TravelSource.nl LogoReisverhalenZuid Amerika
 Home Page  Reisverhalen  Deals  Hotelreserveringen  Landeninfo  Reisboeken  Tips  Help
Peru Collage Travelsource.nl
 Afrika Auteur : Josine van der Wal
 AziŽ
 AustraliŽ E-mail adres : josinevdwal@hotmail.com
 Europa
 Noord Amerika Homepage adres : http://home.hetnet.nl/~josinevdw
 Zuid Amerika
 Wereldreizen Reisverhalen : India      Nepal      Peru
 Reisverslag Peru, Josine van der Wal
Machu Picchu, hoogtepunt van de reis!

Peru 2000

Zaterdag 23 sept. 1e dag

"Wilt u alstublieft haast maken, het vliegtuig vertrekt nú!" We zijn zo onder de indruk van elkaar tijdens de kennismakingsronde dat we alles, zelfs de tijd, compleet vergeten en niet in de gaten hebben dat het wel heel stil is geworden om ons heen op de luchthaven van Madrid... Vervolgens zitten we toch nog een half uur voordat we de lucht ingaan. Al dat gestress voor niks dus. Na vijftien uur vliegen aankomst in Lima. Tijdens de rit naar het hotel vind ik de drukte van Lima erg meevallen, maar nu rijden we dan ook vrijwel meteen in Miraflores, de rijkere wijk van de stad. Voor het slapen gaan maken we kennis met Pisco Sour, later in de vakantie komen we erachter dat je dit lekkere drankje zowat bij iedere maaltijd gratis kunt krijgen. Op 't laatst hadden we er onze buik dan ook van vol.

 

Plaza de Armas, Lima

Zondag 24 sept. 2e dag

Heerlijk geslapen, lekker om zo uitgerust de vakantie te beginnen! Na een zelf in elkaar gedraaide kerkdienst verkennen we Lima. Het plan is om onder andere de wisseling van de wacht te zien voor het paleis op de Plaza de Armas, maar helaas, uitgerekend vandaag is er één of andere bijzondere dag en daarom wisselen ze vandaag niet. (?) Het is behoorlijk druk op het plein, gezellig. Trouwens, al die verhalen over Lima (het zou altijd somber en mistig zijn), komen niet uit; een heerlijk weertje, windje erbij. Je merkt wel iets van de gespannen politieke situatie op dit moment in Peru, op de hoeken van het plein staan ME-ers in de schaduw opgesteld, klaar om uit te rukken.

Maar behalve een enkele eenzame demonstrant merk ik niks van opstandige bevolking. We bezichtigen de kathedraal en kijken vanaf de trappen naar schoolkinderen in rode uniformen, die bezig zijn met het leggen van een bloemen-mozaïek. Op ons dooie gemak kuieren we verder door Lima en komen terecht op de Plaza st. Martin, een groot plein met her en der groepen mensen die luisteren naar een verteller, die iedere keer dat een toehoorder geld geeft, zijn verhalen spannender maakt. Geeft een gezellige indruk. Een ander gedeelte van het plein is bestemd voor demonstranten (spandoeken met "Fujimori, weg ermee!!"), schoenpoetsers en Peruanen die hier gewoon hun vrije zondag doorbrengen. Binnen een mum van tijd staan we klem tussen fanatieke Peruanen, die ons ervan willen overtuigen dat Fujimori écht weg moet. "Toledo is our friend!". Hierna met taxi's richting het strand. Daar aangekomen blijkt dat de halve groep op een ander gedeelte is afgezet. We waaien lekker uit en lopen, sportief als we zijn, terug naar het hotel. Je merkt goed dat dit de sjieke buurt is hoor, mooie huizen, enorme gebouwen, dure auto's. We dineren heerlijk, uitzicht op de boulevard.

 

Maandag 25 sept. 3e dag

noodweer boven de jungle

Vroeg op, we vliegen naar Iquitos, de junglehoofdstad in het noorden. Het laatste uurtje hebben we een prachtig zicht op de Amazone; enorme uitgestrekte jungle, bruine rivieren kronkelen zich er tussen door. Erg indrukwekkend! Direct als we voet zetten op de luchthaven van Iquitos overvalt ons een vochtige warmte. Heerlijk! Met een busje rijden we door het centrum van de stad. Hier heerst echt een leuk sfeertje; vele scootertjes en aanverwante soortgenoten, riksja's, kleurrijke bussen, lekker chaotisch! Binnen de kortste keren drijf ik zowat van m'n stoel door het zweet, maar dat kan me weinig schelen. Bij de 'boulevard 'stappen we uit en hebben een fascinerend uitzicht over de jungle en de rivier. Enorm donkere wolken pakken zich samen boven de horizon, bliksem doorklieft de lucht en het gaat steeds harder waaien.. Het duurt dan ook niet lang of een tropische stortbui barst los! In korte tijd veranderen de wegen in bruine modderpoelen.

