TravelSource.nl Logo  
 Home Page  Reisverhalen  Deals  Hotelreserveringen  Landeninfo  Reisboeken  Tips  Help
 Afrika Auteur : Cees van der Giesen
 Azië
 Australië E-mail adres : c.vandergiesen@quicknet.nl
 Europa
 Noord Amerika Homepage adres : http://www.ceesvandergiesen.nl/
 Zuid Amerika
 Wereldreizen Reisverhalen : USA & Canada 2001

Reisverhalen Afrika Reisverhalen Zuid Amerika Reisverhalen Noord Amerika Reisverhalen Europa Reisverhalen Azië Reisverhalen Australië
  USA & Canada reisverslag deel III
16/7/2001 maandag

Vroeg opgestaan. Vandaag is Montreal aan de beurt. Iedere dag een andere stad. Lekker zo’n tempo. Naar Montreal is een uur of 4 – 5 rijden. Om een uur of 12 zijn we in Montreal. We besluiten een kamer in de Holiday Inn te nemen, gelegen naast China Town direct in het centrum. Op de executive floor hebben we een kamer die werkelijk van alles is voorzien (strijkplank, föhn en een eigen louche waar de gebruikers van de 9e verdieping een welkoms cocktail krijgen aangeboden en waar ontbeten wordt). Vanuit onze kamer hebben we een goed uitzicht op het centrum van Montreal. Bovenop het hotel staan twee gigantische pagodes, Chinese schilderijen en tekeningen hangen aan de muren, het personeel is veelal Chinees. We gaan gelijk de stad in. Het is vandaag echt warm weer: een graadje of 25 – 30. Mooi oud centrum, minder toeristisch dan Québec City. Dit zal ook te maken hebben met het feit dat het vandaag maandag is. Aan de zijkant van het grote Nelson Square in het centrum drinken we een paar wijntjes op het mooie terras van Le Jardin Nelson. Het terras is verrassend en gelegen tussen oude panden waarvan de gevels zijn blijven staan en de rest is afgebroken. Enorme parasols zorgen ervoor dat het ook bij koelere dagen hier prettig vertoeven is. We gaan terug naar het hotel voor de cocktail. S’avonds eten we weer bij Le Jardin Nelson. Heerlijke salades, crêpes en spinazie. Laat gaan we terug naar het hotel.

