Malta reisverslag, Huub Wolters. TravelSource.nl

Malta

De vlag van Malta

Na een hele tijd niet weg te zijn geweest werd het tijd om er weer eens tussenuit te gaan. Het reisdoel was dit keer Malta. Een klein eiland in de Middellandse Zee, dat je in 8 dagen kunt verkennen.

Even na vijven pikten we Peter en Marlous op en begaven ons op weg naar Rotterdam. Van hieruit vlogen we om 21.20 u naar Malta. Het vliegtuig zat propvol. De vlucht duurde 3 uur. Eenmaal door de douane werden we naar het hotel gebracht. Het was inmiddels al na middernacht. Het hotel zag er niet al te best uit, een beetje oud en muffig. Ook de badkamer liet te wensen over. We dropten onze spullen op de kamer en maakten ons op weg naar de pub, aan de voorkant van het hotel. Het was er best gezellig, zo laat op een dinsdagavond. Tegen 3.00 u doken we maar het bed in, morgenvroeg wilden we toch wat ondernemen.

Prachtige kleurrijke bussen (klik op de foto voor een vergroting)

Het was 8.00 u toen de wekker van zich liet horen. Een beetje vroeg, maar het moest maar. Een uurtje later zaten we in het restaurant van het hotel, een "english breakfast" naar binnen te werken. Beter gezegd, proberen naar binnen te werken. Het smaakte werkelijk nergens naar. Dus het laatste ontbijt hier in het hotel! Na een paar bankzaken afgehandeld te hebben, kregen we wat uitleg over het hoe en wat op Malta, van onze Vitamine-V hostess. Daarna eindelijk op pad. We stapten op de bus en werden op het busstation, even buiten het centrum van Valletta, gedropt. Het busstation stond vol metallemaal oude, kleurrijke bussen. Een mooi gezicht. Wij liepen door de poort het centrum van de stad binnen, op zoek naar leuke plaatjes. Daar het inmiddels na twaalven was, waren de meeste winkels en gebouwen gesloten. Er zat niets anders op, een terrasje te pikken en te genieten van een drankje, in de zon. Na een tijdje op het terras gezeten te hebben werd het toch tijd om iets te gaan ondernemen. We bezochten de plaatselijke bibliotheek, die de moeite waard zou zijn om te bekijken. Ze zag er inderdaad leuk uit, alleen jammer van die oude boeken.

De staat ervan liet veel te wensen over. Verder lopend door de smalle straatjes met de typische balkonnetjes, kwamen we terecht bij het fort St. Elmo. Dit lag er zeer onderkomen bij. Niet echt de moeite waard om hier verder te kijken, of we moeten de verkeerde ingang genomen hebben. Verder lopend langs de rivier kwamen we bij de Malta Experience. Een diashow over de geschiedenis van Malta. Deze voorstelling duurde 45 minuten, helaas kregen we niet alles mee. Een beetje ingedut, sorry! Het liep inmiddels al tegen 18.00 u en onze magen lieten van zich horen. We namen de bus terug naar St.Julians, waar we op zoek gingen naar een leuk restaurantje. Dit was niet moeilijk, er lagen er genoeg, alleen wat wilden wij eten. Uiteindelijk viel onze keuze op Alfonso's. Niet de keten, maar een leuk italiaans restaurantje. Het eten smaakte voortreffelijk. Na het eten nog een afzakkertje in de Blackbull pub, om dan, vermoeid, het bed op te zoeken. De eerste dag zat er op. Veel hadden we niet gedaan, maar een leuke, eerste indruk van Malta hadden we.