Heeft toch ook wel wat, vind ik. We glibberen naar beneden, richting de rivier, waar we de boot ingaan die ons naar de lodge gaat vervoeren. Dit is gaaf! We sjezen met 30 km/uur door 't bruine water, de spetters vliegen om onze oren, af en toe een verdwaalde boomtak. Tachtig kilometer en anderhalf uur verder, arriveren we bij Heliconia Lodge. Deze keer glibberen we omhoog, een stuk lastiger! De lodge is helemaal van hout en staat op palen. Direct bij binnenkomst voel ik me hier helemaal thuis; hangmatten in de rondte, barretje in het midden, alles ademt sfeer! De gids tijdens ons verblijf in de jungle is Victor, een vriendelijk mannetje die ons even later meeneemt voor een kennismaking met de jungle. Wat leven de mensen hier primitief, we mogen een huisje bekijken en krijgen allerlei sterke (!) drankjes om te proeven.

Terug in de lodge worden we verwelkomd door gitaarmuziek en zang, oké, af en toe wat vals maar hartstikke knus. We kruipen in de hangmatten, galmen lekker mee en nu begint het echte vakantiegevoel te komen! Wat is Nederland heerlijk vér weg... Om een uur of vijf is 't al helemaal donker en we gaan de rivier weer op. Motor uit en de geluiden van de jungle op je in laten werken! Ik doe m'n ogen dicht en bedenk dat ik zo gerust een paar uur op 't water zou kunnen dobberen. Vleermuizen die over ons hoofd scheren, de roep van vogels en verder nog ontelbare andere geluiden uit 't woud zorgen voor iets onvergetelijks!

 

Dinsdag 26 sept. 4e dag

Na een ijskoude douche ben ik hartstikke wakker! En dat om half zes 's morgens. Wat je allemaal niet voor gekke dingen kan doen in je vakantie. We lopen twee en een half uur door het regenwoud, dat is wel duidelijk. Er komt steeds meer water naar beneden zetten en ik ben erg blij met m'n poncho en bergschoenen! We zien grote Victoria-waterlelies, mooie vogels, zelfs een toekan! Hartstikke goor komen we terug bij de lodge om te eten. Omkleden heeft weinig zin, straks gaan we piranja's vissen. Geduldig gooien we onze bamboehengeltjes uit. Resultaat van een uurtje hengelen: wel twee piranja's en ettelijke soortgenoten.

een piranja..

Ook zien we een tiental roze dolfijnen boven het water uit springen! Terug in de lodge, worden onze schoenen voor ons schoongemaakt, wat een service. 's Avonds ontdekken we een reuzespin die op z'n dooie gemak een sprinkhaan aan het oppeuzelen is. Hij wordt gevangen door de dapperste van de groep en vervolgens midden op tafel gezet. Voor sommigen is dit dé druppel, deze mensen houden elkaar komende nacht gezelschap in de hangmatten, voor geen goud in een kamer slapen waar kakkerlakken en spinnen huizen en nog meer gespuis...

Boro-Boro Indiaan Woensdag 27 sept. 5e dag

Het is kwart voor vier in de middag en vanaf m'n hotelkamer op de negende verdieping kijk ik uit over Lima. Ons jungleavontuur is ten einde, vanmorgen nog een bezoekje gebracht aan de Boro-Boro-Indianen. Naar mijn idee niet echt authentiek maar wel leuk.

