TravelSource.nl Logo 
HomeDagaanbiedingenAutohuurHotelsKortingsactiesVakantiehuizenVakantieparkenVliegtickets ReisverhalenLandeninformatieHelp
Afrika Auteur : Paul en Monique Schilders
Azië 
Australië E-mail adres : monique.schilders@planet.nl
 Europa 
Noord Amerika URL Homepage : http://home.planet.nl/~monique.schilders/
Zuid Amerika   Duitsland   Egypte   Florida   Frankrijk  Italië  (Sicilië)  Jordanië   Israël
Wereldreizen Reisverhalen : N.Zeeland  Noorwegen  Ruta Maya   USA+Canada   USA   Zuidelijk Afrika






 Noorwegen reisverslag Paul en Monique Schilders. TravelSource.nl

Noorwegen '96

1e DAG 18-07-96 Tilburg - Kiel

Het is 8.15 uur (10437 km) als we de Leidschendamstraat uitrijden en op weg gaan naar Kiel (Duitsland), waar we vanaf drie uur kunnen inchecken voor de boot naar Zweden.

We zitten inmiddels als een heel eindje op de 'autobahn' als we rond het middaguur onze eerste tank leeg hebben (10862 km). Een stuk verder bij Hamburg missen we een afslag en moeten we keren om alsnog via de Elbtunnel onder de Elbe door te kunnen richting het noorden.

Om 14.30 uur (11089 km) draaien we in Kiel de 'Swedenkai' op en stellen ons op in één van de drie rijen auto's. Een halfuur later rijden we de 'buik' van de gigantische Stena Germanica binnen.

Na wat zoeken vinden we onze hut op één van de onderste dekken van het schip. Als we de rest van het schip verkennen wordt ons duidelijk waarom we zo vroeg konden inchecken. De reizigers uit Scandinavië zijn inmiddels namelijk begonnen met zuipen en gokken, kassa dus.

We reserveren een plaatsje voor het 'Smörgåsse-buffet' om 18.00 uur. Dit uitgebreide buffet met veel vis, een tip uit ons routeboek, smaakt ons goed, maar reserveren was achteraf niet echt nodig geweest. Tijdens het eten (19.00 uur) vertrekken we richting Zweden.

Als we aan dek komen varen we langs de kust van Duitsland naar het Kattegat. Na een halfuurtje houden we het voor gezien en gaan 'shoppen' in de tax-free winkeltjes. We lopen toch nog even terug naar het dek om naar de zonsondergang te kijken. Deze valt wat tegen en omdat we zo ongeveer van het dek afwaaien dalen we af in de Stena Germanica. We zoeken onze hut op en gaan om 22.00 uur slapen.

Kilometers1 10437 Kilometers2 11089 Kilometersdag 652


2e DAG 19-07-96 Göteborg - Nord-Torpa

Via de intercom wordt ik (Paul) om 6.30 uur gewekt, Monique blijkt al vanaf 1.30 uur wakker te liggen. Aan dek blijkt dat we bijna de haven van Götenborg (Zweden) binnen varen en passeren een hoge brug. We verbazen ons over het feit dat de schoorsteen de brug maar net 'mist'. Het schip meert om 8.00 uur aan en we worden verzocht naar de autodekken te gaan.

Een halfuurtje later (11089 km) rijden we over de eerder genoemde brug langs de kust van Zweden richting Noorwegen. Bij Stenungsund verlaten we de snelweg en rijden we door een mooi kustlandschap, over de eilanden Tjörn en Orust. Terug op de snelweg rijden we verder richting de Noorse grens.

Het is 11.30 uur als we bij de Iddefjord arriveren. De grens blijkt dwars door de fjord heen te lopen. Te voet lopen we over de Svinesund brug naar Noorwegen en hebben onderweg een goed uitzicht over de fjord. Terug in Zweden eten we nog wat en steken daarna, ditmaal met auto, opnieuw de grens over.

In Sellebak tanken we (11325 km) en verlaten een stukje verder opnieuw de snelweg en rijden naar de 14e eeuwse vestingstad Gamleyben, het Noorse 'Heusden'. Na een wandeling van een halfuurtje door het stadje stappen we weer in de auto en rijden terug naar de snelweg.

Via Hamar, waar we de beroemde overdekte olympische schaatshal 'Viking skipet' passeren, rijden we langs het grootste meer van Noorwegen, het Mjosa meer, richting Lillehamer. Vlak voor we dit olympische stadje bereiken slaan we af en rijden een bosrijk en bergachtig gebied in naar Nord Torpa. Terwijl we voortdurend loslopende en van de zon genietende schapen moeten ontwijken lezen we in het routeboek dat na Nord Torpa de laatste 24 kilometers van de route van vandaag over een onverharde weg zal voeren. De weg naar ons eerste hotel, de Synnseter Fjellstue blijkt inmiddels gelikkig geasfalteerd te zijn.

Het is 17.15 uur (11650 km) als we inchecken in dit op 900 meter hoogte gelegen wintersporthotel. We luieren tot 19.00 uur en genieten vervolgens van een heerlijk buffet.

Na het eten besluiten we nog een wandelingetje te gaan maken. Uit een map met wandelroutes kiezen we een tocht van 50 minuten naar de top van de Sneun, een 1179 meter hoge berg in de omgeving. We rijden met de auto naar het vertrekpunt. Het eerste deel voert door een moerasgebied waar het 'stikt' van de muggen, zelfs ik (Paul) wordt 'lek' gestoken. De tocht duurt langer als verwacht, pas na een uur sta ik (Paul) op de top terwijl Monique op een plateau een stukje lager even wacht. Maar de moeite wordt beloond. Het uitzicht over het groene heuvellandschap met de besneeuwde toppen van de Jotunheimen (gebergte) op de achtergrond is prachtig bij zonsondergang.

Terug in het hotel (11658 km) drinken we nog wat in de lounge van het hotel. Hier verbazen we ons dat het al 22.30 uur is en dat de zon toch pas net onder is. Het is 23.45 uur als we moe onder de wol kruipen.

