Al een paar jaar wilde ik (Ellen) naar Noorwegen.
De rust, de ruimte, de (ruige) natuur spraken me aan.
Elke folder over
Noorwegen vroeg ik aan en ik kreeg er steeds meer zin in.
Paul zag het, vanwege de toch wel grote
kans op slecht weer, niet zo zitten. Hij wilde wel met de auto, maar met
de auto op vakantie gaan leek mij weer niets. Dat kan ik altijd nog als
ik te oud ben om motor te rijden.
Totdat Gerard en Louise wel mee wilden naar
Noorwegen.
Met z'n tweeën (Ellen & Louise)
hebben we de folders doorgenomen, routes uitgezet en een top-tien lijste
gemaakt van wat we in ieder geval wilden zien. De mannen hadden maar één
wens: bochtjes.
Dat is gemakkelijk, want in Noorwegen is
er volgens mij geen rechte weg en ze zijn allemaal mooi.
Op de hoofdweg na, deze loopt van Oslo (E6)
naar Bergen en verder naar de Noordkaap.
Vooral in de buurt van Oslo is dit een drukke
weg.
We hebben uiteindelijk een reis van 3 weken
gemaakt en in totaal circa 4600 km. gereden. Vaak hebben we centraal gelegen
campings uitgezocht en van daaruit bezienswaardigheden bezocht. Het woord
"centraal" moet je daarbij ruim opvatten.
Deelnemer : Paul
: Yamaha TDM 850 met EZS-aanhanger
Ellen : Yamaha Diversion 600
Gerard : Honda Goldwing 1500 met EZS-aanhanger
Louise : BMW K75
Voor de heenreis boeken we de boot
van Scandinavian Seaways van IJmuiden naar Kristiansand.
De boot vertrekt om ongeveer 17.00 uur uit
IJmuiden en de volgende ochtend om 10.30 uur rijden we de boot af en de
reis begint. Een relaxte manier om aan de vakantie te beginnen. Terug
gaan we via Puttgarden. Het voordeel is dat we dan niet hoeven te
reserveren, zodat we afhankelijk van humeur en weer kunnen beslissen wanneer
we terug gaan.
Dag 1 : van Hengelo/Borne
naarIJmuiden
Het is 26 juni en we zijn
ruim van te voren in IJmuiden aanwezig.
Met dezelfde boot reizen
ook motorrijders die met de KNMV naar de FIM-rally gaan.
Het eerste wat wij horen
is dat de aanhangers in Noorwegen verboden zijn en dat we er niet in komen.
Natuurlijk hebben wij deze verhalen ook gelezen in de motorbladen, maar
van diverse kanten hebben we ook gehoord dat aanhangers voor toeristen
wel zijn toegestaan. Omdat we ook hulp zouden krijgen van de Goldwing Club
Noorwegen, voor het geval dat we worden tegengehouden door de douane, nemen
we de gok en gaan we met de aanhangers naar Noorwegen.
Op de boot kun je je goed
vermaken. Er is van alles te doen. Verschillende eetgelegenheden, barretjes,
winkels, sauna, bioscoop en zelfs een zwembadje. De volgende dag gaan we
meteen een eind rijden en we maken het daarom niet zo laat.
Omdat we in het voorseizoen
reizen hebben we met z'n vieren twee hutten. Het zijn wel goedkope hutten
en dat betekent dat je slaapt onder de auto/motordekken helemaal voorin
het schip.
Hier moet je niet over
na gaan denken, want als er iets gebeurt gaan die dikke waterdichte deuren
dicht en kun je geen kant meer op.
Volgende keer betaal ik
toch iets meer en huur ik een betere hut.
Dag 2 : van Kristansand
naar Sogetneset (bij Tjorhom) - 250 km.
De volgende morgen om ongeveer
10.30 uur komen we in Kristiansand aan, met een strakblauwe hemel en 25°C.
We worden toch een
beetje nerveus als we de douane zien. Komen we er zonder al teveel
problemen? we kunnen dus zo doorrijden. De douane kijkt totaal niet om
naar de aanhangers.
Vanaf de boot rijden via
de kustweg richting Mandal en bezoeken we de zuidkaap (als tegenhanger
van de Noordkaap) in Lindesness. Hier staat een oude bunker en een bord
met Noordkaap 2518 km.
Natuurlijk een leuke plek
voor een foto.
Omdat het al vrij laat
is gaan we niet verder via de kustweg, maar het binnenland in, op
weg naar onze eerste overnachtingsplaats. De route door het binnenland
is mooi. Kleine bochtige weggetjes, af en toe onverhard met grint, met
schitterende vergezichten en elke kilometer een waterval. In Sogetneset
vinden we een camping, met waterval en goede/schone voorzieningen, maar
geen winkel en wel veel muggen.
Dag 3 : Een rondje Lysebotn
- 110 km.
In enkele folders
hebben we deze foto gezien en bovenaan op ons lijstje gezet.
Het is een doodlopende weg
naar het lysefjord. De weg gaat over hoogvlaktes met aan beide zijden ijsmeren
en aan het eind elkaar snel opvolgende hairpins. Onderweg een schitterende
natuur en ook het asfalt is perfect. En weer een strakblauwe lucht en erg
warm. Echt een weg die je als motorrijder niet mag missen als je in Noorwegen
bent. In Lysebotn zelf is weinig te doen. Je kunt daar met de boot verder
of via dezelfde schitterende weg terug. De keuze is dan snel gemaakt.
