk bereiken we opnieuw het 'centro' van de stad. Terug op het Piazza IV Novembre eten we, terwijl het weer regent, een broodje op de stoep van de dom. Via de grote winkelstraat Corso Vannucci wandelen we terug naar de rand van de citadel. Hier bezoeken we kort een leuke rommelmarkt. Helaas is door het slechte weer de meeste koopwaar afgedekt. Omdat het er niet naar uit ziet dat het weer hier snel beter zal worden, besluiten we te vertrekken naar ons volgende reisdoel, Assisi. Via het gewelf dalen we weer af met de roltrappen. Als we bijna bij de parkeerplaats de openlucht bereiken, blijkt er inmiddels een noodweer te zijn losgebarsten. Terwijl de lucht groen ziet en bliksemflitsen en donder elkaar snel afwisselen zorgt een wolkbreuk ervoor dat we lang moeten wachten in de tunnel met roltrappen. Als we naar de laatste roltrap voor de parkeergarage rennen, giet het nog steeds.

Tijdens de rit naar Assisi staat de snelweg blank. Net buiten de stad, die net als Perugia op de top van een heuvel ligt, staat de belangrijkste bezienswaardigheid van Assisi, de Basilica di San Francesco. De enorme parkeerplaats en de souvenirkraampjes maken duidelijk dat we bij een toeristische trekpleister zijn gearriveerd. Omdat het nog steeds regent gaan de regenpakken aan en lopen we naar een cafeetje. Hier drinken we wat in afwachting van een opklaring. Als we naar de basiliek lopen is het weer een stuk beter. Enkele jaren geleden is de enorme kerk door een aardbeving beschadigd en gedeeltelijk zelfs ingestort. De restauratie werkzaamheden zijn nu nog in volle gang, getuige de enorme bouwput rond de Basilica di San Francesco. De kerk, gebouwd op de plaats waar de heilige Franciscus zijn roeping van God kreeg, blijkt ook van binnen mooi te zijn. Onder het middenschip bezoeken we het graf van Franciscus, dat pas in 1818 werd herontdekt. Achter in de basiliek liggen de relikwieën van deze heilige tentoongesteld. We verlaten de kerk, die sterk op toeristen is ingesteld en daarmee naar onze mening (te) commercieel is. Met een kleine omweg wandelen we door de mooie stad terug naar de auto.

We laten Assisi achter ons en rijden vanwege het slechte weer voorzichtig terug naar Toricella. Het is 16.05 uur als we in het hotel arriveren. Na het diner bespreken we het weer en de plannen voor de komende dagen. We besluiten morgen naar Sienna te gaan. Het is 22.30 uur als we naar boven gaan.

90 Kilometers

 

4e DAG 30-08-1999 Sienna

Het is 9.00 uur als we vertrekken naar Sienna. Een uur later parkeren we de auto in een parkeergarage vlakbij het oude centrum van deze stad.

Geen enkele straat loopt vlak omdat ook Sienna op 7, bijna spreekwoordelijke, heuvels is gebouwd. We wandelen dan ook via steile smalle straatjes naar het Piazza del Campo, het middelpunt van het middeleeuwse 'centro'. Op het door fraaie paleizen omgeven 12e eeuwse plein bevind zich de Fonte Gaia. Via deze mooie fontein lopen we naar de Torre del Mangia, de klokkentoren van het Palazzo Pubblico, nog altijd het stadhuis van Sienna. Na een kwartiertje wachten is het zover en beginnen we aan de klim naar de top van deze 102 meter hoge toren. Het trappenhuis blijkt berekend op kleine Italianen uit de Middeleeuwen en niet op het tweerichtingsverkeer van grote (dikke) west-Europeanen. Bij het passeren van 'dalend verkeer' trekken we de buik en bij lage doorgangen het hoofd in tot we uiteindelijk de top van de toren bereiken. Ondanks de donkere lucht genieten we vanaf de 'torre' van het panorama. Wat verder weg zien we de rijk versierde Duomo van Sienna gelegen tussen 1000den oude met terracota pannen bedekte daken. Maar met name het uitzicht over het 'campo' (veld), de Fonte Gaia en de 'pallazi' is magnifiek. Terwijl we over het halfronde hellende plein uitkijken proberen we ons voor te stellen hoe het er uit moet zien gedurende de befaamde Palio. De Palio is een paardenrace die 2 maal per jaar om het campo wordt verreden door vertegenwoordigers van 10 van de 17 'contrade' (districten) van de stad. Het centrale plein is dan bevolkt door 1000den mensen die de, slechts 90 seconden durende, race gadeslaan. Hoewel tijdens de wedstrijd vrijwel alles is toegestaan en het parcours enkele haakse bochten kent, gebeuren er nauwelijks ongelukken. Vervolgens beginnen we aan het laatste stukje van de klim naar de hoogste klokken in de toren. Paul houdt het op het 1e houten platformpje al snel voor gezien en begint aan de afdaling. Ik (Monique) klim verder waar pa al staat te wachten. Beneden aangekomen pikken we ma op en wandelen, via de straatjes rond het plein, richting de dom.