17/7/2001 dinsdag

Heerlijk ontbijt in de executive room op de 9e verdieping. Vandaag gaan we naar Ottawa. Ik kom er achter dat ik het adres van Charlie en Madelein, oude vrienden die we in Ottawa gaan bezoeken, en het adres van de camping in Ottawa vergeten ben mee te nemen. Het telefoonnummer van Charlie en Madelein wordt door iemand van de receptie opgezocht. We vertrouwen erop dat we de camping in Ottawa zelf kunnen vinden. Ik bel Charlie op om te zeggen dat we een uur of 3 in Ottawa zijn en bij hen langs zullen rijden. De rit van Montreal naar Ottawa duurt langer dan gedacht. Om een uur of twee zijn we in Ottawa. We rijden naar de toeristen informatie, een groot kantoor tegenover Parliament Building. Het meisje dat ons helpt is uiterst behulpzaam en geeft een lijst met namen van campings. Cees ziet een naam die hem bekend voorkomt en het meisje van de toeristen informatie belt op. Bij de camping kent men ons niet. Charlie wordt opgebeld die bevestigd dat Nepean inderdaad de naam van de camping is. Opnieuw wordt naar de camping gebeld en onze komst later die dag wordt doorgegeven. We rijden naar de camping. De mail waarmee de reservering is verzocht wordt gevonden. We tekenen in voor drie nachten. We rijden naar Orleans, aan de andere kant van Ottawa, waar Charlie & Madelein wonen. We worden uiterst hartelijk ontvangen. Het huis is een chaos: morgen gaan ze verhuizen. In de gemeenschappelijke tuin (veel kinderen, een zwembad en een paar buren die liggen te zonnen) drinken we een biertje. Fijn om hen weer te zien. Leuke zoontjes. De T-shirts die Cees uit Rotterdam heeft meegenomen zijn een groot succes. Op het T-shirt van Charlie staat de tekst van dé Rotterdamse schlager “Toen wij uit Rotterdam vertrokken”. We spreken af dat we vanavond dit grootse Rotterdamse lied zullen zingen. Charlie en Madelein stelden voor hun nieuwe huis te bekijken en daarna in de stad te gaan eten. Hun nieuwe huis ligt in een nieuwbouw wijk. Volgens Madelein een “Porche” – Chique – wijk (waarbij Madelein haar wijsvinger en duim naar elkaar brengt en vervolgens tussen haar neus en mond van elkaar af beweegt). Klopt. Precies een straat zoals je die in een gegoede Amerikaanse wijk ziet. Een mooi, drie jaar oud huis hebben ze gekocht. Groot gazon. Grote basement en drie slaapkamers en twee badkamers boven. Ze zijn er erg blij mee. Na een paar biertjes gaan we op weg naar downtown. We volgen hen in onze auto. We eten in downtown, the Market. Een mooi gerenoveerd gebied waar ik 12 jaar geleden met Charlie ook gelopen heb. Charlie kiest voor een restaurant waar ze een gerenommeerd buffet hebben. Inderdaad van vis tot wild, van Italiaans tot Mexicaans, uitgebreide desserts en nog veel meer lekkers. We eten buiten, de temperatuur is zwoel en we bestellen een pitcher (een liter bier in een kan). Het is erg druk op straat ondanks dat het een gewone doordeweekse dag is. Erg gezellig. Goed hen weer te zien. De sfeer is ontspannen. Het lijkt of we elkaar een jaar geleden nog hebben ontmoet. Trudy, die Charlie en Madelein niet kende, kan het goed met hen vinden. Gelukkig. Na het eten lopen we wat door de Market en gaan Charlie en Madelein naar huis. Om 8 uur morgenochtend staat de verhuizer bij hen voor de deur. Wij gaan naar de camping.

18/7/2001 woensdag

Vandaag Ottawa “gedaan”: een guided tour naar Parliament Hill (“Visit The Center Stage of Canadian Democracy”) inclusief een bezoek aan het observatiedeck van de Peace Tower (de toren van “Center Block”, het hoofdgebouw van Parliament Hill waar de beide Kamers, het House Of Commons en de Senaat, zijn gevestigd, op de foto gegaan met een echte Royal Canadian Mounted Police en de Changing the Guard Ceremony om 10 uur s’ochtends. Hierna langs het Rideau Kanaal gelopen en een groep drummers gezien die in een parkje voor een groep lichamelijk gehandicapten optraden. We kochten een sandwich bij een Libanese broodjesverkoper.We liepen door een lange winkelstraat, een soort Lijnbaan, waar het lunchuur was uitgebroken. Door het mooie weer naar buiten gelokt was het druk van lunchgebruikend kantoorpersoneel. We gingen terug naar de omgeving van de camping om een speciaal lampje voor de lantaarn te kopen. Na veel omzwervingen lukte dat zowaar nog ook. We aten op de camping. 2 maal raden wat we aten….. Charlie & Madelein zijn vandaag verhuisd. De verhuizers stonden om 8 uur vanochtend bij hen op de stoep. Morgen gaan we bij ze langs om te horen en te zien hoe alles verlopen is.

