TravelSource.nl Logo 
HomeDagaanbiedingenAutohuurHotelsKortingsactiesVakantiehuizenVakantieparkenVliegtickets ReisverhalenLandeninformatieHelp
Afrika Auteur : Paul en Monique Schilders
Azië 
Australië E-mail adres : monique.schilders@planet.nl
 Europa 
Noord Amerika URL Homepage : http://home.planet.nl/~monique.schilders/
Zuid Amerika   Duitsland   Egypte   Florida   Frankrijk  Italië  (Sicilië)  Jordanië   Israël
Wereldreizen Reisverhalen : N.Zeeland  Noorwegen  Ruta Maya   USA+Canada   USA   Zuidelijk Afrika






 Duitsland - reisverslag Berlijn Paul en Monique Schilders. TravelSource.nl

Berlijn 2001


1e DAG 01-06-2001 Tilburg - Berlijn

Na een vroege start (5.05 uur) verloopt de rit naar Berlijn voorspoedig tot er plotseling achter de achterruit van een dikke Mercedes 'Folgen Polizei' oplicht. Op een parkeerplaats laten 2 agenten mij (Paul) op een kleine 'fernseher' in de Mercedes zien hoe ik met 144 op de teller, bordjes passeer die aangeven dat ter plaatse slechts 100 gereden mag worden. Terwijl ik me afvraag of de ARD in Duitsland zoiets als 'Blick auf dem Weg' uitzendt, maakt een agent mij duidelijk dat ik een boete heb van 180 DM en dat deze contant betaald moet worden. Allang blij dat de boete niet veel hoger is en dat mijn rijbewijs niet ingeleverd hoeft te worden, betaal ik de boete. De heren zijn klaar met 'Nederlander pesten' en dus vervolgen we onze route.

Tegen 12.00 uur bereiken we Charlottenburg, een buitenwijk van Berlijn. Het is onmogelijk 'Langer Lulatsch', ofwel de 150 meter hoge Berliner Funkturm, over het hoofd te zien. De afslag naar Schloß Charlottenburg echter wel. Pas na wat zoeken vinden we de Duitse variant van het Franse Versaille. De rondleiding door het paleis laten we schieten en kiezen voor een wandeling door het 'Sloß'-park. In plaats van de verwachte bloemenpracht staat de siertuin voor het paleis vol met graafmachines. De siertuin wordt volledig opnieuw aangelegd. Tijdens onze wandeling door het park passeren we Belvedere, een kitscherig theepaviljoen, en het Mausoleum, waar onder andere keizer Wilhelm I begraven ligt. Ondanks een restauratie van het 'Sloß' en het herbouwen van Belvedere, na de zware bombardementen tijdens de 2e wereldoorlog, zijn deze gebouwen vandaag de dag slecht onderhouden. We verlaten het park en vragen ons af wat er is gebeurd met de Duitse 'grundligkeit'.

Na wat zoeken vinden we de Gipsformerei, waar volgens onze reisgids replica's van beroemde kunstwerken uit gips vervaardigd en verkocht worden. We hebben het topstuk van de collectie, een replica van de beroemde Buste van de Egyptische Koningin Nefertiti, in gedachten als verjaardagscadeau voor Monique. Hoewel prachtig vinden we 1498 DM toch net iets te duur en gaan daarom op zoek naar de echte buste, in het vlakbij gelegen Egyptisch Museum.

Meteen na de ingang staat de echte buste van Nefertiti. Hoewel de replica erg goed lijkt, is de echte buste mooier. Het oude Egyptische vakmanschap is ervan af te lezen. Nefertiti blijkt het topstuk van het museum. De rest van de collectie van het museum is aardig terwijl de mummiekamer tegenvalt. Opvallend is een mummie met een hakenkruis (?). Net als de Engelsen, Fransen en Amerikanen blijkt in dit museum dat ook de Duitsers veel oudheden uit Egypte hebben weggehaald. Deze oudheden zorgen bij ons voor kriebels, na '96 lonkt Egypte opnieuw…………

Het wordt tijd het hotel op te zoeken. Tijdens de rit dwars door Berlijn zien we links en rechts al een groot aantal bezienswaardigheden. Het Abacus Tierpark staat net niet op de plattegrond. Het gevolg is dat we verdwalen. We worden door een aantal 'Berliner' van het kastje naar de Muur gestuurd, maar vinden uiteindelijk (17.10 uur, 729 kilometer) het hotel. Na een prima buffet rijden we om 20.15 uur met de U-bahn en S-bahn terug naar het centrum van de metropool.