Spinola Bay

Aangezien het ontbijt gisteren niet helemaal naar wens was, moesten we vandaag op zoek naar iets anders. Niet ver van het hotel lag een leuk klein barretje, waar je kon ontbijten en genieten van zelf gemaakt gebak. Voor ons was het dit wel, lekker genieten. Na het ontbijt boekten we via Marjan, onze hostess, een auto voor de volgende 4 dagen. We liepen weer richting Spinola Bay, waar we even toeristje speelden en een aantal foto's maakten. Spinola Bay is een mooi plaatsje. Vervolgens namen we weer de bus, die ons andermaal naar het centrum van Valletta bracht. Het liep weer tegen de middag, dus snel de kerk in voor dat deze weer dicht ging. De St. John's Cathedral is zeer de moeite van een bezoekje waard, ook al ben je niet gelovig of zo. De vloer van de kathedraal bestaat volledig uit ingelegd marmer. Dit alleen al is een bezoekje waard. Verder de schilderijen en andere versieringen maken dit tot één van de bezienswaardigheden van Malta. Na een klein uurtje rondgekken te hebben moesten we de kathedraal verlaten. Ze gingen sluiten. Eenmaal buiten begon het te regenen. Niet echt geweldig. Daar het toch rond de middag was zochten we een overdekt terras op, waar we iets konden eten en drinken. Een dik uur later was het weer droog en zwierven we door de stad op zoek naar mooie dingen. Overal kwamen we toch weer een beetje hetzelfde tegen, schitterende gebouwen en mooie tuinen, met vergezichten over de stad. Van het Paleis van de Grootmeester hadden we ons iets meer voorgesteld, in veel ruimtes kon je niet binnen, maar de wapenzaal was toch het bezoekje waard. Het liep tegen 16.00 u toen we de bus namen naar Vittoriosa, aan de andere kant van de Grand Harbour. De zon begon weer een beetje te schijnen, wat lekker meegenomen was. We wilden een bezoekje brengen aan fort St. Angelo, maar dit was al gesloten net zoals de andere bezienswaardigheden. Wel hadden we een schitterend zicht op

Senglea, een andere voorstad van Valletta. We wandelden wat door de smalle straatjes en aangezien we hier ook geen bar tegen kwamen namen we maar weer de bus naar Valletta. Van hier uit met de bus naar Sliema. Ook hier waren de pubs dungezaaid. Uiteindelijk vonden we er één en konden we onze dorst lessen. José en Marlous doken nog even de winkels in, maar kwamen al snel terug, sluitingstijd! Vanuit het café liepen we de berg op richting St. Julians. Onderweg kwamen we een leuk mexicaans restaurant tegen, Marianna's Tex Mex, waar we een heerlijke maaltijd voorgeschoteld kregen. Daarna met de bus terug naar het het hotel. We stapten nog even onze stamkroeg binnen en dronken een paar pilsjes in het Rock Café, voordat we onder de wol kropen. Echt warm was het niet meer.

Tegen 9.00 u stonden we alweer klaar om er op uit te trekken. De telefoon ging, de man van het verhuurbedrijf stond bij de receptie klaar met onze auto. De papieren werden in orde gemaakt en vervolgens werden we naar de auto gebracht. Het was een 4-deurs Mazda 121. We namen de sleutels in ontvangst en gingen ontbijten. Na het ontbijt reden we erop uit. De auto bleek ruim genoeg voor 4 personen, wat we niet gedacht hadden. Even wennen aan het links rijden en aan de slechte wegen, maar zonder kleerscheuren kwamen we in Mdina. De oude hoofdstad in het midden van Malta. We vonden een parkeerplaats dichtbij de ingang tot deze oude stad, ook wel de stille stad genoemd. We maakten een wandeling door de stad. Wat opvalt is de rust en stilte die hier heerst. Na een bezoekje aan de kathedraal, kwamen we bij de oude muren van de stad. Vanaf deze muren heb je een schitterend uitzicht over het eiland. Je moet dan wel het weer mee hebben. Vandaag is het behoorlijk mistig en er staat een frisse wind. Na een uurtje verlieten we de stad door de Griekse Poort en liepen naar de St Pauls Church in Rabat. Rabat ligt vast aan Mdina, dus geen uren lopen. We liepen de zoveelste kerk in. Ook deze was mooi, maar viel in het niet bij de vorigen. Onze magen begonnen zich te roeren en dus zochten we een restaurantje op. De keus was beperkt en het eten niet echt goed. We liepen verder en bezochten de catacomben van St. Paul, hier viel niet echt veel te beleven. De catacomben van St. Agatha daarentegen waren het bezoekje meer dan waard. De fresco's op de muren zijn nog in een voortreffelijke staat en in sommige graven liggen nog de authentieke skeletten. Na de bezoekjes aan de catacomben zochten we de auto weer op en na een lekker bakje koffie, op weg naar kasteel Verdala. Na een tijdje zoeken, vonden we het kasteel, maar het bleek niet open voor bezoekers. We reden door naar de Dingli Cliffs, aan de zuidkant van het eiland. Een schitterend natuurgebied, met fantastische vergezichten. Helaas speelde ook hier de mist en de harde wind ons parten. Dan maar terug naar het hotel, waar we ons wat opfristen. Het was inmiddels tijd om een restaurant te gaan zoeken. Ons oog viel op Tapa Tapa, een spaans restaurant. Het zag er prima uit, helaas was het eten van wat mindere kwaliteit! Dan maar weer een lekker drankje nuttigen in "onze" pub. Nog even poolen en de dag was weer ten einde.