Pas als we voor de enorme zwart witte kerk staan hebben we in de gaten dat we deze bereikt hebben via een onvoltooid 'schip', dat de dom nog vele malen groter zou hebben gemaakt. De dom werd gebouwd van 1136 tot 1382 en werd niet afgebouwd omdat een groot deel van de bevolking stierf aan de pest. Helaas staat de schitterende gevel vandaag de dag opnieuw in de steigers. Omdat er een erg lange rij toeristen in de rij staat voor een bezoek aan de kerk besluiten we de dom te laten voor wat hij is. We dwalen door de gezellige straatjes van Sienna en pauzeren onderweg op een binnenplaatsje om een broodje te eten. Vervolgens passeren we opnieuw het Piazza del Campo en wandelen naar de eveneens grote San Domenico Kerk. Bij deze kerk hebben we een prima uitzicht op de dom die één heuvel verder ligt. De San Domenico Kerk is waarschijnlijk gesloten omdat deze behoorlijk aan verval onderhevig is. Ons volgende doel is het Fortezza Medicea, een bakstenen fort uit de 16e eeuw. Terwijl we naar de ingang van het fort zoeken krijg ik (Monique) plotseling kramp, spetterpoep dus. Net op tijd bereik ik een wc in een restaurantje tussen de verdedigingsmuren. Tot overmaat van ramp blijkt het toilet niet door te spoelen. Degene na mij wacht geen prettig gezicht. Omdat het fort verder tegenvalt wandelen we terug de stad in, op weg naar het 'centro'. Terug op het 'campo', één van de mooiste pleinen van Italië, blijkt het inmiddels enorm druk te zijn en dan te bedenken dat we inmiddels in het naseizoen zitten.

We wandelen terug naar de parkeergarage, kopen een kaartje en gaan op zoek naar de auto. Het duurt even voor we hem vinden omdat we op de verkeerde verdiepingen rondkijken. Als we bij de slagboom aankomen blijkt de uitrijtijd van het kaartje inmiddels verstreken. Nadat Monique vlug een nieuw kaartje heeft gehaald verlaten we de parkeergarage en gaan op zoek naar de 'autostrada'. Op de terugweg naar Toricella vallen er weliswaar wat druppels, maar als we het meer naderen klaart het op en breekt de zon door.

Om 16.30 uur zijn we terug in het hotel. Tot het diner eten we een kop soep, lezen (Monique), luieren (Paul) en wandelen een stukje. De hoteleigenaar meld ons dat het seizoen voor georganiseerde excursies naar Rome voorbij is. Er zit niets anders op dan deze trip op eigen gelegenheid te ondernemen. Na een prima diner smeden we in de bar onder het genot van een kop koffie/choco plannen voor ons bezoek aan Rome. Daarna gaan we vroeg slapen, morgen gaat om 5.30 uur de wekker.

