TravelSource.nl Logo 
HomeDagaanbiedingenAutohuurHotelsKortingsactiesVakantiehuizenVakantieparkenVliegtickets ReisverhalenLandeninformatieHelp
Afrika Auteur : Luddo Oh
Azië 
Australië E-mail adres : luddo@wanadoo.nl
 Europa 
Noord Amerika URL Homepage : http://www.geocities.com/Baja/2572/index.html
Zuid Amerika   AustraliŽ   Corsica  Dolomieten  Franse Alpen   Groot BrittaniŽ   La Palma
Wereldreizen Reisverhalen : Noorwegen'91  '97  PyreneeŽn   Tenerife  Zuid Alpen   Zwitserland






 Deel 1 Noorwegen & Zweden fietsreisverslag, Luddo Oh. TravelSource.nl
Zweden & Noorwegen fietsvakantie 1991

Zweden en Noorwegen fietsvakantie

Begin juni is het besluit gevallen: dit jaar ga ik op fietsvakantie.Ik beschik nu over een nieuwe Cannondale ST 800 randonneur (aanschafdatum november 1990). Na een tijdje passen en meten heb ik uiteindelijk een goedezitpositie gevonden, maar nu moet de bestemming nog gekozen worden. Een fietsvakantie vereist een zeer goede voorbereiding, maar sommige organisatieskunnen het van plaats naar plaats trekken veraangenamen. Een van die organisatiesis Cycletours (CT). Je bagage wordt vervoerd, waardoor je je in principeniet meer druk hoeft te maken hoeveel je meeneemt, het vervoer naar debestemming is ook geregeld. 

De organisatie is dus bekend, nu de bestemming nog. Na veel wikken enwegen trekt het hoge noorden mij wel en valt de keus op Zweden en met nameNoorwegen. De periode en de route is perfect: de terugkomst van de reisis precies voor de berg etappes in de Tour de France gepland; in juni zijner relatief gezien weinig muggen en er is vooral in Zweden een goede kansop mooi weer; het vlakke gedeelte van Zweden geeft een mooie gelegenheidom in te fietsen voor de zware Noorse bergen. De oorspronkelijke routeverloopt met de boot van A'dam naar Göteborg en terug met de bootvan Bergen naar A'dam. De bootverbinding Amsterdam-Bergen is dit jaar echteropgeheven en na een telefoontje naar CT krijg ik de nieuwe route: met defietsbus naar Denemarken, daar met de boot naar Göteborg, minder dagenfietsen in Zweden, meer in (zuid) Noorwegen en terug vanuit Oslo met deboot naar Denemarken en vervolgens weer met de fietsbus naar Nederland. 

Na wat medische strubbelingen, fietscomputer problemen en slecht weerwaardoor de gehele training de mist in schiet, bel ik donderdag CT op omdatik de reispapieren nog niet ontvangen heb. Per express-post krijg ik zenog diezelfde middag. Het vervoer naar de plaats van bestemming is echternu gewijzigd: met het vliegtuig naar Göteborg en terug eveneens pervliegtuig vanuit Oslo naar Schiphol. De reistijd is bekort, maar de fietsmoet wel per vliegtuig vervoerd worden! 

