Dag 7 : Het Telemarkkanaal
- 280 km.
Vandaag eerst naar Heddal.
Bekend vanwege de oude stavkirke. Deze is in 1240 gebouwd en het is de
best bewaarde en grootste stavkirke in Noorwegen. Helemaal van hout met
een leien dak. Jammergenoeg kunnen we vandaag de kerk niet binnen omdat
er een dienst is
Van daaruit rijden we naar
de reeks gereguleerde sluizen bij Vrangfoss. Dit zijn 8 handbediende sluizen
achter elkaar. We hebben geluk want er zijn net twee boten in de sluis.
Het Telemarkkanaal strekt zich uit van de kust bij Skien tot Dalen, ver
in het binnenland en er moet een hoogteverschil van 72 meter worden overbrugt.
In het totaal zijn er 17 sluizen in het Telemarkkanaal. 's Avonds is het
weer vreselijk koud en we zijn blij dat we een hutje met verwarming hebben
Dag 8 : van Amot naar
Aurland - 430 km
Op de hoogvlaktes is het
erg koud met een gure wind. In de dalen is het lekker. Als je van de hoogvlaktes
de dalen in rijdt dan komt er een lekker warm briesje je tegemoet
Vandaag rijden we een lange
route en rijden we door de eerste echter sneeuwwallen
Via Roldal, Odda, (rechts
langs de fjorden), Kinsarvik, Eidfjord (Mabodalen), Fagerheim, Geilo (Usterdalen),
Hovet (Aurlandsdalen) en de Hardangervidda naar Aurland
Bij de Vöringfossen
(fos is een waterval) stoppen we. Dit zijn de grootste watervallen van
heel Scandinavië en deze moeten we zien. Het is heel erg mistig en
we horen de watervallen maar we kunnen er niets van zien
De weg voor Aurland zit
vol met tunnels met in de tunnels haarspeldbochten. Veel tunnels zijn ook
onverlicht en het is dan een hele rare ervaring om in zo'n donkere tunnel
achter een Goldwing te rijden. Als deze remt is gelijk de hele tunnel verlicht
en is het net of je achter een kerstboom rijdt. We komen laat in
Aurland aan (18.30 uur) en mede omdat het regent is er geen hutje meer
te krijgen. We nemen een kamer in wat men een motel noemt
Het is een oud huis met
een aantal kamers en met de douche in de kelder. Deze kun je alleen bereiken
via een buitendeur. Dus kamer uit met je handdoekje en zeep onder de arm
naar buiten en via een andere deur naar de garage. Je staat dan te douchen
met naast je de werkbank en de fietsen en als er boven in één
van de hotelkamers iemand water gebruikt heb je beneden niets
Dag 9 : van Aurland naar
Lom - 270 km
In eerste instantie is
het de bedoeling om de Flamspoorbaan te bezoeken maar omdat het motel tegenvalt
en het weer ook niet al te best is rijden we door. Via een kleine weg van
Aurland naar Laerdal. Sneeuwbuien onderweg, ijs op het vizier en aan beide
zijden grote sneeuwwallen. De Auerlandveien is een oud bergpad dat
is uitgebouwd tot een belangrijke verbindingsweg. Vanaf Auerland gaat het
meteen omhoog (10%) met veel bochten. Je moet niet vergeten om een paar
keer te stoppen en achterom te kijken want het uitzicht is fantastisch.
Voor het uitzicht zou je de route eigenlijk omgekeerd moeten rijden
In één van
de motorbladen heb ik ooit een foto gezien van een weg met grote
sneeuwwallen en een motorrijder. Ik heb toen gezegd dat ik deze weg zal
gaan zoeken om daar ook zo'n foto van mezelf te laten maken. Volgens mij
is het deze weg. In ieder geval zijn er grote sneeuwwallen
Ik heb eindelijk de foto
die ik graag wil hebben. Alleen was het weer toen beter dan nu
We rijden door en tussen
de (sneeuw)buien door schijnt de zon. Als je dan van de hoogvlakte een
dal inrijdt dan voel je de warmte
Verder via Borlaug (Laerdal),
Maristuen, Tyin, Ovre, Årdal en dan via een privé-tolweg naar
Luster. Deze privé tolweg is ongelofelijk slecht, maar ook verschrikkelijk
mooi. De aanhangers stuiterden soms wel een meter de lucht in. Maar
door de mooie vergezichten en natuur vergeet je het slechte wegdek snel
Over de Jotumheimen (zomerski
gebied) rijden we naar Lom. Op de Jotumheimen word volop geskied.