Na de val van de Muur in 1989 werd Berlijn weer de hoofdstad van een verenigd Duitsland. 12 jaar later wordt de laatste hand gelegd aan het Bundeskanzleramt, de nieuwe kanselarij van de bondskanselier op beide oevers van de Spree. Een wandeling langs de rivier voert ons in de enorme bouwput rond de kanselarij tot vlakbij de Reichstag. Het parlementsgebouw blijkt van deze zijde echter niet bereikbaar, een omweg via de Brandenburger Tor is noodzakelijk. Bij deze toeristische trekpleister wacht ons een nieuwe verrassing. Op het eerste gezicht ziet de 'Tor' er normaal uit in de schemering. Pas dan valt op dat de pilaren bij elkaar zijn geschoven, midden onder de fries die ze dragen! Dichterbij wordt duidelijk wat er aan de hand is. De Brandenburger Tor is bij wijze van grap zo afgebeeld op een doek dat restauratiewerkzaamheden aan het oog onttrekt. Ook aan de 'Tor' wordt gewerkt. Even later bereiken we de Reichstag en sluiten aan in een lange rij, voor een bezoek aan de moderne glazen koepel die sinds 1999 het oude gebouw siert. Met wat wringen en duwen staan we net voor sluitingstijd (22.00 uur) binnen in het parlementsgebouw. Na een controle met een metaaldetector brengt een lift ons naar het dak van de Reichstag.

Centraal in de schitterende 35 meter hoge glazen koepel hangt een met spiegels beklede zuil die overdag zonlicht afbuigt naar de lager gelegen vergaderzaal van het parlementsgebouw. Rond de zuil spiralen 2 voetpaden omhoog naar het uitzichtplatform in de top van de koepel. Het uitzicht over de stad is schitterend. Blikvangers als de Fernsehturm en het Sony Center springen meteen in het oog. Na wat zoeken weten we nog wat bezienswaardigheden, zoals de Gedächtniskirche en de Siegessäule, te vinden.

Op de terugweg naar de metro passeren we een aantal witte kruizen ter nagedachtenis aan de mensen die ten tijde van de koude oorlog hun vlucht over de Muur met het leven moesten bekopen. De metro brengt ons in een halfuur naar het hotel. Nieuwsgierig naar wat Berlijn nog meer te bieden heeft, gaan we om 24.00 uur slapen.

2e DAG 02-06-2001 Berlijn (1)

Na het ontbijtbuffet (8.30 uur) brengt de metro ons in 45 minuten van het 'Tierpark' naar Bahnhof Zoo, een bekend metrostation bekend uit de film Christiane F. Onder een dreigende lucht wandelen we naar de Gedächtniskirche. Deze kerk (1895) werd gebouwd ter nagedachtenis aan keizer Wilhelm I. Ook dit gebouw werd niet gespaard tijdens de geallieerde bombardementen op Berlijn. Op aandringen van de Berlijners zelf, heeft men van de ruïne die restte de grote toren laten staan ter nagedachtenis aan de verschrikkingen van de 2e wereldoorlog. Na een kort bezoek aan de drukke Gedenkhalle in de Gedächtniskirche is de nieuwe moderne achthoekige kerk aan de beurt. Deze werd in 1961 samen met een los staande toren naast de Gedächtniskirche gebouwd. De combinatie van het oude monument met de 'lipstick en poederdoos', zoals de Berlijners hun nieuwe kerk zijn gaan noemen, valt niet bij ons de smaak. Dit in tegenstelling tot het interieur van de nieuwe kerk. De lichtval door het blauwe glas in de betonnen wanden zorgt samen met het enorme gouden Christusbeeld voor een aparte sfeer in de kerk.

Via de Weltkuggelbrunnen, een fontein, en het reusachtige stalen kunstwerk Berlin wandelen we naar het KaDeWe. Volgens onze reisgids is een bezoek aan het Kaufhaus des Westens de moeite waard. Omdat zelfs de aanbevolen 6e verdieping met luxe levensmiddelen en schransende Duitsers ons niet echt boeit, laten we deze extra grote Bijenkorf voor wat hij is. Terwijl het regent wandelen we langs de Kurfürstendam. Deze boulevard werd naar Frans voorbeeld aangelegd als de Duitse Champs-Élysées. In het oude koffiehuis Kranzler aan de 'dam', dat wegens plaatsgebrek bovenop moderne nieuwbouw is gezet, blijkt geen plaats te zijn. Daarom pauzeren we, na een korte omweg langs de villa's aan de Fasananstrasse, in een moderne versie van Kranzler.