Na op onze vaste stek ontbeten te hebben was vandaag Gozo aan de beurt om met een bezoekje vereerd te worden. Het weer was een beetje twijfelachtig, maar we moeten toch wat. Onderweg naar Marfa-point, vanwaar het veer zou vertrekken, klaarde het al wat op en begon de zon door te komen. Tegen 11.30 u waren we bij het veer. Er stonden al wat auto's te wachten en wij sloten achteraan in de rij aan. Een half uurtje later was het dan zover en konden we het veer op. De overtocht duurde een klein half uurtje. In Mgarr legde de veerboot aan. Ons eerste doel op Gozo was weer een kerk, en wel de Ta' Pinu Church in de buurt van Gharb. Deze kerk lag in de middle of nowhere en was gesloten. De bijliggende heuvel met kruisweg, was leuk voor een korte wandeling. Na het middageten in Gharb, we vonden een klasse restaurantje, dat je hier niet zou verwachten, keerden we terug naar de kerk. Van binnen zag deze kerk er anders uit dan de andere kerken. Veel minder kleur, maar zeer mooi beeldhouwwerk. Ook de ruimtes met de dankbetuigingen van gelovigen hadden we nog nergens anders gezien. Weer buiten gekomen stond de zon hoog aan de hemel. Het werd tijd om iets buiten te ondernemen. De Azure Window was daar een mooie gelegenheid voor. Dus op naar Dwejra Point aan de westkust van Gozo. De wind en het water hebben hier een prachtig stukje natuur neergelegd. Uitgeslepen rotsen waar tegen de golven klotsen. Eigenlijk niet te beschrijven zo mooi! Van hier uit even een klein bezoekje aan de prehistorische tempels van Ggantija. Het was inmiddels bijna 16.00 u geworden en konden niet meer naar binnen. Wat we van buitenaf zagen was eigenlijk niet de moeite. Er lagen wat stenen op elkaar en dat was het. Cultuurbarbaren dat we zijn! Dan maar terug naar Victoria. We vonden een parkeerplaats dicht bij de Citadel. Ook binnen de muren van de Citadel stond weer een kerk. Ik had eigenlijk genoeg van die dingen gezien en bleef buiten in het zonnetje zitten. We verkenden de rest van de citadel, restauratiewerkzaamheden waren in volle gang, om vervolgens een cafétje op te zoeken voor een lekker bakje koffie. Tegen 17.30 u waren we terug in de haven en konden vrijwel onmiddellijk aan boord, na eerst betaald te hebben natuurlijk. Het leuke is dat je pas hoeft te betalen op de terugweg. Op de veerboot hadden we een prachtig beeld van de zonsondergang. De terugweg naar St. Julians reden we in het donker. Een hele onderneming, zonder straatverlichting en geen strepen op de weg in een vreemde omgeving. In St. Pauls Bay wilden we indiaans gaan eten. We konden echter het restaurant niet vinden en zo kwamen we terug in het hotel. Vlak bij het hotel lag ook een Indiaans restaurant, Bombay. Hier kregen we een perfecte maaltijd voorgezet en hoefden geen spijt te hebben, dat we dat ene restaurant uit het boekje niet gevonden hadden. Na nog een paar pilsjes in de Blackbull Pub, genieten op het terras, want de plaatselijke jeugd flaneerde in korte rokjes en topjes aan het terras voorbij, was het weer tijd voor een goede nachtrust.