19/7/2001 donderdag

Op de markt van Ottawa kopen we een plant en een “Welkom Home” taart voor Charlie en Madelein. We drinken koffie op het terras van een mooie Italiaanse traiteur annex deli. Mooie winkel, mooi terras . Pa en Ma van Cees en de moeder van Trudy opgebeld. We rijden naar het nieuwe adres van Charlie & Madelein. Mooi huis, drie jaar oud en gelegen in zo’n nieuwbouw straat die je zo vaak in Amerikaanse series ziet (nieuw, keurige huizen en gazons die dagelijks besproeid worden, de krantenjongen die de krant op het gras gooit). De kelder van hun huis is een grote ruimte. Je ziet dat alle Canadezen van hun kelder, die gelijk is aan de hele oppervlakte van het huis, een extra woonruimte maken. We gaan lobster eten bij Red Lobster, 1499 St. Laurent Blvd. Ottawa Ontario. Heerlijk. Carmen, de zus van Madelein gaat ook mee. We bestellen Margaritas. Trudy en ik nemen een grote Maine Lobster, naar het schijnt de beste! Leuke en gezellige middag. Na het eten halen we de kinderen op. We bezoeken eerst een community center waar de oudste overdag een sportkamp van een paar weken volgt. Hierna halen we de jongste op die ergens anders ook een sportkamp heeft. Terug naar het huis van C&M. Madelein was vergeten dat ze een etentje hadden bij een vriendin van M (heel prettig na al die lobster van vanmiddag….). We gaan om een uur of 6 met hen mee naar de vriendin. Zij woont samen met man en kinderen in een huis dat voorzien is van werkelijk iedere moderne elektronische snuf en gadget. Mijnheer heeft een eigen server in de kelder staan waardoor hij in het hele huis z’n laptop kan neerzetten en via infrarood contact maakt met de server. Het huis wordt bewaakt door videocamera’s. Op een groot televisiescherm worden digitale foto’s vertoont van een autorace die een paar dagen daarvoor in Toronto plaatsvond. Er worden lekkere hapjes geserveerd. Mooi huis. De kelder wordt hier ook verbouwd tot een extra woonlaag. Als iedereen op het punt staat te gaan eten, vertrekken wij. Het afscheid van C&M is ontroerend. Ze beloven om volgend jaar naar Nederland te komen (Madelein kan vrijwel gratig tickets krijgen van een vriendin die bij CanadaAir werkt). We zwaaien elkaar uit en wij gaan naar het centrum van Ottawa. Het is heerlijk weer en we drinken een paar biertjes/wijntjes op een prettig terras. Om een uur of 10 gaan we naar de camping.

20/7/2001 vrijdag

Om 6.30 vertrekken we naar het zuiden. We duiken Amerika weer in en rijden langs de mooie “Thousand Islands”. We willen ergens tussen Toronto en Pennsylvania (waar we de Amish een bezoek gaan brengen) uitkomen. We spreken af tot uiterlijk 2 uur vanmiddag te zullen rijden en maar kijken waar we dan zijn. In Hazleton/Drums, PA nemen we een kamer in een Econo Lodge (free Continental Breakfast and Coffee). In de middag liggen we een paar uur aan het zwembad en bezoeken s’avonds de plaatselijke Wendy’s die aan de overkant van de weg ligt.

21/7/2001 zaterdag

Om een uur of 8 vertrekken we. Drie uur later zijn we in Pennsylvania en in Amish Heartland. We rijden naar de uitstekende Country Acres Campground. We zetten de tent op een mooie plek bovenop een heuvel direct gelegen aan landbouwgrond waar maïs groeit. We besluiten om hier 4 nachten te blijven en krijgen van de beheerder voor de volgende dagen een andere plek toegewezen waar water en elektriciteit is. We zetten de tent op en lunchen in de Diner “Paradise View” “Homemade Dutch Food”, 3105 Lincoln Hwy East Paradise, PA. Cees salade en soep, Trudy een Tuna Melt. In de middag bezoeken we Lancaster (stelt niet veel voor), doen boodschappen en eten op de camping.


22/7/2001 zondag

We bezoeken de Amish Farm and House (de rondleiding door het oorspronkelijke huis dat bij de boerderij hoort is zeer de moeite waard. Een gepensioneerde lerares vertelt over het dagelijkse leven van de Amish, hun opvattingen en levenswijze) en het Discover Lancaster Country Museum. We verplaatsen de tent op de camping. Om 16.00 uur gaan de Amish - die heel de zondag met kerkdiensten en familie hebben doorgebracht en aan het eind van de middag naar hun huis om de koeien te melken en het vee te verzorgen – op weg naar hun eigen huis en rijden er veel van die zwarte koetjes rond. Dat willen we zien. Inderdaad. Veel buggy’s. We rijden door de mooie omgeving rond de camping. We zitten inderdaad midden in Amish land. Veel boerderijen en winkels langs de kant van de weg waar houten en stenen gebruiksvoorwerpen, die door de Amish in de winter worden gemaakt, worden verkocht. Na de rit gaan we naar een supermarkt en verbazen ons over twee Amish jongens van een jaar of 20 die – op zondag – in de winkel lopen om chips, limonade en kauwgom te kopen. We kopen wijn en eten. Het diner: kidneybeans, gehakt en salade.