Kilometers1 11089 Kilometers2 11658 Kilometersdag 569


3e DAG 20-07-96 Ormtjernkampen Nasjonalpark - Lillehamer - Gjovik

Via een onverharde weg rijden we om 9.30 uur naar het vlakbij gelegen Ormtjernkampen Nasjonalpark. Als we voor de ingang van dit kleinste nationale park van Noorwegen (9 km2) staan blijkt de poort op slot te zitten. Na wat zoeken vinden we een bordje waarop we naar een cafeetje een kilometer verderop worden verwezen. Hier kunnen we voor 25 kronen de sleutel van het park lenen. Dit is even anders als we gewend waren in de USA. Met de auto rijden we naar de parkeerplaats bij het vertrekpunt van de wandelpaden. We kiezen voor een tocht naar de top van de 1128 meter hoge Ormtjönskampen, één van de twee hoge toppen in het park. Het is 11.45 uur als we na een tocht van twee uur op de top staan. We kunnen vanaf de top het hele park overzien met in de verte de top van de Sneun, de heuvel waar we gisteren avond naar toe zijn geklommen. Na een afdaling van driekwartier staan we weer bij de auto. Nadat we de sleutel ingeleverd hebben rijden we verder over de onverharde weg naar Lillehamer.

Als we het 'olympische' Lillehamer binnen rijden wordt ons meteen duidelijk dat men hier de spelen van 1994 nog niet vergeten is. Net boven het dorp vinden we het olympische sportcomplex. We wandelen langs twee grote (ijs)hallen naar de springschansen. Op de 90 meter schans, die voorzien is van borstels en voortdurend wordt nat gehouden, is een springer aan het trainen. Terwijl Monique vanaf het grasveld onder de schansen lekker ligt te zonnen, klim ik (Paul) via een trapje langs de schansen omhoog en krijg hierdoor eigenlijk pas echt een goede indruk van de hoogte en afstand die de springers moeten overbruggen. Voor we Lillehamer verlaten besluiten we om ook het Olympisch centrum in het stadje zelf te bezoeken. Omdat dit wat tegen valt gaan we snel weer verder.

Één van de tips in ons route boek is de olympische ijshockeyhal in Gjovik. IJshockeyhal is eigenlijk niet het goede woord, want men heeft de ijsvloer neergelegd in een grot die men uit heeft gehakt in een berg net buiten het stadje. Om in de Fjellhallen te komen lopen we door een tunnel een eindje de berg in. Als we langs de 'boarding' staan zien we tot onze verbazing dat er zelfs nu, midden in de zomer, ijs in deze prachtige hal ligt.

Nadat we getankt hebben in Gjovik (11783 km) rijden we via een ander bergpad terug naar ons hotel. Terug in de Synnseter Fjellstue (11869 km) schuiven we meteen aan voor het eten. We drinken nog wat in de lounge en gaan daarna slapen (22.00 uur).

Kilometers1 11658 Kilometers2 11869 Kilometersdag 211


4e DAG 21-07-96 Nord-Torpa - Peer Gynt vegen - Hoveringen

Na een vlug ontbijt, in dit hotel kunnen we pas na 8.30 uur ontbijten, rijden via de zelfde onverharde route als gisteren richting Lillehamer. Bij het plaatsje Svingvollen verlaten we de route en draaien de Peer Gynt vegen op.

De Peer Gynt vegen is een toeritische 'bomveg' (tolweg) door het woeste landschap van het Gubrandsdallen. De onverharde route over deze hoogvlakte, met een hoogte van 1000 meter, dankt zijn naam aan het feit dat hij door het land van Peer Gynt voert. Van deze in Noorwegen legendarische figuur, die in deze streek verschillende avonturen beleefde, wordt gezegd dat hij een natuurmens, een dagdromer en een uitstekend verteller was, waarvan nu niet geheel duidelijk is of hij wel geleefd heeft. Na zo'n 100 kilometer draaien, keren, klimmen en dalen door prachtige natuur komen we aan in Vinstra.

We hebben er nog niet genoeg van en draaien hier de Peer Gynt Setervegen op. Deze tolroute voert door de geboortestreek van 'Peer'. Omdat we tijdens de rit van zo'n 45 kilometer vlak langs de rand van het Rondane Nasjonalpark rijden hebben we een goed uitzicht op de met sneeuw bedekte bergen in het park.

De 'setervegen' heeft meer tijd in beslag genomen dan we dachten en omdat we pas 200 km gereden hebben besluiten direkt door te rijden naar de Oirgardseter fjellstue, ons hotel in het plaatsje Hoveringen. Ook dit plaatsje blijkt hoog in de bergen tegen de grens van het Rondane Nationale park te liggen (12111 km).

In dit hotel wordt volgens ons routeboek precies om 18.30 uur gegeten. Tot aan het eten hebben we helaas te weinig tijd om nog iets te ondernemen. De hutten en bezienswaardigheden liggen namelijk te ver het park in om daar nu nog naar toe te lopen (auto's zijn in Noorwegen niet toegestaan in de nationale parken).

Veel kans om te laat te komen voor het eten krijgen we niet, want er wordt vlak voor etenstijd flink aan de 'etensbel' getrokken. Aan tafel, met dezelfde Nederlanders als in het vorige hotel, blijkt dat we dit keer een eenvoudige maaltijd krijgen geserveerd en dus geen 'snoep'-buffet hebben.

Na het eten wandelen we een stukje over de hoogvlakte achter het dorp om even lekker uit te waaien. Hier valt het ons eigenlijk pas goed op dat we het landschap vandaag langzaam hebben zien veranderen van groene heuvels tot het kale woeste berglandschap waar we nu doorheen lopen. Voor thuis in de tuin zoeken we nog een steen uit die bedekt is met het typische mos dat we hier overal zien en lopen daarna terug naar het hotel.