Per boot weer terug naar Iquitos. Op de oevers speelde het dagelijkse leven zich af; vrouwen wasten de kleding, spelende kinderen en de mannen vingen het diner. Na aankomst op de luchthaven van Lima direct door naar het hotel, de eerste activiteit is nu zorgen dat we weer schoon worden... De namiddag hebben we voor ons zelf. Met nog een stel anderen ga ik de stad in, kaarten en postzegels kopen. Was het maar zo simpel als dat ik dat nu schrijf! We staan nog maar net in de rij op het postkantoor, of er komt een aardige meneer naar ons toe. Hij werkt hier en heeft een hele stapel foeilelijke ansichtkaarten waar hij blijkbaar vanaf moet en ook nog wat onzinnige sleutelhangers voor ons. Tsja, toeristen schijnen nu eenmaal happig te zijn op alles wat GRATIS is. We vragen voor de zekerheid of we in de goede rij staan om postzegels te kopen, maar dat blijkt het geval. Na een half uur eindelijk beland bij het loket: "Sigñorita, om postzegels te kopen moet u naar boven".. Dus wij naar boven. Na tien minuten komt er iemand de trap op gestoven, helemaal verbaasd dat er mensen zijn die postzegels willen! Er wordt nog iemand opgetrommeld, het valt tenslotte niet mee om dit karwei helemaal alleen te klaren. Nu kennen wij alleen "goedendag" en "tot ziens" in het spaans en zij geen woord engels, dus met een beetje fantasie kun je begrijpen hoe vlot dit alles verloopt.

Vanavond eten we in een sfeervol klooster en worden bediend door de nonnen. Na het eten wordt het Ave Maria voor ons gezongen. Combineer vermoeidheid met een volle maag en een glas wijn en je ligt zowat onder de tafel...

 

vlucht naar Arequipa

Donderdag 28 sept. 6e dag

Het rammelt behoorlijk in het vliegtuigje dat ons naar Arequipa moet brengen. Maar na een minuut of twintig hebben we een prachtig uitzicht dat ervoor zorgt dat we dat helemaal vergeten; woestijnachtige heuvels/bergen met hier en daar een besneeuwde top. Magnifiek.

Hier hou ik het zeker wel een aantal dagen uit; stralend blauwe hemel, warme zon, vulkanen van rond de 6000 m. hoogte rond de stad! Santa Catalina klooster We gaan direct door naar het Santa Cantalina klooster. Prachtige kleuren binnen het klooster. We zien hier ook een kolibrie, maar helaas, deze beestjes schijnen een extra zintuig te hebben ontwikkeld voor toeristen met camera's, net als de Peruanen zelf, overigens. Want het valt écht nog niet mee om een mooie close-up te maken! Op de één of andere onverklaarbare manier zijn deze mensen er gewoon niet van gediend, honderdvijfentachtig toeristen op één dag die allemaal een foto van je willen maken. Raar hoor, volgens mij hartstikke goed voor je ego.

 De Plaza de Armas is echt mooi; achter de kathedraal zie je perfect een prachtige gloed van de ondergaande zon op de vulkanen. Even later besef ik hoe stom het was om geen begincursus Spaans te doen voor vertrek. M'n blaas klapt zowat, maar hoe leg je dat fatsoenlijk uit, als men nog nooit heeft gehoord van 'the toilet'? We dineren heel gezellig, met een goeie muziekgroep uit de Andes. En als je in Peru bent, móet je gewoon gegrilde cavia.. cavia eten, net zoiets als een puur-hollandse-stamppot, maar dan op z'n Peruaans. De cuy chactado -gegrilde cavia- ligt me niet veel later aan te staren vanaf m'n bord, alles erop en eraan. Hij is alleen ietwat geplet, maar verder niet van levend te onderscheiden. 't Smaakt wel lekker, maar ik kan het toch ook geen delicatesse noemen. Om de vijf minuten verlaat er iemand stilletjes de tafel, er moet dan het één en ander geloosd worden, is het niet van onderen, dan wel van boven...

vervolg reisverslag
 Home Page  Reisverhalen  Deals  Hotelreserveringen  Landeninfo  Reisboeken  Tips  Help




Travel Guides
Gorp.com Peru
Lonely Planet

Peru Portals
Peru.com (spaans)
Peru Explorer
Peruonline.com (sp+eng)
Rumbos online

Foto's
240 foto's Rudy Jansen

Steden & regio's
Rough Guide Lima

Nederlandse sites
Gotoperu.com (nl)(tip)
InfoPeru.com (nl)(tip)
Peru.pagina.nl
Peru vereniging

Weather
Weatherhub (tip)
Tour Operators
Ashraf   Baobab   Cat-Travel (local & NL)   Djoser   Fox   Sawadee   Summum
The Shoestring Company