Zaterdag 22 juni 1991

Na het inpakken en wegen van de spullen om beneden de bagagelimiet van25 kg (aanvankelijk 20 kg) te blijven word ik weggebracht naar Schiphol.De groep is makkelijk te herkennen aan de grote hoeveelheid fietsen: Sebastiaanmet een ligfiets (M5 met grip-shifts en SPD pedalen), Niels met een ATB(Merida alu Shimano 500 Exage afgemonteerd met semi-slicks), Petra meteen grijze Peugeot (net zo een als mijn oude fiets: met Simplex derailleuren zonder bergverzet), John met een Raleigh uit 1973 met tien versnellingenen recht stuur, Wouter met een Van Tuyl racefiets, Henk met een mooie Pinarello,Ria met een aluminium Alan, Ed met een Hybride Koga Miyata Cityliner, Willemmet een Raleigh racefiets, Arend met een Batavus Champion Special met driebladen voor, Rene met een Union Randonneur, Pieter met een Gazelle Ventouxen Cathy zonder fiets (huurfiets). Na een uur komt pas een medewerker vanCT, maar we nemen de tijd om de fietsen goed in te pakken met dozen enpiepschuim. Bij het inchecken blijken de meeste tochtgenoten een zwaarovergewicht te hebben (tot wel 50 kg). Ik heb zelf slechts 23 kg bij meomdat mijn handbagage naar het maximale gewicht van 12 kg is opgevoerd.Dit levert extra vertraging op waardoor Cathy bijna het vliegtuig mist.Er is zodoende geen tijd meer voor een kijkje in de Tax-free shops en wegaan direct naar de douane. Deze instantie blijkt gas vulpatronen voorlekke banden niet toe te laten wegens het ontploffingsgevaar. Niels moetze daar achter laten en kan ze pas aan het eind van de reis weer ophalen.Na een voorspoedige vlucht met een tussenlanding en een stop van twee uurop een benauwd Kopenhagen komen we aan op vliegveld Landvetter te Göteborg.Daar blijkt de slaapzak van pechvogel Cathy niet aangekomen te zijn (pasna vier dagen in Torsby komt deze op de juiste plaats terecht). Op hetvliegveld is vanwege het midzomernacht feestweekend alles dicht zodat ik geen geld kan halen. Buiten staan de reisleiders Ronnie en Margriet tewachten. De fietsen worden in het KAV autobusje (Kan Alles Vervoeren) geladenen wij nemen de vip-taxi naar de camping. Donkere wolken trekken onderwegde hemel dicht en het begint zachtjes te regenen. Aangekomen bij de campingstaat de luifel al reeds opgesteld, zodat we niet op de grond hoeven tezitten. CT verzorgt zijn reizigers goed: er zijn houten banken en tafels overdekt met een plastic zeil zodat de fietsers perfect tegen regen ente veel zon beschermd worden. In een droge periode zetten we snel onzetentjes op en monteren we de fietsen. 

Zondag 23 juni 1e etappe Göteborg - Uddevalla (109,2 km)

Om half acht ben ik na een onrustige nacht opgestaan, want ik heb slechtsdrie uur kunnen slapen. Dit wordt veroorzaakt door Zweedse nachtbrakersdie feest vieren vanwege de midzomernacht, eenden die vlak voor mijn tentheerlijk in een plas zitten te spetteren en snateren, het wennen aan hetnieuwe matras, de zon die niet echt onder gaat en om 3.00 al volop lichtgeeft. Ik kan me levendig voorstellen waardoor W.F. Hermans geïnspireerdwerd bij het schrijven van z'n roman Nooit Meer Slapen... 

Snel gewassen, de bagage ingepakt en de tent afgebroken waarna wij beginnenaan een stevig fietsersontbijt: muesli, knäckerbröd, diversejam's (jordbear, bringebear), yoghurt, melk, thee of koffie met of zondercompleta, koffie, eitjes, stevige kruimelige broodjes, diverse soortenbeleg en fruit (bananen voor de koolhydraten en sinaasappels voor de pitamientjes).De route begint in Göteborg. Er lopen hier veel fietsroutes welkeallemaal met blauwe bordjes staan aangegeven. Deze routes volgen vooralde fietspaden die in dit druk bevolkte gebied nog volop aanwezig zijn.Helaas is de route door CT echter drie weken voor onze reis hoofdzakelijkper auto verkend. De fietspaden lopen vaak niet parallel aan de hoofdwegen er zijn veel ongelijke kruisingen, waardoor het steeds een gok is welkekant de hoofdweg op gaat. De eerste twintig kilometer zijn we dan ook drukbezig om de juiste route te zoeken. Gelukkig beschikken velen over eenfietscomputer en is de afstand tussen de verschillende afslagen nauwkeurigop de route aangegeven. Het blijkt echter dat niet alle computers evennauwkeurig zijn en er nog wat foutjes in de routebeschrijving zijn geslopen.Daarnaast loopt de route nog ten zuiden van het gebied waarvan ik een gedetailleerdekaart heb, zodat de eerste vijftig kilometers alleen m.b.v. de route beschrijvinggefietst moeten worden. We fietsen over een aantal imposante bruggen overde Gota Älv, de Nordre Älv en het fjorden gebied bij Stenungsund.De Tjörnbron is een van de bruggen die het water van het Hakefjordoverspannen. We rusten uit bij een terrasje bij de laatste brug en etende eerste Zweedse gebakjes. Als we willen vertrekken merk ik echter datmijn band plat is. De eerste lekke band trekt nog veel bekijks en veeltochtgenoten helpen mee met plakken. De route volgt daarna een drukke doorgaandeweg (de rijksweg 160) en we vatten daarom het plan op om snel deze wegte verlaten en een alternatieve route te maken. Deze gaat weliswaar open af, is voor een groot gedeelte onverhard maar blijkt na een uurtje filerijden een grote verademing te zijn. Vlak voor het begin van deze weg krijgik mijn tweede lekke band. Deze wordt veroorzaakt door een steentje vanopzij die de wang van m'n buitenband doorboort. Mijn tweede reservebandknalt ook nog stuk en hierdoor zit ik met een lekke binnen- en een kapottebuitenband. Gelukkig is Henk in de buurt die een binnenbandje afstaat eneen stukje canvas uit de reserve set van John herstelt provisorisch descheur in mijn achterband. Een groot voordeel t.o.v. alleen rijden is dater altijd wel iemand die het juiste gereedschap bij zich heeft. Twintigkilometer voor het einde begint het zachtjes te regenen. Iedereen doetsnel zijn regenkleding aan. Na de laatste tunnel stort het met bakken uitde hemel. Helemaal nat en klam komen we aan bij de Hafstens camping, metdrie sterren maar nogal oud en verwaarloosd. Desalniettemin doet de warmedouche me na zo'n eerste fietsdag en twee lekke banden goed. 