Het is 22.30 uur als we in onze éénpersoons bedden onder de wol kruipen.

Kilometers1 11869 Kilometers2 12111 Kilometersdag 242


5e DAG 22-07-96 Rondane Nasjonal park

Na het ontbijt rijden we het dal in naar Otta. Hier nemen we een tolweg, de bergen in op weg naar ons eerste doel, de Kvitskriuprestene.

De klim naar de 'prestene' (priesters), een groepje pilaren van kalksteen met een beschermende steen erboven op, is stijl en zwaar. Het blijft, net als in Capadocië (Turkye), een apart gezicht, maar omdat het maar een klein groepje is zijn we zo uitgekeken en dalen we weer af.

We gaan op weg naar een parkeerplaats aan de grens van het Rondane nationale park. Vanaf de parkeerplaats vertrekken verschillende wandelroutes maar nergens staat aangegeven welk pad we moeten hebben naar een mooie waterval die we willen bezoeken. Als na driekwartier zoeken de waterval onvindbaar blijkt, kiezen we een tocht uit naar de berghut Rondvasbu aan het Rondevannet (meer).

Aan het eind van een grote verlaten vallei komen we na anderhalfuur aan bij Rondvasbu. Hier blijkt dat er voor deze wandeltocht eigenlijk een uur langer staat. Als we weer terug willen lopen begint het zachtjes te regenen. Bang dat het harder gaat regenen lopen we in een uur en een kwartier terug naar de auto.

Omdat we nog wat meer van het Rondane nationale park willen zien nemen we, terug in Hoveringen, de tolweg naar de Smulesjosetter, een hut aan de grens van het park. Hier beginnen we, ondanks de aanhoudende motregen, aan de tocht van één uur naar de Peer Gynt hytta.

Als snel blijkt dat we geen spijt hoeven te hebben van dit extra tochtje door het oudste nationale park van Noorwegen. In tegenstelling tot het grootse van het landschap tijdens de tocht eerder deze dag blijkt deze tocht meer door prachtige natuur te lopen. Onderweg passeren we verschillende meertjes, stroompjes en watervalletjes en klauteren we over rotsen die overwoekerd zijn door mos. Als we tenslotte via een wankel hangbruggetje een schitterende waterval passeren staan we, net na sluitingstijd, bij de Peer Gynt Hytta. Als we even pauseren bij de hut, waarvan niet allen de muren maar ook het dak is opgetrokken uit een soort leisteen, houdt het op met zachtjes regenen. We trekken ons regenpak aan en lopen terug naar de auto.

Omdat het inmiddels bijna 18.30 uur en dus etenstijd is haasten we ons terug naar Hoveringen (12202 km). Aan tafel horen we dat voorlopig voor de eerste drie dagen regen is voorspeld.

Vermoeid gaan we op tijd naar boven, lezen nog wat en gaan daarna vroeg slapen (22.00 uur).

Kilometers1 12111 Kilometers2 12202 Kilometersdag 91


6e DAG 23-07-96 Oirgardseter - Lom - Pollfoss

Het is bewolkt maar droog als we om 9.10 uur vertrekken (12202 km) naar Pollfoss, onze volgende bestemming.

Aangezien het onderweg niet druk is zijn we snel in het plaatsje Lom. Hier gaan we eerst op zoek naar het VVV-kantoor omdat we de plannen voor vandaag en morgen nog niet helemaal rond hebben. Helaas worden we er niet wijzer van en besluiten eerst maar het beroemde 'staaf-kerkje' te bezoeken. Dit kerkje, gebouwd rond 1150, is helemaal opgetrokken uit hout en aan de buitenzijde voorzien van drakenkoppen.

Na de tussenstop in Lom rijden we rechtstreeks door naar hotel Pollfoss om in te checken (12329 km). Het hotel, dat helemaal vol staat met antiek, blijkt vroeger (anno 1889) een posthuis te zijn geweest. Nadat we de bagage op de kamer hebben gezet besluiten we ondanks het bewolkte weer naar de Geirangerfjord te rijden.

Via een prachtige route rijden we naar het eind (of begin) van de fjord. Tijdens de rit zien we dat het landschap inmiddels opnieuw veranderd is. De kale hoogvlakten hebben plaats gemaakt voor een woest berglandschap met veel bossen, riviertjes en watervallen. We komen tot de konklusie dat dit landschap ons meer aanspreekt dan dat wat we tot nu toe hebben gezien deze vakantie. Vlak voor we aan de afdaling naar de fjord beginnen passeren we wat kraampjes waar twee rendieren bij staan om toeristen te lokken. We stoppen even om naar de dieren te kijken en dalen vervolgens verder af naar de fjord.

Na zo'n 14 van de 20 haarspeldbochten stoppen we bij de Flydalsjuv, een klein uitstekend rotsplateau met op de achtergrond de Geirangerfjord. Aangezien ik (Monique) Paul niet zo gek krijg mee op de 'juv' te klimmen, dalen we verder af naar het plaatsje Geiranger aan het eind van de fjord.

Ondanks het bewolkte weer willen we toch een boottocht maken door de fjord. Omdat de veerpont naar Hellesylt net vertrokken is besluiten we te wachten op de rondvaartboot van 15.30 uur. De boottocht leidt ons langs de honderden meters hoge rotswanden van de Geirangerfjord. Eerst passeren we de Adelaarsweg en vervolgens de zeven zusters, een waterval die zich in zevenen splitst voor hij naar beneden valt. Daarna varen we langs de bruidssluier een waterval waarin men met wat fantasie de vorm van een fles kan onderscheiden. Onderweg zien we op de meest onmogelijke plaatsen tegen de fjordwand boerderijtjes staan waar mensen, vrijwel geheel afgezonderd van de buitenwereld, probeerden hun kost te verdienen. Aan het eind van de fjord keren we om en varen langs de andere fjordwand terug. Ondanks het donkere weer hebben we, als om 17.00 uur weer op de wal staan, een goede indruk van deze mooie fjord.