Terug bij Bahnhof Zoo brengt de S-bahn ons naar de Tiergarten, het grote park in het centrum van Berlijn. Langs de Strasse des 17 Juni wandelen we door het park, vroeger een koninklijk jachtveld. Centraal in de Tiergarten staat de Siegessäule. Met deze triomfzuil herdenken de Duitsers de overwinningen tijdens een aantal oorlogen in de 19e eeuw. 258 treden leiden naar het uitzichtsplatform, dat zich op 67 meter hoogte bevind. Onder de vergulde rokken van 'Goldelse', de godin van de overwinning, kijken we uit over de Tiergarten en een groot deel van Berlijn. Terwijl we afdalen giet het.

De Strasse des 17 Juni voert ons langs het Sowjetisches Ehrenmal, in 1945 opgericht ter nagedachtenis aan de 300.000 Russische soldaten die de slag om Berlijn niet overleefden. Via de Brandenburger Tor wandelen we naar de Reichstag. Gezien de lange rij en de regen die nu met bakken omlaag komt laten we nu een bezoek aan de koepel van het parlements-gebouw bij daglicht schieten.

De metro brengt ons naar de bekendste grensovergang ter wereld, Checkpoint Charlie. Naast een replica van het 1e wachthuisje op de grens van de Amerikaanse sector C herinnert nu vrijwel niets meer aan het 'checkpoint' op de kruising van de Friedrichstraße en de Zimmerstraße. Wat verder staat het bord met de tekst: "You Are Leaving The American Sector". De Berlijnse Muur, het symbool van de koude oorlog, is hier volledig afgebroken. Slechts een slingerend lint kinderkopjes in het asfalt van beide straten geven aan waar de grens tussen oost en west was. In het vlakbij gelegen museum Haus am Checkpoint Charlie staan 100den mensen in de rij. Daarom wandelen we naar de Niederkirchestraße waar wel een deel van de Muur bewaard is gebleven. In de aangrenzende restanten van de martelkamers in het hoofdkwartier van de SS gedurende de 2e wereldoorlog is een permanente tentoonstelling over de Nazi-misdaden genaamd Topographie des Terrors. Enigszins verbaasd constateren we dat Duitsland met dit monument openlijk de verschrikkingen uit de 2e wereldoorlog toont. Desondanks maakt de gehavende 4 meter hoge Muur meer indruk op ons.

Na een prima diner in een restaurantje vlakbij Checkpoint Charlie wandelen we uitgerust terug naar het Haus am Checkpoint Charlie. In tegenstelling tot vanmiddag zijn er nu (± 20.00 uur) nauwelijks bezoekers. De tentoonstelling herinnert aan de bouw van de Muur. In de nacht van 12 op 13 augustus 1961 werd de grens rond de westelijke sectoren van de geallieerden gesloten en werd begonnen met de bouw van de Berlijnse Muur. Deze scheidde oost van west tijdens de koude oorlog en 'viel' op 9 november 1989. De tentoonstelling in het 'haus' geeft ook een indruk van een aantal ingenieuze vluchtpogingen van Oost-Berlijners naar het westen gedurende deze periode. Men vluchtte onder andere door tunnels, in aangepaste auto's, surfplanken en koffers. Maar de vlucht in een zelfgebouwde heteluchtballon spreekt het meest tot de verbeelding. Onder de indruk van hoe het geweest moet zijn, verlaten we het Haus am Checkpoint Charlie en realiseren ons dat we spijt hebben dat we niet voor de val van de Muur een bezoek aan Berlijn hebben gebracht.

Terug in het Tierpark Hotel slapen we vannacht opnieuw aan de 'andere' kant van de Muur, in het voormalige Oost-Berlijn.