175 Kilometers

 

5e DAG 31-08-1999 Rome

Om 5.55 uur vertrekken we naar de hoofdstad van Italië, Roma. Zo'n 2 uur later arriveren we in de buitenwijken van deze metropool. Op zoek naar een parkeerplaats dwalen we rond tot we een halfuur later de auto parkeren op het Piazza Ankara bij het Flaminio Stadion (AS Roma ?). Een vriendelijke Italiaan legt met handen en voeten uit dat het parkeren gratis is en dat we 100 meter verder kaartjes kunnen kopen voor het openbaar vervoer. Vanaf een vlakbij gelegen halte rijden we met de tram naar het metrostation Flaminio. Vandaar gaan we met de metro verder naar Vaticaanstad en stappen uit op het station Museo Vaticano. We wandelen naar de ingang van het complex waar een prachtige dubbele wenteltrap naar de musea leid. Omdat nu al erg druk is lopen we direct naar de Sixtijnse Kapel. Verrast passeren we de fantastisch mooie Galleria della Carte. Het plafond is versierd met religieuze afbeeldingen en veel goud. Maar de gang dankt zijn naam aan de schitterende geschilderde kaarten van gebieden die in de 16e eeuw afhankelijk waren van de kerk. De drukte in de Sixtijnse kapel blijkt mee te vallen. Michelangelo schilderde tussen 1508 en 1522 meer dan 300 beeltenissen op het 800 m2 grote plafond en maakte hiermee de kapel wereldberoemd. Het afgebeelde bouwwerk en de beelden zijn zo realistisch dat we bijna vergeten dat ze geschilderd zijn. Ook de tussenliggende bijbelse afbeeldingen lijken levensecht. Het is alsof de benen van een zittende man in de kerk bungelen. De fresco's maken een grote indruk op ons, niet in de laatste plaats door de restauratie die bijna is afgerond. De frisse kleuren van de fresco's waren namelijk volledig verdwenen achter een bijna zwarte laag vuil, die men op een aantal plaatsen bewust heeft laten zitten. Na een laatste blik op het beroemde vingertje van Adam verlaten we de kapel via de bibliotheek. Naast de vele kerken, tuinen en paleizen in Vaticaanstad zien we duizenden beelden en kunstwerken in de zalen die ons naar de uitgang brengen. Hoewel we ongetwijfeld slechts het topje van de ijsberg hebben gezien, besluipt ons langzaam het gevoel dat de kerk wereldwijd (arme) bevolkingsgroepen 100den jaren moet hebben uitgeknepen om een dergelijke rijkdom te vergaren. Na een broodje kaas in de snackbar van het Vaticaan (!) verlaten we de Museo Vaticano en wandelen naar het St. Pieterplein. Via de zuilenrijen betreden we het plein voor de imposante basiliek. Ook de gevel van de grootste kerk van de Christelijke wereld blijkt in de steigers te staan. Als we het plein oversteken staan we even stil op één van de stenen die een centerpunt van het ellipsvormige plein markeren en vanwaar men maar één in plaats van 4 zuilenrijen ziet. Als we de San Pietro betreden maken de afmetingen van de kerk indruk. Met name de gigantische pilaren die koepel met een diameter van 42 meter dragen zijn enorm. Onder één van deze pilaren dalen we af in de catacomben van de kerk waar de overleden pausen zijn begraven. Niet alleen het gebouw maar ook de vele prachtige kunstwerken en beelden van overleden pausen zorgen ervoor dat we ook de St. Pieter met gemengde gevoelens verlaten. De kerk heeft in deze stadstaat namelijk een enorme rijkdom en vele kunstwerken verzameld, maar ten koste van wat ..? We verlaten het St. Peterplein en wandelen over de Via della Conciliazione naar de Engelenburcht (Castel San Angelo), oorspronkelijk een familiegraf en later een pauselijke residentie. Hier steken we de rivier de Tiber over en verlaten Vaticaanstad. Na een korte pauze wandelen naar het Piazza Navona. Helaas staan de 2 prachtige fonteinen en een aantal van de monumentale panden aan dit plein ook in de steigers. Omdat het 'piazza' hierdoor de sfeer mist die er anders ongetwijfeld zal zijn, gaan we op zoek naar het Piazza della Rotonda. Na een Big Mac bezoeken we het op dit plein gelegen Pantheon. Dit imposante gebouw, oorspronkelijk bedoeld als tempel voor onder andere Caesar, werd later gebruikt als kerk. Op de 6 meter dikke gemetselde muren rust een, in één keer gestorte, betonnen koepel met een diameter van 43.3 meter! Een opening boven in dit gewelf zorgt voor zowel (zon)licht als regen in het Pantheon. Ons volgende doel is de Fontana di Trevi, Rome Trevi Fontein, gebouwd tegen de gevel van het Palazzo Poli. Het is een drukte van belang op de trappen voor de schitterende witte fontein. Terwijl we pauzeren en genieten van de monumentale 'fontana' gooien veel toeristen een muntje over de schouder in de fontein. Elke buitenlander die dat doet zal namelijk zeker terugkomen naar de 'eeuwige stad' Rome. Een halfuurtje later wandelen we verder naar het metrostation Barberini. Met de metro rijden we naar het Colosseum, de 'kuip' uit de oudheid. Als we het metrostation verlaten staan we voor het oude stadion dat zijn naam eer aan doet, het blijkt inderdaad kolossaal. Na wat zoeken vinden we de ingang van het Colosseum, dat 70.000 bezoekers kon herbergen. Vanaf de 1e ring hebben we een goed uitzicht over de tribunes en de kelder waar vroeger de slaven en wilde dieren verbleven. In de 18e eeuw heeft men het stadion erg lelijk gerestaureerd, hopelijk pakt men de zaken bij de huidige restauratie zorgvuldiger aan. Via de Boog van Constatijn en de tegenvallende opgraving Foro Romana, waar vrijwel geen één steen meer op de andere ligt, wandelen we naar het Piazza Venetia. Op dit plein is het witte Pallazo delle Assicurazioni Generale di Venezia de blikvanger. Voor het paleis staat het monument voor Vittorio Emanuelle II, de eerste koning van Italië. Vervolgens wandelen we terug naar het metrostation Barberini. De laatste stop is bij Spagna. De Spaanse Trappen vlakbij dit metrostation vallen wat tegen, omdat de treden bedekt zijn met (te) veel toeristen in plaats van de gebruikelijke bloemen. We zitten daarom snel weer in de metro op weg naar het station Flaminio. Na een korte rit met de tram stappen we om 18.30 uur vermoeit in de auto voor de rit naar het 'lago'. Zo'n 2 uur later arriveren we, een uur te laat voor het diner, in het hotel. Dit blijkt echter geen probleem, we kunnen alsnog aanschuiven. In de bar werken we het reisverslag bij, drinken en 'yahtzeeën' wat en gaan om 22.00 uur op stok.