Onderweg terug naar het hotel rijden we goed door omdat we net als in het vorige hotel ook in hotel Pollfoss precies om 18.30 uur aan tafel moeten zitten (12441 km).

Na een uitgebreide maaltijd lopen we nog even naar de grote waterval achter het hotel om een frisse neus te halen, de muffe lucht in het hotel is namelijk niet te harden. Om 21.00 uur gaan we naar kamer nummer 1 waar we, met het geluid van de waterval op de achtergrond, als een blok in slaap vallen. 

Kilometers1 12202 Kilometers2 12441 Kilometersdag 239


7e DAG 24-07-96 Dallsniba - Geirangerfjord - Trollstigen

Het is stralend weer als we om 8.45 uur in de auto stappen en opnieuw naar het gebied rond de Geirangerfjord rijden (12441 km).

Een paar kilometer voor Geiranger nemen we de onverharde stijle tolweg naar het op 1500 meter hoogte gelegen Dalsnibba. Vanaf het uitzichtspunt zien we tot onze verbazing dat in de Geirangerfjord een dik pak wolken hangt. Desondanks is het uitzicht over de bergen en de 'witte deken' onder ons indrukwekkend. Als we een stukje verder door de 'eeuwige' sneeuw lopen verbazen we ons opnieuw over het Noors gebruik overal in de bergen stenen op te stapelen. Omdat het er niet naar uitziet dat de mist snel optrekt dalen we weer af.

Vlak voor Geiranger komen we onder de wolken en zien we dat er, zoals vaak op foto's te zien is, een groot cruiseschip vanaf zee helemaal tot aan Geiranger de fjord in is gevaren.

We laten Geiranger achter ons en rijden via de Adelaarsweg de fjord weer uit richting het noorden. Bij het plaatsje Eidsdal steken we met de pont de Norddalsfjord over. In Linge rijden we de wal weer op en vervolgen onze rit in noordelijke richting. Net voor we weer de bergen in rijden klaart het even op en zien we hoe mooi het in deze omgeving is. Net onder de top is het weer mis(tig) en rijden we weer door de wolken. Helaas zien we hierdoor ook niet veel van de Trollstigen, een beroemde bergweg met veel haarspeldbochten door een, volgens ons routeboek, mooie omgeving.

Voor we terug rijden pikken we in Andales aan de Romsdalfjord, het meest noordelijke punt deze vakantie, een terrasje (13.45 uur, 12593 km).

Tijdens de rit over de Trollstigen merken we dat de wolken langzaam maar zeker optrekken. Als we de top gepasseerd zijn en het binnenland inrijden schijnt zelfs de zon weer. Het uitzicht is wat heiig maar we hebben nu voor het eerst vrij zicht op de door de gletsjers uitgesleten fjordwanden.

Ook de Geirangerfjord ligt inmiddels is de zon maar het is nog zo heiig dat we vanaf de Adelaarsweg de zeven zusters maar net kunnen zien 'vallen'.

Op de terugweg kan Monique het niet laten, ze wil op de foto op het Flydalsjuv, samen met twee cruiseschepen die voor anker liggen in het fjord. Een stukje verder verlaten we de weg om het oude viaduct Knuten te bekijken.

Terug in het hotel (12734 km) krijgen we bij het diner (taai) rendiervlees voorgeschoteld. Op onze kamer valt Paul als een blok in slaap. Ik (Monique) ben inmiddels bijgeslapen en kruip om 24.00 uur ook onder de wol.

Kilometers1 12441 Kilometers2 12734 Kilometersdag 293


8e DAG 25-07-96 Pollfoss - NP Jostedaalsbreen - Vik

Het is schitterend weer als we de auto inpakken en om 8.35 uur (12734 km) opnieuw vertrekken richting Lom. Hier tanken we en rijden verder in zuidwestelijke richting.

Via de prachtige Sognefjellsvegen rijden we langs de grens van het Jotunheimen Nasjonalpark. Als we het hoogste punt van deze bergpas (1400 meter) passeren hebben we een prachtig uitzicht op de Jotunheimen, ofwel huizen der reuzen zoals de Noren de besneeuwde bergen in dit nationale park noemen.

We dalen af naar Gaupne en rijden hier opnieuw de bergen in naar Gjerde. Hier bevindt zich het Breheim senter Jostedalen. Deze 'gletsjer kathedraal' staat aan de ingang van het Nasjonalpark Jostedaalsbreen. Achter dit 'visitor center' ligt de Nigaardsbreen een klein 'vingertje' van de 80 kilometer lange Jostedaalsbreen (gletsjer).

Via een 'bomveg' rijden we tot aan het meertje aan de voet van de gletsjer. Met een klein bootje steken we dit, met smeltwater gevulde, meertje over en 'hiken' naar het vertrekpunt van de familietour van anderhalf uur. Hier melden we ons en moeten vervolgens lang wachten voor iedereen van de veel te grote groep zijn 'spikes' onder heeft en aangelijnd is. Maar uiteindelijk is het dan zover, de gids voert ons over een smal padje naar boven. We passeren diepe scheuren, ijswanden die blauw licht uit lijken te stralen en omhoog gedrukte 'knieën'. Onderweg geeft de gids uitleg over de gletsjer. Zo blijkt de 'breen' op een warme dag 1.20 meter te kunnen groeien. De tijd vliegt en voor we het weten staan we, diep onder de indruk, weer beneden.

Terug bij de auto ontdekken we dat het al 16.30 uur is. Gelukkig hoeven we 50 kilometer minder te rijden naar ons hotel omdat we een ander hotel hebben dan oorspronkelijk in het reisschema was opgenomen (volgeboekt). Omdat we bovendien pas na 19.00 uur kunnen aanschuiven voor het diner hebben we tijd genoeg voor het rest van de route.