3e DAG 032-06-2001 Berlijn (2)

Vandaag is de 1e stop op de Alexander Platz. Op dit plein staat de 365 meter hoge Fernsehturm die overal in Berlijn te zien is. Een lift brengt ons naar het uitzichtplatform in de metalen bol op 203 meter hoogte. Ondanks de bewolking hebben we opnieuw een prachtig uitzicht over de metropool. Naast een aantal bezienswaardigheden valt het verschil op tussen de saaie woonfabrieken in de voormalige DDR en de bebouwing in de westerse enclave van Berlijn. De Alexander Platz, of de 'Alex' zoals de Berlijners zelf zeggen, is nu nog steeds een erg saai betonnen plein omgeven door saaie flats van hetzelfde beton. Zelfs de typisch Oost-Duitse betonnen fontein, Brunnen der Völkerfreundschaft en het Weltzeituhr kunnen hier niets aan veranderen. Na al die jaren zorgen alleen 'westerse' reclameboodschappen voor wat leven in de brouwerij. We verlaten het kille plein en wandelen via het Rotes Rathaus, het stadhuis van Berlijn, de fontein Neptunbrunnen en het Marx Engels Forum naar het Nikolaiviertel. Deze wijk met zijn gezellige steegjes dankt zijn naam aan de Nikolaikirche in het centrum van het 'Viertel'. Een bezoek aan deze kerk slaan we over gezien de hoge entreeprijs (10 DM). Terwijl de 1e druppels van vandaag vallen drinken we een kop koffie in een coffeeshop bij het 'Rathaus'.

De zware geallieerde bombardementen tijdens de 2e wereldoorlog maakten ook voor de Berliner Dom restauratie noodzakelijk. Het aantal granaatinslagen moet enorm zijn geweest, gezien het aantal nieuwe stenen in de buitenmuren van deze Lutherse kathedraal. Het interieur van de dom komt op ons wat kitscherig over en doet het gebouw, dat is geïnspireerd op de St. Pieter in Rome, tekort. De Spree voert ons naar het achter de dom gelegen Museuminsel. Ook hier zijn de gevolgen van de 2e wereldoorlog duidelijk zichtbaar. Een aantal musea op het eiland staat in steigers voor een restauratie van de monumentale gebouwen. Wandelend over een markt op de westelijke oever van de Spree ter hoogte van de Museuminsel trekt één kraampje de aandacht. Een man verkoopt munten die hij door middel van figuurzagen openwerkt tot prachtige kunststukjes. Even verder bereiken we de Schloßbrücke aan het begin van Unter den Linden. Na een 'foot long' bratwurst wandelen we door de oude hoofdstraat van Berlijn in de richting van de Brandenburger Tor. De prestigieuze gebouwen langs deze praalweg voor koningen, de keizer en het 'socialisme' van de DDR zijn na de 2e wereldoorlog herbouwd. We passeren onder andere: de centrale gedenkplaats van de Bondsrepubliek Duitsland Neue Wache, de Staatsbibliothek, de Humboldt Universität en de St. Hedwigs Kathedrale. Onder de lindebomen staat voor het Altes Palais, het Ruiterstandbeeld van Frederik II. Tussen al deze monumentale panden staan moderne gebouwen met op de begane grond chique restaurants en trendy winkels.

Aan het einde van Unter den Linden pikken we de metro op naar de Potzdammer Platz. Op dit plein werden de ruïnes van de 2e wereldoorlog afgebroken en nooit herbouwd. Hierdoor bleef de Potzdammer Platz het niemandsland dat oost van west scheidde tot de val van de muur. Sinds die tijd wordt rond het plein in een enorm tempo een nieuwe zakenwijk uit de grond gestampd. De flats direct aan het plein zijn consequent in geel en oker kleuren opgetrokken. Wat verder lijken de kleuren er niet zoveel meer toe te doen. Indrukwekkende kantoren, waaronder het hoofdkantoor van Daimler-Benz en het Sony Center bepalen intussen mede de skyline van Berlijn. Het centrale plein van het Sony Center blijkt onder de indrukwekkende koepel te liggen die we de 1e dag vanaf de Reichstag al van ver zagen liggen.

De metro brengt ons naar de Gendarmenmarkt. Het herbouwen van Berlijn moet een behoorlijke klus zijn geweest, want ook de monumentale gebouwen op dit plein zijn allemaal van na de 2e wereldoorlog. De gevels van de Französischer Dom en de Deutscher Dom zijn exact hetzelfde. Beide kerken flankeren het centraal op het plein gelegen Konzert Haus. Tijdens de beklimming van de toren van de Franse Dom valt aan het interieur op hoe nieuw de kerk is. Als halfweg blijkt dat voor het uitzicht betaald moet worden, dalen we af in de wetenschap dat we Berlijn zo meteen vanaf de Reichstag van boven zullen zien. Op weg naar het parlementsgebouw regent het bij het verlaten van het U-bahn station aan het eind van Unter den Linden. Terwijl we in een coffeeshop de bui afwachten klaart het alweer op. Ik (Paul) laat mijn koffie schieten en leg de Reichstag in het zonnetje vast op de gevoelige plaat. Een halfuur later vind ik de rest terug halfweg de lange rij voor het parlementsgebouw voor een bezoek aan de koepel. Nog een halfuur later stappen we de Reichstag binnen terwijl er opnieuw een wolkbreuk losbarst. Terwijl we de spiraal in de schitterende koepel opnieuw beklimmen breekt de zon echter weer door. Het panorama over de hoofdstad van Duitsland is prachtig. Ditmaal herkennen we direct de trekpleisters die we de afgelopen dagen bezocht hebben. Met daartussen de bouwkranen die inmiddels een symbool zijn geworden voor de herbouw van Berlijn na de val van de Muur.