411 Kilometers

 

6e DAG 01-09-1999 Lago di Trasimeno - Cortona

Met de zware dag van gisteren nog in de benen gaan we na het ontbijt terug naar de kamer en zijn lekker lui tot 10.30 uur. Vervolgens wandelen we naar een strandje aan het meer en gaan daar verder met luieren en lezen, nu echter lekker in de zon. Het is 15.45 uur als we terug gaan naar het hotel. Er staat voor het eind van de middag een bezoek aan het bergdorpje Cortona op het programma.

Als we ons hebben opgefrist en willen vertrekken geeft de auto bij het starten het signaal 'check oil' op het dashboard. Het oliepeil blijkt behoorlijk gezakt sinds onze aankomst in Toricella. Als de olie weer op het juiste peil is gebracht blijkt tot onze verbazing dat de auto het signaal blijft geven. Omdat er, voor zover wij kunnen nagaan niet veel aan de hand kan zijn, besluiten we het signaal het signaal te laten en gewoon te gaan rijden.

Het 20 kilometer verder gelegen middeleeuwse Cortona blijkt een typisch Italiaans dorpje te zijn met sfeervolle pleintjes, leuke winkeltjes en smalle steile steegjes. De Vicolo del Precipizio ofwel de Afgrondsteeg is een goed voorbeeld van zo'n steegje. Vanaf het Piazza Garibaldi hebben we een mooi uitzicht over de vallei met in de verte het Lago di Trasimeno. Als we op zoek gaan naar de Santa Margherita Kerk missen we een afslag en komen we in de Giardino Pubblici. Na een wandeling in deze openbare tuin besluiten we niet meer op zoek te gaan naar de kerk en terug te wandelen naar de auto.

Terug in het hotel dineren we, werken het reisverslag bij en gaan om 22.00 uur slapen.

60 Kilometers

 

7e DAG 02-09-1999 Florence

Duomo Florence

Na het ontbijt rijden we naar Florence. Het is 10.25 uur als we na wat zoeken vlakbij het station een parkeergarage in rijden. Terwijl de parkeerwacht de auto parkeert wandelen wij naar het centrum van Firenze.