In een berghut sterken we ons met de plaatselijke specialiteiten: Rommergrot
en Spekkemat. Louise en ik willen hier graag overnachten. Het is een gezellige
berghut met een open haard en uitzicht op de skipistes, maar Gerard en
Paul hebben hun zinnen gezet op Lom. Lom staat erom bekend dat er de minste
regen valt van Noord-Europa en daarom hebben zij dit dorpje uitgekozen.
We besluiten door te rijden, nog niet wetende waarom Lom zo droog is. Het
ligt hoog aan de noordkant van de Jotumheimen en er waait een stevige koude
wind. Maar dit weten we nog niet als we besluiten om dan toch maar verder
te gaan. Via een mooie op- en neerweg rijden we over het zeer imponerende
hooggebergte, met metershoge sneeuwwallen
Regelmatig stoppen we om
de handjes aan het blok te warmen. Het wordt tijd voor handvatverwarming.
In Lom zijn volop huisjes te huur. 's Avonds gaan we het dorp bekijken.
In Lom staat een mooie Stavkirke en een mooi beeld van een Trol
Dag 10 : van Lom naar
Loen - 150 km
Via Ottadalen en wegnr.
258 (de oude weg van Grotli naar Hjelle de zgn. Gamble Strynefjellsvegen
) vervolgen we onze reis. Tot aan de top is de 258 onverhard. Het eerste
gedeelte hebben we sneeuwbuien en als we boven zijn schijnt de zon. Wel
vreemd rijden, door de papsneeuw en een onverhard wegdek. Als we boven
zijn drinken we in het restaurant een kop koffie. Het is beredruk want
er zijn snow-boardwedstrijden. We vragen ons nu wel af wat we hier in vredesnaam
met de motor doen. Gelukkig komen we nog enkele motorrijders tegen (ook
Nederlanders), zijn we niet de enigen. Als we verder de pas afrijden
wordt het weer warmer en hebben we mooie uitzichten op de gletsjers en
we weten weer wat we hier doen met de motor. Noorwegen is een paradijs
voor motorrijders
In Loen huren we hutjes
(alweer) op een camping (Tjugen) met uitzicht op een gletsjertong
Dag 11 : de Briksdalbreen
- 125 km
De ijskap in het Jostedal
is de grootste van het Europese vasteland. Er zijn diverse gletsjertongen.
Wij bezoeken de bekende gletsjertong Briksdalbreen, mooi maar wel toeristisch.
Na de twee bergtochten te voet laten we ons met een karretje met een fjordenpaard
ervoor naar boven vervoeren
Op de gletsjer kun je onder
begeleiding een gletsjertocht maken. Wordt je met touwen allemaal aan elkaar
vast gebonden en ga je de gletsjer over. Als er dan iemand uitglijdt en
in een kloof valt ga je er allemaal achter aan. Ons lijkt het niets
's Avonds rijden we naar
de minder bekende gletsjertong Kjennsdalbreen. Dit is de gletsjer waar
we vanaf ons huisje opkijken. Deze is alleen via een particuliere tolweg
te bereiken. Dit houdt in dat je een envelop uit het kastje aan de kant
van de weg haalt, hier het voorgeschreven bedrag instopt, je kenteken op
de enveloppe schrijft en de enveloppe weer terug in het kastje doet
De bedragen zijn minimaal,
en dus de wegen ook :-)
Wel spectaculair om foto's
te maken. Met de motor kun je bijna tot aan de voet van de gletsjer
rijden. Het laatste stuk zijn rotsen en de Goldwing heeft hier wel moeite
mee. Voor de TDM is het natuurlijk een makkie. (De K75 en de Diversion
hebben we thuisgelaten)
We hebben een schitterend
huisje. 's Avonds gaan we barbecuen en omdat het goed weer is zitten we
nog lang buiten en kijken naar de gletsjer
Dag 12 : van Loen naar
Andelsness - 190 km
Eigenlijk willen we niet
weg uit dit mooie huisje, maar we hebben nog een route die we beslist willen
rijden: De Trollstigveien
Via Dalsnibba, Eidsdal
en Trollstigveien naar Andelsness. De route van Geiranger naar Andelsness
noemt met de Golden route
De tolweg naar Dalsnibba
heeft hellingen van 12%. Er is een schitterend uitzichtspunt. Heel bekend
zijn de foto's met uitzicht over het fjord vanaf een uitstekende rots (Flydalsjuv).