Vanmorgen moesten we vroeg op, want er was markt in Marsaxlokk. Toen we de gordijnen openden, regende het behoorlijk. Zonder ontbijt, onze stamlocatie was op zondag gesloten, gingen we toch maar op weg. De hele weg naar het vissersdorpje toe bleef het regenen. Daar aangekomen was het vrijwel droog en konden we de markt verkennen. Het gedeelte dat vismarkt zou moeten zijn was maar klein en veel verschillende soorten vissen waren er niet. Door het slechte, bewolkte weer vielen ook de kleuren van de vissersbootjes in de haven, wat tegen. We hadden ons dit anders voorgesteld. Tussendoor even een kopje koffie drinken en wat eten. Helaas, de stroom in het dorpje was uitgevallen en een lekkere warme kop koffie was niet mogelijk! We liepen nog even over het andere gedeelte van de markt. Hier hadden ze vrijwel dezelfde spullen die je ook bij ons op de markt ziet. Niet veel bijzonders dus! Verder dan maar naar de volgende bezienswaardigheid, en wel de grot van Ghar Dalam. Hier kon je de overblijfselen bekijken van het oudst bekende menselijk en dierlijk leven op Malta. In het museum staan de botten tentoongesteld van van o.a. neushoorns en dwergolifanten, die hier ooit eens geleefd hebben. Het begon weer te regenen en wij op zoek naar een restaurantje voor het middageten. Dit bleek niet gemakkelijk. In Zurrieq, Siggiewi en Zebbug was alles gesloten. Dan maar eerst de Craft Village van Ta' Qali bezoeken. Ook dit was gesloten. Uiteindelijk vonden we in Rabat een italiaans restaurantje dat geopend was. Na het eten, de zon was inmiddels doorgekomen, reden we terug naar de Dingli Cliffs. Met een beetje zon zagen deze steile rotswanden er een stuk mooier uit. Een lekkere wandeling door het gebied maakt het helemaal af. Via een aantal binnenwegen, die niet echt geschikt waren voor een gewone personenwagen, maar wel leuk om gedaan te hebben, kwamen we bij de prehistorische tempels van Hagar Qim. Ook deze tempels waren afgesloten en konden we er alleen omheen lopen. Wat beweging is natuurlijk niet slecht. Tegen 17.00 u dronken we wat op het bij de tempels gelegen terras en kwamen erachter dat afgelopen nacht de klok een uur vooruit gezet was. Lekker stom hè! Dus maar weer terug naar het hotel. 's Avonds aten we in een restaurant, waar ze maltezer specialiteiten serveerden. Het smaakte prima, maar om dit vaker te moeten eten, nee!

Vandaag was onze laatste hele dag op Malta. Ons ontbijtrestaurantje was weer open en daar maakten we gretig gebruik van. Vandaag waagden we het er nog maar eens op om een prehistorische tempel te gaan bezoeken. De andere die we gezien hadden stelden in onze ogen, maar weinig voor. Maar toch. Op naar Tarxien, waar er ook één zou moeten liggen. Na wat door de omgeving gereden te hebben, vonden we uiteindelijk de plek, waar de tempel lag. Voor het hek en met een blik op de tempel bedachten we ons en reden verder. We vonden wat rust op het kerkhof, waar schitterende grafstenen de graven sierden. We vervolgden onze weg naar Ta' Qali, een Craft Village waar allerlei ambachten uitgeoefend worden, zoals glasblazen en de kunst van het zilversmeden. Het beloofde leuk te worden, alleen in het echt viel het weer tegen. De meeste bedrijfjes waren dicht, alleen een zilversmid, die zijn waren wilde verkopen en de glasblazerij waren open. De pottenbakkers en de wevers waren in geen velden of wegen te bekennen.
We keken even rond bij het glasblazen, toch leuk om dit gezien te hebben, waarna we verder reden naar Mosta. Afstanden zeggen op Malta niet veel. Oké, de wegen zijn niet alles, maar binnen een uur kun je van de ene kant, naar de andere kant gereden zijn! Eénmaal in Mosta aangekomen werd eerst een banketbakkerijtje binnengevallen. Hier deden we ons te goed aan de, in eigen keuken gemaakte, lekkernijen. Vervolgens brachten we een bezoek aan de dom. Deze dom heeft een van de grootste koepels ter wereld. Indrukwekkend, ook de binnenkant, schitterende schilderijen en beeldhouwwerken, was een bezoekje waard. Via een alternatieve route reden we terug naar Valletta. We kwamen in zulke nauwe straatjes terecht, dat het soms de vraag was of we er wel doorheen konden rijden. Toch vonden we het hotel en pikten een terrasje en genoten van het heerlijke weer en het schitterende uitzicht op Spinola Bay. Na een maaltijd in een grieks restaurant vermaakten we ons s'avonds in the Highlander Pub met een paar potjes snooker. In de Blackbull Pub, ons stamcafé, trad al enkele avonden Joe Carr op. Dat verveelde ons een beetje, dus maar wat anders zoeken en dat werd dus de Highlander Pub!

Na het ontbijt van vanmorgen was het tijd om onze spullen te pakken. We deden nog de laatste inkopen en wachtten geduldig op het busje dat ons zou oppikken. Tegen 13.30 u waren we al op het vliegveld. Veel te vroeg natuurlijk, want ons vliegtuig vertrok pas tegen !5.30 u. Een kleine 3 uur later stonden we alweer op, natte nederlandse bodem, ja, het regende en was onze vakantie ten einde. Het was een korte, maar leuke vakantie geweest. Eigenlijk lang genoeg om een goede indruk van Malta te krijgen.

Voor vragen en/of opmerkingen, mail mij, of laat een berichtje achter in het gastenboek!(Huub Wolters)