Bij de grote San Lorenzo Kerk bereiken we het 'centro' van de stad. Op het plein voor de kerk is het markt. Terwijl we de kraampjes met toeristische 'GBR' *) passeren kan Monique net voorkomen dat een zakkenrollertje toeslaat. Een paar straten verder staan we plotseling voor de schitterende Santa Maria del Fiore, de 'duomo' van Florence. De dom en de Campanile, een 85 meter hoge toren, zijn opgetrokken uit wit, groen en roze marmer. De grote rode koepel van de 'duomo', de blikvanger van de stad, torent boven de drukke kleurige muren van de kerk uit. Voor de dom staat het Baptisterium uit de 4e eeuw en daarmee één van de oudste gebouwen van de stad. In het oost portaal van het Baptisterium bevind zich de Paradijspoort. De deuren uit deze poort, besteld om te vieren dat Florence bevrijd was van de pest, zijn prachtig versierd met 10 bijbelse afbeeldingen. We sluiten aan in de (lange) rij voor een bezoek aan de dom. Eenmaal binnen blijkt dat het interieur van de dom, met uitzondering van de fresco's op de binnenkoepel, erg sober is en daardoor wat tegen valt. Er staat een erg lange rij voor de trappen naar de top van de koepel. We besluiten het uitzicht vanaf de koepel te laten voor wat het is, verlaten de dom en wandelen naar het Piazza Signoria.

Op weg naar dit plein passeren we het Piazza del Republica. Helaas staat ook hier de grote triomfboog in de steigers. Via een drukke luxe winkelstraat bereiken we het Piazza Signoria. In tegenstelling tot de moderne kunst op het 'piazza' spreken de Neptunes Fontein en de beelden voor het Pallazo Vechio, waaronder de David van Michelangelo (kopie), ons wel aan. Het Pallazo Vechio (oude paleis) vervult nog steeds zijn oorspronkelijke functie als stadhuis van Florence. Via het 'pallazo' wandelen we door het Uffizi, een 'kantoor'-gebouw uit de 16e eeuw, naar de oever van de rivier de Arno. Hier kijken we uit over de beroemde Ponte Vechio. Deze 'oude brug' uit 1345, de enige die in de 2e wereldoorlog niet kapot werd gebombardeerd, draagt een groot aantal gebouwtjes. De smeden, looiers en slagers die hierin oorspronkelijk gevestigd waren, werden door Hertog Fernandino I in 1593 verwijderd omdat ze teveel stank en lawaai produceerden. De werkplaatsen, die deels over de brug hangen, werden verhuurd aan edelsmeden. Tot op de dag van vandaag worden op deze brug sieraden verkocht. Daarnaast loopt over de brug de Corridorio. Deze corridor verbond het Pallazo Vechio via het Uffizi met ons volgende doel het Pallazzo Pitti. Dankzij deze particuliere wandelweg konden de leden van de rijke Medici-familie heen en weer lopen tussen hun residenties zonder zich onder het 'gepeupel' op straat te hoeven begeven.

We steken de Arno over en pauzeren kort om wat te eten en te drinken, op wat even later een peperduur terras blijkt te zijn. Het Pallazo Pitti werd gebouwd door de bankier Pitti die de Medicini's naar de kroon wilde steken. Ironisch genoeg kochten zij het gebouw van de erfgenamen van Pitti die de bouwkosten niet konden dragen. In 1550 werd het de hoofdresidentie van de Medicini's en daarna woonden alle heersers van de stad er. Vandaag de dag zijn er in het paleis diverse musea gevestigd, maar daar hebben we geen trek in omdat er in Florence op straat al zoveel kunst te zien is.

In plaats van een museum besluiten we naar het Michelangelo Plein te wandelen. We steken opnieuw de Ponte Vechio over en lopen langs de Arno naar de Ponte alle Grazie. Deze brug brengt ons opnieuw naar de zuidoever van de rivier. Het laatste stuk klimt ieder in zijn eigen tempo naar het hoog gelegen Piazzala Michelangelo. Vanaf dit plein hebben we een prachtig uitzicht over de stad, met in het bijzonder de 'duomo' en de Ponte Vechio. Ook op dit plein staan kopieën van beelden van Michelangelo. Op de sokkel van David rusten we even uit en wandelen vervolgens terug naar het 'centro'.