Dag 4 : De Preikestolen
- 200 km.
De Preikestolen is een
rots die 600 meter loodrecht omhoog gaat vanuit het fjord en ligt aan de
andere kant van het Lysefjord, in de omgeving van Stavanger. De top van
de rots is vlak en kan lopend, (klauterend) bezocht worden. Het is ongeveer
2 uur heen en 2 uur terug. Bij mooi weer absoluut schitterend om te doen,
bij regen af te raden. En wat helemaal af te raden is, is om het in leren
motorpak te doen met de helm in de hand, zoals het Duitse stel dat we tegen
kwamen. In het restaurant beneden serveren ze lekkere stevige Noorse maaltijden
Wij hebben de leren broeken,
helmen en jassen achter gelaten in de koffers. De weg naar de Preikestolen
toe is best zwaar, maar zeer zeker de moeite waard
Wij hebben er de hele
dag voor uitgetrokken. In Noorwegen is het een toeristische attractie,
maar dat houdt niet in dat als je éénmaal boven bent dat
daar dan een groot restaurant staat waar je kunt uitrusten en wat kunt
eten en drinken. Er is boven een kleine houten kiosk die blikjes drinken
en ansichtkaarten verkoopt. Schuilen is er ook niet mogelijk. Wij hebben
gelukkig nog steeds die strakblauwe lucht
Terug beneden bestellen
we in het restaurant een stevige Noorse maaltijd, daar zijn we wel aan
toe
De heen- en terugreis rijden
we via de wat grotere wegen. Daarbij moet je denken aan onze landelijk
gelegen 80 km wegen. Omdat we in de buurt van de fjorden rijden betekent
dit ook een paar keer met de veerpont
Een paar jaar geleden waren
de tolwegen en veerpontjes in Noorwegen gratis voor motorrijders en fietsers.
We moeten nu echter voor de eerste pont betalen, terwijl de tweede gratis
is
Dag 5 : van Sogetneset
naar Amot - 175 km
's Nachts is het koud in
de tent en als we opstaan is het helemaal bewolkt. Snel pakken we alles
in en als we weg rijden begint het iets te regenen. Via wegnr. 45 en 38
rijden we naar Amot, via de hoogvlakte, waar het sneeuwt. En dat terwijl
er in Nederland een hittegolf is. Vanwege de regen huren we op de Groven
Camping een hut. Twee mooie hutje aan elkaar vast met een veranda ervoor,
waar we 's morgens lekker kunnen ontbijten
Dag 6 : De Gausta - 180
km.
Het weer is gelukkig goed.
Voor vanavond eerst wat boodschappen halen. We hadden vanuit Nederland
alcohol meegenomen. 24 blikken halve liters Alfa, 2 flessen rum en 2 flessen
Apfelkorn, voor als we het koud zouden krijgen
Dat was maar goed ook want
een half liter Heineken, 4,7% kost hier in de supermarkt fl. 7,00
1 fles rum en apfelkorn
hebben we weer mee terug genomen naar Nederland, want 's avonds valt het
met de kou wel mee, in de hutjes is immers verwarming
Via mooie bochtige wegen
rijden we naar Rjukan (wegnr. 37) en verder naar de berg de Gausta (1883
m). Het is niet de bedoeling om de berg te beklimmen, het is al middag
en niet zo heel erg warm. Als we echter onderaan de berg staan en
naar de top kijken dan lijkt het niet zo ver en begint het toch te kribbelen.
We gaan langzaam op weg. Eerst met de bedoeling om een eindje omhoog te
lopen. Louise vraagt aan een Duitser die naar beneden komt of het ver is.
"Nicht so weit mehr" is het antwoord en we besluiten door te lopen. Het
was dus WEL weit. Ruim 2,5 uur heen en 2 uur terug. Omdat het op de parkeerplaats
(door de gure wind) nogal koud is hebben we de motorjassen aangehouden.
Deze zijn warm en eigenlijk te zwaar om een berg te beklimmen en we zijn
dan ook al snel helemaal bezweet. Verschillenden keren moeten we door de
sneeuw en over rotsen en keien. Veel zwaarder dan naar de Preikestolen
Als we na 2,5 uur klauteren
eindelijk boven zijn is het al laat in de middag. Gelukkig is er een berghut
waar we wat kunnen eten en drinken. Ook verkopen ze er t-shirts, met een
print erop van de Gausta. Omdat we helemaal nat van zweet zijn, zijn deze
droge t-shirts een uitkomst
Ook is er een toilet op
de top. Volgens de bordjes de hoogstgelegen toilet van heel Noorwegen.
Deze toilet is een pot in een hutje op een overhangende rots. Als je het
deksel omhoog doet zie je de Gausta van bovenaf
Bij helder weer kun je
1/6 van Noorwegen zien. Wij hebben mooi helder weer en zeker is dat we
heel ver kunnen kijken. De terugweg is koud. Het is al laat en de
wind guurt over de sneeuw en om de berg heen. In deze tijd van het jaar
wordt het niet echt donker in Noorwegen en ben je het gevoel van tijd kwijt.
Het koelt echter wel af en het is dan ook een tegenvaller als we eenmaal
beneden, ook nog circa 100 km moeten rijden. Ook hebben we alle vier onze
gezichten verbrand
's Avonds gaan we wel moe
en voldaan naar bed en dromen we van de mooie vergezichten en niet van
de barre tocht er na toe.
Vervolg reisverhaal Noorwegen