Maandag 24 juni 2e etappe Uddevalla-Bengtsfors(120 km)

's Ochtends is het opgehouden met regenen, maar de tent moet nat ingepaktworden. Bij Munkedal halen we geld en rijden we een stukje in de verkeerde richting. Langs een mooie weg door een dicht bebost rivierdal komen weweer op de route welke loopt door het Bohuslän en het Dalsland. 
Dit gebied is golvend en wordt voornamelijk voor veeteelt gebruikt.Bij een grote supermarkt in het gehucht Hedekas doen we de eerste inkopen.Al snel worden we geconfronteerd met de schreeuwend dure prijzen en nemenwe als echte Hollanders broodjes uit de Tilbund: de uitverkoop. De oudezoete broodjes gaan er in als koek. 
Bij Ed maken we nog een "Kaffee mit Kuchen" stop. Het landschap verandertlangzaam, we fietsen door grote uitgestrekte wouden met veel water overglooiende wegen. In het laatste stuk van de route zitten wat langere klimmetjesen uiteindelijk eindigen we na een droge dag op een schone camping vanBengtsfors. Ronnie heeft in Uddevalla een fietsenmaker gevonden die mijnmaat achterband (27") in voorraad heeft. De band heeft een breed formaat(35 mm), die ik de volgende dagen nog wel hard nodig zal hebben. We maken's avonds een wandeling langs het meer, maar helaas komt alles op de geasfalteerdeweg uit en zodoende keren we al snel terug. 

Dinsdag 25 juni 3e etappe Bengtsfors-Arvika (145 km)

's Ochtends zijn Ed, Niels, Sebastiaan, Pieter en ik van plan een aantalrotstekeningen ten zuiden van Bengtsfors te bezoeken. We moeten daarvoorwel ongeveer 40 km extra rijden, maar dat hebben we er wel voor over. Hetis de gehele dag droog en redelijk zonnig. Bij Högsbyn vinden we ongeveer10 rotstekeningen (Hällristningar), welke tijdens de prehistorie inde stenen gegraveerd zijn. Nu heeft men ze met rode verf verduidelijkt.Er zijn vele voorstellingen te zien zoals handen (sommige met zes vingers),schepen, dieren, poppetjes en ander op graffiti lijkende voorwerpen. Naeen kopje koffie met vers appelgebak bij de beheerder te hebben gehaaldstappen we weer op de fiets en vervolgen onze route. Deze loopt door eenschitterend gebied met veel onverharde wegen, dichte bossen en korte klimmetjesvan maximaal een kilometer lang. We fietsen langs een openlucht toneelvoorstellingmet middeleeuwse klederdracht bij Edelskog. Ten noorden van het plaatsjefietsen we de Baljåsen op welke met 301 meter de hoogste heuvel vanhet Dalsland is, waar we van een weids uitzicht genieten. 