De gevel van de Santa Croce Kerk is net als die van de 'duomo' uitgevoerd in wit, groen en roze marmer, uiteraard ontbreken ook hier de steigers niet. Als we de kerk betreden blijkt dat ook in de kerk de restauraties in volle gang zijn. In deze gotische kerk uit de 13e eeuw bevinden zich de graftomben van veel beroemde Florentijnen, waaronder die van Galileo en Michelangelo. We verlaten de kerk, steken het Santa Croce Plein over en wandelen terug naar de 'duomo'. We genieten opnieuw van de kleurige gevel met daar boven de rode koepel die nu beide vol in de zon staan. Via de markt op het plein voor de San Lorenzo Kerk wandelen we terug naar de parkeergarage.

De auto, die 'hoog' geparkeerd staat op een hydraulisch plateau, wordt naar beneden gehaald. We rijden het centrum uit en pikken al vlug de 'autostrada' A1 op. Rond 18.00 uur zijn we terug in het hotel. We lezen en luieren wat tot het diner. Na de dagelijkse pasta, een snitzel met friet en een ijsje drinken we in de bar van het hotel wat en spelen opnieuw een paar spelletjes yahtzee tot we om 22.00 uur gaan slapen.

*) Goed Bedoelde Rotzooi

275 Kilometers

 

8e DAG 03-09-1999 Pattasiano - Tuoro - Lago di Trasimeno

Vandaag slapen we uit. Na het ontbijt (8.30 uur) bekijken we wat folders en besluiten vervolgens naar Pattasiano te gaan, een klein dorpje dat een paar kilometer eveneens aan het Lago Trasimeno ligt. In Pattasiano wandelen we een stukje langs het meer. Het is geen strandweer, het is namelijk bewolkt en het waait hard. Daarom drinken we op een terrasje in het dorp een kop koffie en lezen een Telegraaf. Vervolgens pakken we de auto en rijden naar het vlakbij gelegen Tuoro. Omdat er niet veel te zien is in dit gehucht zitten we snel weer in de auto en rijden terug naar Toricella.

Terug in het hotel besluiten we om ondanks, het wat tegenvallende weer, toch aan het meer te gaan liggen. Lekker lui lezen we wat. Paul, die even terug naar het hotel is gewandeld, heeft gemerkt dat het daar een stuk warmer is dan aan de oever van het 'lago'. Daarom pakken we onze spullen en luieren verder op het terras voor het hotel. In de ijssalon naast het hotel eten we een lekkere ijsco en yoghurt. Vervolgens gaan we terug naar de kamer en beginnen met het inpakken van de koffers.

Na het diner (19.30 uur) stippelen we de route voor de terugweg naar Nederland uit. We besluiten via dezelfde route door Zwitserland te rijden als op de heenreis. We geven de hotelmedewerkers een hand en kruipen om 22.00 uur onder de veren.

51 Kilometers

 

9e DAG 04-09-1999 Toricella - Tilburg

Het is 5.55 uur als we vertrekken uit Toricella. Via de tolweg rijden we naar het noorden. Al snel is het zwaar bewolkt en niet veel later begint het hard te regenen. Ondanks het slechte weer en de vele bijna haakse bochten die de snelweg maakt, schieten we goed op. Net voor de Italiaanse grens tanken we en eten een hapje. Het blijft regenen tot aan de Gottard Tunnel. Door het slechte weer en de drukte staat er opnieuw een file voor de tunnel. De vertraging valt dit keer gelukkig mee en blijft beperkt tot een halfuur. Als we de tunnel uitrijden is het droog. Terwijl we Duitsland inrijden wordt het weer beter en is het zelfs warm. Het blijkt erg rustig te zijn op de 'autobahn'. Na een laatste (tank)stop in de 'heimat' rijden we in één ruk door naar Tilburg. Het is 20.30 uur als we bij Wah Sing een portie Chinees ophalen om ons bezoek af te sluiten aan het mooie Italia.

1423 Kilometers



HomeDagaanbiedingenAutohuurHotelsKortingsactiesVakantiehuizenVakantieparkenVliegtickets ReisverhalenLandeninformatieHelp