De rit gaat verder naar de Sognefjord. Tot aan Hella rijden we langs de oever van deze langste fjord van Noorwegen langs (200 kilometer) en steken vervolgens om 18.50 uur over met de pont naar Vangnes (13020 km). Tijdens de twintig minuten durende overtocht valt ons op dat de fjord door zijn grote breedte en minder steile wanden hier niet zo indrukwekkend is.

11 kilometer verder arriveren we in Vik en checken we in in het Hopstock Hotel (13031 km) en melden dat we 'now' wensen te eten. Na het diner in dit luxe hotel lopen we even het dorp in om naar huis te bellen. We kijken voor we gaan slapen (0.00 uur) voor het eerst naar beelden van de olympische spelen in Atlanta.

Kilometers1 12734 Kilometers2 13031 Kilometersdag 297


9e DAG 26-07-96 Bergen

Aangezien het behoorlijk bewolkt is valt ons plan, om vanuit Flåm met de trein een rit door de bergen te maken, in duigen. Daarom besluiten we naar Bergen te rijden.

Na een vroeg ontbijt rijden we om 8.00 uur (13031 km) naar deze aan de westkust gelegen stad. Door het slechte weer schieten de eerste 50 kilometer (die we ons gisteren hadden uitgespaard) over het bochtige bergweggetje niet echt op. Als we bij Vigne afdalen uit de bergen en de wat grotere E16 op draaien richting Voss gaat het beter.

Het is 10.30 uur als we de 'Hanzestad' Bergen in rijden en de auto parkeren in een 'P-hus' bij de haven. Intussen miezert het nog een beetje in de stad waar het elke dag schijnt te regenen. Onder de paraplu lopen we via de vismarkt naar de oude handelskade Bryggen. Hier bezoeken we de oude wijk, gebouwd na de grote brand in 1702 en verbazen ons over de soms amateuristische restauraties.

Vervolgens lopen we naar de Bergenshus festning. Deze vesting bestaat uit de Håkonshallen, een koninklijke ontvangstzaal uit de 12e eeuw, en de Rosenkrantztårn (toren), de residentie van de vestingheer uit de 15e eeuw. Via de Mariakerk lopen we terug naar het centrum.

Door het slechte zicht besluiten we dat een tochtje met de kabelspoorbaan naar de top van de 320 meter hoge Floienberg, één van de zeven heuvels waarop Bergen gebouwd is, geen zin heeft. In plaats daarvan lopen om de haven heen naar het Aqvarium. Omdat de 9 grote en 42 kleine bassins met zoutwaterfauna wat tegenvallen staan we na een uurtje weer buiten.

Van al dat lopen hebben we honger gekregen en dus gaan we, omdat we de hele vakantie al gezond hebben gegeten, op zoek naar een Mc Donalds en bestellen een Big mac menu.

Het is inmiddels 15.30 uur en omdat we nog zeker 2.5 uur moeten rijden zoeken we de auto op, betalen het veel te dure 'P-hus' en rijden terug naar Vik.

Onderweg tanken we in Voss (13303 km) en rijden vervolgens weer de bergen in. Vlak voor Vik schijnt de zon even en hebben we vanuit de bergen een mooi uitzicht over de Sognefjord. In Vik brengen we een bezoek aan de houten Hopperstad staafkerk uit 1150.

Na het diner 19.15 uur kijken we beneden in de bar van het hotel nog wat naar de olympische spelen en kletsen even met een Nederlands stel. Als we om 22.30 uur naar onze kamer gaan pikken we voor we gaan slapen nog even een vliegtuigkaping mee op CNN.

Kilometers1 13031 Kilometers2 13373 Kilometersdag 342


10e DAG 27-07-96 Flåm

We gaan verder waar we gisterenavond gebleven zijn, net wakker zetten we even de TV aan en zien op CNN bijna live de bomaanslag in het olympische centennial park.

Het is weliswaar nog steeds bewolkt maar toch willen we vandaag naar Flåm. Via dezelfde weg als gisteren vertrekken we om 8.00 uur richting Vinje. Vandaar rijden we verder in oostelijke richting en komen om 9.30 uur aan in Flåm (13466 km).

Op het station kopen we twee kaartjes voor het treintraject Flåm - Myrdal (170 kronen p/p). Als we vertrekken is het weer redelijk. Tijdens de rit over 20 kilometer, waarvan 6 kilometer door tunnels, rijden we van zeeniveau de bergen in naar Myrdal op 866 meter hoogte. Onderweg passeren we een aantal uitzichtspunten en maakt de trein tussen twee tunnels een stop bij de Kjofossen, een 93 meter hoge waterval. We krijgen de kans om even uit te stappen en een plaatje te schieten. In Myrdal blijkt niet veel te zien te zijn en omdat het bovendien koud is rijden we met dezelfde trein terug naar beneden. Als we om 12.30 uur arriveren in Flåm zijn we het erover eens dat het een leuk ritje was maar minder spectaculair als ons routeboek aangeeft.

Inmiddels regent het weer als we via dezelfde route terug rijden. Net na de twee langste tunnels op deze route (5 en 11 kilometer) stoppen we even bij het viewpoint aan het begin van de Naeroyfjord. Het is 14.30 uur als we terug zijn in het Hopstock hotel (13559 km).

De rest van de middag zijn we lui. We lezen wat, en volgen via CNN de laatste ontwikkelingen rond de bomaanslag. Na het diner (19.00 uur) zitten we nog even in de bar van het hotel, lezen nog een stukje verder en kruipen vroeg onder de wol.

Kilometers1 13373 Kilometers2 13559 Kilometersdag 186


11e DAG 28-07-96 Vik - Etne

Het is slecht weer als we om 8.10 uur vertrekken (13559 km). Tot aan Vinje rijden we voortdurend door de wolken en regent het hard. Vlak na Voss passeren we de waterval Tvindefossen en rijden we in zuid-oostelijke richting naar de Eidfjord (13663 km). Met de pont steken we om 10.10 uur de fjord over naar Brimnes. We vervolgen de route en rijden langs de Sjörfjord en de Hardangerfjord. Door het slechte weer zien we echter niet veel van deze fjorden. Net voor Etne zien we de Langfossen, een hoge waterval die door het slechte weer uit de wolken lijkt te vallen. In de stromende regen arriveren we in Etne en zoeken het Etne-hotell op.

