Woensdag 21 december 1994
We zijn vandaag laat opgestaan, het is half elf als ik mijn bed uitstap. Na de loodzware dag van gisteren is het verstandig om het iets rustiger aan te doen. We besluiten om maar weer een dag een auto te huren. Pas na de middag vertrekken we over de smalle weg richting Santa Cruz. Het niet onaardige weggetje met veel bochten, slecht wegdek, veel Barranco's en een aantal rotswoningen wordt nog spannender door de "rustige" rijstijl van Martin. Na Santa Cruz draaien we de vele bochten van het Anaga gebergte door. De smalle weggetjes zijn een prima testcase voor Johan's stuurmanskunst. Helaas zijn er vele trage chauffeurs die veel van zijn rijplezier verknallen, maar de natuur is ruig genoeg om toch nog te genieten. We dalen af naar het afgelegen dorpje Taganana dat geheel afgelegen tussen de rotsen ligt ingeklemd. De weg loopt bij de kust dood waarbij het gebergte loodrecht uit de zee oprijst. Het sombere weer geeft een extra dimensie aan het ruige landschap. Bij het afgelegen dorpje Chamorga parkeren we de auto om een korte wandeling te maken. Een pad loopt door de nauwe Barranco de Roque Bermejo richting zee. De tocht is schitterend met zeer fraaie vegetatie maar helaas moeten we nadat we de zee gezien hebben weer omkeren. Op de terugweg rijden we met de auto nog via Icod, waar we toch nog de beroemde 3000 jaar oude boom vinden. De boom is door haar vreemde vorm en wilde vertakkingen indrukwekkend. We rijden daarna nog langs Punta de Teno en Masca, waar helaas op dit tijdstip in het donker weinig valt te zien.
Om half twaalf zijn we eindelijk in het appartement. Na de maaltijd besluiten Johan en Martin om half twee nog een uurtje te gaan driften om de tank leeg te rijden! Tja, de huur moet er toch uit.
Donderdag 22 december 1994
Vandaag is de laatste fietsdag gepland. Martin moet de schoonheid en de marteling van Masca nog ondergaan, dus dat wordt weer een inspannend dagje.
We volgen de drukke en geleidelijk stijgende weg richting het noorden. Bij Guia de Isora word ik tijdens de afdaling bijna geschept door een afslaand busje. Met een gangetje van 50 kilometer per uur kan ik hem ter nauwer nood ontwijken en schiet rakelings langs de voorkant heen. In Santiago houden we een rustpauze en in El Tanque nemen we de afslag richting Garachico. In de afdaling volgen vele haarspeldbochten waarbij we een schitterend uitzicht hebben op de langs de kust gelegen plaatsjes. Bij Buenavista beginnen we aan de klim naar El Palmar. Langs de weg bevinden zich meerdere fraaie exemplaren van het drakenboomsoort. De klim valt mee, mede doordat ik hem al gereden heb en doordat er genoeg vlakke stukken in zitten zodat je weer even op adem kan komen. Als we de pas bereiken zien we het berglandschap achter ons met dikke wolkenpartijen dicht trekken. We zijn net op tijd, want in korte tijd verdwijnt het mooie uitzicht. We dalen snel af naar Masca vanwaaruit de beruchte klim wederom begint. In een half uur leg ik de 4 kilometer af. Dat is dus een gemiddelde van acht kilometer per uur, maar er zijn hele stukken waarbij de meter het onthutsende cijfertje 5 weergeeft. De werkelijke snelheid zou misschien nog lager kunnen liggen, want onder de 5 km/uur wordt de snelheidsmeter erg onnauwkeurig!
Bovenop de pas gekomen valt het allemaal erg mee, want we hebben voldoende tijd om in het licht af te dalen naar het appartement. In de afdaling is het op het smalle weggetje erg druk. Door het bochtige karakter en de vele tegenliggers kunnen vele auto's ons maar met moeite passeren. In het dorpje Chio word ik plotseling rechts ingehaald door een dwaze Canarie. Hij gebaart dat we op de stoep moeten fietsen! In sommige landen is de fietsvriendelijkheid nog ver te zoeken ...
's Avonds eten we buitenshuis en vinden een aardige eetgelegenheid waar men Paella serveert. De schotels zijn echter niet geheel toereikend voor uitgehongerde fietsers. Na veel gepulk en gepruts komt er een karig restje vlees uit de garnalen en de kreeft. In het appartement vullen we het tekort nog bij met wijn en chips.
Vrijdag 23 december 1994
Het is vandaag de dag van vertrek dus de fietsactiviteiten worden op een laag pitje gezet. We staan pas laat op en zijn half één klaar met het inpakken en het schoonmaken van het appartement. We kunnen gelukkig de bagage in een aparte kamer afleveren, waarna we de stad in fietsen. Na een korte lunch aan het strand komen we net op tijd voor de bus die ons naar het vliegveld brengt. De fietsen kunnen zonder problemen onder in het bagage gedeelte van de bus. We oogsten veel bekijks met onze fietsen. Na het inchecken van de koffers en tassen moeten we de fietsen aan een aparte balie inleveren. Dit levert enkele hachelijke momenten op, want de fietsen moeten gewoon op de bagageband en storten met een enorme noodgang naar beneden in een diep gat. De vriendelijkheid en behulpzaamheid van het grondpersoneel is op dat moment ver te zoeken maar gelukkig heeft deze ruwe behandeling op enkele krassen na geen verdere beschadigingen veroorzaakt.
Door de slechte weersomstandigheden in Nederland is het vliegtuig dat ons terug moet brengen met een uur vertraagd. Vanaf de pier hebben we daarom de tijd om naar het afhandelen en inladen van de bagage te kijken. De fietsen worden gelukkig met de grootst mogelijke voorzichtigheid het vliegtuig ingereden, wat ons na alle commotie geruststelt. Om half negen vertrekt het vliegtuig zonder verdere complicaties. Ik heb weer een stoel bij het raam weten te bemachtigen en heb een riant uitzicht op de lichtjes van Tenerife. Om twee uur 's ochtends Nederlandse tijd landen we op een koud Schiphol. De thermometer wijst min 5 C aan hetgeen een temperatuursverschil van 35 c met Tenerife betekent! De twee weekjes zon en strand zitten er weer op, op naar de volgende vakantie!