Onderweg worden we door middel van verkeersborden vaak gewaarschuwdvoor overstekende elanden en vlak voor het gehucht Bergane betrappen weer een bij het oversteken. Helaas staat het fototoestel niet klaar om haarvast te leggen en is ze snel verdwenen. Bij het Ommeln rijden we weer opde uitgestippelde route. In de buurt van Svanskog rijdt Niels z'n kettingkrom (de kettingpons van Pieter doet wonderen) en even later knijpt Pieterz'n remkabel stuk. Hierdoor zit een nog iets langere route (via een pontjeen onverhard) er niet meer in en rijden we linea recta naar de camping. 

Woensdag 26 juni rustdag in Arvika

Het regent de hele dag, maar gelukkig is de camping voorzien van een tv-kamermet kachel. Van het geplande fietstochtje in een natuurgebied komt nietsterecht, maar de tijd wordt nuttig opgevuld met het herstellen van eenin het vliegtuig gescheurde tas, lezen, kaarten en kaarten schrijven. Arendheeft last van zijn knie en bezoekt een dokter. We nemen 's middags debus naar Arvika en eten daar bij een pizzeria. Het dorp is bekend om zijnbeeldhouwkunst en er is een beeld die ons zeer aan spreekt. Pieter, Wouter,Ed en ik verkiezen op de terugweg de benen-wagen boven de bus en lopendoor een openluchtmuseum met oude huisjes en molens terug naar de camping(4km). 

Zweden

Donderdag 27 juni 4e etappe Arvika - Torsby (98 km)

Het begin van de dag is droog. Na een pauze aan het Gunnern begint hette regenen. De zonnebril (tegen vliegjes) gaat af omdat het zicht nihil wordt. Op een lang onverhard stuk (20 km) begint het steeds harder te regenen,waardoor de lust mij ontbreekt om nog te stoppen. De onverharde weg snijdtkaarsrecht door het dicht beboste landschap en gaat op en af. Zonder pauzesfiets ik samen met Cathy en Petra naar de camping. 
Daar aangekomen is het droog waardoor we snel onze natte plunje kunnenlaten drogen. De camping is net als de vorige voorzien van een tv-kamermet keukentje en wc, die we voor ons zelf kunnen gebruiken. 
Niels, Rene, Sebastiaan en Wouter kiezen voor een stuga, een eenvoudighuisje met kookgelegenheid en twee stapelbedden. 

Vrijdag 28 juni 5e etappe Torsby - Kongsvinger (98 km)

Vandaag nemen we afscheid van Zweden en begroeten we Noorwegen. Zwedenstaat bekend om haar droge klimaat, maar de eerste dagen zijn natter danvoorzien. Een bekende uitspraak in de eerste week is dat het weer minderwordt... 
Het weer doet ons met angst en beven uit zien naar de beruchte bergenen fjorden van Noorwegen. Veel van de pracht zal dan verloren gaan en dewegen zullen zich van hun grimmige kant laten zien. 
Voor de grens stoppen we bij een winkeltje in Östmark en trachtendaar onze Zweedse kronen op te maken. Voordat we Zweden tabee zeggen rijdenwe nog een stukje terug naar een kopergoeve. Deze bestaat uit enkele oudehuisjes bij een diep rivierdal met twee groeves. We hebben geen tijd omde grotten diep in te duiken en vervolgen onze weg. Bij het gehucht Lundersæterslaan we links af een zeer steil weggetje in (ongeveer 10% over 1 km).Gelukkig duurt hij niet al te lang maar m'n kleinste kettingblad voor (28tandjes) moet ik voor het eerst aanspreken. Na deze klim dalen we sterkaf over onverharde wegen, waarbij sommige tochtgenoten niet durven te remmenof zelfs hun ogen dicht doen! Geheel ongevaarlijk is deze afdaling nietwant Sebastiaan maakt een flinke schuiver met zijn ligfiets. Hij looptgelukkig slechts enkele schaafwonden op. Bij de grens maken we foto's enhouden we een eetpauze. De overige kilometers leggen we gezamenlijk snelaf en rond drie uur arriveren we bij de camping. 