In de direkte omgeving van het hotel is niet veel te doen. De rest van de middag brengen we door met wat lezen, slapen en tv kijken (olympische spelen).

We balen dat we nu eigenlijk al zo'n drie dagen door de wolken en regen rijden. We wisten dat we het risico zouden lopen hier in Noorwegen slecht weer te treffen, maar als het dan ook gebeurd valt het toch tegen.

Tegen etenstijd wordt het iets helderder en dus besluiten we vroeg te gaan eten (16.45 uur) om misschien later nog even in de omgeving rond te gaan kijken.

Morgen willen we als het weer niet al te slecht is naar de Prekestolen gaan. De 'Preekstoel' is een 600 meter hoge rechthoekige rots die uit de fjordwand steekt. Als we dit plan aan de hoteleigenaar voorleggen raad hij ons af te gaan, 'het is maar een rots en hij ligt veel te ver weg'.

Inmiddels is het droog en pakken we de auto voor een kort ritje in de omgeving. Tegen het advies van de hoteleigenaar in besluiten we toch naar de Prekstolen te gaan. Tenslotte is juist die rots één van de overwegingen geweest om naar Noorwegen te komen. Onderweg stippelen we een alternatieve route uit voor de route, via Stavanger en een aantal dure tunnels en ponten, uit ons Scandinavia routeboek. Omdat we toch in de buurt zijn verkennen we vast een stukje van de route. Terug in Etne (13853 km) tanken we nog even.

Vervolgens lopen we nog een stukje door het dorp om even lekker uit te waaien.

Via de Noorse teletekst proberen we uit te zoeken welke medailles Nederland inmiddels gewonnen heeft. Voor we om 24.00 uur op stok gaan zien we nog net dat de weersverwachting er voor morgen een stuk beter uitziet.

Kilometers1 13559 Kilometers2 13853 Kilometersdag 294


12e DAG 29-07-96 Prekestolen

Aan de balie in het hotel wordt ons verzekerd dat de wegen goed zijn en dat de ponten regelmatig varen op de route die we gisteren hebben uitgestippeld. Omdat het weliswaar bewolkt maar droog is staat ons besluit vast. Na een snel ontbijt vertrekken we om 8.10 uur (13853 km) richting de Prekestolen. Mocht het weer alsnog omslaan dan hebben we Stavanger als alternatief achter de hand.

Tevergeefs gaan we op zoek naar de brug en komen uiteindelijk terecht in Helland. Als we hier de weg vragen blijkt dat de bouw van de brug op onze ANWB-kaart over een jaar of 10 pas van start gaat. De vriendelijke Noren adviseren ons een stukje verder de pont te pakken. Als we om 10.30 uur (13978 km) de pont naar Sand pakken (50 kronen) rekenen we uit dat het ommetje ons ongeveer een uur heeft gekost.

We vervolgen de route langs de Erfjord en zien plotseling de Brent Spar in de fjord liggen. Shell wilde dit boorplatform enige tijd geleden in zee afzinken, maar Greenpeace heeft dit met steun van de publieke opinie tegen kunnen houden. Noorwegen heeft het nu tijdelijk in deze fjord opgeslagen tot Shell met aanvaardbare oplossing komt.

Bij Nesvik pakken we om 11.15 uur (14023 km) de pont naar Hjelmelandsvågen (50 kronen). Anderhalfuur later parkeren we de auto bij de Prekestolen hytta (14087 km), hier is het startpunt van de klim naar de Prekstolen.

Om 13.00 uur beginnen we aan de klim. Het eerste deel van de tocht voert door een moerasgebied. Via vlonders lopen we naar de bergwand waarachter de Lyssefjord ligt. Over grote rotsen klauteren we vervolgens tegen de wand omhoog, een pad is er eigenlijk niet. Als we de fjordwand bereiken en over de prachtige Lyssefjord uitkijken verbazen we ons over de groene kleur van het water zo'n 600 meter onder ons. Via een zeer smalle richel in de rotswand lopen we nog ongeveer een halve kilometer verder de fjord in en bereiken om 14.45 uur de indrukwekkende Prekestolen. Het uitzicht vanaf de bijna onnatuurlijk rechthoekige rots is adembenemend. Om de Prekestolen zelf ook te zien besluit ik (Paul) nog een eindje verder de bergen in te lopen, terwijl Monique op de 'stoel' blijft zitten. Als ik weer terug ben heeft Monique al over de rand naar beneden gekeken en weet mij, na enig aandringen ook zover te krijgen. Heel voorzichtig ga ik op mijn buik liggen, schuif zo naar de rand toe en kijk vlug even 600 meter recht omlaag. Om 15.30 uur is het tijd om terug te 'hiken'. Anderhalfuur later staan we moe maar voldaan na deze prachtige tocht weer op de parkeerplaats. We drinken wat en rijden om 17.20 uur terug naar Etne.

De pont Nesvik is net vertrokken als we de auto parkeren bij de aanlegsteiger (18.20 uur, 14151 km) en dus moeten we een uur wachten. De volgende pont, bij Sand, ligt op 'ons' te wachten (20.15 uur, 14194 km) en binnen een kwartier rijden we weer.

Inmiddels zijn we erachter dat de keuken van het hotel tot 21.00 uur open is. Als we om 21.10 uur met een 'Riesen hunger' het hotel binnen stormen doet de eigenaar van het hotel helemaal niet moeilijk. Hij vraagt zelfs of we honger hebben en schept extra op.

Voor we om 24.00 uur gaan slapen douchen en lezen we nog wat.