23/7/2001 maandag

Laat opgestaan (8 uur). Broodjes met ham gegeten (veel brood weinig ham). Op weg naar een bibliotheek waar de mail uitgelezen kan worden. In de USA kan in alle bibliotheken gratis gebruik van het WWW gemaakt worden. De eerste bibliotheek die we bezoeken in Intercourse is vanwege de schoolvakantie 2 en een halve maand gesloten. Dan naar Aaron & Jessica’s Buggy Rides (Rt. 340, Bird-In-Hand, PA.). We maken een rit van een half uur in een grote buggy samen met 12 Amerikanen en 3 kinderen. De menner van de buggy is een jonge knul, geen Amish. Een van de deelnemers aan de ride vraagt of het is toegestaan dat Amish op zondag (gisteren) een Mall bezoeken. Precies hetzelfde is ons gisteren overkomen: 2 Amish jongens van een jaar of 20 kopen limonade, kauwgom en chips in de Weis Superstore. Ze lopen langs ons en we merken dat ze zelfs een lekker luchtje ophebben! De bestuurder van de buggy antwoord dat het inderdaad vreemd is, maar dat als de Deken het niet ziet er waarschijnlijk weinig zal gebeuren. We bezoeken een werkende niet-commerciële boerderij waar twee meisjes lemmonkwast en chocolade chips verkopen. De meisjes lopen op blote voeten, zoals alle meisjes doen die je langs de kant van de weg ziet lopen. We rijden door een gebied waar 95% van de bewoners Amish is. Op een gegeven moment stoppen de telefoon-/elektriciteitspalen. Amish hebben blijkbaar weinig behoefte aan dat soort aardse zaken. We hebben het grootste deel van de weg die de Buggy aflegt gisteren met de auto bereden. De tour duurt kort (1/2 uur) de prijs is behoorlijk: 10$ p.p. Bij de plaats waar de buggy’s samenkomen lopen een paar Amish mannen rond die er geen bezwaar tegen hebben op de foto genomen te worden. Na de buggy ride gaan we naar Lancaster City om daar de plaatselijke bibliotheek te bezoeken. Een heerlijke airconditioned plek, het is warm vandaag 30 – 32 graden. Twee mails van Nik en Oom Niek. Hierna drinken we heerlijke koffie in een soort Starbuck Coffeeshop. Boodschappen doen in Gap (Weis Superstore), een dorp dat een kilometer of 8 bij de camping vandaan ligt. We kopen brood, eieren en wijn. Vanavond gaan we bij de diner Paradise View “Homemade Dutch Food”, 3105 Lincoln Hwy East Paradise, PA eten! Naar de camping. Cees doet een dutje, Trudy gaat naar het zwembad. Het eten bij Paradise View is niet echt bijzonder. De Chicken Pot is een zeer bijzondere plaatselijke specialiteit. Om 9.30 uur gaan we naar de camping.

24/7/2001 dinsdag

Washington DC. We besluiten niet meer te kamperen (te heet!) en bezoeken daarom het Visitors Center 15 mijl voor Washington om ons te informeren over motels (met toegang tot het openbaar vervoer omdat we morgen de auto moeten inleveren). Bij het Visitors Center krijgen we uitstekende informatie en een couponboekje dat recht geeft op korting bij de motels die een advertentie hebben opgenomen. We kiezen de Budget Inn “The Inn of Traditional Excellence” 7155 Lee Highway, Falls Church, VA. Door een medewerker van het Visitors Center wordt nagevraagd of ze niet vol zijn en wordt gelijk de bevestiging geregeld. Waar vindt je zo’n service! Het motel is oké (behalve het zwembad, dat is afgedekt met een groot plastic). Hier blijven we 4 nachten. De coupon, die recht geeft op een korting van een procent of 25, is alleen maar geldig voor de eerste nacht (de kleine lettertjes…..). We gaan de stad in (zonder auto). Het openbaar vervoer is uitstekend. Bussen rijden op tijd en waar ter wereld vindt je airconditioning en vloerbedekking in de metro! De bushalte is recht tegenover het motel. Het is heet. We lopen langs het Washington Monument, bezoeken het Lincoln Memorial en het Vietnam Memorial en werpen een blik op Capitol Hill (gaan we morgen naar toe). Via het White House komen we terecht bij het Marriott Washington DC. Hier drinken we bier en wijn tot we zijn opgedroogd (het is zo ontzettend heet en vochtig vandaag). S’avonds halen we pizza bij een pizzawinkel in de buurt van het motel. Goede beslissing om niet te gaan kamperen maar een lekker airconditioned kamer te hebben…

