TravelSource.nl Logo 
HomeDagaanbiedingenAutohuurHotelsKortingsactiesVakantiehuizenVakantieparkenVliegtickets ReisverhalenLandeninformatieHelp
Afrika Auteur : Luddo Oh
Azië 
Australië E-mail adres : luddo@wanadoo.nl
 Europa 
Noord Amerika URL Homepage : http://www.geocities.com/Baja/2572/index.html
Zuid Amerika   Australië   Corsica  Dolomieten  Franse Alpen   Groot Brittanië   La Palma
Wereldreizen Reisverhalen : Noorwegen'91  '97  Pyreneeën   Tenerife  Zuid Alpen   Zwitserland






 La Palma Canarische Eilanden Spanje fietsreisverslag, Luddo Oh. TravelSource.nl

La Palma
Canarische Eilanden

Zoals gebruikelijk zoeken we in de winter de zon op om ons in het zweette werken. Nu is het eiland La Palma aan de beurt.  Het is het meestwestelijk gelegen eiland van het Canarisch archipel en relatief  rustigvergeleken met andere eilanden. Ondanks dat het eiland relatief klein is,valt er het nodige te fietsen voor mensen die van klimmen houden. Via D-reizenboeken we een relatief voordelig appartement in Los Cancajos. 
Het eiland is klein, maar ongelooflijk steil. Elk trap die je geeftgaat omhoog of omlaag, geen meter is vlak. In een week hebben we zo'n 400km gefietst, terwijl we niet eens overal gefietst hebben. Hoogtepunt wasde klim naar 2400 meter waar we vier en een half uur over hebben gedaan.Bovenop de top heb je een uitzicht op een gigantisch grote krater met eendoorsnee van 30 km en een diepte van 1500 meter.

De woeste kust bij Los Cancajos Ik neem dit keer niet mijn ligfiets mee, maar kies voor de oude Cannondale.De ligfiets past namelijk niet goed in een doos en het eiland is behoorlijkbergachtig. 
Zaterdagochtend arriveren de Luitjes in Amersfoort. Johans net aangeschafteKoga is zo exclusief dat hij niet op de Twinny Load past. Na wat passenen meten en een kort bezoek aan de fietsenmaker rijden we gezamenlijk naarSchiphol. Daar staat Joris al te popelen van ongeduld. Hij heeft zijn Pinarelloin een koffer opgeborgen. De Luitjes moeten nog twee dozen aanschaffen.Ook het demonteren van de fietsen gaat niet zonder slag of stoot en vereistde nodige zweetdruppels. Fietsen langs de zuidkustEr staat een enorme rij voor de incheck balie en onze fietsen trekkenzoals gebruikelijk veel bekijks. Een ander fietsduo staat ook in de rijmaar gaan met een ander vliegtuig naar Gran Canaria. 
Uiteindelijk kunnen we dan toch door de douane. Door de slechte weersomstandighedenis er slechts een startbaan beschikbaar. Hierdoor vertrekken we een uurlater dan oorspronkelijk gepland. De vlucht loopt voorspoedig en bij zonsondergangarriveren we op het kleine vliegveld van La Palma. De fietsdozen worden keurig afgeleverd en we spoeden ons naarde bus. Daar aangekomen blijken de chauffeurs hun dag niet te hebben. Zewillen onze fietsen alleen meenemen tegen 1000 Peseta’s. Er is echter genoegruimte en de hostess Ira weet ook niet goed hoe ze moet reageren. We makenflink stampei en zorgen er zelf voor dat er plaats komt voor de fietsen.Uiteindelijk loopt het met een sisser af  en worden we 5 kilometerverder bij het appartement afgezet. Het appartement is prima met een slaapkamer, huiskamer, ligbad en een keukentje. Het heeft wel te lijden aan achterstalligonderhoud. De koelkast deur sluit niet goed en met een stoel kunnen wedit oplossen. Dat kan verder de pret niet drukken. 
We zoeken een restaurantje op, waar we een redelijke maaltijdvoorgeschoteld krijgen.

De vulkaan Teneguia is in 1971 uitgebarsten

Zondag - 81 kilometer Fuencaliente el Faro

’s Ochtends zetten we de fietsen in elkaar en vertrekken voor een tochtrichting het zuiden. We fietsen langs het vliegveld en moeten meteen flinkklimmen. Het weer is met een temperatuur van 25 plus  goed en de inspanningkost de nodige zweetdruppels. Zoals gebruikelijk klimt Joris gemakkelijkvan ons weg. Ik kan nog niet goed mijn ritme vinden en moet duidelijk wennenaan het harde zadel. Dat is toch wel een verschil met een ligfiets. 
Onderweg houden we een lunchstop waar we van een mooi uitzicht op Tenerifeen Gomera kunnen genieten. Na de eerste zware tien kilometers stijgt deweg geleidelijk naar 700 meter. Bij Montas de Luna fietsen we door eenbos dat op relatief verse lava groeit. In 1971 is het eiland een stuk grotergeworden door de uitbarsting van Teneguia.  In  Fuencalientezoeken we een bar op en genieten we van het mooie weer. Tropische vegetatie in de buurt van Las NievesNa Fuencaliente kunnen we kiezen voor een route naar de vulkanen ofeen route naar Faro, de vuurtoren die zich op het zuidelijkste puntje vanhet eiland bevindt. We kiezen ervoor om eerst naar de vulkanen te gaanfietsen. We dalen stevig af over een niet al te goed geasfalteerd weggetje. Bij de splitsing blijkt dat de vulkaan nog circa 2 kilometer verder ligten dat alleen een onverhard weggetje er naar toe leidt. We keren om enklimmen weer terug naar Fuencaliente. Het is inmiddels al half 5, maartoch besluiten we om naar Faro af te dalen. Een waanzinnig snelle afdalingvolgt door een fantastisch vulkanisch landschap met verse lava. De afdalingis zo snel dat we een enkele auto inhalen en bij Faro aangekomen besluitenwe omkeren om nog voor donker in het appartement te zijn. 
De 12 kilometer zijn verre van vlak. Met name de eerste kilometersgaan tergend langzaam. Johan probeert even de fiets van Joris uit, maarvalt bijna om. Met een verzet van 39 –23 is het logisch dat Joris zo vervooruit fietst! 
Na een half uur stoppen we even om wat energie bij te tanken. Het steilstegedeelte is dan voorbij. Johan heeft dan extra energie gekregen en vliegtomhoog. Kort na elkaar komen we aan in Fuencaliente, waar Joris al weereen half uurtje heeft moeten wachten. Het wordt dan vrij fris en met eentrui aan dalen we snel af. De kilometers van die ochtend schieten voorbijen net na zonsondergang arriveren we in Los Cancajos. Een verdienstelijkeeerste dag. 