Jammergenoeg is het nu mistig en rijden we dus maar door
De bekendste bergweg (vooral
bij motorrijders) is de Trollstigveien
Jammer,het is nog steeds
mistig
In Andelsness huren we
een hut. Deze hut kost 80 gulden per nacht en hier heb je dan een huisje
voor met 2 slaapkamers, een hal, een grote woonkamer, een keuken (met alle
voorzieningen uitgerust), een drooghok, een douche en WC. Het heeft niets
meer met kamperen te maken, of we moeten de tent in de woonkamer opzetten
Dag 13 : Naar de Atlanticveien
- 264 km.
Gerard is vandaag jeirg,
dus we gaan eerst naar Molde om gebak te eten. Vandaaruit gaan we naar
de Atlanticveien. Deze weg bestaat uit een 5 km lange tunnel, een pontonbrug
en de op één na langste hangbrug van Noorwegen. We
hebben hier een foto van gezien en het lijkt spectaculair. De oceaan is
hemelsblauw, maar we zien de weg niet zo mooi als op de (lucht)foto uit
de folders. Desalniettemin wel mooi en goed asfalt
Aan het begin van de hangbrug
betalen we vandaag voor de zoveelste keer tolgeld. Omdat we via dezelfde
route terug moeten naar de camping, draaien we voorbij het tolhutje aan
de andere kant van de brug. Dom. De dame in het tolhuisje is onverbiddelijk,
we moeten opnieuw betalen. Hadden we maar voor het tolhuisje moeten draaien.
Het enige alternatief is ruim 200 km om rijden en zo principeel zijn we
ook weer niet
's Avonds gaan we uit eten
bij een pizzeria. Met twee motoren. Zoals altijd rijden de heren
heen en omdat zij een biertje wilden drinken, de dames terug, In de pizzeria
vinden ze dat echter zeer ongeloofwaardig en Gerard en Paul krijgen geen
tweede biertje want ze moeten nog rijden. Na lang aandringen en de belofte
dat Louise en ik echt terug rijden krijgen ze nog een biertje. Bij het
verlaten van de pizzeria worden we gecontroleerd
De bediening gaat mee naar
buiten om te kijken of Louise en ik echt op de motor terug rijden met de
heren achterop. Dat hebben ze duidelijk nog niet eerder gezien. Natuurlijk
rijden we iets harder weg dan normaal
Dag 14 : van Andelsness
naar Oyer (bij Lillehammer) - 300 km
Vanaf hier wordt het tijd
om weer Zuidwaarts te gaan, richting Zweden. Eerst nog even heen en terug
rijden over de Trollstigveien. Het is schitterend weer en dus zeer de moeite
waard
Via Romsdalen en Gudbrundsdalen
rijden we naar Oyer (boven) Lillehammer en zetten we voor de verandering
de tent weer op. (Camping Hunderfossen)
Als 's avonds de zon achter
de bergen verdwijnt komen de muggen. In grote aantallen
Op de hoogvlaktes heb je
daar minder last van. Waarschijnlijk komt dat door de kou
Dicht bij de camping ligt
de olympische bobslee-baan, in de zomer kun je meerijden met ervaren rijders
(100 km per uur, je mag geen hartklachten o.i.d. hebben....)
Dag 15 : de Peer Gynt
Veien - 220 km.
Vandaag rijden we de Peer
Gynt Veien route. De Peer Gyntveien is een begrip in Noorwegen, met
wijdse uitzichten, besneeuwde bergtoppen in de verte en stilte. De weg
is grootdeels onverhard, maar goed te rijden. Het is echt een hele mooie
weg, maar omdat we al zoveel schitterende indrukken in de afgelopen dagen
hebben opgedaan zijn we hier een beetje immuun voor. We rijden dan ook
niet de hele route af en gaan via Espedalen terug (wegnr. 255)
Voordat we terug gaan naar
de camping wassen we eerst de motoren, ze zijn een paar kilo zwaarder geworden.
We balen eigenlijk een beetje dat we nog steeds geen eland hebben gezien
en we besluiten daarom een eland-safari te boeken. We hebben er eerst wat
twijfels over, maar het is echt gaaf en gezellig. Omdat we met de motor
zijn, mogen we bij de gids in het busje. De rest moet met eigen auto erachter
aan. Het is heel interessant om de verhalen van die man te horen, bovendien
zie je zo meer dan als we zelf zouden rijden. We vertrekken om 20.00 uur
bij de plaatselijk VVV en rijden naar de hoger gelegen gebieden. Via allemaal
kleine, onverharde wegen komen we bij een boerderij waar we een stukje
elandenvlees krijgen met een soort Noors brood. We blijven ongeveer 45
minuten en in die tijd bekijken we de boerderij. Om circa 23.30 verdwijnt
de zon achter de bergen en we rijden terug. Het is dan schemerig en de
Elanden komen te voorschijn. We zien zeker 20 elanden. Een echte
aanrader om te doen
Dag 16 : Lillehammer
- 50 km
Vandaag rijden we niet.