25/7/2001 woensdag

De auto weggebracht naar Washington Dullas Airport en de zak met de tenten en kampeerspullen erin in het depot opgeborgen. Bij het Visitors Center van het Witte Huis blijkt dat de kaartjes voor een tour van die op zijn (de tours zijn van 10.00 tot 12.00 uur en de kaartjes zijn alleen op dezelfde dag gelding en kunnen vanaf 07.00 uur bij het Visitors Center op Pennsylvania Av. worden afgehaald). Jammer! Je moet dus om 6 uur in de rij gaan staan om zeker te zijn van toegangskaartjes! We bezoeken het Smithsonian National Museum of American History. De tentoonstelling over de American Presidency is de moeite waard. Leuk is de kleine tentoonstelling over Ella Fitzgerald. Hierna bezoeken we Arlington Cemetery en met name het graf van J.F. Kennedy. S’avonds bezoeken we Georgetown en drinken/eten we wat in een mooi café/restaurant.

26/7/2001 donderdag

’s-Ochtends bezoeken we Georgetown opnieuw. Hierna is Adams-Morgan aan de beurt. Een buurt die de laatste tijd erg populair is geworden vanwege zijn vele Cubaanse en Zuid-Amerikaanse restaurants en sfeer. Het is gaan regenen. Adams-Morgan valt tegen. We drinken uitgebreid koffie op een terras van een mooie Starbucks. De zon gaat weer schijnen. We zijn moe en besluiten de rest van de dag “vrij” te nemen. Op het metrostation Ballston (waar we de bus naar het motel nemen) kopen we bij een 7/Eleven wijn, hotdogs, chips, chocolade en limonade (na al die gezonde salades van de afgelopen dagen moet dat kunnen). De middag en avond lezen we, worden de digitale foto’s op de harde schijf gezet en eten het restant van de pizza’s van gisteren.

27/7/2001 vrijdag

Heerlijk weer. Minder warm en bijna geen vochtigheid. We lopen over de Mall naar Capitol Hill. De rijen aan de achterkant (de oostkant) van Capitol Hill (één rij voor een guided tour en één rij voor een self-guided tour) die hier staan “kosten” 1 ½ uur. We besluiten - met spijt – om geen tour te nemen. Jammer (alweer)! Later lazen we in een gids dat een dagtour gemaakt kan worden incl. toegang tot het Witte Huis en het Capitol voor 36$! In de tuin van het Smithsonian National Air and Space Museum lunchen we. We bezoeken nog een keer het Smithsonian National Museum of American History. Het is onze laatste avond in Washington. We drinken wat in Georgetown (het zelfde café als waar we eerder waren) en drinken nog wat in een populair druk café annex oesterbar die druk bezocht wordt door de yuppen uit Washington. Eén wijntje kost 10$. Bij Clydes eten we (zalm uit Alaska, Amerikaanse Camembert met bessen en tomaten met knoflook en brood). Heerlijk. Het is erg druk op deze vrijdagavond in Georgetown. We nemen een taxi naar het metrostation en de bus naar het motel.

28/7/2001 zaterdag

Laat opgestaan. Om 11.00 vertrekken we uit het motel. Om 12.15 hebben we de shuttle naar het vliegveld. De rest van de middag hangen we op Dullas Airport (drinken koffie en kaarten veel in een ontzettend rokerige wachtruimte). Om 17.30 vertrekken we naar Amsterdam. Helaas het zit er weer op……

Cees van der Giesen
Trudy Berkien

Augustus 2001.

vorige pagina





 
 Home Page  Reisverhalen  Deals  Hotelreserveringen  Landeninfo  Reisboeken  Tips  Help