Vrijdag 5 november, Flores > Playa del Carmen

Wederom voor zonsopkomst vertrokken, ditmaal richting Belize. Ik had tot dat moment nog nooit van het land gehoord, en wist ook niet dat dit het voormalig Brits Honduras was. Bij de grens lacht een groot billboard ons toe: Aids is here. Iets verder blijkt hoe verschillend dit Caraibische landje is. De bevolking is hier creools en stammen af van slaven en zeerovers. Engels is hier de voertaal, de huizen zijn veel van hout en iedereen ziet er uit als rasta's. Slenterend door Belize Stad worden we meermalen aangesproken door mensen die dronken of stoned zijn of met je in discussie willen over het bestaan van de kerstman. Raar landje, dat Belize. Twee uur later hebben we de highlights wel weer gezien en willen we met de bus meer verder naar Mexico. Op de vraag wanneer de bus vertrekt krijgen we het antwoord 'de bus gaat om 1 uur, maar de bus van 1 uur gaat altijd kwart over 1'. Heerlijk landje, hier kan ik het wel langer uithouden.

Zaterdag 6 november, Playa del Carmen

Playa del Carmen. Met weemoed denk ik terug aan Puerto Angel, mijn heerlijke strandje, die mooie baai, dat lekkere eten, dat goddelijke weer en die relaxte mentaliteit. Hier lopen de Hollanders op en neer door het winkelstraatje in afzichtelijke t-shirts die mij vertellen hoe veel ze kunnen drinken, of dat ze vorig jaar ook hier waren. Toch was het ook wel weer even leuk om tussen de toeristen te dansen op een dansvloer die doorloopt tot buiten de discotheek, het strand oploopt en waar je boven de klotsende golven kunt dansen. En ja, ook ik dronk te veel, maar ik kocht tenminste geen t-shirt!

Zondag 7 november, Playa del Carmen <> Tulum

Vandaag uitgekaterd en naar Tulum gegaan. Dit is een tempelcomplex uit de nadagen van het Mayarijk en ligt als enige tempelcomplex direct aan de kust. En 's avonds: Everybody salsa! Of hos ik nou op de Merenque?

Maandag 8 november, Playa del Carmen > Merida

Dinsdag 9 november, Merida <> Celestun

Vanuit Merida kun je met oude schoolbussen naar het kustplaatsje Celestun, waar je met speedboten naar een vogelreservaat kunt gaan. Naast pelikanen en flamingo's kom je hier veel andere vogels tegen. De boottocht voerde ons langs de kust waar je de schade van de orkanen nog goed kunt zien, langs vogelbroedplaatsen en door een stuk mangrovebos.

Woensdag 10 november, Merida

Merida is de hangmathoofdstad van de wereld. Van heinde en verre komen de hangmatwevers hiernaartoe om hun waren te verkopen. Vaak werken ze in cooporaties samen. Je kunt Merida niet verlaten zonder een hangmat gekocht te hebben, dus slaan wij ook aan het onderhandelen, met succes, want we krijgen 4 hangmatten mee voor de beste kwaliteit tegen een prijs die een fractie is van wat we van andere toeristen hoorden. Een van de hoogtepunten van Merida zijn de enorme markthallen, waar je werkelijk alles kunt kopen, van onbekende diersoorten tot speelgoed en van kruiden tot levende kippen.

Donderdag 11 november, Merida > Vera Cruz

Vrijdag 12 november, Vera Cruz > Mexico Stad

Bij het verlaten van Vera Cruz op het busstation redelijk dwingend ondervraagd door iemand die eerst nonchalant een praatje maakt en zich dan identificeert als een agent van de vreemdelingenpolitie. Wie we waren, wat we hier deden en waar we naar toe gingen, tickets, papieren, etc. Allervriendelijkste gestapo, maar wel gestapo.

Nee, dan Mexico stad. Nog nooit zoveel machinegeweren en politieagenten bij elkaar gezien. Gelukkig houden die zich niet bezig met het bestrijden van ilegale CD-handel, anders was mijn rugzak toch iets lichter geweest op de terugweg.

Zaterdag 13 november, Mexico stad <> Teotihuacan

In het noorden van Mexico Stad ligt het grootste busstation ter wereld. Ik heb luchthavens gezien die aanmerkelijk kleiner waren dan deze terminal. hiervandaan rijd je in een uur naar Teotihuacan. Dit is een imposant tempelcomplex waar je de pyramide van de zon en de maan aantreft. Die laatste is 's werelds twee na grootste pyramide ter wereld (okay, volgend jaar ga ik wel naar Egypte). Hiervanaf heb je een prachtig uitzicht over de tempelvallei. Met de gedachte ík wil nog niet terug naar Nederland' hier heerlijk een middag in de zon zitten kletsen met iedereen die daar maar behoefte aan had. Ben bijna besprongen door een klas met twintig 15-jarige schoolmeisjes die hun Engels met me wilde oefenen en stuk voor stuk met mij op de foto wilde. Rare lui, die Mexicanen. Maar wat geeft het, ik zit in de zon op de twee-na-grootste pyramide ter wereld en hoef (nog) niet terug naar Nederland.

Zondag 14 november, Mexico Stad

Vandaag de gelegenheid aangegerepen om de laatste highlights van Mexico Stad te bekijken. Veel imposante gebouwen, parken, pleinen, kerken, markten gezien. Lekker Japans gegeten en vooral heerlijk gedanst op het dak van een flatgebouw. Hier vind je een van de mooiste high-tec disco's, met veel glas en dakterrassen van waaruit je mooi over de stad kunt uitkijken. Om er te komen ga je gewoon op de herrie af en kom je vanzelf bij een gang die leidt naar een ouderwetse kooilift met een lift-trol van 1 meter lang.

Maandag 15 november, Mexico stad > Schiphol

De laatste dag bewaard voor Het Grote Dillema. Gaan we wel of gaan we niet? Drie weken lang alle pro- en contra's naast elkaar gezet. Volstrekt verwerpelijk, maar wel weer iets typisch Mexicaans. Naast voetbal is stierenvechten hier sport nummer 1. En als je dan gaat, ga je natuurlijk naar het grootste stierenstadion ter wereld, zoals alles hier last heeft van grootheidswaanzin. Het is een heel gekke gewaarwording om met een zak chips en een biertje naar een massaslachting te kijken, het stadion te horen schreeuwen en joelen, 'Olé' te horen roepen als de stier een rondje rent en boe roept als de stierenvechter te laf is. Drie uur lang, elk half uur een verse. Vreemdvreemdvreemd.

Rare jongens, die Mexicanen, maar 't is en blijft een fantastisch land!