De stamkroeg in Santa Cruz de la Palma

Maandag – 65 kilometer – El Pilar

Na het ontbijt klimmen we op de fiets. Het gruizige wegdek bij eenwegonderbreking zorgt voor lekke band nummer 1 bij Joris. Na enige tijdkunnen we onze weg weer vervolgen.  Het kost ons wat moeite om dejuiste weg te vinden. We vragen twee keer de weg en uiteindelijk komenwe er achter dat we naar de verkeerde plaats hebben gevraagd, waardoorwe rondjes aan het fietsen zijn. De man waarschuwt voor een steil weggetjeen hij blijkt geen ongelijk te hebben. Het stukje 20% kost ons de nodigezweetdruppels. Gelukkig duurt het maar tweehonderd meter, maar dit is langgenoeg om Martin en Joris tot een tussenstop te dwingen. 
Uiteindelijk bevinden we ons op de goede weg, een prachtig  geasfalteerdweggetje dat af en toe met geniepig steile passages de helling op kronkelten naar Rifugio El Pilar leidt. Het weggetje is zeer rustig zonder enigverkeer. Joris is wederom vooruit gesneld en ik fiets samen met Martinomhoog. Even voorbij San Isidro komen twee Canarische keffers mij hartstochtelijkblaffend tegemoet, die ik met moeite ontwijk. De klim duurt maar voorten er komt maar geen einde aan. Enkele kilometers voor de top ligt Jorisplat op de grond uit te rusten. Ook hij heeft het zwaar gehad tijdens deklim en wist niet dat hij enkele kilometers voor de top is gestopt. Gezamenlijkfietsen we de laatste kilometers en bereiken we op 1400 meter de top. Aande andere kant van de pas ontvouwt zich een prachtig landschap. De wegkronkelt door lavastromen en op de achtergrond overheerst de gigantischeCaldera het landschap. Het lijkt erop dat de westkant van La Palma drogeren ook wat dichter bevolkt is. Na een snelle afdaling fietsen we door eentunnel en bereiken weer de oostkant van La Palma. 
Een geleidelijk afdaling brengt ons terug naar Santa Cruz, waar weop de boulevard een heerlijk terras vinden.

Johan vol in de remmen afdalend op een stuk 30%

Dinsdag – 84 kilometer Barlovento

We gaan vandaag richting het noorden. Via Santa Cruz fietsen we langsde kustweg die niet vlak is. Het gaat continu op en af met een aantal fraaiedoorkijkjes op zee en in diepe gargantas. 
Even na een aantal tunneltjes stoppen we voor een lunch. De weg isniet druk, maar we trekken toch veel bekijks bij de enkele bussen die langsrijden. Even verder rijden we door het aardige dorpje Los Sauces. De klimnaar Barlovento helemaal in het uiterste noord oostelijke puntje is behoorlijkpittig. Midden in het dorp stoppen we op een terrasje en genieten van hetprachtige weer. 
Op de kaart is een smal weggetje zichtbaar. We besluiten dit weggetjete nemen. Na een korte afdaling op glad asfalt wordt het wegdek gruizigen zeer hobbelig. Bij een boerderij lijkt de weg op te houden en aan watbewoners vragen we waar de weg is.  Deze wijzen op een weggetje datbijna loodrecht naar beneden gaat. Het is een weg bestaande uit betonnenplaten, maar de La Palmers verzekeren ons dat het goed bereidbaar is enop de grote weg uit komt. Vol in  de remgrepen balanceren we met eengangetje van minder dan tien kilometer per uur naar beneden. Af en toeheb je het gevoel dat je bijna voorover valt, zo steil is het. Ondanksde steilte rijden er enkele auto’s hetgeen ons weer gerust stelt. 
Plotseling zijn ook de betonnenplaten weg en belanden we op een zandpad.Dit kan nooit de bedoeling zijn en na enkele honderden meters is ook deweg weg. Joris struint nog even door het hoge gras, maar komt zonder succesterug.  Ver onder ons zien we de doorgaande weg lopen die onbereikbaarver lijkt te zien.   Er ontstaat lichte paniek, moeten we diesuper steile weg weer terug wandelen met de fietsen op de rug?  Danzien we plots dat een kleine afslag over het hoofd hebben gezien. Het lijktmeer op een  erf, maar we kunnen zo onze weg weer vervolgen. 
Na een goed kwartier staan we eindelijk weer op de doorgaande weg.Het is inmiddels al redelijk laat geworden en we besluiten dan ook de kortsteweg naar Santa Cruz te nemen.

Vervolg reisverslag




HomeDagaanbiedingenAutohuurHotelsKortingsactiesVakantiehuizenVakantieparkenVliegtickets ReisverhalenLandeninformatieHelp