Zaterdag 29 juni 6e etappe Kongsvinger - Moelv (137 km)

Het weer is vandaag bar en boos, bijna de gehele dag regent het pijpestelen.De eerste 60 km fietsen we samen "en group". Het op kop rijden is echtbeulenwerk, maar er moet eenmaal iemand zijn die dat doet. Bij een schoolof kazerne schuilen we en eten we een broodje. De Goretex-laag in mijnregenjas helpt niet zo goed als gehoopt: ik ben nat, rillerig en koud.Het stil staan bij pauzes is ook niet bevorderlijk voor de bloedsomloop.De volgende kilometers verlopen eveneens nat en moeizaam. We fietsen langshet Mjosa meer maar van een mooi uitzicht is echter geen sprake. De routeloopt dwars door Hamar langs een treinmuseum en een camping (hadden zedaar maar een plek gereserveerd), via een woonwijk op een heuvel. Dan volgteen mooi stukje langs een smal onverhard en modderig weggetje en gaat deroute over een weg verboden voor fietsers. De laatste 15 kilometer gaanvals plat omhoog en er komt geen echte afdaling waarna we tenslotte eindigenwe in Moelv. Iedereen, de kleren en de tenten zijn nat en daarom trekkenwe in vier verwarmde hyttes en proberen de tenten een beetje droog te krijgen.Hier horen we het nieuws dat Arend ons gaat verlaten. Zijn onwillige knieheeft hem gedwongen om zijn reis af te breken en hij wordt de volgendedag naar het vliegveld in Oslo gebracht. 

Zondag 30 juni rustdag in Moelv

De hutjes garanderen ons een zeer goede nachtrust, eindelijk is de nachtecht duister en slapen we in zeer comfortabele stapelbedden. De dag verlooptrustig en is een echte rust annex wasdag. Voor alles schoon en droog is,is de dag al bijna voorbij. 's Middags maken we een wandeling naar hetverderop gelegen Mjosa meer en het dorpje Moelv. Het bestaat uit een straatmet een aantal winkels en een Chinees restaurant. We kopen een ijsje (hetweer wordt beter!) en besluiten om toch maar wat restjes van de vorige dag te eten. Enkele anderen gaan naar de Chinees en komen 's avonds hongerig terug. De maaltijden in Noorwegen zijn niet op fietsers berekend, zelfsniet als ze een dag niet gefietst hebben. 
Langs de camping voert die dag de route van een ander roemrijke tocht,Den Store Strykeprøven. Dit is een fietstoertocht waaraan tienduizendenfietsers mee doen en waarbij ze binnen 48 uur 540 km af moeten leggen.Steeds zien wij grote groepen langs komen waarbij opvallend is dat ze detred er nog goed in hebben ondanks dat ze nog maar 130 km van de finishverwijderd zijn. We sluiten de dag af met een half liter bier van 38 NK(ongeveer 12 florijnen). 

Maandag 1 juli 7e etappe Moelv - Skåbu (125 km)

Deze dag beginnen wij aan onze grote krachtproef: de Noorse bergen. Voorwe daarmee starten halen we geld bij het postkantoor in Moelv. De weg gaateen aantal kilometers vals plat omhoog en duikt daarna Lillehamar in. Ditwordt de stad waar de Olympische Winterspelen van 1994 worden gehouden.Tijd om deze plaats beter te bekijken is er niet omdat er nog zware klimkilometers wachten. Het is de eerste "berg" etappe door het gebied vanPeer Gynt, een legendarisch figuur die in dit gebied zijn avonturen beleefde. 
We volgen het Gausdal en het Espedal. Langzaam verandert het landschap:de bergen vertonen soms nog een witte kruin, er komen meer watervallenen de wegen worden nog rustiger. Het weer slaat ook om: het blijft droogen het wordt warmer. 
Aan het begin van het Espedal moeten we voor het eerst van de dag flinkop de pedalen staan, een vreselijk steil stuk weg dat loodrecht de hemelin gaat knijpt onze adem af. Sommige tochtgenoten beschikken niet overeen bergverzet en zijn gedwongen om naar boven te lopen. Na de bocht vlaktde helling wat af en als we boven staan uit te puffen hebben we een grandioosuitzicht op wat ons de volgende dagen staat te wachten: de bergen. Onderwegkomen we grote groepen "skilers" tegen. Op ski's met wieltjes zijn ze zichaan het voorbereiden voor het winterseizoen. 
De laatste loodjes wegen het zwaarst en zeker als ze steil omhoog gaan.Enkele kilometers voor de camping stijgt de weg drie kilometer lang meteen gemiddeld percentage van tien procent. Uitgeput komt iedereen een vooreen aan op de rustige hooggelegen camping (900 meter). Cycletours weettelkens weer zeer mooie plekjes te vinden. Op een andere gast na zijn wijde enige op de camping en het schitterende uitzicht krijg je er gratisbij (nou ja ... je moet er wel wat voor zweten).