Kilometers1 13853 Kilometers2 14248 Kilometersdag 395


13e DAG 30-07-96 Etne - Gautefall

Na de lange zware dag van gisteren doen we het vandaag rustig aan en vertrekken pas om 9.45 uur (14248 km). Het is (gelukkig) opnieuw stralend weer. Eergisteren hebben we door het slechte weer niet veel van de natuur langs de route naar Etne gezien. Omdat het ons een mooi gebied leek rijden we vandaag via dat deel van de route naar Gautefall en stoppen om die reden ook nog een keer bij de Langfossen.

Onderweg tanken we en vullen olie bij (11.15 uur, 14330 km). Een stukje verder bij Haukeligrend leggen we aan voor koffie en een cola. Als we langs het Nissermeer rijden zien we voor het eerst 'echt' wild, er schiet namelijk een hert voor de auto de weg over.

Het is 15.15 uur als we in Gautefall, eigenlijk een skihotel, arriveren (14532 km). We zijn allebei lui en dus lezen we wat en zien Bart Brentjes Olypisch kampioen mountainbiken worden.

Net voor we gaan eten zien we dat er vandaag om 19.30 uur, voor de gasten van het hotel, een 'Bever-excursie' georganiseerd wordt (50 kronen p/p). Dat lijkt ons wel wat en dus geven we ons op. Het warme en koude buffet gaat om 19.00 uur open. We eten vlug wat, gaan onze spullen halen en stappen met nog vijf anderen om 19.30 uur in een busje van hotel.

Een paar kilometer voorbij het hotel lopen we via een verlaten bever-burcht naar een bewoonde-burcht aan een klein meertje. Na een kwartiertje wachten hebben we nog niets gezien en rijden naar een volgende burcht. Deze blijkt gigantisch te zijn maar door een bootje op dit wat grotere meer zien we ook hier geen teken van leven. Een stukje verder is een hele kleine burcht. in eerste instantie zien we ook hier geen bevers, maar na een tijdje zie ik (Paul) in de verte een bever snoepen van een tak. Als we dichterbij sluipen schiet hij weg en zien we hem pas weer als we weer in de bus stappen.

Terug in het hotel pikken we de auto op en rijden terug naar het plekje waar we de bever voor het laatst gezien hebben. Tevergeefs, we zien geen bevers meer. Maar we zitten drie nachten in dit hotel en kennen nu de plekjes, dus misschien hebben we morgen meer geluk.

Op de weg terug staat er plotseling een joekel van een 'Moose' (eland) langs de weg. Als we stoppen en terug lopen kunnen we redelijk dichtbij komen. Als hij uiteindelijk toch het bos inschiet ga ik (Paul) hem nog een stukje achterna tot ik hem in het dichte bos kwijt ben.

Terug in het hotel (14543 km) drinken we nog wat in de lounge van het hotel en gaan om 24.00 uur plat.

Kilometers1 14248 Kilometers2 14543 Kilometersdag 295


14e DAG 31-07-96 Telemark-kanaal

Het is droog maar bewolkt als we om 9.20 uur (14543 km) vertrekken naar Lunde.

Vandaag willen we een deel van het telemark-kanaal gaan bekijken. Dit 105 kilometer lange kanaal verbindt een aantal meren. Het overwinnen van het hoogte verschil tussen het beginpunt bij Dalen naar het eindpunt bij, het met de zee in verbinding staande, Skien van 72 meter wordt middels 17 sluizen mogelijk gemaakt. De meeste van deze sluizen complexen zijn aan het eind van de vorige eeuw gebouwd.

In Lunde 10.30 uur (14608 km) bekijken we de sluis, maar omdat er nu geen bootjes 'overgezet' worden zijn we snel uitgekeken. Op een schema zien we dat om 11.30 uur één van de toeristische lijndiensten op dit traject bij het sluizen bij de Vrangvoss zal passeren. Deze sluizen zijn volgens ons routeboek het meest indrukwekkend en dus besluiten we eerst hier maar eens te gaan kijken. Bij de vijf handbediende sluizen bij de Vrangvoss kijken we eerst hoe een jacht en vervolgens de Victoria, één van de touristische lijndienstschepen, langzaam maar zeker het hoogte verschil van 23 meter overwinnen. Vervolgens nemen we een kijkje bij de dubbele sluis bij de Ullfosse (12.00 uur, 14623 km) en eten en drinken hier wat. Via de sluis bij Lunde waar de Victoria inmiddels is gearriveerd rijden we tot slot naar de dubbele sluis bij Hogda, waar de schepen een hoogteverschil van 7 meter overwinnen.

Terwijl we via Kieldalen terug rijden naar Gautefall (15.00 uur, 14685 km) begint het weer opnieuw slechter te worden.

We luieren tot het etenstijd is en gaan integenstelling tot gisteren rustig eten. Na de koffie gaan we nog even op bever-'jacht'. Dit keer hebben we meer geluk. Als we ons plekje innemen zien we er één wegschieten en een halfuurtje later zwemt een bever met een tak (voedsel) voorbij en gaat achter een grote steen zitten. Vervolgens horen we hem eten. Dit geluid hebben we de hele tijd al gehoord dus moet hij al die tijd vlak bij ons gezeten hebben. We sluipen naar hem toe. De bever wil echter niet gestoord worden en zwemt een stukje verder en gaat daar verder met eten. Dit doen we nog een paar keer tot de bever er genoeg van heeft en er onder water van door gaat.

Zonder een Moose te zien rijden we terug naar het hotel (14714 km). We drinken nog wat en gaan om 24.00 uur naar boven.

Kilometers1 14543 Kilometers2 14714 Kilometersdag 171


15e DAG 01-08-96 Risör

Drie dagen in de omgeving van Gautefall is eigenlijk te lang omdat er in de direkte omgeving niet zoveel te zien is. Na wat zoeken in onze reisgidsen besluiten we naar Risör te gaan.

Dit vissersplaatsje aan de zuidkust van Noorwegen is bekend om zijn witte huisjes op de heuvels rond de haven. Men schilderde vroeger de huisjes wit zodat de schippers vanaf zee de ingang naar de haven makkelijker konden vinden. Naast de visserij wordt het haventje ook gebruikt voor de houtexport.