De Metro brengt ons naar de in het oosten van de stad gelegen Eastside Galery. Een van de laatste stukken van de muur die bewaard zijn gebleven. Inmiddels beschermt wordt de muur hier van tijd tot tijd voorzien van schilderingen met thema's van vandaag de dag en replica's uit de tijd van de koude oorlog. Opnieuw maakt de muur een diepe indruk op ons.

Terug in het hotel schuiven we om 19.30 uur aan voor het buffet. In de bar wordt het reisverslag bijgewerkt en drinken we wat tot het om 23.00 uur tijd is om te gaan slapen.

 


4e DAG 04-06-2001 Berlijn - Potsdam - Tilburg

Na het ontbijt verlaten we Berlijn en gaan op weg naar Potsdam. Op de terugweg naar Tilburg willen we hier, ondanks de regen, een bezoek brengen aan het Park Sanssouci. Het is 10.30 uur als we parkeren op de drukke parkeerplaats van dit park, met net als in Charlottenburg, paleizen die in het Franse Versaille niet zouden misstaan.

We betreden het Park Sanssouci bij het Schloß Sanssouci. Bij het zien van het slot geeft de franse naam 'zonder zorg' naar onze mening aan dat Frederik II zich in elk geval over geld 'geen zorgen' heeft hoeven te maken bij het bouwen van dit bombastisch paleis. De ligging van het paleis boven de trappen met wijngaarden is prachtig. Dwalend door het park passeren we een beeldentuin en bereiken het Chinese Theehuis. Bij het zien van zoveel luxe en de enorme vergulde beelden voor het theehuis bekruipt ons, net als in Vaticaanstad, het gevoel dat zoveel rijkdom in die tijd ten koste moet zijn gegaan van een heleboel leed bij de armen. Even later blijkt dat dit nog niet alles is. We passeren 'toevallig' nog een paleis in het park, namelijk de Orangerie. In eerste instantie lijkt het paleis niet zo groot, tot we de trappen naar de Orangerie beklimmen en ontdekken dat de vleugels van het paleis verscholen gaan achter de bomen. De linker vleugel van dit enorme paleis wordt nu nog als kas gebruikt om in de winter de kuipplanten uit het park onder te brengen. De restauraties die worden uitgevoerd zijn hard nodig aan het paleis dat door Frederik Wilhelm IV in Italiaanse stijl werd opgetrokken. Op weg naar het 3e Paleis, dat dit toch wat decadente Park Sanssouci compleet maakt, passeren we het Drachenhaus. Het Drachenhaus, dat vandaag de dag een cafeetje herbergt, heeft een aantal draakjes op het dak zitten en zou niet misstaan in het sprookjesbos van de Efteling. Het 3e en grootste paleis in het park, het Neues Palais, net als Schloß Sanssouci gebouwd in opdracht van Frederik de Grote, moet het vooral van zijn afmetingen hebben om te imponeren. Hoewel het uiterlijk vertoon van rijkdom van de vroegere Duitse adel ons wat tegenstaat maken het park en de paleizen indruk. Blijkbaar ook op de Unesco, die Sanssouci inmiddels op de lijst met wereldcultuurerfgoed heeft gezet.

Om 12.45 uur beginnen we aan terugreis naar Tilburg. Het is 19.35 uur als we hier parkeren bij het Royal Palace, niet bepaald een paleis uit Sanssouci, maar wel een Chinees restaurant voor een lekker etentje als afsluiting van een nat maar leuk weekend in Berlijn.




HomeDagaanbiedingenAutohuurHotelsKortingsactiesVakantiehuizenVakantieparkenVliegtickets ReisverhalenLandeninformatieHelp