ligfietsen op de Jotunheimveien

Dinsdag 2 juli 8e etappe Skåbu - Grindaheim (116 km)

Vandaag trekken we dwars door de oostflank van de Jotunheimen, het hoogstebergmassief in Scandinavië. Voor we dit gebied in trekken brengenwe nog een bezoek aan een houten kerkje in het gehucht. Een oud vrouwtjekomt met een enorme sleutel tevoorschijn en steekt hem in een niet minderimposant slot. Na het bezichtigen van het kerkje stappen we op de fietsrichting de Jotunheimen. 
De Jotunheimvegen is de eerste bomveg (tolweg) die we op de route tegenkomen.In Noorwegen zijn veel tolwegen geen snelwegen, bruggen of lange tunnelsmaar slecht verharde geitepaadjes. Deze zijn in handen van particulierendie een bijdrage vragen aan de gemotoriseerde gebruikers van de wegen.Als fietser hoef je geen tol te betalen, je betaalt wel onderweg figuurlijktol. De wegen zijn zo slecht dat alles wat los kan rammelen ook los rammelten grind dwingt de fietser vaak (al dan niet via een valpartij) te lopen.In de folder van Cycletours wordt gesproken over het makkelijke gebruikvan loop-fietsschoenen. Deze schoenen komen zeker van pas bij tolwegen,iedereen heeft namelijk korte of langere stukken lopend moeten afleggenen sommigen spreken al over een loop-fiets vakantie. Tot overmaat van rampstort een vrachtwagen vers grind voor onze neus waarna wij het grind vastmoeten rijden... 

jotunheimveienOp de hoogvlakte loopt veel vee los. Diverse koeien, schapen en geitenzijn vaak ongeïnteresseerd voor wat voorbij komt, fietsers zien zeweleens vaker langs komen. Je moet goed opletten als ze in de afdalingmidden op de weg gaan staan. 
Op de grindweg trapt Cathy haar ketting kapot, waarbij Pieters kettingponsweer wonderen doet. We hebben even tijd om van het uitzicht te genietenen Rene wilt een foto van wat geiten maken. Deze zijn daar niet van gedienden komen op hem af. Enkele seconden later is de hele weg bedekt met debeesten die alles proberen op te eten, maar een fiets valt hen toch weliets te zwaar. Op de tolweg komen we een Duitse ATB'er met bepakking tegen,die zeer warm gekleed is (winterjas, muts, lange broek) in schril contrastmet ons zomer tenue: korte broek en t-shirt. Het hoogste punt op de wegis 1200 meter hoog en er ligt hier en daar sneeuw genoeg om een paar sneeuwballente gooien. Boven op het plateau is het ook nog behoorlijk winderig, maarde kou valt reuze mee. Aan het einde van de tolweg na ongeveer 50 km trakterenwe ons zelf op een bak koffie met overheerlijk vers appelgebak in het BygdinHøyfjellshotell. De onverharde weg heeft de pols van Cathy geengoed gedaan. Ze blijft bij het hotel achter en zal met het KAV busje wordenopgehaald. Een arts constateert later dat ze een peesschede ontstekingheeft opgelopen welke in het gips moet zodat ze een aantal dagen niet kanfietsen. Wij vervolgen onze weg naar Grindaheim met een mooie lange afdalingmet nieuw asfalt waar snelheden boven de vijftig makkelijk te bereikenzijn. De temperatuur stijgt boven de 25 graden celcius zodat de laatstekilometers met ijs geblust moeten worden. Na een steile klim en een onverhardeafdaling fietsen we langs het Vangmjøsa om uiteindelijk in Grindaheimte eindigen. 

Petra wordt, nadat ze verdwaald is omdat ze een afslag heeft gemist,laat in de avond opgepikt. Henk klaagt steen en been over de beloofde goedberijdbare aangeplempte leem welke bedekt is met nieuw grind. 
Op de camping verrekt Niels zijn arm zodat hij ook de volgende dagniet kan fietsen. Op de camping zijn er meer ongemakken. Het is van allegemakken voorzien maar deze zijn na negen uur onbruikbaar! Na een zwaredag gaan we daarom vroeg onder zeil.

Vervolg reisverslag




HomeDagaanbiedingenAutohuurHotelsKortingsactiesVakantiehuizenVakantieparkenVliegtickets ReisverhalenLandeninformatieHelp