Nadat we op ons gemak ontbeten hebben rijden we om 9.30 uur (14714 km) met bewolkt weer naar Risör (14813 km).

Op een koud terras drinken we koffie en wandelen daarna via het haventje door de winkelstraatjes van het stadje. Na een paar uurtjes hebben we het wel gezien en lopen terug naar de auto (13.00 uur).

Onderweg tanken we bij een Shell tankstation (14898 km). Als we willen afrekenen blijkt dat we niet met de creditcard kunnen betalen. We hebben echter geen geld bij ons en is er geen bank in de buurt. We laten de creditcard achter en rijden door naar het hotel om daar geld te wisselen. Ik (Monique) rij op en neer (30 km) om de benzine af te rekenen (14935 km).

Ook vandaag luieren we tot we om 19.00 uur gaan eten. Daarna stappen we ondanks de regen in de auto en rijden nog even naar de grote bever-burcht om te kijken of we ook vandaag Ed en Willem kunnen signaleren. Tweemaal zien we een bever naar de burcht zwemmen, maar echt goed laten ze zich niet zien.

Terug in het hotel (21.30 uur, 14955 km) trekken we droge kleren aan en drinken nog een cola in de lounge van het hotel voor we om 24.00 uur gaan pitten.

Kilometers1 14714 Kilometers2 14955 Kilometersdag 241


16e DAG 02-08-96 Gautefall - Oslo

Vandaag vertrekken we om 9.00 uur uit Gautefall om op onze laatste dag in Noorwegen brengen een bezoek te brengen aan Oslo.

Onderweg missen we de afslag naar de Spiralen bij het plaatsje drammen, een spiraalvormige tunnel naar de top van een berg, maar besluiten toch maar door te rijden.

Om 12.00 uur parkeren we de auto in een 'P-hus' en wandelen de stad in. Vanaf het station lopen we over de gezellige Karl Johansgate, de Noorse Champ Elysee, naar het koninklijk paleis in het slotpark. Op het onverharde plein voor het paleis bekijken we de wisseling van de wacht. We lopen terug door de winkelstraten van Oslo en eten hier bij een Mac Donalds een hamburger. Vervolgens brengen we een bezoek aan de vesting Akershus, waarvan de oudste delen uit 1300 stammen. Vandaag de dag bevindt zich het Noors verzetsmuseum in het slot van de vesting. Op de terugweg naar de auto lopen we opnieuw door het gezellige centrum van de stad. Monique schiet hier een daar een Mac Donalds in omdat ze ineens last heeft van diarree.

We halen de auto op en gaan in de rij staan voor de boot naar Denemarken (16.30 uur, 15210 km). De Stena Saga heeft vertraging en komt pas om 19.00 uur aan in de haven van Oslo. Het gigantische schip is onvoorstelbaar snel leeg want om 19.55 uur rijden we het schip op, slechts 25 minuten later dan gepland. Als we de bagage naar onze (driepersoons) hut brengen constateren we dat deze dit keer niet zo diep in de 'buik' van het schip zit.

We lopen meteen door naar één van de restaurants en eten daar een frietje met een hamburger. Hierdoor missen we het vertrek uit Oslo. In Tifanny's bar drinken we nog wat en kijken naar een goochelshow. Om 23.00 uur lopen we terug naar onze hut en gaan slapen (?).

Kilometers1 14955 Kilometers2 15210 Kilometersdag 255


17e DAG 03-08-96 Frederikshavn - Legoland - Tilburg

Na een onrustige nacht waarin Monique opnieuw niet veel heeft geslapen rijden we om 8.15 uur (15210 km) van de boot af, Denemarken in.

De eerste 75 kilometer over een tweebaansweg schieten niet echt op. Maar vanaf Alborg, waar de snelweg begint, kunnen we lekker doorrijden naar Legoland. Onderweg tanken we nog een keer (10.50 uur, 15451 km).

Om 11.30 uur staan we voor de ingang van Legoland, vlakbij de stad Bellund. We bezoeken een aantal tentoonstellingen, doen een paar atrakties en lopen door de 'thema' gedeelten van het park, zoal een western stadje en pirateneiland.

Maar het meeste indruk maakt toch het 'madurodam-achtige' gedeelte. Hierin zijn bijzondere gebouwen en monumenten van diverse landen nagebouwd. Zo zien we naast het vlakke nederlandse landschap bijvoorbeeld ook de wijk Brygen uit Bergen (Noorwegen) waar we een week geleden nog geweest zijn. Het nieuwste gedeelte vinden we allebei het mooiste. Hier zien we onder andere een prachtig modellen van de gedächtnis kirche in Berlijn, de Acropolis in Athene, Abu Simbel in Egypte en het vrijheidsbeeld en het White house in Amerika.

Om 14.00 uur hebben we het wel gezien bovendien hebben we nog een flinke rit voor de boeg. We hebben namelijk besloten niet meer te overnachten in Denemarken omdat we deze vakantie al kilometers en uren genoeg in de auto hebben gezeten.

Als de kilometerteller 15620 kilometer aanwijst passeren we de duitse grens. Zo'n driehonderd kilometer verder, bij de Elbtunnel in Hamburg staan we zo'n driekwartier in de file.

Het is iets voor zevenen als we net voor Osnabruck (15963 km) tanken en een bordje spagettie eten. Om 19.30 uur vervolgen we onze reis en passeren om 20.15 uur de grens van Nederland (16065 km).

Even over tienen staat de kilometerteller stil op 16266 km (totaal 5829 kilometer) als we terug zijn in de Leidschendamstraat in Tilburg.

Kilometers1 15210 Kilometers2 16266 Kilometersdag 1056

 



HomeDagaanbiedingenAutohuurHotelsKortingsactiesVakantiehuizenVakantieparkenVliegtickets ReisverhalenLandeninformatieHelp