We rusten wat uit voor morgen, want we gaan via de E6 naar beneden
We bezoeken Lillehammer
en het olympisch dorp
Dag 17 : van Oyer naar
Ljungskile (Zweden) - 470 km
Via Hamar en de E6 rijden
we naar het zuiden. Natuurlijk stoppen we even bij Hamar om een foto van
het Vikingskip te maken. Onderweg, in de buurt van Oslo worden we van de
weg gehaald door de politie. Meteen denken we aan de aanhangers. We mogen
vast niet verder. Maar we maken ons ongerust om niets. Het is een alcohol-controle.
We moeten 'bloasen'. 11.00 uur 's ochtends en iedereen die hier voorbijkomt
wordt van de weg gehaald.
Vanaf de E6 rijden we verder
via Halden (wegnr.22) naar Zweden
We overnachten op camping
Ljungskile. Een camping met weinig voorzieningen en eigenlijk niet ingericht
voor tenten, maar we mogen één nacht blijven en we krijgen
een heel mooi plekje aan het water. 'S avonds gaan we eten
bij 'Villa Sjotorp'. Het is luxe eten (d.w.z. weinig voor veel geld)
maar wel heel leuk. Het is een soort villa Kakelbont (Pippi Langkous),
met slechts enkele tafeltjes. We eten buiten in de tuin, met schitterend
uitzicht over de zee. Omdat we een stuk zuidelijker zitten, gaat de zon
ook weer onder. Dit hebben we de afgelopen 16 dagen gemist ;-)
In de tuin staat een hele
grote boom, met een hele lange schommel, boven een afgrond. Paul en Gerard
proberen deze uit en ze zijn er niet meer vanaf te slaan
Ken je het spotje van dat
biermerk, met de schommel bovenop een flat.... Zoiets
Dag 18 : van Ljungskille
naar Kopenhagen - 360 km
Via Helsingborg-Helsingor
gaan we naar Kopenhagen. Als we de boot afkomen is het erg warm en Nederlands
benauwd. In Kopenhagen is het zelfs heet. 30°c. het is wel even
omschakelen van de rustige Noorse wegen naar het drukke stadsverkker in
de Deense hoofdstad. Kopenhagen is een gezellige stad, met een hele grote
stadscamping waar altijd plek is
Dag 19 : Kopenhagen -
0 km
We doen een dagje Kopenhagen.
Het is verschrikkelijk warm en benauwd. (vast wennen aan Nederland)
De motoren laten we op de camping staan en met de bus en een
'Copenhagen Card' verkennen we de stad. De dierentuin, het Wassenbeeldenmuseum,
museum believe it or not, Guines book of Records museum, Tivoli en
natuurlijk Kopenhagen zelf
Een oergezellige stad met
op elke hoek van de straat muziek, dans en/of theater. "Zingende
Zagen", Elvis imitatie met korte broek enz. enz. Moe en voldaan gaan
we met de trein terug. Maar we stappen uit op het verkeerde station en
we zijn helemaal verdwaald
We nemen de eerste taxi
die we tegenkomen en laten ons naar de Camping terugbrengen
Alle vier zijn we helemaal
kapot. Dit komt waarschijnlijk door het warme weer. 's Avonds om 23.00
uur is het nog 23°c
Dag 20 : Van Kopenhagen
naar huis - 660 km
Naar huis via de autosnelweg.
Bah !!
Algemene informatie
:
De hutjes in Noorwegen
zijn allen voorzien van bedden (zonder beddegoed), stoelen, tafels, elektrische
kooktoestellen en keukengerei. Deze hutjes zijn voor 4 personen, maar wij
vonden ze voor 4 volwassenen nogal klein en hebben er meestal 2 gehuurd.
Voor water, douche en
toilet ben je dan aangewezen op de centrale voorzieningen van het complex
of camping. Meestal is er een beheerder, maar het kan ook voorkomen dat
er bij de ingang een kastje staat waar je het geld in moet deponeren. Als
er geen beheerder is dan is er een algemene regel dat als de sleutel in
de deur zit, is het huisje vrij en kun je erin.
Per hutje betaal je
ongeveer 50 gulden per nacht. Voor een overnachting per tent betaal je
bijna evenveel.
Omdat de lijn IJmuiden-Kristiansand onvoldoende rendabel is, heeft
men deze geschrapt. Jammer, wij vinden het ideaal om de vakantie in Noorwegen
te beginnen. Aternatieven zijn de overtochten in de kop van Denemarken.